W tradycyjnej procesji z wawelskiej katedry do klasztoru ojców paulinów na Skałce uczestniczyły rzesze wiernych na czele z hierarchami z różnych stron Polski. Obok kard. Stanisława Dziwisza krakowską procesję ubogacili swą obecnością m.in.: Prymas Polski Józef Glemp, nuncjusz apostolski w Polsce Józef Kowalczyk; kardynałowie: Franciszek Macharski, Henryk Gulbinowicz i Marian Jaworski oraz arcybiskup warszawski Kazimierz Nycz. Wśród biskupów był także obecny ordynariusz bielsko-żywiecki bp Tadeusz Rakoczy. To właśnie on wygłosił homilię podczas Mszy św. u stóp paulińskiego klasztoru na Skałce. Wezwał w niej do budowania życia społecznego w oparciu o ład moralny i, przywołując papieskie nauczanie z wizyty w Skoczowie w 1995 r., podkreślił także potrzebę ludzi sumienia. Homilie wygłaszane podczas majowej uroczystości na Skałce zwyczajowo nie tylko przypominają dziedzictwo męczeńskiej śmierci Biskupa ze Szczepanowa, lecz także dotykają palących problemów współczesnego życia społecznego. Poniżej przytaczamy wybrane fragmenty homilii bp. Tadeusza Rakoczego.

Niebezpieczeństwa władzy

„Tak już jest, niestety, że władza często kusi samowolą, sprzyja chęci podporządkowania sobie ludzi i narzucania im siłą swojej woli. Władza jest nieraz niebezpieczna, daje poczucie siły, rozbudza osobiste ambicje, daje przekonanie, że racje są tylko po jej stronie i wówczas, jeśli wolno nawiązać do dewizy Wszechnicy Jagiellońskiej w Krakowie, vis - siła staje się ważniejsza niż ratio, czyli rzeczowe argumenty. A według tej dewizy winno być odwrotnie: „Plus ratio quam vis”. Zapomniał o tym Bolesław Śmiały”.

Rola Kościoła w życiu społecznym

„Kościół z natury swojej uczestniczy w życiu każdego narodu i państwa przenikając je duchem Dobrej Nowiny. W życiu narodu i państwa krzyżują się dwa porządki: porządek przyrodzony - doczesny i nadprzyrodzony - wieczny. Ich autorem jest ten sam Bóg Stwórca i Odkupiciel, więc się one wzajemnie uzupełniają. Porządek doczesny nie wyczerpuje całej treści ludzkiego życia. Musi go ubogacać porządek nadprzyrodzony. Dzięki tym wartościom człowiek czuje się prawdziwym dzieckiem Bożym i wie, że jego życie nie kończy się na ziemi”.

Oznaki dyskryminacji

„Praw sumienia trzeba bronić zwłaszcza dzisiaj, gdy pod hasłem tolerancji w życiu publicznym i środkach masowego przekazu szerzy się coraz większa nietolerancja. Ośmiesza się i wyszydza to, co dla ludzi wierzących stanowi największą wartość. Zamyka się przed nimi niektóre urzędy i stanowiska. W niektórych krajach Europy zakazuje się noszenia oznak naszej wiary, a z miejsc publicznych usuwa się krzyż Chrystusowy. Systematycznie i planowo prowadzi się walkę medialną z osobami duchownymi czy aspirującymi do stanu duchownego. Te formy powracającej dyskryminacji budzą niepokój i muszą dawać wiele do myślenia. Czas polskich sumień trwa”.

Wartości duchowe fundamentem budowania życia społecznego

„Bez wartości duchowych nie można zbudować bezpiecznej przyszłości. To fundament życia każdego człowieka i społeczeństwa, i dlatego Polska woła dzisiaj nade wszystko o ludzi sumienia. Ład moralny jest w stanie ucywilizować i dżunglę ekonomiczną, i gry polityczne, i hochsztaplerstwo kulturalne, mylące swobodę twórczą ze swawolą, a nawet degeneracją. Św. Stanisław oparł ład moralny i społeczny nie tylko na prawdzie i wolności, lecz także na sprawiedliwości i miłości.”

Sprawiedliwość i miłosierdzie

„Kościół nie może milczeć wobec faktu, że kosztami transformacji ustrojowej obciąża się wciąż najsłabszą część społeczeństwa. W sytuacji państwa na dorobku, z przykrótką kołdrą, trzeba tak dzielić wypracowane dobra, aby starczyło ich dla wszystkich. Nie może być tak, że jedni nadmiernie się bogacą, a inni żyją na granicy ubóstwa lub nawet przymierają głodem. Papież Jan Paweł II w Encyklice „Dives in Misericordia” zachęca nas nie tylko do szukania większej sprawiedliwości, lecz także do praktykowania miłości miłosiernej. Taka bowiem miłość potwierdza międzyludzką solidarność i sprawia, że jedni drugich brzemiona nosimy”.
Tradycyjnie na procesji ku czci św. Stanisława obecne były delegacje wiernych z naszej diecezji, m.in. z parafii w Andrychowie i ze Starego Bielska, którym patronuje św. Stanisław, oraz ubrana w regionalne stroje żywieckich mieszczan delegacja mieszkańców Żywca.