Czytam co tydzień tygodnik „Niedziela” i bardzo się ucieszyłam, gdy zobaczyłam na zdjęciu moją koleżankę, która też skorzystała z „Niedzieli”, dzięki której poznała przyszłego męża. Ja jestem z tej samej parafii - pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Łodzi. Chciałabym, żeby moja prośba też się spełniła, i o to się modlę.
Mam 75 lat, jestem niezależna od dzieci, mieszkam w bloku. Nawiążę kontakt z osobami w zbliżonym wieku w celu wspólnego spędzania czasu. Jestem osobą szczerą, cenię w drugim człowieku uczciwość i te wartości, które niesie dobro. Zaznaczam, że jestem osobą niepalącą.
Kończę ten list i proszę o pomoc Matkę Najświętszą, bo Ona wie najlepiej, co to znaczy być samą.
Jeszcze raz proszę, aby spełniła się moja prośba, będę wdzięczna za to dobro.
Krystyna
Ach ta nasza tęsknota za miłością! Za miłością drugiego człowieka. Wiek wcale nie zmniejsza tej tęsknoty. Ciepła dłoń, dobre słowo, pomocne ramię. Znam to, znam. I sama się buntuję, gdy ktoś mówi, że „w pewnym wieku to nie wypada…”. Dlaczego jeden człowiek nie umie żyć bez pary, podczas gdy drugi jest zawsze zadowolony, nikogo mu nie potrzeba obok, sam nigdy się nie nudzi?
Gdy przyjmuję Pana Jezusa do swojego serca, czasem mówię do siebie: „Ty i ja! Tylko Ty i ja!”. Nie znaczy to, że w moim sercu nie ma już miejsca dla nikogo. To znaczy, że jest tam tak wiele miejsca, że zmieszczą się wszyscy, którzy zechcą do niego wejść.
Piękny obrazek młodej-starej pary na ślubnym kobiercu rozpalił niejedną wyobraźnię. I dobrze, wszyscy mamy prawo do marzeń. Ale droga każdego człowieka jest inna. I czasami mnie trochę dziwi, że tak niewiele wdów korzysta z możliwości, jakie daje stan „wdów konsekrowanych”. Cel życiowy zapewniony i miłość dozgonna też.
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Maryja przyjmuje łaskę. To trudniejsze, niż się wydaje. Łatwiej jest działać, poprawiać się, zasługiwać. Trudniej pozwolić, żeby ktoś coś nam dał — bez warunków. Bóg przychodzi z darem. Pytanie brzmi: czy pozwolisz go sobie dać?
Dz 15 pokazuje pierwsze wielkie rozeznanie Kościoła. Sprawa dotyczy ludzi z narodów. Chodzi o obrzezanie oraz pełny ciężar Prawa Mojżesza. Pytanie dotyka tożsamości, stołu, czystości rytualnej oraz granic wspólnoty. Po długiej dyskusji Piotr wraca do wydarzenia w domu Korneliusza w Cezarei.
Biskupa Adriana Puta przywitał Camilo – przedstawiciel grupy. Wręczył on księdzu biskupowi list skierowany do Biskupa Diecezjalnego Tadeusza Lityńskiego
W Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie 3 maja odbyło się kolejne spotkanie wspólnoty Misión Latina Świebodzin, skupiającej osoby hiszpańskojęzyczne pochodzące z krajów Ameryki Południowej. Wspólnotę odwiedził bp Adrian Put.
Spotkanie rozpoczęło się Koronką do Bożego Miłosierdzia odmawianą w dwóch językach – polskim i hiszpańskim. Następnie została odprawiona Msza Święta z oprawą liturgiczną przygotowaną przez członków wspólnoty. W homilii ks. Dariusz Wołczecki, opiekun Misión Latina Świebodzin, nawiązując do pierwszego czytania z Dziejów Apostolskich o wyborze pierwszych diakonów, zauważył, że pierwsza wspólnota chrześcijańska nie była idealna. - Pojawiały się skargi, podziały, poczucie niesprawiedliwości. Wdowy hellenistów czuły się zaniedbane. I co robią apostołowie? Nie ignorują problemu. Nie mówią: „wszystko jest w porządku”. Słuchają, porządkują, szukają rozwiązań. To jest bardzo ważne dla nas tutaj, w Misión Latina w Świebodzinie. Jesteśmy wspólnotą ludzi, którzy zostawili swój kraj, swoją kulturę, swoje rodziny. To przynosi radość… ale też zmęczenie, zranienia, czasem niezrozumienie. Kościół nie jest miejscem ludzi doskonałych. To miejsce, gdzie uczymy się troszczyć o siebie nawzajem. Ale jest coś jeszcze głębszego. W Ewangelii Jezus mówi: „Niech się nie trwoży wasze serce.” Bądźmy szczerzy — to nie jest łatwe. Bo wielu z nas nosi w sobie niepokoje: pracę, rodzinę daleko, niepewność, trudne decyzje. I w samym środku tego wszystkiego Jezus nie daje nam skomplikowanej odpowiedzi. Daje odpowiedź bardzo prostą: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem.” Nie mówi: „znam drogę”. Mówi: „Ja jestem drogą.” To wszystko zmienia. Bo wiara nie polega tylko na wiedzy o Bogu. Wiara to chodzenie z Jezusem w konkretach życia: w ciężkiej pracy, w tęsknocie, w chwilach samotności, w trudnych wyborach – mówił kapłan do członków wspólnoty.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
