Reklama

Patron tysiąclecia

Długo czekała na swoje imię. Jednak bez wątpienia było warto. Od 16 listopada 2002 r. Szkoła Podstawowa w Konopnicy ma za patrona Stefana Kardynała Wyszyńskiego.

Niedziela lubelska 49/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Uroczystość nadania imienia szkole rozpoczęła się Mszą św., celebrowaną przez abp. Józefa Życińskiego w kościele parafialnym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. "Oby patron szkoły wpłynął na wrażliwość waszych serc" - modlił się lubelski Duszpasterz. Bezpośrednio do uczniów konopnickiej szkoły zwrócił się słowami: "Życzę, by Prymas Tysiąclecia oglądając was z nieba nie musiał się wstydzić".
Po Eucharystii przedstawiciele władz samorządowych i kuratorium, nauczyciele, rodzice oraz uczniowie uroczyście przeszli do pobliskiej szkoły. Tutaj powitała wszystkich dyrektor szkoły w Konopnicy - Aniela Sobolewska. Abp Józef Życiński poświęcił obraz z wizerunkiem Prymasa Tysiąclecia i tablicę pamiątkową Kardynała, której uroczystego odsłonięcia dokonał wojewoda lubelski - Jan Łopata.

Młodzi o Patronie

Przyszedł czas na kolejną część uroczystości. Goście zajęli miejsca w głównym holu szkoły. Wśród nich uczniowie odświętnie ubrani i szczerze uśmiechnięci. "Bardzo cieszę się, ze mamy takiego patrona. Dużo słyszałem o Prymasie Wyszyńskim w szkole. Dużo też opowiadał mi o nim dziadek" - mówił Adrian. "My też bardzo się cieszymy i niemniej wiemy" - wtórowali mu koledzy z klasy. Nie dziwił mnie taki stan rzeczy. Na ścianach w szkole gazetki ze zdjęciami Prymasa i wycinkami z prasy. Nie zabrakło też wystawy prac uczniów o osobie kard. Wyszyńskiego. Nad sceną motto Prymasa: "Kocham Ojczyznę więcej niż własne serce". Może dlatego w sposób szczególny zabrzmiały na sali słowa Mazurka Dąbrowskiego.

Wzorem Prymasa Tysiąclecia

Po odśpiewanym hymnie, odczytano tekst uchwały z 6 grudnia 2001 r., na podstawie której szkoła otrzymała imię kard. Stefana Wyszyńskiego. Następnie głos zabrali przedstawiciele licznie zgromadzonych gości. Wszyscy gratulowali wyboru patrona, życzyli realizacji jego przesłań i wcielania w życie wartości, które propagował. Niech przykład Prymasa pomaga w pracy nad sobą - napisał kard. Józef Glemp. Podobne życzenia wyraziła dyrektor warszawskiego Instytutu Prymasowskiego - Janina Czarcińska, która zachęcała do wzorowania się postawą kard. Wyszyńskiego w życiu szkolnym i osobistym. Sami uczniowie ślubowali, że dopełnią tego naśladując Prymasa Tysiąclecia i będąc pilnymi uczniami. Przedstawiciele gości dokonali również przybicia tzw. honorowych gwoździ do nowego sztandaru szkoły. Dyrektor konopnickiej podstawówki Alina Sobolewska podkreślała, że szczególnie przemawiają do nas słowa Kardynała: "Od siebie trzeba wymagać najwięcej", które są upamiętnione na sztandarze szkoły i stanowią motto wszelkich działań wychowawczych. Wiele z przesłań Kardynała przypomnieli uczniowie podczas części artystycznej. Piękną prezentację utworów poetyckich, piosenek, zakończyło odśpiewanie Roty. Całą uroczystość uświetnił występ lubelskiego kwartetu "Aquattro".

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Świadectwo: Cud w Kanadzie

2025-12-30 11:57

Niedziela Ogólnopolska 1/2026, str. 68-69

[ TEMATY ]

świadectwo

Bliżej Życia z wiarą

Magdalena Pijewska/Niedziela

„Boże Miłosierdzie spowodowało, że z bycia świeckim, światowym Amerykaninem, który dbał tylko o swoją dziewczynę i biznes, stałem się katolickim księdzem” – mówi ks. Chris Alar.

Dzienniczek św. Siostry Faustyny oraz orędzie Jezusa przekazane polskiej zakonnicy zainspirowały jego drogę do kapłaństwa. 10 listopada 2025 r. na instagramie Parousia Media marianin opublikował historię cudu eucharystycznego, którego był świadkiem w Kanadzie.
CZYTAJ DALEJ

„Niespotykana fala antychrześcijańskiej przemocy” - ważny raport międzynarodowej organizacji

2026-01-13 16:53

[ TEMATY ]

raport

Karol Porwich/Niedziela

Europejskie Centrum na rzecz Prawa i Sprawiedliwości opublikowało raport poświęcony przestępstwom z nienawiści wymierzonym w chrześcijan w Europie. Dokument wskazuje na wzrost skali przemocy, przestępstw z nienawiści oraz marginalizacji chrześcijan, przy jednoczesnym zaniżaniu skali zjawiska w oficjalnych statystykach. W 2024 r. w 35 krajach Europy odnotowano 2211 aktów nienawiści wobec chrześcijan, w tym 274 napaści fizyczne, których liczba wzrosła mimo ogólnego spadku incydentów.

Najczęstsze formy agresji obejmują wandalizm, podpalenia, profanacje i ataki na duchownych, a najbardziej dotknięte tym procederem kraje to m.in. Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Polska i Włochy. Autorzy wskazują na kulturowe i ideologiczne przyczyny nienawiści wobec chrześcijaństwa oraz na nierówne traktowanie wyznawców tej religii przez instytucje międzynarodowe, postulując wprowadzenie jasnej definicji antychrześcijańskiej nienawiści i wzmocnienie ochrony prawnej.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję