Reklama

Franciszek

Otwiera się nowa karta historii Kościoła

Dwaj ostatni papieże dostarczyli nam wiele refleksji na temat papiestwa i Kościoła. Pozostają w naszej wdzięcznej pamięci jako ludzie Boży, którzy kierowali łodzią Kościoła w bardzo trudnych czasach. Pontyfikat Jana Pawła II przypadł na lata, kiedy w Europie runęły mury systemu dzielącego narody jako braci, pontyfikat zaś Benedykta XVI był w czasach, gdy Kościół przeżywa ogromne, bezpardonowe uderzenie fali liberalnej, która nie jest niczym innym jak zdwojonym atakiem ateizmu na chrześcijaństwo. Jan Paweł II dał nam przykład wiary swoim życiem, które do ostatniej chwili było jednym wielkim odniesieniem do Boga. Benedykt XVI natomiast po wspaniałym i jakże owocnym pontyfikacie uznał, że jego wiek i stan zdrowia nie pozwalają mu już sprawować rządów w Kościele tak, jak by należało, i jako największy w Kościele Jezusa „uniżył samego siebie” (por. Flp 2, 8), oddając pokornie swoje miejsce następcy i przyrzekając wspierać go swoją modlitwą.

Byliśmy świadkami konsultacji Kolegium Kardynalskiego, pewnych poszukiwań drogi, którą ma podążać współczesny Kościół i nowy namiestnik Jezusa Chrystusa. Dziennikarze próbowali używać sposobów świeckich do opisywania zarówno wyboru papieża, jak i drogi Kościoła, sugerując swoją logikę myślenia i wykazując swoje, laickie jego rozumienie. „Prorokowali”, kto będzie papieżem i określali, jaki papież jest potrzebny Kościołowi. W tym czasie ludzie wierzący zanosili gorące modlitwy do Ducha Świętego o Boże światło dla kardynałów elektorów w wybraniu właściwego następcy św. Piotra. Ta modlitwa zbiegała się z wolą samego Boga dobrego odczytania łaski, udzielanej przez Niego temu wybranemu.

I rodzi się w nas jakieś drżące doznanie: jak bardzo Bóg miłuje człowieka, że przez jego posługę dokonują się wielkie Boże sprawy na ziemi...

Reklama

Dziś mamy już nowego Ojca Świętego. Przyjął znamienne imię - Franciszek. Kieruję zatem do Papieża Franciszka kilka skromnych słów, które - jak myślę - wyrażają refleksje nas wszystkich, wierzących w Polsce.

Wasza Świątobliwość, Ojcze Święty! Jesteś Pasterzem Kościoła powszechnego. Ciebie obdarzyli największym zaufaniem kardynałowie. Cały świat wierzący ogarnia dziś Ciebie swoją modlitwą. Będziesz przewodził Kościołowi Bożemu i podejmował znaczące decyzje. Twoje zdanie będzie zdaniem Piotra, a więc głosem najważniejszym, decydującym. Jeśli zaistnieje taka potrzeba, gdy Kościół zapragnie głosu „ex cathedra” w sprawach wiary i obyczajów - będziesz korzystał z daru nieomylności. Działasz w imieniu samego Założyciela Kościoła, pokazując nam, co jest najważniejsze! Temu Twojemu działaniu towarzyszy działanie Ducha Świętego. Będziesz, Ojcze Święty, musiał się mocno wsłuchiwać w to, co Duch mówi Kościołowi, będziesz musiał dobrze i jednoznacznie interpretować głos Boskiego Mistrza z Nazaretu...

Ojcze Święty, patrzy dziś na Ciebie cały Kościół, patrzą miliony chrześcijan świata, patrzą wspólnoty katolickie. Ale bardzo pilnie przyglądają się Tobie również inne wyznania chrześcijańskie, wiele spośród nich pragnie bowiem jedności z Kościołem katolickim; czują, że bycie w tym Kościele jest gwarantem kroczenia po drodze dobrej i pewnej. Otwarcie zatem ekumeniczne Ojca Świętego jest czymś bardzo ważnym, co powoduje, że chrześcijaństwo na świecie się umacnia.

Reklama

Z nadzieją patrzy na Ciebie, Ojcze Święty, prawosławie. Ma ono swoje drogi i poglądy, ale z miłością spogląda na Stolicę św. Piotra i tak, Ojcze Święty, jak my pragnie zjednoczenia. Wielu biskupów i wiele wspólnot prawosławnych jest wewnętrznie otwartych na głos papieża.

Oczywiście, bardzo serdecznie witają Cię, Ojcze Święty, biskupi i wierni Kościoła katolickiego. Szukamy u Ciebie umocnienia, niejednokrotnie naprowadzenia oraz pewności wiary. Niektórzy z nas osłabli w swojej nadziei i miłości, stracili entuzjazm i zapał, tak potrzebny do dobrej ewangelizacji. A przecież Ewangelia po to została nam dana, żeby była przepowiadana. Ty, Ojcze Święty, musisz wskrzesić w nas ogień wiary, przekonać nas, że dla człowieka nie ma nic szczęśliwszego niż Bóg. Wskazał na to niejako swoim odejściem Benedykt XVI, mówiąc, że nie ma już tyle sił i energii, ale pozostaje z nami przez swoją modlitwę.

Podejmujesz, Ojcze Święty, dzisiaj wielkie dzieło. Jesteś pierwszym ewangelizatorem i misjonarzem świata. Ewangelia Jezusa Chrystusa nabiera teraz przez Twoją posługę nowej mocy i nowego, współczesnego znaczenia. Jak Boży siłacz będziesz szedł do ludzi i narodów, uwzględniając najnowocześniejsze formy przekazu i wynalazki techniczne, które jednak nie mogą przesłonić modlitwy, łączności przede wszystkim z Bogiem.

Chcielibyśmy powiedzieć Ci dzisiaj, Ojcze Święty, że Kościół w Polsce niejako tradycyjnie już staje do Twojej dyspozycji. Mamy setki kapłanów i sióstr zakonnych, mamy setki tysięcy ludzi dobrej woli. I kochamy Matkę Jezusa - Matkę Kościoła obecną wśród nas w tak wielu sanktuariach Jej poświęconych, w popularnej, tak przez nas lubianej modlitwie różańcowej.

Ciesz się więc, Ojcze Święty, swoim Kościołem, ciesz się dziedzictwem chrześcijańskim, jakie jest w nas: zasadami katechizmowymi, które uwzględniamy w życiu, uniwersytetami i szkołami katolickimi, dziełami miłosierdzia, szpitalami, dziełami dobroczynnymi, chrześcijańską kulturą. Jakże piękny to świat! Owszem, jesteśmy ludźmi grzesznymi, jednak nasze grzechy nie są w stanie przysłonić blasku Ewangelii Chrystusa, która wskazuje jasne i właściwe drogi i jest ratunkiem dla ludzkości. Takiemu Kościołowi będziesz, Ojcze Święty, przewodniczył - Kościołowi noszącemu na sobie najpiękniejsze znamiona świętości i łaski. Będziesz jego pierwszym mózgiem i stymulatorem, bo jesteś jego widzialnym przewodnikiem.

W duchu największej miłości i synowskiego oddania stajemy dziś przed Tobą, Ojcze Święty. Gratulujemy wyboru i obiecujemy modlitewne wsparcie.

„Habemus Papam!” - mamy Papieża, mamy Ciebie, Ojcze Święty! Czyż może być większa radość niż ta, którą jest dobry przewodnik po drogach życia Ewangelią...

Niech Twój, Ojcze Święty, pontyfikat pokaże ludzkości nowe, pewne drogi, niech uczy wiary i pomnaża ją, niech uczy wierności i zawierzenia, niech zapisze się w historii Kościoła złotymi zgłoskami. Pierwszy ważny krok już zrobiłeś. Jezusowi pytającemu: „Czy Mnie miłujesz?” - odpowiedziałeś w głębi swojego serca: Tak, Panie! Tej Twojej miłości Pana Jezusa chcemy towarzyszyć, za nią chcemy podążać z naszą miłością, dochowując razem z Tobą wierności Chrystusowi, Zbawicielowi świata i niosąc w świat Jego Bożą miłość.

2013-03-18 13:28

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Franciszek do Polaków: na wzór św. Jana Pawła II kontemplujcie przyrodę

2020-09-16 11:08

[ TEMATY ]

papież

Franciszek

papież Franciszek

youtube.com/vaticanmedia

Do czerpania inspiracji ze sposobu, w jaki św. Jan Paweł II kontemplował piękno przyrody i angażowania się w jej ochronę zachęcił papież Polaków podczas dzisiejszej audiencji ogólnej.

Oto słowa Ojca Świętego:

Serdecznie pozdrawiam Polaków. Dziś, gdy mówimy o kontemplacji stworzenia, przychodzą na myśl słowa św. Jana Pawła II: „kontempluję piękno tej ziemi […]. Z wyjątkową mocą zdaje się przemawiać błękit nieba, zieleń lasów i pól, srebro jezior i rzek. […] A wszystko to świadczy o miłości Stwórcy, o ożywczej mocy jego Ducha i o odkupieniu, którego Syn dokonał dla człowieka i dla świata” (Zamość, 12.06.1999). Ten sposób przeżywania kontaktu z przyrodą niech będzie dla nas wszystkich źródłem zaangażowania na rzecz jej ochrony. Z serca wam błogosławię.

Papieską katechezę streścił po polsku ks. prał. Paweł Ptasznik z Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej:

Pandemia zmusza nas do troski o siebie i o innych. Również ci, którzy opiekują się najsłabszymi, chorymi i osobami starszymi potrzebują naszego wsparcia. W końcu tę troskę musimy także skierować ku naszemu wspólnemu domowi: ku ziemi i ku każdemu stworzeniu. Wszystkie formy życia są ze sobą powiązane, zaś nasze zdrowie zależy od zdrowia ekosystemów, które stworzył Bóg, a troskę o nie powierzył nam (por. Rdz 2, 15). Stworzenie, nie jest jedynie „zasobem”. Stworzenia mają wartość samą w sobie i „odzwierciedlają, każde na swój sposób, jakiś promień nieskończonej mądrości i dobroci Boga” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 339). Tę wartość i ten promień boskiego światła trzeba odkryć. Żeby go odkryć, potrzebujemy pogrążenia się w milczeniu, potrzebujemy słuchania i kontemplacji.

Bez kontemplacji łatwo popaść w nieokiełznany i zarozumiały antropocentryzm, który przecenia naszą rolę, umieszczając nas jako absolutnych władców wobec wszystkich innych stworzeń. Kiedy kontemplujemy, odkrywamy w innych ludziach i w przyrodzie coś więcej niż ich użyteczność. Odkrywamy wewnętrzną wartość rzeczy udzieloną im przez Boga. Jak nauczało wielu mistrzów duchowych, niebo, ziemia, morze, każde stworzenie posiada tę charakterystyczną lub mistyczną zdolność skierowywania nas na nowo ku Stwórcy i do komunii ze stworzeniem. Kontemplacja prowadzi do zadziwienia nie tylko z powodu tego, co widzimy, ale także dlatego, że czujemy się integralną częścią tego piękna; czujemy też powołane, by go strzec.

Kontemplacja i troska: to dwie postawy, które ukazują drogę do poprawy i przywrócenia równowagi w naszych relacjach ze stworzeniem. Ci, którzy podążają tą drogą, stają się „opiekunami” wspólnego domu, opiekunami życia i nadziei. Każdy z nas może i powinien stać się „stróżem wspólnego domu”, zdolnym do chwalenia Boga za Jego stworzenia, do ich kontemplacji i ochrony.

CZYTAJ DALEJ

Jasna Góra: III ogólnopolska pielgrzymka seniorów

2020-09-19 18:40

[ TEMATY ]

Jasna Góra

pielgrzymka

seniorzy

Biuro Prasowe Jasnje Góry

Po raz trzeci na Jasnej Górze odbyła się ogólnopolska pielgrzymka seniorów. Ze względu na epidemię spotkanie miało w tym roku formę hybrydową, a więc mieszaną - do sanktuarium przybyli reprezentanci różnych wspólnot i instytucji, zrzeszających osoby w podeszłym wieku, zaś większość łączyła się duchowo przez transmisje. Organizatorem pielgrzymki jest Akcja Katolicka Archidiecezji Częstochowskiej.

- Seniorzy to bardzo ważna grupa społeczna, a jeśli naród ma trwać, to sztafeta pokoleń musi być zachowana - podkreśla dr Bogusław Rogalski, prezes Zjednoczenia Chrześcijańskich Rodzin, doradca międzynarodowy w Parlamencie Europejskim. - Pamiętajmy, że my również będziemy seniorami i traktujmy tak seniorów, jakbyśmy chcieli być traktowani w przyszłości, przez nasze dzieci i wnuki - podkreśla pielgrzymkowy prelegent.

- Pielgrzymowanie seniorów jest, jak najbardziej, potrzebne - zauważa Artur Dąbrowski, członek Rady ds. Polityki Senioralnej przy Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej i prezes Akcji Katolickiej archidiecezji częstochowskiej. Podkreśla, że „dla Pana Boga wszyscy jesteśmy dziećmi Bożymi bez względu na wiek”. - Na pierwszej pielgrzymce mieliśmy 700 uczestników, na drugiej 1300. W tym roku koronawirus pokrzyżował plany. Są czerwone i żółte strefy, więc są tutaj tylko nieliczne delegacje - powiedział inicjator pielgrzymki.

Artur Dąbrowski zaznaczył, że poprzez swoją działalność Akcja Katolicka chce też zaktywizować seniorów. - Prowadzimy w Częstochowie Klub Seniora, aktywizujemy tych ludzi i chcemy im dać również pierwiastek religijny.

Chcemy odwdzięczyć się tym ludziom, bo oni budowali Polskę i Kościół. Chcemy po prostu ten dług wdzięczności im spłacić. Dzięki temu też tu jesteśmy, bo ich wiara poruszała serca nasze i naszych rodziców – podkreślił prezes.

Najważniejszym punktem pielgrzymki była Msza św. celebrowana w bazylice. - Wszyscy chcemy iść do nieba, a boimy się umierać - zauważył w homilii bp Ignacy Dec, biskup senior diecezji świdnickiej. Podkreślił, że „to jest nasza nadzieja, że idziemy do domu lepszego niż ten nasz ziemski, który czasem tak bardzo boimy się opuścić”. Jak zaznaczył, słowo Boże pokazuje nam, że „przyszłość nasza i dla nas, którzy wierzymy i kochamy, jest piękna, i dlatego warto wszystko zrobić, żeby przejść do szczęścia wiecznego, które jest przy Bogu”.

Ks. Radosław Rychlik, asystent Akcji Katolickiej archidiecezji częstochowskiej podkreśla, że Kościół powinien wychodzić do ludzi starszych i być dla nich oparciem, nie tylko w czasie zagrożenia koronawirusem.

- Jesteśmy w takim wieku, że coraz bliżej nam do spotkania z Bogiem Ojcem, dlatego powinniśmy coraz bardziej przylgnąć do Maryi, która jest naszą przewodniczką do Nieba - mówi o uczestnictwie w pielgrzymce Janina Kawecka. Częstochowianka dodaje, że pielgrzymki, kluby seniora sprawiają, że osobom starszym chce się wyjść z domu i pokonać ograniczenia związane z wiekiem.

W programie pielgrzymki obok Mszy św. i Drogi Krzyżowej znalazł się także koncert patriotyczno-religijny w wykonaniu chóru „Con Amore” oraz panel senioralny w Sali Papieskiej. Konferencje wygłosili: bp Ignacy Dec, były przewodniczący Rady ds. Apostolstwa Świeckich KEP, ks. dr Sławomir Augustynowicz, asystent Akcji Katolickiej diecezji świdnickiej, ks. Ryszard Halwa, redaktor naczelny miesięcznika „Moja Rodzina” i portalu prawy.pl, oraz dr Bogusław Rogalski, prezes Zjednoczenia Chrześcijańskich Rodzin.

CZYTAJ DALEJ

Pożegnanie śp. ks. Romana Kulczyckiego

2020-09-20 07:07

Joanna Ferens

Msza św. żałobna za śp. ks. Romana Kulczyckiego

Msza św. żałobna za śp. ks. Romana Kulczyckiego

W sobotę, 12 września br. w Domu Księży Seniorów w Biłgoraju zmarł ks. Roman Kulczycki. Msza św. żałobna pod przewodnictwem ks. biskupa Jana Śrutwy została odprawiona (14.09) w kościele parafialnym pw. św. Marii Magdaleny w Biłgoraju.

Już na samym początku ks. Biskup zachęcał do modlitwy w intencji zmarłego kapłana: – Podczas pracy naukowej, we Włoszech, na Sycylii zobaczyłem w katakumbach napis w języku greckim, który do dziś mam przed oczyma. Napisane było na jednym z grobów: "Nikt nie ujdzie śmierci". Więc dziś chciałbym powiedzieć, przywołując śmierć naszego brata Romana i tylu innych ze stanu duchownego, którzy w pielgrzymce życia go poprzedzili. Nikt nie ujdzie śmierci, ale my chrześcijanie ze śmierci przechodzimy do życia – mówił.

W kazaniu dyrektor Domu Księży Seniorów, ks. Krzysztof Portka dziękował zmarłemu za świadectwo jego kapłańskiego życia, podkreślał pokorę zmarłego w przyjmowaniu krzyża dnia codziennego i choroby, jego pamięć o zmarłych kapłanach oraz zaufanie do Bożego Miłosierdzia: – Dziś dziękuję ci Księże Romanie za ową pokorę w przyjmowaniu krzyża, cierpienia, choroby, ale również dziękuję ci za twoją dobroć wobec współbraci kapłanów z naszego domu, zwłaszcza wobec już zmarłych m.in. śp. ks. Eugeniusza Tatarczaka, ks. Michała Stycznia. Dziękuję ci również księże Romanie za pewne zdanie, które kiedyś wypowiedziałeś, bo ono było odwagą twojego serca. Wypowiedziałeś je przy mnie do jednego z kapłanów: „Pamiętaj, że Boże Miłosierdzie ma nauczyć nas miłości, która nie potępia i nie wypomina”. To piękne zdanie i w tej godzinie Bożego Miłosierdzia potrzebne jest każdemu z nas. Dziękuję ci za to świadectwo twojego kapłańskiego życia – zaznaczał.

Ks. Krzysztof Portka przytoczył również ostatnie słowa testamentu śp. ks. Romana: – Chciałbym na zakończenie przywołać ostatnie słowa z testamentu zmarłego ks. Romana. Tak zapisał: „Bądź uwielbiony Panie za wszystko, a po śmierci odpuść winy i obdarz łaską przebywania z Tobą na wieki. Maryjo wyproś mi żal i łaskę dobrej śmierci. Ave Maria!”. Przedziwnie się związałeś księże Romanie z Matką Bożą. 2 lutego 1957 roku w święto Matki Bożej Gromnicznej przyszedłeś na świat. 12 września 2020 roku we wspomnienie Najświętszego Imienia Maryi umierasz, a jutro, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Matki Bolesnej spoczniesz w swej rodzinnej parafii. Maryjo, Matko kapłanów, uproś u swojego Syna Jezusa Chrystusa łaskę miłosierdzia dla powracającego po ziemskiej wędrówce ks. Romana i wspomóż wszystkie młode serca w odważnym pójściu za Chrystusem i ofiarowaniu się Bogu i Kościołowi, by nie zabrakło głosiecieli Ewangelii i szafarzy świętych tajemnic – podkreślał.

Msza św. pogrzebowa pod przewodnictwem Biskupa Pomocniczego Mariusza Leszczyńskiego odbyła się we wtorek, 15 września 2020 r., w kościele parafialnym pw. Wniebowzięcia NMP w Nowym Siole.

Ks. Roman Kulczycki urodził się 22 lutego 1957 r. w Cieszanowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 28 czerwca 1983 r. w Lubaczowie z rąk biskupa Mariana Rechowicza – Administratora Apostolskiego w Lubaczowie. Posługiwał duszpastersko w wielu placówkach m.in. w Baszni Dolnej, w Narolu, Tarnoszynie, Niemstowie, Zamościu, a także jako duszpasterz i misjonarz na Ukrainie i Republice Południowej Afryki. Od 2009 roku pomagał jako rezydent w Krowicy Samej, w Hrubieszowie, w Parafii Chrystusa Króla i Parafii św. Marii Magdaleny w Biłgoraju.

Śp. ks. Romana polecajmy w modlitwach Miłosierdziu Bożemu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję