Reklama

Niedziela Sandomierska

Przyoblecz mnie, Panie, w nowego człowieka

Na zakończenie jesiennych rekolekcji w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu czterech alumnów trzeciego roku przyjęło strój duchowny, a do grona kandydatów do kapłaństwa włączono sześciu kleryków piątego rocznika

Niedziela sandomierska 45/2019, str. 2

[ TEMATY ]

rekolekcje

klerycy

WSD

Ks. Wojciech Kania

Strój duchowny przyjęli: Dawid Łyko, Mateusz Wermiński, Dawid Wieczorek, Piotr Żurawski

Strój duchowny przyjęli: Dawid Łyko, Mateusz Wermiński, Dawid Wieczorek, Piotr Żurawski

Mszy św. w kościele seminaryjnym pw. św. Michała Archanioła przewodniczył bp pomocniczy senior Edward Frankowski. Koncelebrowali: przełożeni, wychowawcy, profesorowie seminarium oraz kapłani z parafii, z których pochodzili alumni. We wspólnej modlitwie uczestniczyli: rodziny, bliscy i przyjaciele nowo obłóczonych alumnów.

Podczas homilii bp E. Frankowski mówił o cechach dojrzałości kandydata do kapłaństwa, które pozawalają w pełni oddać się na służbę Chrystusowi w Jego Kościele. Przypomniał alumnom, że strój duchowny, który przyjmują, jest znakiem dojrzałości duchowej i znakiem dojrzałej miłości do Chrystusa. – Strój duchowny, wyróżniający nas od ludzi, jest znakiem dojrzałości duchowej i ma stać się ozdobą waszej duszy. Ten strój zobowiązuje do troski o piękno waszego ducha. Podczas odbywanych studiów i czasu seminaryjnej formacji kształtujcie w sobie umiłowanie prawdy, prawość sumienia, zdolność do utrzymywania więzi z innymi i troszczcie się o osobiste wychowanie do wolności i odpowiedzialności – podkreślał bp E. Frankowski.

Reklama

Poświęcenia sutann alumnom trzeciego rocznika bp Frankowski dokonał po homilii. W specjalnym obrzędzie pięciu kleryków z V kursu publicznie wyznało swoją gotowość do przyjęcia święceń diakonatu i prezbiteratu. Jest to już dla nich ostatni etap poprzedzający włączenie w hierarchię kościelną oraz na wyłączną służbę Bogu i ludziom. Poprzez dwukrotne wypowiedzenie: „Chcę” alumni podkreślili wiarę w Boże powołanie i nadzieję w należyte przygotowanie do święceń.

Strój duchowny przyjęli: Dawid Łyko z parafii św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy w Łętowni, Mateusz Wermiński z parafii Przemienienia Pańskiego w Jastkowicach, Dawid Wieczorek z parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnobrzegu, Piotr Żurawski z parafii św. Leonarda w Turbi.

Z racji jubileuszu 200-lecia istnienia seminarium duchownego w Sandomierzu, na prośbę biskupa sandomierskiego Krzysztofa Nitkiewicza, Penitencjaria Apostolska udzieliła odpustu zupełnego, który będzie można uzyskać w kościele seminaryjnym od 1 stycznia do 31 grudnia 2020 r.

Od 29 listopada do 1 grudnia 2019 r. w seminarium odbywać się będą rekolekcje powołaniowe połączone z warsztatami męskiej duchowości, pomagające rozeznać młodym ludziom życiowe powołanie. Chętni mogą zgłaszać swój udział u swoich parafialnych duszpasterzy bądź bezpośrednio w seminarium.

2019-11-05 13:08

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pielgrzymka przed obłóczynami

[ TEMATY ]

klerycy

wsd świdnica

ks. Przemysław Pojasek

Pamiątkowe zdjęcie w sanktuarium MB Przyczyny Naszej Radości na Górze Iglicznej

Pamiątkowe zdjęcie w sanktuarium MB Przyczyny Naszej Radości na Górze Iglicznej

Klerycy świdnickiego seminarium roku przygotowują się do przyjęcia stroju duchownego.

Od początku istnienia seminarium w Świdnicy sierpniowym celem pielgrzymowania alumnów drugiego roku jest sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej na Górze Iglicznej. Pielgrzymka stanowi element formacji ludzkiej i duchowej przyszłych kapłanów. W tym roku, z wiadomych przyczyn, klerycy wraz z rektorem przeszli tylko ostatni etap. 26 sierpnia na szczycie Góry Iglicznej pod przewodnictwem kustosza sanktuarium ks. kan. Andrzeja Adamiaka została odprawiona Msza św. na którą dojechali także pozostali alumni, przeżywając swój wakacyjny dzień skupienia. Homilię tego dnia wygłosił rektor seminarium ks. prał. Tadeusz Chlipała.

– Przybywamy do Maryi, która w sposób szczególny wpisana jest w nasze życie. Przybywamy do naszej wielkiej orędowniczki, która wyprasza nam łaski u Boga. Szczególnie prosimy dziś za naszych alumnów, którzy podgotowują się do przyjęcia sutanny. Dziś jest okazja, aby uzmysłowić sobie, że należmy szczególnie do Pana. Jednak to wybranie nie polega na tym, że Bóg zapewni nam pełną swobodę dóbr materialnych, ale polega ono na wypełnieniu dzieła, do którego realizacji zaprasza nas Bóg. W ten sposób stajemy się głosicielami w świecie pewnej prawdy, za którą apostołowie oddali swoje życie – mówił rektor.

CZYTAJ DALEJ

Mama sługi Bożego Carlo Acutisa: mój syn wyjednuje wiele łask

2020-09-28 18:47

[ TEMATY ]

modlitwa

sługa Boży

geniusz komputerowy

vaticannews.va

„Za przyczyną mojego syna wiele modlitw zostaje wysłuchanych. O pierwszych otrzymanych łaskach słyszałam zaraz po jego pogrzebie” – mówi matka 15-letniego Carla Acutisa. Zakochany w Eucharystii geniusz komputerowy, który zmarł na białaczkę w wieku 15 lat, zostanie ogłoszony błogosławionym 10 października w Asyżu, gdzie zapragnął być pochowany.

Antonia Salzano przyznaje, że sama była religijną ignorantką i zachowania syna często ją zaskakiwały.

„Już jako trzylatek lubił zachodzić do kościoła i modlić się przed krucyfiksem i tabernakulum. Jak na dziecko trwało to wyjątkowo długo” – wspomina mama przyszłego błogosławionego wyznając, że syn w jakiś naturalny sposób odkrył modlitwę. Dodaje, że w czasie spacerów zbierał kwiaty dla Matki Bożej, a rodziców prosił by wieczorami czytali mu żywoty świętych, a z czasem też Ewangelię. „On nie był świętoszkowaty, pociągała prostota jego wiary i jej wiarygodność” – wspomina matka, a jako przykład podaje nawrócenie hinduisty, który pracował w ich domu jako służący. „Rajesa zachwycił przykład życia mego syna i dzięki niemu spotkał Jezusa i przyjął chrzest” – wspomina kobieta.

Antonia Salzano wyznaje, że bardzo przeżywa beatyfikację syna, ale już w czasie jego pogrzebu była pewna, że jest w raju. „To była bardzo piękna i radosna uroczystość. Wiele osób mówiło mi potem, że już na pogrzebie modliło się za przyczyną Carla, a ten wyjednał im wiele łask” – wspomina mama Carla. Jako przykład podaje kobietę, które mimo wielu starań nie mogła mieć dzieci, a modląc się za wstawiennictwem jej syna została matką i drugą, której wyjednał uzdrowienie z choroby nowotworowej. „Takich cudów jest zacznie więcej” - podkreśla.

Wskazuje też, że jej syn był przekonany, że by odkryć Eucharystię ludzie potrzebują konkretnych znaków, stąd też jego pomysł, by zorganizować wystawę o cudach eucharystycznych. „To były czasy, gdy internet nie był jeszcze tak popularny. By móc zebrać potrzebną dokumentację syn zachęcił nas do wielu pielgrzymek do miejsc związanych z tymi wydarzeniami. Objechaliśmy całą Europę. Dzięki tym wysiłkom teraz miliony ludzi na całym świecie mogą zobaczyć tę wystawę” – podkreśla mama sługi Bożego. Przyznaje, że to syn przyprowadził całą rodzinę do Kościoła i sprawił, że odkryli moc Eucharystii, która dla Carla była autostradą do nieba.

Beatyfikacja Carla Acutisa odbędzie się 10 października w Asyżu, gdzie jest pochowany w Sanktuarium Ogołocenia, będącym decyzją Papieża Franciszka zarazem narodowym sanktuarium młodzieży włoskiej. Uroczystość poprzedzi wystawienie ciała sługi Bożego, które zachowało się w nienaruszonym stanie, i cykl świadectw mówiących o jego życiu. Podzieli się nimi m.in. jego mama i najbliżsi przyjaciele oraz ludzie, którzy za jego przykładem spotkali Chrystusa.

CZYTAJ DALEJ

Niewidzialni opiekunowie

2020-09-29 10:11

[ TEMATY ]

archanioł Michał

archaniołowie

Arkadiusz Bednarczyk

Na przełomie września i października wspominamy w Kościele świętych Archaniołów Michała Rafała i Gabriela. Kilka dni później wspominamy Aniołów Stróżów. W kościołach archidiecezji przemyskiej z aniołami spotkamy się kontemplując wiele dzieł sztuki.

Rafał miał być jednym z "siedmiu aniołów, którzy stoją w pogotowiu i wchodzą przed majestat Pański". Wedle księgi Tobiasza przybrał postać ludzką i ofiarowuje młodemu Tobiaszowi wędrującemu do Medii swoją opiekę. Ratuje go z wielu niebezpiecznych opresji wypędza demony a nawet uzdrawia niewidomego ojca Tobiasza. W końcu jego oryginalne, hebrajskie imię Rafael znaczy tyle co "Bóg uleczył". Ze Starego Testamentu dowiadujemy się, że archanioł Michał o oczach niczym pochodnie i obliczu o blasku błyskawicy ubrany był w lniane szaty, a ciało miał podobne do tarsziszu. Kult Archanioła Michała jest bardzo odległy w czasie i sięga czwartego stulecia. Michał jest patronem wielu stowarzyszeń, a w herbie posiada go nieprzerwanie od XV wieku Łańcut, o czym dowiadujemy się z zachowanego odcisku pieczętnego. Archanioł Michał jest znanym pogromcą szatana. Z kolei najbardziej chyba znaną sceną w ikonografii chrześcijańskiej jest Zwiastowanie Najświętszej Marii Pannie, której Dobrą Nowinę przynosi archanioł Gabriel.

W wielu parafiach zakładano specjalne bractwa poświęcone kultowi aniołów. Bractwa Aniołów Stróżów istniały m.in. w parafii Korczyna, Niżankowice i Łańcut. Bractwo Aniołów Stróżów przy łańcuckiej parafii zostało założone w 1638 roku z inicjatywy księdza Stanisława Szczepanowskiego. Bractwo posiadało specjalną kaplicę na miejscu na którym znajduje się dzisiaj witraż wykonany w Wiedniu z podobizną św. Michała Archanioła – patrona Bractwa. Właścicielka Łańcuta Barbara z Tarłów w roku 1682 potwierdziła przywilej dla miejscowych tkaczy i poleciła aby płóciennicy opiekowali się Bractwem Aniołów Stróży. Nakazała także aby w procesjach tkacze chodzili w białych kapach na których mieli wyszyty wizerunek Michała Archanioła. Skądinąd wiemy, iż do Bractwa należeli również miejscowi kuśnierze.

Barokowe aniołki znajdziemy niemal w każdym kościele z tej epoki; przykładem może być piękna bazylika jezuitów w Starej Wsi czy też kościół franciszkanów w Przemyślu. Na epitafijnym, późnogotyckim obrazie tablicowym z XV w. pochodzącym z przeworskiej fary, Archanioł Rafał poleca Matce Bożej właściciela Przeworska rycerza Rafała z Przeworska wraz z synem. Piekny obraz św. Michała Archanioła z 1630 roku pędzla Szymona Hermanowicza znajdziemy w bazylice bernardynów w Leżajsku. Ludowe figurki anielskie zdobią przydrożne kapliczki. W kopule kaplicy Drohojowskich przemyskiej katedry znajdziemy malowidło w którym Anioły udzielają duchowej komunii Marii. Również kaplica fredrowska (św. Krzyża) pokryta jest pięknymi malowidłami Karola de Prevo z ok. 1731 r. Przedstawiającymi Adorację martwego ciała Chrystusa przez Marię i Anioły.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję