Reklama

Polska

Wigry: o idei Trójmorza na zakończenie Kongresu „Europa Christi”

„Fundamenty dla Trójmorza” – to tematyka ostatniego panelu, który odbył się 19 lipca na zakończenie IV Międzynarodowego Kongresu Ruchu „Europa Christi – Mundus Christi”, który odbywał się w Pokamedulskim Klasztorze w Wigrach od 17 lipca.

[ TEMATY ]

kongres

Europa Christi

YouTube

– Wielką radością jest fakt, że to właśnie Wigry i diecezja ełcka zostały wybrane jako miejsce Kongresu Ruchu „Europa Christi – Mundus Christi” – podkreślił bp Adrian Galbas SAC, biskup pomocniczy diecezji ełckiej.

– Nigdy nie było potrzeby udowadniania, że tutaj było obecne chrześcijaństwo, dlatego smuci fakt, że obecnie trzeba o tym coraz głośniej przypominać – dodał bp Galbas.

Reklama

Następnie dr Pavol Mačala ze Słowacji, cytując papieża Jana Pawła II, stwierdził: „Sprawa jest paląca. Współczesny rozwój nauki narzuca teologii wyzwanie sięgające o wiele dalej niż uczyniła to recepcja Arystotelesa w trzynastowiecznej Europie Zachodniej. Teologia w tym czy innym stopniu powinna powoływać się na odkrycia nauki, na ile jej główne zainteresowania skupiają się wokół osoby ludzkiej, granic wolności, możliwości wspólnoty chrześcijańskiej, natury wiary oraz zrozumiałości przyrody i historii”.

Natomiast dr Jan Parys powiedział, że koncepcji Trójmorza brakuje fundamentów ideowych. – To znaczy te fundamenty od wieków są, lecz trzeba je przypominać i popularyzować. Nie da się ukryć, że potrzebne są środki finansowe dla upowszechnienia koncepcji Trójmorza w Europie – powiedział Jan Parys.

– Czas najwyższy przeznaczyć 1 procent z funduszy na inwestycje w komunikacje między obywatelami naszego regionu i na promocje wielkiego projektu, jakim jest Trójmorze. Prawda o nas, o naszym regionie sama się nie upowszechni, trzeba być aktywnym w jej obronie i ją przedstawiać. Bez tego trudno utrzymać wpływy polityczne czy pozycję ekonomiczną – zauważył prelegent.

Reklama

Dr Jacek Bartosiak z Instytutu Strategy & Future pytał:

– Czy chcemy, aby Rzeczpospolita Polska była oddzielnym biegunem cywilizacyjnym w tej części świata? – pytał dr Jacek Bartosiak z Instytutu Strategy & Future.

Prelegent zauważył, że nie ma jednej definicji Trójmorza, ponieważ zależy ona od tego, z której strony popatrzymy. – Trzeba znaleźć sposób, aby odmienić błędne rozumienie Trójmorza – wskazał.

Również Paweł Nierada, I wiceprezes Banku Gospodarstwa Krajowego, zwrócił uwagę na gospodarczy wymiar inicjatywy Trójmorza. – Porozumienie dotyczące powołania Funduszu Trójmorza zostało podpisane we wrześniu 2018 r. podczas spotkania w Bukareszcie. Porozumienie podpisali przedstawiciele 6 banków rozwoju z Chorwacji, Czech, Łotwy, Polski, Rumunii i Słowacji – przypomniał.

– Mówiąc o Międzymorzu należy sięgnąć do I Rzeczypospolitej. I tak, jak I Rzeczpospolita upadła z przyczyn wewnętrznych, analogiczną sytuację można zauważyć w odniesieniu do Unii Europejskiej – zaznaczył poseł Lech Kołakowski.

– Gdzie jest racja stanu? – pytał parlamentarzysta. – Jeżeli Polacy chcą silnego państwa, to większość z nich musi opowiadać się za polską racją stanu, natomiast jądrem Trójmorza mają być 3 stolice: Warszawa, Bukareszt i Kijów – kontynuował prelegent.

Charakteryzując wytyczne dla Trójmorza dr Henryk Siodmok zauważył, że konstytucje krajów Trójmorza powstały w zbliżonym czasie, to znaczy w latach 90-tych, z wyjątkiem konstytucji austriackiej i łotewskiej. – Konstytucje te mają podobną strukturę, regulują sprawy politycznych wolności i praw obywatelskich, a także zasady funkcjonowania demokracji i władz państwowych – zauważył dr Siodmok.

– Dobro wspólne polega na rozwoju człowieka i wspólnoty w dążeniu do doskonałości wedle powołania Bożego. Sens powołania Wspólnoty Trójmorza zasadza się w powyższym wyzwaniu. Jego struktury winny wspierać to dążenie, m.in. poprzez wprowadzenie odpowiednich zapisów zasadniczych – kontynuował prelegent.

Na zakończenie kongresu ks. inf. dr Ireneusz Skubiś, założyciel i moderator Ruchu „Europa Christi – Mundus Christi” przypomniał „należy zauważyć dzisiejszy kryzys cywilizacyjny” – Przecież Europa została zbudowana na kulturze greckiej, prawie rzymskim i Ewangelii Jezusa Chrystusa. Dzisiejsze prelekcje z jednej strony dotyczyły tematyki zasadniczej, gospodarczej, politycznej, ale z drugiej zastanawiamy się co stanowi siłę Trójmorza – podsumował ks. Skubiś.

„Wartości chrześcijańskie podstawą ładu międzynarodowego. Wartości cywilizacyjne dla Trójmorza – o powrót do normalności” – to temat IV Międzynarodowego Kongresu Ruchu „Europa Christi – Mundus Christi”.

Odbył się on pod patronatem honorowym: kard. Stanisława Dziwisza, abp. Stanisława Gądeckiego, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, i bp. Jerzego Mazura, biskupa diecezji ełckiej.

Organizatorami kongresu byli: Fundacja „Myśląc Ojczyzna”, Fundacja Wigry Pro, Parafia pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Wigrach, Program „Niepodległa” na lata 2017-2022 i Katedra Kościelnego Prawa Publicznego i Konstytucyjnego KUL. Opiekę medialną objęła Telewizja Polonia. Patronem medialnym są: Tygodnika Katolicki „Niedziela”, Martyria, Radio Białystok, Radio 5.

Inspiracją do powołania Ruchu „Europa Christi” (Europa Chrystusa) była konferencja na temat stanu i współczesnych wyzwań dotyczących Starego Kontynentu, która odbyła się w 2016 r. w redakcji tygodnika katolickiego „Niedziela” w Częstochowie. Założycielem i moderatorem Ruchu jest ks. inf. Ireneusz Skubiś. Ruch zorganizował już trzy Międzynarodowe Kongresy „Europa Christi” oraz spotkania m.in. w Ołomuńcu, Velehradzie, Brukseli, Wilnie, Nitrze na Słowacji, we Lwowie, Lublinie, Warszawie, Wrocławiu, Częstochowie i Łodzi.

2020-07-19 16:36

Ocena: +4 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wigry: o relacji Kościół-Państwo na Kongresie Ruchu „Europa Christi-Mundus Christi”

[ TEMATY ]

kongres

Europa Christi

YouTube

Relacje Kościół-Państwo jako narzędzia obrony godności i normalności, a także kwestie z zakresu obrony godności osoby, to tematyka drugiego dnia IV Międzynarodowego Kongresu Ruchu „Europa Christi – Mundus Christi”, który odbywa się w Pokamedulskim Klasztorze w Wigrach.

Ks. dr Jacek Nogowski (Prezes Fundacji Wigry Pro), który przybliżył temat „dobra wspólnego jako podstawę poszanowania człowieka w kontekście wyzwań społecznych” przypomniał, że „dobro wspólne polega przede wszystkim na stworzeniu maksymalnych szans rozwoju jednostkom ludzkim przynależnym do różnych społeczności”. – Dobro wspólne określa cele i zadania każdej społeczności. Zgodnie z nauczaniem społecznym Kościoła dobro wspólne obejmuje sumę takich warunków życia społecznego, w jakich ludzie mogą pełniej i szybciej osiągnąć własną doskonałość – mówił ks. Nogowski.

– Każdy człowiek jest istotą otwartą na relacje z innymi. Dobro wspólne, którego ludzie szukają i osiągają tworząc wspólnotę społeczną jest gwarancją dobra osobistego, rodzinnego i grupowego – podkreślił prelegent i dodał: „Dlatego zadaniem jest nasze uświadomienie, że człowiek, który rodzi się w danym momencie życia i korzysta ze wszystkich darów natury, ma tak z nich korzystać, aby one mogły także służyć innym”.

„Niezależność i autonomia Kościoła, która w sposób szczególny wyraża się poprzez działalność Jego członków, zarówno duchownych, jak i świeckich, nie może oznaczać bierności w sprawach, w których wymagają tego podstawowe prawa osoby, także wówczas, gdy sprawy te dotyczą porządku politycznego, np. legalizacja aborcji czy pozbawianie rodziców prawa do wychowania swoich dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami albo ograniczanie tego prawa na rzecz instytucji państwowych” . – mówiła dr Agnieszka Romanko (KUL).

– Niezależności i autonomii Państwa – chociaż dotyczy spraw doczesnych i jej celem jest dobro wspólne wszystkich obywateli – nie należy rozumieć w oderwaniu od Boga. Autonomia Państwa nie może być tłumaczona relatywizmem moralnym, natomiast człowiek, który jest równocześnie wierzącym i obywatelem, powinien – zarówno w porządku państwowym, jak i kościelnym – kierować się jednym sumieniem chrześcijańskim – kontynuowała prelegentka.

Ks. inf. dr Ireneusz Skubiś, założyciel i moderator Ruchu „Europa Christi”, tłumacząc, dlaczego rozszerzona została nazwa Ruchu o słowa „Mundus Christi” stwierdził, że „Chrystus jest Zbawicielem całego świata. Porządek świata, porządek praw natury, fizyki, chemii, biologii, astronomii wskazuje, że w tym porządku jest rozum. Największym zagrożeniem, które grozi ludzkości to zagrożenie Wieży Babel, czyli celowe pomieszanie języków i pojęć”.

Ks. prof. dr hab. Józef Krukowski (PAN Lublin) zauważył, że zmiany ustrojowe i społeczno-polityczne zaistniałe w Polsce na etapie przemian, jakie dokonały się pod koniec XX w. wiodących od totalitaryzmu komunistycznego do demokracji dotyczą także relacji pomiędzy Państwem a Kościołem i innymi związkami wyznaniowymi.

Prelegent przypomniał, że podstawowe zasady tych relacji zostały określone w dwóch aktach normatywnych, tj. Konkordacie między Stolicą Apostolską a Rzeczpospolitą Polską oraz w Konstytucji RP. – Kluczowe znaczenie w tym przedmiocie ma art. 1 Konkordatu, zgodnie z którym „Rzeczpospolita Polska i Stolica Apostolska potwierdzają, że Państwo i Kościół katolicki są – każde w swej dziedzinie – niezależne i autonomiczne oraz zobowiązują się do pełnego poszanowania tej zasady we wzajemnych stosunkach i we współdziałaniu dla rozwoju człowieka i dobra wspólnego” – podkreślił ks. Krukowski.

Praktyczne przykłady z procesów sądowych dotyczące stosowania Konkordatu w Rzeczypospolitej Polskiej, a także relacji między Kościołem a Państwem przedstawił mecenas Marek Markiewicz.

Natomiast ks. dr hab. Mirosław Sitarz (KUL) przypomniał, że papież Jan Paweł II promulgując obowiązujący Kodeks Prawa Kanonicznego w kan. 213 zadeklarował: „Wierni mają prawo otrzymywać pomoc od swoich pasterzy z duchowych dóbr Kościoła, zwłaszcza zaś słowa Bożego i sakramentów”.

– Obowiązek udzielania pomocy z duchowych dóbr Kościoła w ścisłym znaczeniu spoczywa na biskupach i innych duchownych wyposażonych we władzę biskupią. W sensie szerszym odpowiedzialni są wszyscy duchowni stosownie do powierzonego im urzędu. Obowiązek ten ze sprawiedliwości (ex iustitia) spoczywa na tych duchownych, którzy sprawują odpowiedni urząd duszpasterski (ex officio). Inni duchowni, którym biskup nie powierzył urzędu duszpasterskiego, mają obowiązek udzielania wiernym pomocy duchowej z motywu miłości chrześcijańskiej (ex caritate) – podkreślił ks. Sitarz.

Następnie ks. dr hab. Piotr Goliszek (KUL) zauważył, że „powrót nauki religii w 1990 r. do polskich szkół stanowi bardzo ważne wydarzenie w dziejach polskiej katechezy w okresie powojennym i w europejskiej tradycji katechetycznej” – Możliwość ponownego nauczania religii w polskich przedszkolach i szkołach jest naprawą krzywd wyrządzonych społeczeństwu i Kościołowi katolickiemu przez władze komunistyczne – dodał.

– Kościół to nie tylko działalność konfesyjna, ale także działalność charytatywno-opiekuńcza, humanitarna, oświatowo-wychowawcza czy też naukowa – wskazał ks. dr hab. Paweł Kaleta (KUL).

– W celu realizacji tych zadań niezbędne są środki finansowe. Trudno dziś mówić o samofinansowaniu się Kościoła, ponieważ obecnie system finansowania Kościoła w Polsce ma podstawę w 3 źródłach: dobrowolne ofiary wiernych, majątek własny i subwencje państwowe – kontynuował prelegent.

Ks. prof. dr hab. Wojciech Góralski (UKSW) zapoznał zebranych z ustawodawstwem kanonicznym i świeckim w zakresie małżeństwa, na którym budowana jest rodzina. – Małżeństwo i rodzina są instytucjami bliskimi zarówno dla Kościoła, jak i dla Państwa, ponieważ rodzina jest podstawową komórką życia społecznego, zarówno Kościoła, jak i Państwa. Dlatego też jest potrzeba ochrona małżeństwa i rodziny ze strony tych dwóch społeczności – przypomniał.

Natomiast prof. dr hab. Ryszard Maciejewski (UM w Lublinie) pytał: – Co możemy zrobić, aby następne pokolenia były zdrowsze? – Należy pokazać młodzieży szacunek do wartości, że zdrowie jest wartością najwyższą, a działanie przeciwko zdrowiu jest grzechem. Dlatego Kościół i Państwo, każde w swym zakresie, powinno dbać o bezpieczeństwo zdrowotne swych obywateli i wiernych – podkreślił.

„Wartości chrześcijańskie podstawą ładu międzynarodowego. Wartości cywilizacyjne dla Trójmorza – o powrót do normalności” – to temat IV Międzynarodowego Kongresu Ruchu „Europa Christi – Mundus Christi”.

Z powodu pandemii w kongresie można uczestniczyć zdalnie. Jest on transmitowany on-line: na portalu niedziela.pl oraz youtube.com/ParafiaWigry

CZYTAJ DALEJ

Misjonarz z Rwandy: Słowo Boże daje potężny potencjał

2020-09-16 08:18

[ TEMATY ]

misje

misjonarz

Materiał prasowy

Telewizja Polska przygotowała wyjątkowy cykl reportaży o misjach w Rwandzie, które od 13 września ukazują się w TVP1. O tym jak wygląda praca polskich misjonarzy, posługujących w samym sercu Afryki, dlaczego Rwanda to kraj tak wielkich różnic, a także jak pandemia wpływa na wiarę w Afryce, specjalnie dla „Niedzieli” opowiada misjonarz Ks. Leszek Czeluśniak MIC.

  • Rwanda należy do o ile się nie mylę pierwszej trzydziestki najuboższych krajów świata, gdzie 85 % ludności musi żyć za 2 dolary na osobę na dzień. Czyli przeliczając to na nasze polskie realia – jest to ok. 8 zł na dzień..
  • My jako kapłani, zakonnicy, jesteśmy tam i naszym głównym zadaniem jest ewangelizacja, jest głoszenie Dobrej Nowiny. Jest pomaganie ludziom we wzroście duchowym
  • Mamy już pięciu księży, czterech diakonów, i ponad dziesięciu kleryków rwandyjskich. W Rwandzie jest coraz mniej misjonarzy, Kościół przejmują rodzimi i to jest zasługa właśnie tej pracy, ewangelizacji
„Rwanda 2020 – misje na wzgórzach” w TVP1 w każdą niedzielę ok. godz. 12:45, po programie Między Ziemią a Niebem. Cykl reportaży ukazuje się pod patronatem „Niedzieli”.

Więcej o cyklu reportaży: Zobacz

Damian Krawczykowski: Rwanda to kraj ogromnych różnic. Z jednej strony drogie, luksusowe auta, z drugiej rejony olbrzymiej biedy. Skąd biorą się te różnice?

Ks. Leszek Czeluśniak MIC: Wydaje mi się, że możemy tu powiedzieć o całej Afryce. Jest to bardzo duży kontynent i praktycznie w każdym kraju zarysowane są te olbrzymie kontrasty. Z jednej strony kontynent afrykański wiadomo – należy do najuboższych terenów świata. Rwanda należy do o ile się nie mylę pierwszej trzydziestki najuboższych krajów świata, gdzie 85 % ludności musi żyć za 2 dolary na osobę na dzień. Czyli przeliczając to na nasze polskie realia – jest to ok. 8 zł na dzień..

Jak sobie to uświadomimy, to zauważamy jaka jest to tragiczna sytuacja.

Materiał prasowy

Ks. Leszek Czeluśniak MIC

Ks. Leszek Czeluśniak MIC

Z drugiej strony, do tego ubóstwa i tego tż bardzo prymitywnego życia wchodzi świat współczesny. Stolica Rwandy – Kigali, jest naprawdę pięknym miastem. Jest jednym z najczystszych miast na świecie. Powstało około setki wieżowców, nawet 18-piętrowych. Zaczęto produkować telefony komórkowe, samochody elektryczne. Kigali nazywany jest Singapurem Afryki.

Czyli z jednej strony ludzie którzy żyją na tych wioskach, jak ja to mówię tak jak Pan Bóg stworzył świat. Bez prądu, wody, na klepiskach, bez mebli. Tak żyje naprawdę 80% ludności. I nagle jest ten wielki kontrast, gdy wjeżdża się do stolicy. W Afryce łatwo z jednego miasta zrobić taką oazę, ale nie dotyczy to całości kraju, zupełnie.

Jako mariańscy misjonarze jesteście w Rwandzie, aby właśnie tej biednej, wykluczonej społeczności pomagać. Na czym skupiacie się w Waszej posłudze?

My jako kapłani, zakonnicy, jesteśmy tam i naszym głównym zadaniem jest ewangelizacja, jest głoszenie Dobrej Nowiny. Jest pomaganie ludziom we wzroście duchowym. Bo naprawdę wzrost ekonomiczny sprawia, że ludzie stają się bardzo rządni pieniędzy, rozwoju. Reklamy też robią swoje. Dawniej tego nie było, teraz praktycznie wszystkie dzieci widząc białego człowieka krzyczą: „Give me money, give me money”. Nie pozdrowi, ale „daj mi pieniądze”. Robią się takie odruchy tego pragnienia pieniędzy.

Zawsze chcemy pokazać, że jeśli ukierunkuje się tylko na rozwój, to człowiek faktycznie zupełnie zapomina o Bogu. A trzeba powiedzieć, czego jestem bardzo świadomy, że to Ewangelia rozwija. Trzeba pamiętać, że kraje europejskie budowane na kulturze chrześcijańskiej dokonały wielkiego rozwoju. Biblia i Słowo Boże daje potężny potencjał.

Jako misjonarze wchodzimy także w strukturę typowych misji. Pomagamy w edukacji, jest to bardzo ważna dziedzina. Wybudowaliśmy szkołę. Początkowo miała być na 250 dzieci, teraz jest w niej 750 dzieci. Zrobiliśmy też taki dom kultury, żeby dzieci uczyć angielskiego po lekcjach. Pokazać im kolorowe kredki, tutaj dzieci nie mają w szkołach zobaczyć takich rzeczy, wszystko jest czarno - białe. Do nas przyjdą mają pędzelek, mogą coś namalować. To bardzo rozwija dzieci. Jest także muzyka. Mamy nawet dwa komplety skrzypcy, oni nawet nie wiedzieli co to są skrzypce. Pokazujemy to, bo wierzymy, że każde dziecko może się rozwinąć. Jeśli ma możliwość, potencjał zawsze pójdzie do przodu.

Trzeci aspekt to także pomoc materialna, dożywianie dzieci. Już od wielu lat dożywiamy ponad tysiąc dzieci w szkole. Jest to olbrzymi wysiłek. Proszę sobie wyobrazić zrobić, dać tysiącu dzieciom po dwie bułki, pięć razy w tygodniu. To są olbrzymie koszty, bo to jest ponad 100 tys. polskich zł na rok. Udaje się to zdobyć. To jest olbrzymia pomoc, Boża łaska.

Wybudowaliśmy piekarnię i ona służy właśnie tej pomocy.

A czy odczuwacie skutki pandemii w Waszej posłudze? Czy ma to też wpływ na aspekt wiary?

Jak widać obejmujemy całościową osobowość człowieka. Rozwój duchowy, rozwój przyszłościowy, edukacyjny. Dla nas przede wszystkim największą wartością jest ta wartość duchowa. Ją jest bardzo łatwo zrujnować. Tera ta pandemia, ona bardzo uderzyła w wiarę. Bardzo.

Sprowadziła ją prawie do podziemi, ponieważ od 7 miesięcy są praktycznie zamknięte kościoły. Jedynie od połowy lipca niektóre parafie mają Msze św. w niedziele. Poza tym dzieci nie chodzą do szkoły, także nie mają też katechezy. Widzimy jakie są skutki tego. Dzieci bez szkoły, bez religii, bez możliwości zajęć, zabaw.. jest to bardzo duży uszczerbek. Tego nie da się tak łatwo nadrobić.

Mimo wszystko staracie się „siać ziarna wiary”. Czy mieszkańcy Rwandy są otwarci na te ziarna Dobrej Nowiny?

Oczywiście. Sama ta ewangelizacja dla mnie, w ciągu tych 30 lat pobytu w Rwandzie wydała naprawdę wiele owoców. W pewnym sensie „przeszczepiliśmy” nasze zgromadzenie Marianów do Rwandy. Mamy już pięciu księży, czterech diakonów, i ponad dziesięciu kleryków rwandyjskich. W Rwandzie jest coraz mniej misjonarzy, Kościół przejmują rodzimi i to jest zasługa właśnie tej pracy, ewangelizacji.

Mieszkańcy krajów Afrykańskich, oni z natury są religijni. Dla nich pójście do kościoła w niedzielę jest dużym wydarzeniem. Z jednej strony nic innego się nie dzieje na takich wioskach, a oni lubią się modlić i być razem. Lubią śpiewać i daje im to też takie naturalne zadowolenie. Jest to poczucie Boga, rzeczy wyższych. Ale to wszystko właśnie wymaga pewnej pracy, dobrej formacji.

Dlatego my pracujemy nad naszym takim ostatnim dużym projektem w tym miejscu gdzie pracuję, czyli bardzo duży Dom Słowa. Aby wyjaśnić Biblię. Będzie w nim też pięć dużych sal, aby przybliżyć całą historię naszego życia chrześcijańskiego, pokazać taką katechezę. To nie jest powiedzmy muzeum czy wystawa, tylko taki audiowizualny budynek katechetyczny. Który pomoże im to wszystko poznać, zobaczyć, zachwycić się w pewnym sensie.

W jaki sposób my, będąc tu w Polsce możemy Wam pomóc, wesprzeć Waszą służbę?

Oczywiście, zawsze trochę prosimy o wsparcie, bo my jako misjonarze, daliśmy nasze życie. Ci którzy tu są pracują ofiarnie. Natomiast praca misyjna jest wspomagana właśnie przez ludzi dobrej woli. Rwanda tak jak mówiłem to kraj kontrastów. Z jednej strony ktoś może zobaczyć bogate auto, a 80% ludzi może nie mieć roweru. Dzięki wspierającym misje pomagamy, dożywiamy, głosimy.

Ostatnio pracuję nad tym, aby wydać w rodzimym języku mieszkańców Rwandy chociaż jedną Ewangelię, żeby każda rodzina miała w Rwandzie Ewangelię. Tutaj prawie nikt nie ma Biblii, Biblia jest droga, brakuje jej.

Prosimy o pomoc, aby Ewangelia trafiła do mieszkańców Rwandy. Dla mnie, ponieważ kocham Biblię i żyję tym, jest to danie Pana Jezusa, danie Boga do rodziny. To na pewno będzie dużo zmieniać.

________________________________

Działania misjonarzy w Rwandzie można wesprzeć kontaktując się z warszawskim Stowarzyszeniem pomocników Mariańskich: Zobacz

CZYTAJ DALEJ

Kapłani odbędą szkolenie z bezpieczeństwa seniorów

2020-09-24 13:48

Fot. Grzegorz Kryszczuk

Archidiecezja Wrocławska kontynuuje i pogłębia akcję ochrony osób starszych, którą organizuje Komenda Wojewódzka Policji we Wrocławiu.

Działanie ma na celu poszerzanie świadomości seniorów odnośnie ich bezpieczeństwa i uczenie sposobów jak nie dać się oszukać np. metodą „na wnuczka” lub „na policjanta”.

Podczas konferencji prasowej abp Józef Kupny, metropolita wrocławski oraz insp. Dariusz Wesołowski, Komendant Wojewódzki Policji podpisali stosowne porozumienie w tej sprawie. Zakłada ono przeszkolenie wszystkich kapłanów z terenu archidiecezji.

- Pierwsze spotkania odbędą się już w październiku w Sulistrowiczkach. Na początek przeszkolimy 300 osób, docelowo będzie to ok. 800 kapłanów. Wszystko z zachowaniem przepisów sanitarnych. Zajęcia poprowadzą specjalni instruktorzy z Wydziału Prewencji KWP we Wrocławiu – poinformował abp Kupny. W porozumieniu przewidziano dwutorowy model nauki. Oprócz zajęć bezpośrednich, kapłani będą uczestniczyć w spotkaniach on-line.

Podczas konferencji prasowej, Metropolita wrocławski wskazał na odpowiedzialną rolę mediów katolickich, które aktywnie włączają się w kampanię informacyjną skierowaną do seniorów. Powstał szereg artykułów i audycji radiowych dotyczących zachowania bezpieczeństwa.

Kościół cieszy się dużym zaufaniem społecznym, dlatego w te działania będą włączeni klerycy i kapłani posługujący na parafiach. - Oni mają szansę dotrzeć tam, gdzie policji trudniej jest wejść. Jest to inicjatywa, która będzie również dobra dla funkcjonariuszy prewencji, ponieważ zwiększy szanse w walce z oszustami i przestępcami – mówił abp Kupny, i dodał, że współpraca odnośnie ostrzegania seniorów trwa już wiele lat, ale dokonuje się też w innym zakresie, m.in. w rozmowach dotyczących bezpieczeństwa zgromadzeń religijnych, czy organizacji chociażby ostatniego spotkania Taize we Wrocławiu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję