Uroczyste obchody srebrnego jubileuszu posługi biskupiej bp. Jana Śrutwy, zgodnie z Jego wolą, odbyły się rodzinnej parafii, w sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Tomaszowie Lubelskim. Przed uroczystą Eucharystią ks. prał. Adam Firosz, kanclerz Kurii diecezjalnej, odczytał kilkadziesiąt nazwisk tych, którzy skierowali do Jubilata listy okolicznościowe. Następnie, na rozpoczęcie Mszy św., słowo wstępne wygłosił bp Wacław Depo, ordynariusz diecezji za-mojsko-lubaczowskiej. Powiedział m.in.: „Miłość i prawda nigdy nie opuszczają całkowicie człowieka i stanowią powołanie wpisane przez Boga w serce i umysł każdego”. Odnosząc się do tytułu encykliki Papieża Benedykta XVI, bp Wacław Depo zwrócił uwagę na prorocze znaczenie zawołania biskupiego, które przyjął bp Jan Śrutwa: „Veritatem in caritate”. Nazywając go „pierwszym zwornikiem spraw Bożych i ludzkich na nowej ziemi diecezji zamojsko-lubaczowskiej” przypomniał słowa Papieża z Wadowic: „To tu życie się zaczęło, szkoła się zaczęła, i studia, i kapłaństwo... pod okiem Matki Bożej Szkaplerznej”. Następnie przywitał przybyłych na tę uroczystość gości i odczytał list abp. Józefa Michalika, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski. A czytamy w nim m.in.: „25-lecie posługi biskupiej, to szczególna okazja, aby podziękować Panu Bogu za wielki dar pełni kapłaństwa i za gorliwą służbę Bożego Wybrańca, który w prawości serca, gorliwie i szczerze, podejmował wyznaczone Mu zadania jako wychowawca młodych lewitów i początkujących naukowców, jako organizator i pierwszy biskup zamojsko-lubaczowski, jako życzliwy Sąsiad i skuteczny Przewodniczący Komisji i gremiów Konferencji Episkopatu Polski. A przy tym Ksiądz Biskup Jubilat to także poważny naukowiec, sprawdzony mówca i życzliwy Człowiek, chętny do ubogacania darami swego umysłu i serca spotkanych ludzi”.
Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił Prymas Polski kard. Józef Glemp. „Postępując w światłości, człowiek się nie lęka, że się przewróci o jakiś kamień, bo ma drogę jasną”. Tym zapewnieniem rozpoczął swoje słowo do zgromadzonych Ksiądz Prymas. Odwołał się nie tylko do jubileuszu sakry biskupiej bp. seniora Jana Śrutwy, ale również do wydarzeń związanych z wybuchem II wojny światowej. Zauważył, że 70. rocznica wybuchu, to także moment i czas w historii. Odniósł się do powszechnego określenia, że czas to pieniądz. Równocześnie zaznaczył, że kard. Stefan Wyszyński często podkreślał, że czas to… miłość. Dalej Prymas wyjaśnił też, że miłość „dana jest od Boga jako przestrzeń rozciągająca się w naszym życiu, które możemy wypełnić naszymi czynami, dobrem i ofiarą”. Podkreślił, jak ważne jest ukazywanie Bożego czasu w życiu. „Przeszliśmy tę Drogę Krzyżową naszych narodów, po to, żeby lepiej zrozumieć, kim jest Chrystus. Potężną mocą jest nasza służba, która potrafi zmieniać zakusy tego, który tak bardzo lubi zło”. Zwalczanie zła, zdaniem kard. Józef Glempa, jest nawiązywaniem do prawdy i do miłości.
Na zakończenie Eucharystii głos zabrał bp senior Jan Śrutwa, który podziękował Prymasowi Polski za obecność podczas tej uroczystości, jak również tej sprzed 25 lat, w podlubelskiej Wąwolnicy. Jubilat wyraził wdzięczność bp. Wacławowi Depo, za okazaną miłość i budowanie kościoła diecezjalnego.
W uroczystościach wzięli udział: biskupi pomocniczy archidiecezji lubelskiej: bp Mieczysław Cisło, bp Ryszard Karpiński i bp Artur Miziński, biskup pomocniczy diecezji rzeszowskiej Edward Białogłowski, biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej bp Marian Rojek oraz ordynariusz diecezji zamojsko-lubaczowskiej bp Wacław Depo, Wyższe Seminarium Duchowne diecezji zamojsko-lubaczowskiej, kościelne środowiska akademickie z przedstawicielami senatu Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego im. Jana Pawła II, na czele z rektorem ks. Stanisławem Wilkiem, oraz delegacja zamiejscowego oddziału KUL w Tomaszowie Lubelskim z ks. prof. Tadeuszem Guzem. Po Mszy św. uczestnicy otrzymali pamiątkowe obrazki z pasterskim błogosławieństwem bp. seniora Jana Śrutwy.
Bp Jan Śrutwa urodził się 1 grudnia 1940 r. we wsi Majdan Górny w parafii Tomaszów Lubelski. Po zdaniu matury w 1958 r., wstąpił do seminarium duchownego w Lublinie. 31 maja 1964 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk bp. Piotra Kałwy. Przez pięć lat pracował jako wikariusz w parafii Garbów k. Lublina. Następnie odbył trzyletnie studia specjalistyczne w Instytucie Historii Kościoła na Wydziale Teologii KUL. Doktorat, przygotowany pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. Mariana Rechowicza, uzyskał w 1973 r. W latach 1973-75 przebywał na studiach uzupełniających w Rzymie, gdzie uzyskał licencjat z archeologii chrześcijańskiej. Po powrocie do kraju został prefektem w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie, a w latach 1976-81 pełnił funkcję wicerektora. W 1972 r. rozpoczął pracę naukową na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1979 r. habilitował się na podstawie rozprawy pt. „Praca w starożytnym chrześcijaństwie afrykańskim”, która w całości została opublikowana w 1983 r. W 1981 r. - jako docent KUL - objął kierownictwo Katedry Historii Kościoła w starożytności. W latach 1980-81 był kierownikiem Instytutu Historii Kościoła KUL, a w latach 1981-83 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Teologii. W 1983 r. został wybrany na prorektora KUL-u ds. młodzieży. Kiedy w 1984 r. Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym w Lublinie, zrezygnował ze wszystkich funkcji administracyjnych na KUL, zachowując jedynie etat kierownika Katedry Historii Kościoła w starożytności. W Kurii diecezjalnej w Lublinie był przewodniczącym Wydziału Nauki Chrześcijańskiej. W ramach prac Episkopatu Polski pełnił w latach 1986-89 funkcję przewodniczącego Komisji ds. Sztuki Kościelnej. W roku akademickim 1988/89 był rektorem KUL. Nie przyjął wyboru na następną kadencję i wrócił do pracy diecezjalnej. Jako biskup pomocniczy lubelski był członkiem Komisji Episkopatu ds. KUL. W 1989 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, od 2000 r. jest profesorem zwyczajnym. W 1995 r. został powołany przez Papieża Jana Pawła II na konsultora Papieskiej Komisji do Spraw Dóbr Kulturalnych Kościoła, dwa lata później został członkiem tejże komisji. Na mocy bulli Jana Pawła II „Totus Tuus Poloniae
Populus” z dnia 25 marca 1992 r. został mianowany ordynariuszem nowo utworzonej diecezji zamojsko-lubaczowskiej. 5 sierpnia 2006 r. Ojciec Święty Benedykt XVI przyjął rezygnację bp. Śrutwy z obowiązków pasterza diecezji zamojsko-lubaczowskiej, złożoną ze względu na wiek.