Reklama

Świat

Orędzie, które porusza sumienia

W specjalnym orędziu na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy papież Franciszek napisał: „Kościół jest gotów aktywnie zaangażować się w realizację wszystkich proponowanych (...) inicjatyw, ale aby uzyskać pożądane rezultaty, niezbędny jest wkład wspólnoty politycznej oraz społeczeństwa obywatelskiego”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Z pewnością nieprzypadkowo zacytowany wyżej dokument sygnowany został 15 sierpnia 2017 r. Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny była dla papieża Franciszka okazją do wspomnienia faktu towarzyszenia przez Maryję Jezusowi w ucieczce do Egiptu, ale też stało się swego rodzaju metaforą dążenia do lepszej rzeczywistości. Migracja we współczesnym świecie dla jednych jest koniecznością i wynika z dramatycznych warunków geopolitycznych, w których przyszło im żyć. Dla innych natomiast jest sposobem na polepszenie bytu swojego i swych najbliższych. Kościół nie chce być ślepy na jedną i drugą sytuację.

Przyjmować, chronić, promować, integrować

Dlatego papież Franciszek w dorocznym orędziu na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy pisze o swej wizycie na Lampedusie 8 lipca 2013 r. Wspomina też o ustanowieniu Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Ludzkiego. Okoliczności te mają wskazywać na szczególny rys odczytywania znaków czasu. „Każdy cudzoziemiec, który puka do naszych drzwi, jest okazją do spotkania z Jezusem Chrystusem, utożsamiającym się z cudzoziemcem przyjętym lub odrzuconym każdej epoki (por. Mt 25, 35.43). Pan powierza macierzyńskiej miłości Kościoła każdą osobę ludzką zmuszoną do opuszczenia swojej ojczyzny w poszukiwaniu lepszej przyszłości – czytamy w papieskim przesłaniu. – (...) «nasza wspólna odpowiedź mogłaby być osnuta na czterech czasownikach: przyjmować, chronić, promować i integrować»”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Franciszek dotyka zagadnienia korytarzy humanitarnych, ale wspomina też o możliwościach tymczasowego przebywania na terenie sąsiednich krajów. Ważne jest również dla niego łączenie rodzin oraz unikanie arbitralnego usuwania emigrantów, szczególnie jeśli miałoby się to wiązać z przenoszeniem ich na teren krajów, które nie są w stanie zabezpieczyć godnych warunków życia.

Czasownik „chronić” wyraża się w całej serii działań w obronie praw i godności imigrantów i uchodźców, niezależnie od ich statusu migracyjnego.

Reklama

Co ważne, Papież apeluje o odpowiednie uświadamianie potencjalnych emigrantów o możliwych zagrożeniach jeszcze na terenie ich dotychczasowej ojczyzny. Chodzi o uchronienie ich przed ewentualnymi zagrożeniami.

Wśród postulatów odnoszących się do warunków życia w miejscu docelowym emigrantów Ojciec Święty wymienia: pomoc konsularną, prawo do zachowywania zawsze przy sobie swoich dokumentów tożsamości, równy dostęp do wymiaru sprawiedliwości, możliwość otwierania rachunków bankowych i gwarancję minimalnego realnego utrzymania.

Wrażliwa struna migracji

Osobnym zagadnieniem w papieskim przesłaniu są dzieci. Zdaniem Franciszka, Międzynarodowa Konwencja Praw Dziecka stanowi uniwersalną podstawę prawną dla ochrony imigrujących niepełnoletnich. Należy unikać wobec nich jakiejkolwiek formy pozbawienia wolności z powodu ich statusu migracyjnego. Trzeba natomiast zapewnić im regularny dostęp do nauczania podstawowego i średniego. Konieczne jest także zapewnienie im legalnego pobytu, aż do osiągnięcia pełnoletniości, i możliwości kontynuowania nauki. Dla małoletnich pozbawionych opieki lub oddzielonych od rodziny ważne jest zapewnienie programów opieki tymczasowej lub opieki zastępczej.

„Promować” to przede wszystkim starać się, aby wszyscy migranci i uchodźcy oraz społeczności, które ich przyjmują, byli w stanie realizować się jako osoby we wszystkich wymiarach stanowiących człowieczeństwo według planu Stwórcy. Pośród tych wymiarów należy uznać należne znaczenie wymiaru religijnego, zapewniając wszystkim cudzoziemcom obecnym na danym terytorium swobodę wyznawania i praktykowania religii. Wielu uchodźców i migrantów ma umiejętności, które należy odpowiednio poświadczyć i docenić.

Ostatni czasownik – „integrować” należy do poziomu szansy ubogacania międzykulturowego zrodzonego przez obecność imigrantów i uchodźców. „Integracja nie jest «asymilacją, która prowadzi do zniszczenia albo wymazania z pamięci własnej tożsamości kulturowej. Kontakt z drugim człowiekiem pozwala raczej odkryć jego ’sekret’, otworzyć się na niego, aby przyjąć to, co jest w nim wartościowe, a w ten sposób przyczynić się do lepszego poznania każdego. Jest to proces długotrwały, którego celem jest takie kształtowanie społeczeństw i kultur, aby coraz bardziej stawały się odzwierciedleniem wielorakich darów, jakimi Bóg obdarza ludzi». Proces ten można przyspieszyć poprzez przyznanie obywatelstwa niezależnie od wymogów ekonomicznych i językowych oraz nadzwyczajnej procedury regulowania w przypadku imigrantów, którzy mogą poszczycić się długim pobytem w kraju. I znowu kładę nacisk na konieczność krzewienia w możliwie najlepszy sposób kultury spotkania, mnożąc możliwości wymiany międzykulturowej, dokumentując i upowszechniając dobre praktyki integracji i rozwijając programy mające na celu przygotowanie społeczności lokalnych do procesów integracyjnych – napisał Papież. – Chcę podkreślić szczególny przypadek cudzoziemców zmuszonych do opuszczenia kraju imigracji z powodu kryzysów humanitarnych. Osobom tym trzeba zapewnić odpowiednie wsparcie dla repatriacji i programy reintegracji pracowniczej w ojczyźnie”.

Orędzie Franciszka wpisuje się niewątpliwie w intencję św. Jana Pawła II. To bowiem z jego inicjatywy w drugą niedzielę po uroczystości Objawienia Pańskiego w Kościele katolickim obchodzony jest Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy. W instrukcji Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących (1978 r.), która zachęca do regularnego obchodzenia Dnia Migranta, jest zapis, że Dzień ten „jest pomyślany jako odpowiednia okazja dla pobudzenia wspólnot chrześcijańskich do odpowiedzialności wobec braci migrantów oraz do obowiązku współdziałania w rozwiązywaniu ich różnorakich problemów”. Papież Franciszek rozszerzył obszar swego pasterskiego oddziaływania. Jego apel ma trafić nie tylko do świata chrześcijańskiego, ale do wszystkich ludzi dobrej woli.

2018-01-10 10:56

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Flaga biało-czerwona jednoczy wszystkich Polaków

[ TEMATY ]

orędzie

flaga

Bożena Sztajner/Niedziela

- Dziś polska flaga staje się symbolem polskiego sukcesu - powiedział we wtorkowym orędziu na Dzień Flagi oraz Dzień Polonii i Polaków za granicą marszałek Senatu Stanisław Karczewski. Życzył też Polakom za granicą, by realizowali swoje marzenia, gdziekolwiek mieszkają.

„Flaga biało-czerwona jest nie tylko symbolem państwa, ale jednoczy wszystkich Polaków, niezależnie od przekonań politycznych, wyznania, czy miejsca na ziemi, gdzie przyszło im żyć. To symbol, który jednoczy nas w czasach tragicznych i heroicznych, w czasach nadziei i radości. Daje nam poczucie dumy narodowej” - powiedział Karczewski w orędziu, wyemitowanym we wtorek w TVP1 z okazji obchodzonego 2 maja Dnia Flagi oraz Dnia Polonii i Polaków za granicą.

CZYTAJ DALEJ

Katecheci pielgrzymowali do grobu św. Jadwigi

2024-04-18 16:30

Archiwum prywatne

Pierwsza pielgrzymka katechetów do Trzebnicy

Pierwsza pielgrzymka katechetów do Trzebnicy

Organizatorem pielgrzymki był Wydział Katechetyczny Kurii Metropolitalnej Wrocławskiej. To nowa inicjatywa w diecezji.

Do Trzebnicy dotarło ok. 30 osób. Pielgrzymowanie rozpoczęło się Eucharystią, której przy Grobie św. Jadwigi w Bazylice w Trzebnicy przewodniczył ks. Paweł Misiołek, wikariusz parafii św. Maksymiliana Kolbego w Jelczu-Laskowicach, nauczyciel religii w Szkole Podstawowej nr 2 im. Marii Skłodowskiej-Curie w Jelczu-Laskowicach, koncelebrował ks. Mariusz Szypa – dyrektor Wydziału Katechetycznego.

CZYTAJ DALEJ

„Każdy próg ghetta będzie twierdzą” – 81 lat temu wybuchło powstanie w getcie warszawskim

2024-04-19 07:33

[ TEMATY ]

powstanie w getcie

domena publiczna Yad Vashem, IPN, ZIH

19 kwietnia 1943 r., w getcie warszawskim rozpoczęło się powstanie, które przeszło do historii jako największy akt zbrojnego sprzeciwu wobec Holokaustu. Kronikarz getta Emanuel Ringelblum pisał o walce motywowanej honorem, który nakazywał Żydom nie dać się „prowadzić bezwolnie na rzeź”.

„Była wśród nas wielka radość, wśród żydowskich bojowników. Nagle stał się cud, oto wielcy niemieccy +bohaterowie+ wycofali się w ogromnej panice w obliczu żydowskich granatów i bomb” – zeznawała podczas słynnego procesu Adolfa Eichmanna, jednego z architektów Holokaustu, Cywia Lubetkin ps. Celina. W kwietniu 1943 r. należała do dowództwa Żydowskiej Organizacji Bojowej, jednej z dwóch formacji zbrojnych żydowskiego podziemia w getcie. Zrzeszeni w nich konspiratorzy podjęli decyzję o podjęciu walki, której najważniejszym celem miała być „śmierć na własnych warunkach”. Tym samym odrzucili dominujące wcześniej przekonanie, że tylko stosowanie się do poleceń okupantów może uratować choćby część społeczności żydowskiej w okupowanej Polsce. W połowie 1942 r. było już jasne, że założeniem działań III Rzeszy jest doprowadzenie do eksterminacji narodu żydowskiego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję