Reklama

Polska

Relikwie bł. Pier Giorgia Frassatiego w drodze na ŚDM

[ TEMATY ]

ŚDM w Krakowie

bł. Pier Giorgio Frassati

Archiwum rodzinne

Pier Giorgio Frassati

4 lipca, w liturgiczne wspomnienie bł. Pier Giorgia Frassatiego, wyruszają jego relikwie z katedry w Turynie na Światowe Dni Młodzieży do Krakowa. W lipcu relikwie Człowieka Ośmiu Błogosławieństw nawiedzą także inne miasta w Europie i w Polsce.

W Roku Miłosierdzia, w 1050. rocznicę chrztu Polski, w miejscu, z którego płynie na cały świat przesłanie o Bożym Miłosierdziu, odbędzie się spotkanie z papieżem Franciszkiem w ramach XXXI Światowych Dni Młodzieży. Ich patronem jest młody Włoch, bł. Pier Giorgio Frassati (1901-1925), którego relikwie towarzyszyły młodym już w Sydney w 2008 r., a tym razem zostaną sprowadzone do Krakowa. Wcześniej jednak odwiedzą kilka innych polskich miast.

Postać bł. Pier Giorgia Frassatiego jest dla młodych inspiracją w świadomym podchodzeniu do kwestii wiary otrzymanej na chrzcie, którą student z Turynu łączył z każdym swoim działaniem, aby jak najlepiej służyć Chrystusowi. Wiara dla Frassatiego była czymś bardzo naturalnym, co sam wyraził w słowach „Życie bez wiary, bez bronienia dziedzictwa, bez nieustannej walki, by wspierać prawdę, nie jest życiem, lecz wegetacją. Nigdy nie powinniśmy wegetować, lecz żyć” (List do I. Boniniego, 27 lutego 1925 r.). I te właśnie słowa Pier Giorgio wypełniał w stu procentach. Nie przegapił żadnej okazji, aby świadczyć o wierze katolickiej w czynach miłosierdzia dla ubogich i zepchniętych na margines społeczny.

Życie Frassatiego pełne entuzjazmu stawiali za przykład młodym uprzedni papieże: Jan Paweł II i Benedykt XVI, a obecnie razem z nimi Ojciec Święty Franciszek, który w swoim Orędziu wskazuje Frassatiego jako człowieka żyjącego prawdziwie Ewangelią, po czym dodaje: (…) „miłosierdzie nie jest «postawą na pokaz», nie jest też zwykłym sentymentalizmem. Jest sprawdzianem autentyczności naszej postawy jako uczniów Jezusa, naszej wiarygodności jako chrześcijan we współczesnym świecie”.

Trasa pielgrzymki relikwii bł. Piotra Jerzego Frassatiego:

11 Lipca 2016, Rybnik
16.00 Przejazd do bazyliki św. Antoniego (na rogatkach miasta dołączają motocykliści, przy PKP – rolkarze)
16.45 Wprowadzenie relikwii do wnętrza bazyliki
17.00 PRZED ROZPOCZĘCIEM MODLITWY: Pier Giorgio Frassati (film 4,5 minuty) Modlitwa różańcowa: tajemnice radosne 17.30 Przygotowanie do Mszy św.
18.00 Uroczysta Msza św. za miasto i młodzież pod przewodnictwem abpa Wiktora Skworca, z towarzyszeniem chóru i orkiestry PSM im. Braci Szafranków
19.30 Śpiew: Schola Cantorum Minorum Chosoviensis
Śpiew i modlitwę różańcową w różnych porach czuwania prowadzić będą różne grupy
20.30 PRZED ROZPOCZĘCIEM MODLITWY: Papież Jan Paweł II (krótki film – 2,5 minuty) Modlitwa różańcowa: tajemnice światła
21.00 Modlitwa uwielbienia (ks. Marek Bernacki); śpiew: zespół chrześcijański (Paweł Swinka)
22.00 PRZED ROZPOCZĘCIEM MODLITWY: Papież Benedykt XVI (film 2 minuty) Modlitwa różańcowa: tajemnice bolesne
22.30 Śpiew: Schola Bytkowska
23.30 PRZED ROZPOCZĘCIEM MODLITWY: Papież Franciszek (film 1 minuta) Modlitwa różańcowa: tajemnice chwalebne
24.00 Msza św. w intencji wszystkich członków Towarzystwa Ciemnych Typów
1.00 Film: Historia współczesnego cudu
1.30 Modlitwa z Koronką do Miłosierdzia Bożego PROWADZONA PRZEZ PARAFIĘ MIŁOSIERDZIA BOŻEGO W PSZCZYNIE
2.30 Śpiew
3.00 Nabożeństwo Drogi Światła
Towarzystwo Ciemnych Typów/ redaktorzy kaliskiego Radia Rodzina
4.00 Śpiew
5.00 Adoracja w ciszy
7.00 Uroczysta jutrznia na zakończenie czuwania
7.40 Pożegnanie relikwii i ich przejazd do Wrocławia

Wtorek 12 lipca, Rybnik-Wrocław
45 – wyjazd z Rybnika – ul. Mikołowska – drogą 925 – do autostrady A1. Następnie A 4. wyjazd węzeł Bielany Wrocławskie i przejazd ulicami al. Karkonoska, Wyścigowa, Ślężna, Borowska, Peronowa, Kołłątaja, plac Dominikański.
11.30 przybycie do bazyliki św. Wojciecha we Wrocławiu
Powitanie relikwii
12.00 Msza św. z homilią
13.00 – Via Lucis z PG Frassatim
17.00 Msza św. z homilią
19.00 Msza św. z homilią
Droga Krzyżowa z PG Frassatim
Środa 13 lipca, Wrocław-Szczecin
7.00 Msza św.
7.40 pożegnanie relikwii
00 – wyjazd ulicami Janickiego, Purkyniego, św. Katarzyny, Oławską, Kazimierza Wielkiego, św. Mikołaja, Legnicka, pl. Strzegomski, Strzegomska, Graniczna, A 8 (wjazd Wrocław-Lotnisko), A 4 (E 70) do zjazdu Legnica, dalej DK 3 aż do A6, następnie DK 13 i ulicami Mieszka I, al. Piastów, ul. Wielkopolska po pl. Ofiar Katynia.

13 lipca Szczecin 14.30 Przybycie do kościoła oo. Dominikanów
Powitanie relikwii:
Program:
Czwartek, 14 lipca, Szczecin–>Poznań
Godz. 9.00 Msza św. i pożegnanie relikwii
Wyjazd godz. 9.50
Droga ul Wielkopolska, Podhalańska, Rajskiego, al. Wyzwolenia, pl. Żołnierza Polskiego, Trasa Zamkowa, DK 10, A6 – S 3 do węzła Jordanowo a następnie A2 do węzła Poznań – Zachód. Dalej S 11 do węzła Poznań- Północ, ul. Obornicką, Mateckiego, Stróżyńskiego, Dolna Wilda, Górna Wilda, Półwiejska, Krakowska, Karmelicka, Królowej Jadwigi, Aleja Niepodległości do kościoła Dominikanów. Osiedle Jana III Sobieskiego 116 Poznań
około 14.30 Duszpasterstwo Akademickie Morasko bł. Piotra Jerzego Frassatiego Jana III Sobieskiego 116 Poznań

Reklama

Piątek 15 lipca, Poznań
10.00 Msza św. i pożegnanie relikwii
Wyjazd 11.00 ulicami os. Jana III Sobieskiego, Stróżyńskiego, Szeligowskiego, Księcia Mieszka I, Przepadek, al. Niepodległości
11.30 przybycie do klasztoru w Poznaniu
Powitanie relikwii
12.00 Msza św.

Sobota 16 lipca, Poznań-Warszawa-Służew


Godz. 7.50 wyjazd do Warszawy Trasa: al. Niepodległości, ul. Solna, Estkowskiego, Wyszyńskiego, Rondo Śródeckie, Jana Pawła II, Rondo Rataje, Krzywoustego, A 2 – wjazd Krzesiny dalej A 2, S2, DK 2 do ul. Nowoursynowskiej, Dominikańska.
11.45 przybycie do parafii Warszawa – Służew
Powitanie relikwii
12.00 Msza św.

Niedziela 17 lipca, Warszawa-Służew-Warszawa-Stare Miasto
Godz. 11.00 wyjazd do kościoła akademickiego ulicami: Dominikańska, Wilanowska, Puławska, al. Szucha, Al. Ujazdowskie, Nowy Świat, Krakowskie Przedmieście.
– około 11.30 przybycie do Warszawy – św. Anna

Poniedziałek 18 lipca, Warszawa-Stare Miasto- Lublin (ul. Skierki)
Msza św. 7.30 i pożegnanie relikwii. Wyjazd o godz. 8.10 ulicami: Krakowskie Przedmieście, Nowy Świat, Al. Ujazdowskie, Trasa Łazienkowska, al. Stanów Zjednoczonych, Ostrobramska, DK 2, a następnie DK 17, DK 19. Al. Solidarności, al. Warszawska, al. Kraśnicka, Głęboka, Wileńska, Skierki.
Przyjazd 12.00 Lublin parafia bł. Piotra Jerzego Frassatiego, ul. Skierki 12.

Reklama

Wtorek 19 lipca, Lublin (ul. Skierki) – Lublin (ul. Złota//Starówka)
30 nabożeństwo pożegnalne
11.00 wyjazd ulicami: Skierki, Zana, al. Kraśnicka, Al. Solidarności […]
11:30 – powitanie relikwii przed bazyliką dominikanów i wprowadzenie do bazyliki
12:00 – uroczysta msza św. (wspólnoty klasztornej) o bł. Piotrze Jerzym Frassatim
– czas na prywatną modlitwę
15:00 – Droga Krzyżowa z bł. Piotrem Jerzym (drogi krzyżowe odprawiamy przez cały rok)
– czuwanie fraterni III Zakonu
17:30 – nabożeństwo różańcowe z litanią do bł. Piotra Jerzego
18:00 – uroczysta Msza św. dla Rodziny Dominikańskiej o bł. Piotrze Jerzym Frassatim
– wspólne Nieszpory (przy relikwiach)
– czas na prywatną modlitwę
20:00 – Via Lucis (w towarzystwie Piotra Jerzego) z Rodziną Dominikańską i środowiskiem akademickim KUL
21:00 – czuwanie środowiska akademickiego KUL
– po czuwaniu zamknięcie kościoła
/wieczór może zostać jeszcze bardziej rozbudowany o grupy belgijskie, które już 19 lipca przybywają do Lublina na ŚDM – formalnie wszystko zaczyna się 20 lipca ale z radością przyjęli informację o peregrynacji relikwii i organizatorzy ŚDM w Lublinie uwzględnia to w swoim programie/

Środa, 20 lipca, Lublin (ul. Złota//starówka)-Tarnobrzeg


06:00 – otwarcie kościoła i czas na prywatną modlitwę
6:30 – Msza św.
– czas na prywatną modlitwę
7:30 – Jutrznia z Godziną Czytań (przy relikwiach)
8:00 – msza św. na pożegnanie relikwii (z nabożeństwem pożegnania)
– odprowadzenie relikwii do podstawionego samochodu
9.00 – wyjazd do Tarnobrzegu ulicami […]
Al. Kraśnicką, DK 19, od Kraśnika DK 74, dalej DK 79, Sandomierz, d.723. ul. Sienkiewicza, Wyszyńskiego, Piłsudskiego, Mickiewicza, Szkolna, Kościuszki.
11.20 przybycie do klasztoru Tarnobrzegu, powitanie relikwii o
12.00 Msza św.

Czwartek 21 lipca, Tarnobrzeg-Jarosław
9.00 wyjazd do Jarosławia ul. Kościuszki, Dominikańska, Sienkiewicza. dalej d. 871 do Stalowej Woli a następnie DK 77. W Jarosławiu ulicami Pełkińską, Kraszewskiego, Jana Pawła II do ul. Dominikańskiej.
Przybycie około godz. 11.30 Jarosław
00 Msza św.

Piątek 22 lipca, Jarosław-Rzeszów
Jarosław godz. 9.30 nabożeństwo pożegnania
Wyjazd godz. 10.00 ulicami: Dominikańska, Jana Pawła II, Krakowska i wjazd na DK 94, wjazd w ul. Piastów i następnie Dominikańską
– około 11.15 Rzeszów powitanie relikwii

Sobota 23 lipca, Rzeszów-Kraków


Godz. 8. 30 pożegnanie relikwii
Godz. 9.00 wyjazd ulicami Dominikańską, DK 19, S 19 i dojazd do A 4. W Krakowie zjazd Wielicka i następnie ulicami Wielicka, Kamieńskiego, Konopnickiej, Most Dębnicki, Zwierzyniecka, Franciszkańska, plac Dominikański
– około 11.30 przybycie do klasztoru krakowskiego, powitanie relikwii

Poniedziałek 1 sierpnia
Godz. 8.00 Msza św. i pożegnanie relikwii

2016-07-04 15:04

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Co bł. Frassati mówi dziś młodym?

O. Dariusz Kantypowicz OP podkreślił w rozmowie z KAI, że Pier Giorgio był człowiekiem odważnym i bardzo szczerym. Tego, zdaniem dominikanina, młodzi mogą się od niego uczyć. "My często zastanawiamy się, co inni powiedzą, jak coś zostanie odebrane, a w Pier Giorgiu nie było zupełnie takiego podejścia. On robił rzeczywiście to, co uważał, że jest wolą Bożą i co, według niego, powinien był robić. Nie patrzył na to, że ktoś to może wyśmiać, że ktoś jest temu przeciwny – po prostu to robił" - wskazuje o. Kantypowicz.

Frassati był człowiekiem bardzo aktywnym - działał nie tylko w Kościele, ale także w różnych studenckich organizacjach. "Wszystko, co robił, robił z Chrystusem" - mówi tercjarka dominikańska, Marta Bizacka, której przygoda z Frassatim trwa już od 20 lat.

Przyznaje, że na przestrzeni lat jej spojrzenie na tego błogosławionego zmieniało się. "Na początku byłam zdziwiona, że osoba tak zwyczajna. Mnie świętość zawsze kojarzyła się z zakonnikami, a on pokazuje, że jest dostępna dla każdego. To dla mnie przykład, jak żyć Ewangelią będąc osobą świecką" - mówi Marta Bizacka dodając, że to dla niej najbardziej pociągający przykład świętości, jaki zna.

Piotr Górski, także świecki dominikanin, podkreśla, że źródłem świętości Frassatiego była jego relacja z Panem Bogiem i to powinno być wskazówką dla młodych.

"On bardzo ukochał Eucharystię, codziennie starał się przyjmować Komunię św. w kościele, a w tamtych czasach to nie było łatwe, bo post Eucharystyczny trwał od północy. To oznaczało, że np. gdy wybierał się ze znajomymi na wycieczkę górską, prosił kapłanów, by jak najwcześniej odprawili Mszę św., żeby mógł w niej uczestniczyć. To był wręcz warunek uczestnictwa w wycieczce" - mówi Górski.

Frassatiego często widywano także na nocnych adoracjach Najświętszego Sakramentu. Troszczył się też o swój rozwój duchowy, przystępując regularnie do spowiedzi. "Robił to naturalnie i spontanicznie, potrafił np. poprosić o spowiedź znajomego księdza na schodach kościoła, jeśli widział taką potrzebę. To jest taki element, który może być ważny dla młodych dzisiaj, też w kontekście Światowych Dni Młodzieży" - mówi Piotr Górski.

Małgorzatę Korzeniewską w Pier Giorgiu fascynuje prostota i podejmowanie dzieł miłosierdzia. "Nie mógł obojętnie przejść obok biedy ludzkiej, czy to była bieda materialna czy duchowa. Nie ograniczał się, miał nieustannie wypchane kieszenie karteczkami, na których zapisywał, kto czego potrzebuje i gdzie trzeba jeszcze pójść. Był z tymi ludźmi, nie tylko im pomagał - to jest coś, czego możemy się od niego uczyć" - mówi tercjarka dominikańska.

Frassati był świeckim dominikaninem - do III zakonu św. Dominika wstąpił trzy lata przed śmiercią.

Urodził się w 1901 roku w zamożnej włoskiej rodzinie. Jego ojciec, Alfredo, był założycielem i właścicielem turyńskiej "La Stampy". Pier Giorgio swoje krótkie, 24-letnie życie poświęcił czynieniu miłosierdzia.

Opiekował się biedakami, chorymi i opuszczonymi. Był człowiekiem głębokiej modlitwy. Mając 13 lat podjął praktykę codziennej Komunii św., co w tamtym czasie było wciąż jeszcze nowością w Kościele. Miał duże poczucie humoru, dystans do siebie i niezwykłą skromność. Mimo, że fałszował jak mało kto, śpiewał często i głośno.

Był wysportowany - najbardziej lubił górskie wspinaczki i regularnie organizował z przyjaciółmi wyprawy na alpejskie szczyty. Świadomie wybrał życie osoby świeckiej, bo chciał w ten sposób być bliżej ludzi, którzy nie spotkali jeszcze Chrystusa.

Zmarł w wieku 24 lat. Zaraził się od jednego ze swoich podopiecznych chorobą Heinego-Medina. Jan Paweł II nazwał Frassatiego "człowiekiem ośmiu błogosławieństw", stawiając go młodym za wzór. To on beatyfikował go w 1990 roku. Jak stwierdzono podczas procesu beatyfikacyjnego, ciało Per Giorgia mimo upływu lat nie uległo rozkładowi.

CZYTAJ DALEJ

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

2020-08-15 08:54

[ TEMATY ]

Wniebowzięcie NMP

Graziako

Wniebowzięcie Matki Bożej

Dziś, 15 sierpnia przypada uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Wiara we wniebowzięcie Maryi w tradycji chrześcijańskiej obecna jest od pierwszych wieków, choć stała się ona jednym z dogmatów dopiero w roku 1950 i to tylko w Kościele katolickim. W Kościołach wschodnich święto obchodzone jest jako „Zaśnięcie Matki Bożej”.

Wniebowzięcie Maryi to fakt, który w ostateczny sposób potwierdza Jej niezwykłą misję, jaka została powierzona Jej w zamyśle Bożym poczynając od Niepokalanego Poczęcia i Zwiastowania. Na wszystkich etapach swego ziemskiego pielgrzymowania Maryja coraz głębiej poznawała „jak wielkie rzeczy uczynił Jej Wszechmocny”. A wszystkie te „wielkie rzeczy” doznają we wniebowzięciu jakby ostatecznego zwieńczenia.

Wniebowzięcie Maryi jest szczególnym uczestnictwem w Zmartwychwstaniu Jej Syna i uprzedzeniem zmartwychwstania wszystkich wierzących. To właśnie Maryja ukazuje nam pełnię powołania chrześcijańskiego. A Wniebowzięcie jest ostatecznym potwierdzeniem, że droga, którą podążała Maryja, jest drogą świętości, prowadzącą do pełnego zjednoczenia z Bogiem. Zabranie Maryi z „duszą i ciałem” do nieba, otwiera drogę dla każdego z nas, pod warunkiem podążania Jej śladem – całkowitego zawierzenia Bogu.

Sama uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, obchodzona przez Kościół 15 sierpnia, sięga V wieku i jest rozpowszechniona w całym chrześcijaństwie. Jednocześnie należy zaznaczyć, że Nowy Testament nigdzie nie wspomina o ostatnich dniach życia, śmierci i o Wniebowzięciu Matki Bożej. Nie ma Jej grobu ani Jej relikwii. Ale od początku dziejów Kościoła istniała żywa wiara, że Maryja "wraz z ciałem i duszą" została wzięta do nieba, a moment śmierci był dla niej rodzajem „zaśnięcia”.

Przekonanie o tym, że Pan Jezus nie pozostawił ciała swojej Matki na ziemi, ale je uwielbił, uczynił podobnym do swojego ciała w chwili zmartwychwstania i zabrał do nieba, było powszechnie wyznawane w Kościele od pierwszych wieków.

Natomiast obchody tego święta jako Zaśnięcia Bogurodzicy mają swoje początki w Kościele wschodnim, który wprowadził je w 431 roku. Kościół łaciński (rzymski) obchodzi Wniebowzięcie (Assumptio) Maryi od VII wieku. Z pism św. Grzegorza z Tours (+ 594) dowiadujemy się, że w Galii istniało to święto już w VI w. Obchodzono je jednak nie 15 sierpnia, ale 18 stycznia. W ówczesnej prefacji znajdujemy słowa: "Tę, która nic ziemskiego za życia nie zaznała, słusznie nie trzyma w zamknięciu skała grobowa".

Pisma teologiczne potwierdzają, że liczni święci, m.in. Grzegorz z Tours, Albert Wielki, Tomasz z Akwinu i Bonawentura często rozważali wzięcie Maryi z duszą i ciałem do nieba. Jednym z dowodów tej wiary jest fakt, że Kościół nigdy w swojej historii nie poszukiwał relikwii ciała Maryi i nie wystawiał ich ku czci publicznej.

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest jednym z dogmatów Kościoła Katolickiego od roku 1950 – ustanowił go papież Pius XII 1 listopada 1950 r. w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (łac. Najszczodrobliwszy Bóg), w odpowiedzi m. in. na prośbę polskich biskupów.

"Powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i Naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej" (Breviarium fidei VI, 105)

Czy dogmat o Wniebowzięciu oznacza, że Matka Boża nie umarła śmiercią fizyczną? Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Nie wszyscy ojcowie Kościoła, zwłaszcza na Wschodzie, byli przekonani o fizycznej śmierci Maryi. Papież Pius XII ustanawiając dogmat nie wspomina o śmierci, a jedynie o chwalebnym uwielbieniu ciała Maryi i jego Wniebowzięciu. Kościół nie rozstrzygnął zatem, czy Maryja umarła i potem została wzięta do nieba z ciałem i duszą, czy też przeszła do chwały nie umierając, lecz „zasypiając”. Stąd zresztą w różnych tradycjach i okresach różne nazwy tego wydarzenia, jak na przykład: Wzięcie Maryi do nieba, Przejście, Zaśnięcie czy Odpocznienie Maryi.

Interesujące jest, że Jan Paweł II był przekonany, że Maryja doświadczyła śmierci naturalnej. Zagadnieniu temu poświęcił jedną ze swych katechez nt. Wniebowzięcia, wygłoszoną 26 czerwca 1997 r. Wyraźnie stwierdza, że na pewno Matka Boża zmarła, ponieważ zmarł i Chrystus, że Maryja przeszła przez śmierć, bo i On przeszedł przez śmierć.

A odnosząc się do pojmowania śmierci jako konsekwencji grzechu pierworodnego, od którego Maryja była wolna, Jan Paweł II wyjaśnia, że choć: „Maryja została zachowana od grzechu pierworodnego na mocy szczególnego przywileju Bożego, nie znaczy to, że otrzymała Ona również cielesną nieśmiertelność”. „Maryja, uczestnicząca w dziele odkupieńczym i zjednoczona ze zbawczą ofiarą Chrystusa, mogła podzielić cierpienie oraz śmierć dla odkupienia ludzkości” – dodaje.

Tradycja ikonograficzna przedstawia ciało Matki Bożej unoszone w promienistym świetle przez aniołów do nieba. W taki sposób Wniebowzięcie ukazuje większość dzieł sztuki.

Do najpiękniejszych obrazów o tej tematyce zalicza się „Assunta” (Wniebowzięta) Tycjana w kościele Santa Maria Gloriosa (Matki Bożej Chwalebnej) w Wenecji. Ten wielki obraz w głównym ołtarzu, namalowany w latach 1516-18, należy do mistrzowskich dzieł wielkiego malarza, w późniejszym okresie również wziętego portrecisty papieskiego. Ukazuje on Maryję jako piękną, powabną kobietę – nawet zbyt piękną i zbyt zmysłową dla zamawiających go franciszkanów. Dopiero po długich targach i długotrwałym procesie przyzwyczajania się do obrazu, przywykli do ascetycznego życia zakonnicy weneccy zgodzili się przyjąć pracę i zapłacić za nią Tycjanowi.

W Niemczech tematyka ta pojawia się przede wszystkim na barokowych freskach kościołów Bawarii. Często w sklepieniach można zobaczyć freski ukazujące Maryję, otoczoną aniołami i unoszącą się na obłoku. Hiszpański malarz okresu baroku, Bartolomé Esteban Murillo poświęcił temu tematowi w 1675 r. dzieło, którego oryginał znajduje się obecnie w petersburskim Ermitażu. „Wniebowzięcie Maryi” Petera Paula Rubensa z 1626 r. znajduje się w Narodowej Galerii Sztuki w Waszyngtonie.

Uroczystość Wniebowzięcia NMP w większości krajów europejskich jest dniem wolnym od pracy m. in. w Austrii, Belgii, Niemczech, Francji, Włoszech, Hiszpanii, Polsce, na Litwie, Słowenii. W Polsce dodatkowo w tym dniu przypada Święto Wojska Polskiego – święto Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, obchodzone 15 sierpnia na pamiątkę zwycięskiej Bitwy Warszawskiej w 1920 r.

CZYTAJ DALEJ

Jedyny taki patron

2020-08-15 13:05

T.D.

TD., Krzcięcice, ołtarz św. Prokopa

Jedyny taki patron

Agnieszka Dziarmaga

W diecezji kieleckiej jedynie kościołowi w Krzcięcicach w dekanacie sędziszowskim patronuje św. Prokop – rycerz męczennik, niezwykle rzadko spotykany patron polskich kościołów.

Prokop żył ok. 290 r. w Jerozolimie. Matka, szlachetnie urodzona, oddała syna na wychowanie cesarzowi Dioklecjanowi, który cenił i lubił młodego rycerza. Wkrótce cesarz mianował Prokopa rotmistrzem nad Aleksandrią z zaleceniem, by tępił chrześcijan. Podczas podróży do Aleksandrii Prokopa i jego żołnierzy zbudziło w środku nocy potężne trzęsienie ziemi i burza. Na niebie pojawił się krzyż, a głos z przestworzy zapytał rycerza, dokąd i w jakim celu podąża? To sam Jezus w tym objawieniu miał wyłożyć Prokopowi swe Boskie posłannictwo. Zaraz po przybyciu do Aleksandrii Prokop zamówił u złotnika krzyż, z którym nigdy się już nie rozstawał. A gdy na Aleksandrię napadły plemiona Agarynów, Prokop z krzyżem w ręku odniósł zwycięstwo, ale też na jaw wyszło jego nawrócenie. Wówczas Dioklecjan wydał rozkaz aresztowania rycerza i poddania go torturom w więzieniu w Cezarei Filipowej. Gdy ciało młodzieńca pokaleczone i porozrywane, cudownie się goi w ciągu jednej nocy, nawracają się roty rzymskie wraz z rotmistrzami. Matka, poruszona niezłomną postawą syna, także przyjmuje chrześcijaństwo i wkrótce ginie męczeńską śmiercią. Prokop po długim pobycie w więzieniu umiera z modlitwą na ustach.

Św. Prokop od początku istnienia parafii patronował świątyniom w Krzcięcicach. Obecny kościół jest trzeci z kolei. Został oddany do użytku w 1542 roku. Święty od stuleci miał w krzcięcickim kościele swą kaplicę z ołtarzem, tuż obok dawnego wejścia (widoczny ślad po zamurowaniu). Ołtarz być może został przeniesiony ok. 1598 r., ale na pewno był w kościele podczas jego konsekracji w 1670. Ks. Kazimierz Foltyn, autor kroniki parafialnej, wspomina, że w początkach XIX wieku w tutejszej świątyni znajdowało się 5 ołtarzy, w tym jeden św. Prokopa.

Obecnie ołtarz patrona znajduje się po lewej stronie ołtarza głównego. Ciemny w kolorycie, pokaźnych rozmiarów obraz jest tak stary, jak sam kościół, ale wystrój ołtarza pochodzi z 1904 r.

Historia życia Świętego została także zawarta w 6. obrazach, umieszczonych na ścianie chóru. Przyglądając się utrwalonym przez artystę, najbardziej znanym momentom z życia rycerza Prokopa, dostrzegamy pewną analogię z losami św. Pawła. Obrazy z Krzcięcic stanowią ciekawy zabytek malarstwa sakralnego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję