Reklama

Niedziela Małopolska

Kraków

Zbudowani na skale

Jesteśmy w tym momencie naszej małej historii, historii tego miejsca jakim jest kościół na Skałce, w którym Jezus chce, abyśmy mu powiedzieli: „Dziękuję” za 50 lat Duszpasterstwa Akademickiego „SKAŁKA”. Tymi słowami przywitał zebranych wiernych na Mszy świętej o. Mariusz Tabulski, przeor klasztoru Ojców Paulinów na Skałce w Krakowie.

2020-11-22 11:32

Leszek Gniewek

Dziś duszpasterstwo kontynuuje tradycje poprzedników, wprowadzając w formację nowy powiew. Obecny duszpasterz o. Ireneusz Wybraniak, paulin, absolwent dyrygentury chóralnej w UMFC w Warszawie, sięga po narzędzie ewangelizacji, jakim jest śpiew. – Myślę, że śpiew włączymy w naszą strukturę formacji - przyznaje i podkreśla: - Śpiew to kerygmat, czyli głoszenie Jezusa. Kiedy modlimy się na spotkaniach DA, śpiew i wołanie do Ducha Świętego nas jednoczą. Formacyjne spotkania DA w każdą środę zaczynają się Mszą świętą o godz. 19:00. Po Mszy rozważamy wybrane teksty o Józefie, Oblubieńcu Najświętszej Maryi Panny, na bazie powieści Romana Brandstaettera „Jezus z Nazaretu”. Odkrywamy, że Józef jest bardzo podobny do nas współczesnych i zastanawiamy się, czy my jesteśmy podobni do niego w wyznawaniu wiary, w gorliwości, w rozeznawaniu i wypełnianiu woli Bożej. Na spotkaniach dyskutujemy, dzielimy się swoimi refleksjami. Czytamy Słowo Boże i studiujemy Katechizm Kościoła Katolickiego. Moim pragnieniem jest, żeby duszpasterstwo akademickie obok intelektualnego wzrostu nie zatraciło kwestii wiary, aby te spotkania były doświadczeniem wspólnoty, znakiem bycia razem w imię Jezusa Chrystusa – dodaje o. Ireneusz. W młodych upatruje potencjał: – Widzę ogromną gorliwość w studentach, chęć do duchowej pracy, żeby nie zwątpić i nie porzucić tego, co w życiu najważniejsze – wiary, która nie jest sprawą indywidualną. Nie mam swojej wiary i nie wierzę swoją wiarą, tylko wierzę wiarą Kościoła, tak jak Kościół.

Reklama

Duszpasterstwo SKAŁKA jest otwarte także na osoby postakademickie. Utrzymuje kontakty z tymi, którzy współtworzyli wspólnotę w latach 70-80 i później. Jedną z takich osób jest pani Elżbieta Szumska oraz pan Leszek Gniewek, który należał do duszpasterstwa od 1977 roku. Pan Leszek opowiedział o działalności ówczesnej wspólnoty: – Razem z moją małżonką Elżbietą animowaliśmy śpiewy w duszpasterstwie i na pielgrzymce. Dodaje: – Spotkania akademickie odbywały się w Piwnicy Akademickiej, która zbudowali studenci. Zaadaptowaliśmy na potrzeby duszpasterstwa piwnicę, w której paulini trzymali jabłka. Spotkania w duszpasterstwie zawsze rozpoczynały się Mszą świętą, a potem mieliśmy czas na integrację i wysłuchanie słowa, które duszpasterz chciał nam przekazać. Był czas na treści patriotyczne, z racji miejsca męczeństwa biskupa Stanisława. 11 listopada - wyjście na Kopiec Piłsudskiego itp. W roku 1979 na Skałce miało miejsce spotkanie Jana Pawła II z ludźmi kultury i nauki oraz młodzieżą. Podczas oczekiwania na przyjazd Ojca Świętego, nasze duszpasterstwo przygotowało prapremierę poematu „Stanisław” Karola Wojtyły. Pan Leszek wspomina, że działalność duszpasterstwa w czasach, komunistycznych wzmacniała członków wspólnoty - młodzieży, której przyszło żyć w tych trudnych czasach: – Bądźcie sobą! Zachowajcie wiarę, nadzieję i miłość. Kochajcie Ojczyznę, patrzcie na jej niełatwą historię i idźcie w kierunku Boga.

-Dziękujemy za 50.lat D.A. Skałka - powiedział o. Mariusz Tabulski i zaznaczył:  - Pragniemy z wdzięcznością przeżyć rok jubileuszowy, przenieść to piękne dziedzictwo – ku następnym pokoleniom krakowskich studentów. Zapraszamy do nas!

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

50-rocznica zamachu na Papieża Pawła VI

2020-11-27 17:34

[ TEMATY ]

papież

Paweł VI

zamach

50 lecie

Vatican News

Papież Paweł VI

Papież Paweł VI

50 lat temu, 27 listopada 1970 roku doszło do zamachu na życie Pawła VI. Wydarzenie miało miejsce zaraz po wylądowaniu w Manili na Filipinach, podczas najdłuższej podróży pontyfikatu, kiedy Papież Montini miał 73 lata.

W chwili pozdrawiania władz, kardynałów i biskupów został zaatakowany przez 35-letniego boliwijskiego malarza Benjamina Mendozę y Amora, który był przebrany za księdza. W jednym ręku trzymał pozłacany krucyfiks, a w drugim ukryty pod sutanną malezyjski sztylet z wężowym ostrzem. Jednym ciosem ranił Papieża w szyję, na szczęście chronioną sztywnym kołnierzem, a drugim w klatkę piersiową,w okolice serca. Szybka reakcja współpracowników uratowała życie Papieża.

Papież Paweł VI odwiedzał w listopadzie 1970 roku Azję i Oceanię. Okazją był pierwsza konferencja biskupów Azji Wschodniej. Ojciec Święty chciał również spotkać się z ludźmi żyjącymi po drugiej stronie globu i przekazać im przesłanie podkreślające znaczenie inkulturacji wiary oraz ubogacające komunię całego katolicyzmu. Ks. Pasquale Macchi, osobisty sekretarz Papieża, wyznał kiedyś, że Ojciec Święty otrzymywał ostrzeżenia o możliwych zamachach, już od czasów podróży do Ziemi Świętej w 1964 roku, aż po tę na Daleki Wschód. Za każdym razem jednak podchodził do podróży bez niepokoju, zawierzając siebie Bogu.

Po wspomnianym ataku biała sutanna Papieża została naznaczona plamą krwi, podobnie jak koszula na klatce piersiowej, tuż przy sercu. Paweł VI tamtego pamiętnego dnia kontynuował jednak pielgrzymkę zgodnie z planem. Napastnik odgrażał się, że zawiódł i zrobiłby to ponownie, gdyby miał okazję. Kilka lat później został zwolniony z więzienia dzięki temu, że Watykan nie przyłączył się do powództwa cywilnego.

CZYTAJ DALEJ

1 grudnia - liturgiczne wspomnienie bł. Karola de Foucauld

2020-12-01 13:00

[ TEMATY ]

bł. Karol de Foucauld

youtube.com

bł. Karol de Foucauld

bł. Karol de Foucauld

1 grudnia Kościół wspomina w liturgii błogosławionego Karola de Foucauld (1858-1916), francuskiego zakonnika i misjonarza, pustelnika, który wiele lat spędził wśród muzułmańskich Tuaregów w Afryce Północnej.

Na krętych drogach życia Bóg pisze prostymi liniami. To powiedzenie dotyczy również Karola de Foucauld. W chwili, gdy zginął z rąk członków muzułmańskiej sekty sufickiej sanusijja 1 grudnia 1916 roku w oazie Tamanrasset, miał za sobą długą drogę, która prowadziła go z Francji do Algierii, Maroka, do Ziemi Świętej, Syrii, a wreszcie na algierską Saharę. Natomiast droga wewnętrzna wiodła go od przepełnionego wiarą dzieciństwa przez religijną obojętność do ponownego odkrycia wiary i życia pustelniczego. Dziś na jego dziedzictwo powołuje się ok. 20 różnych stowarzyszeń i zgromadzeń zakonnych.

Karol (Charles) de Foucauld urodził się 15 września 1858 r. w Strasburgu. Był najstarszym dzieckiem w jednej z najbardziej zamożnych rodzin arystokratycznych Francji. Jego rodzice zmarli już w 1865 i opiekunem sześciolatka został jego dziadek. Karol był chłopcem niesfornym, za złe zachowanie został usunięty z prywatnej szkoły. W wieku 20 lat otrzymał wysoki spadek, który całkowicie roztrwonił w ciągu kilku lat, utracił też wiarę.

W 1879 r. ukończył szkołę oficerską i odbył służbę wojskową w Oranie. Tam zetknął się z głęboko wierzącą ludnością, co zrobiło na nim ogromne wrażenie. Zaczął szukać dróg odkrycia na nowo swojej wiary i prowadzenia życia bardziej radykalnego. Zafascynowany kulturą arabską w 1882 r. wystąpił z wojska i odbył podróż naukową do Maroka. Reportaże z tej podróży przyniosły mu duży rozgłos, a Towarzystwo Geograficzne w Paryżu nagrodziło go złotym medalem.

Nawrócił się pod wpływem swojej kuzynki i przyjaciela rodziny. W 1890 r. wstąpił do zakonu trapistów i przyjął imię Maria Alberyk. Od 1895 r. układał reguły nowych wspólnot zakonnych, oparte na duchowości Świętej Rodziny z Nazaretu.

Zwolniony w 1897 r. ze ślubów zakonnych wyjechał do Ziemi Świętej, gdzie pod imieniem Karola od Jezusa prowadził życie kontemplacyjne przy klasztorze klarysek w Nazarecie. W 1901 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pod koniec tegoż roku osiedlił się w pustelni Beni Abbes w środkowej Algierii, pomagając tubylcom. Pełnił też funkcję duszpasterza w garnizonach francuskich w Afryce i był doradcą władz wojskowych w Hoggarze. Od 1904 r. przebywał wśród Tuaregów na Saharze, gdzie założył pustelnię w Tamanrasset. Tam m.in. przełożył Ewangelię na język tuareski. 1 grudnia 1916 r. zastrzelił go członek islamskiej sekty sufickiej sanusijja.

Duchowość de Foucaulda inspirowana jest ideą życia na pustyni: mieści w sobie samotność, surową ascezę i kontemplację, mające prowadzić do zjednoczenia z Bogiem. Charakteryzuje ją jednocześnie aktywność misyjna i świadectwo życia konsekrowanego, głównie przez pracę fizyczną, braterstwo i przyjaźń z ludźmi przy dostosowaniu się do stylu życia ubogich. Praca na własne utrzymanie ma być realizacją ślubu ubóstwa i naśladowaniem ukrytego życia Jezusa w Nazarecie.

Chociaż „brat Charles” marzył o braciach, zmarł samotnie. Dopiero gdy w 1920 roku René Bazin opublikował biografię Foucaulda, zwrócono w Europie uwagę na jego życie i działalność. W 17 lat po jego śmierci, w 1933 r. , pięciu paryskich seminarzystów i księży udało się na Saharę, by tam prowadzić życie mnisze na podstawie reguły Karola de Foucauld i przyjmując nazwę Zgromadzenie Małych Braci Jezusa. W 1939 roku powstały Zgromadzenia: Małych Sióstr Jezusa oraz małych sióstr i braci od Ewangelii, a także kilka instytutów świeckich oraz grup nieformalnych i stowarzyszeń kościelnych. Są one obecne również w Polsce.

Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym toczył się w latach 1995-2003 i został zamknięty 4 marca 2003 r. w Mediolanie. Wzięła w niej również udział pochodząca z archidiecezji mediolańskiej kobieta, której cudowne uzdrowienie, za wstawiennictwem sługi Bożego, potwierdziła watykańska komisja lekarska. W obecności Jana Pawła II Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła 20 grudnia 2004 r. dekret uznający ten cud, co otworzyło drogę do beatyfikacji o. Karola de Foucauld. Papież-Polak nie zdążył już jednak ogłosić go błogosławionym i uczynił to 13 listopada 2005 r. w Watykanie Benedykt XVI. W maju 2020 drogę do jego kanonizacji otworzył papież Franciszek.

Oparte na duchowości bł. Karola Zgromadzenie Małych Braci Jezusa jest dziś obecne w 44 krajach. Duży wpływ na ich formację miał słynny francuski filozof Jacques Maritain, który po śmierci żony wstąpił do zgromadzenia, w którym zmarł w 1973 r. Do Polski Mali Bracia przybyli w 1972 r.

Zgromadzenie Małych Sióstr Jezusa powołała do życia 8 września 1939 r. Magdalena Hutin w Algierii. Jest jednym z kilkunastu apostolatów powstałych w oparciu o duchowość bł. Karola de Foucauld. Obecnie tworzą je osoby wywodzące się z prawie 70 narodowości, które działają na wszystkich kontynentach, w 67 krajach. W Polsce zgromadzenie działa od 1957 r. Ponad 40 sióstr skupionych jest w kilku wspólnotach, m.in. w: Warszawie, Częstochowie, Machnowie, Krakowie-Nowej Hucie, Szczecinie, Lublinie. Liczą one zazwyczaj po kilka sióstr.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję