Centrum Duszpasterstwa Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej zaprosiło młodych mieszkańców Lubelszczyzny do udziału w wakacyjnym święcie młodych. Na zaproszenie odpowiedziało ponad 300 osób, uczestnicząc w 1. Spotkaniu Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej
Gościnna parafia pw. Przemienienia Pańskiego w Garbowie została wybrana na miejsce wyjątkowego spotkania. Zarówno proboszcz ks. Zenon Małyszek, jak i parafianie dołożyli wszelkich starań, by młodzi dobrze czuli się zarówno w zabytkowym kościele, jak i jego otoczeniu. W prace przygotowawcze aktywnie włączyli się wolontariusze, którzy już na kilka dni przed 24 sierpnia zamieszkali w garbowskiej szkole, by na dzień spotkania wszystko zostało dopięte na ostatni guzik. Oddając swój wakacyjny czas, zadbali o to, by kościół, scena, punkty informacyjne, miejsca spotkań grupowych i wydawania posiłków czekały na rówieśników z Lublina, Chełma, Puław, Krasnegostawu czy Świdnika. - Ponad 30 osób już od kilku miesięcy czuwało nad przygotowaniem wakacyjnego święta. To młodzież z CDM, ale też z KSM, Oazy czy Odnowy w Duchu Świętym - mówi ks. Grzegorz Ogorzałek, duszpasterz młodzieży.
W poszukiwaniu Źródła
Reklama
Sam pomysł organizacji wakacyjnego spotkania młodych narodził się jeszcze w ubiegłym roku. - Podczas rozmów z młodymi ludźmi dostrzegliśmy, że zależy im na spotkaniu z drugim człowiekiem, ale też i z Bogiem. SMAL jest więc odpowiedzią na potrzeby tych młodych, którym nie wystarczają portale społecznościowe i wirtualny świat, ale oczekują realnego spotkania z drugim człowiekiem - wyjaśnia duszpasterz. - Ponadto, ogłoszony przez papieża Benedykta XVI Rok Wiary stał się dodatkowym impulsem do „zagospodarowania” czasu i młodości - dodaje.
Centrum Duszpasterstwa Młodzieży zaproponowało więc nastolatkom trzy spotkania, których symbolami stało się światło, sól i woda. - Jako pierwsze odbyło się spotkanie opłatkowe, podczas którego zwróciliśmy uwagę na znaczenia światła i odnowienie przymierza z Bogiem. Wiosną, z okazji przypadającego w Niedzielę Palmową Światowego Dnia Młodzieży towarzyszył nam symbol soli i hasło odwołujące się do zejścia do głębin. Symbolem trzeciego spotkania jest woda i hasło: „Łyknij życia” - wyjaśnia ks. Ogorzałek.
Reklama
Jak uzupełnia ks. Marek Urban, wikariusz biskupi ds. młodzieży i główny organizator spotkania, hasło sierpniowego święta nawiązuje do symbolu wody, która jest konieczna do ugaszenia pragnienia i do życia. - Woda to symbol Ducha Świętego, którego potrzebujemy, aby żyć owocnym, duchowym życiem. Tak jak bez wody umiera ciało ludzkie, tak bez Ducha Świętego dusza człowieka staje się martwa. Chcemy więc przyprowadzić młodych ludzi do Źródła, aby zaczerpnęli tej Wody, która gasi największe i najbardziej ukryte pragnienia. Chcemy pokazać im, że prawdziwe szczęście daje tylko życie z Panem Bogiem. Dla wielu z nich to słowa, które nie mają pokrycia, bo nigdy z żywym Bogiem się nie spotkali. Tu mogą doświadczyć wspólnoty, adoracji Najświętszego Sakramentu, czyli spotkania z Bogiem twarzą w twarz, ale także uczestniczyć w dobrej zabawie, koncertach; spotykać rówieśników, którzy są zaangażowani w różne grupy i mam nadzieję, że to ich wciągnie - mówi ks. M. Urban.
Chrześcijaństwo to przygoda
Szukając źródła żywej wody, kilkaset młodych uczestniczyło więc w całodziennym programie SMAL-u, który stał się czasem adoracji, modlitwy, świadectwa, poważnych rozmów o życiu, ale także czasem dobrej zabawy, radości i tańca przy piosenkach zespołów pielgrzymkowych oraz zaproszonych gości: finalistów programu „Mam talent” Pitzo&Polssky oraz Magdy Frączek z grupą „Love Story”.
Reklama
- Cały dzień towarzyszyło nam hasło „Łyknij życia”. Mieliśmy okazję podzielić się swoimi skojarzeniami z nim związanymi. Woda jest nam potrzebna do życia. Bez niej nie możemy normalnie funkcjonować. Tak samo jest z Bogiem. Aby być dobrym człowiekiem, nieustannie Go potrzebujemy. Bóg kocha nas i pamięta o każdym z nas. My również powinniśmy dzielić się Nim, nawet w codziennych życiowych sytuacjach - mówi Dominika Polonis, jedna z uczestniczek spotkania. - Animatorzy wszystkich grup wprowadzili nas w proces medytacji nad słowami Pisma Świętego. Dzięki spotkaniom w małych grupach dostaliśmy wskazówki jak mamy żyć, aby w pełni dążyć do wyznaczonych sobie celów. Dowiedzieliśmy się, jakie pułapki czyhają na nas w drodze do szczęścia i jak mamy ich unikać. Mogliśmy również głębiej zastanowić się nad sensem życia. Aby jeszcze lepiej przeżyć ten czas, braliśmy udział w Mszy św. Bardzo duża obecność księży umożliwiła nam skorzystanie z sakramentu pokuty. Na sam koniec odbyło się czuwanie pod hasłem: „Z Ducha i wody zrodzeni”. Mogliśmy w nim podziękować Bogu za wspólnie spędzony czas. Dzięki spotkaniu mogliśmy dowiedzieć się, kim tak naprawdę jesteśmy, jaką drogę mamy w życiu wybrać oraz doświadczyć, że chrześcijaństwo to wielka przygoda! - podkreśla licealistka.
Gotowi na jutro
W zamyśle organizatorów SMAL połączyć miał młodzież na co dzień działającą w różnych stowarzyszeniach i formacjach. Na spotkaniu pojawili się więc członkowie Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, Odnowy w Duchu Świętym, Ruchu Światło-Życie, grup wolontariackich i harcerskich, a także pielgrzymi, którzy w pierwszej połowie sierpnia wędrowali pieszo na Jasną Górę. Nie zabrakło również młodych z parafii prowadzonych przez zgromadzenia zakonne, a także tych „niezrzeszonych”, otwartych na świat i Boga. Wszystkich połączyła Msza św., sprawowana przez duszpasterzy młodzieży pod przewodnictwem ks. Jarosława Grzegorczyka, organizatora Sercańskich Dni Młodych w Pliszczynie. Doświadczony duszpasterz zachęcał zgromadzonych do „łykania życia”, w którym króluje Bóg.
Przedostatnia wakacyjna sobota upłynęła młodym na radosnym odnajdywaniu przyjaźni wśród rówieśników i u Boga. - Z wielką otwartością poszukiwali odpowiedzi na pytania o sens życia; świadomie dokonywali wyboru Jezusa przez odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych, na nowo odkrywali w sobie dary i charyzmaty Ducha Świętego. Usłyszeli też wezwanie, by tak jak Apostołowie głosić Słowo Boże w swoich środowiskach - podsumowuje ks. Grzegorz Ogorzałek. I chociaż dopiero czas pokaże, czym rzeczywiście to spotkanie było, z pewnością już teraz można mówić o jego dobrych owocach.
Ponad połowa Polaków (57%) pozytywnie ocenia działalność Kościoła rzymskokatolickiego, negatywnie zaś 32% - wynika z najnowszego badania CBOS dotyczącego oceny działalności poszczególnych instytucji publicznych. W stosunku do ub. roku nastąpił wzrost pozytywnych ocen wobec Kościoła.
W ciągu ostatniego półrocza opinie o działalności Kościoła rzymskokatolickiego w zasadzie się nie zmieniły. W marcu ponad połowa Polaków ocenia ją pozytywnie (57%), a niemal jedna trzecia (32%) – negatywnie.
Z osobą m. Marceliny Darowskiej zetknęłam się dwa lata temu,
kiedy to zaczynałam pracę w gimnazjum. Tradycją panującą w szkole,
gdzie uczę, było organizowanie dwa razy w roku spotkań rekolekcyjnych
dla nauczycieli w Domu Sióstr Niepokalanek w Szymanowie. Zgromadzenie
to założyła właśnie Matka Marcelina. Z wielkim zaciekawieniem obserwowałam
pracę sióstr i ich uczennic. Każdy wyjazd do Szymanowa był dla mnie
kolejnym cennym doświadczeniem. Po pewnym czasie bardziej zainteresowałam
się osobą Matki Marceliny i postanowiłam o niej napisać.
Zaczęłam wtedy czytać wszelkie publikacje na jej temat.
Wydawało mi się początkowo, że nic interesującego w tych książkach
nie znajdę. Bo cóż może być ciekawego w życiorysie siostry zakonnej?
I tu pełne zaskoczenie. Jednym tchem przeczytałam polecone mi książki.
Matka Marcelina okazała się być obdarzona niezwykle bogatą osobowością,
a jej życie mogłoby posłużyć za temat filmu, który - nie mam co do
tego żadnych wątpliwości - zainteresowałby niejednego współczesnego
widza.
Zanim Matka Marcelina została przełożoną Zgromadzenia
Sióstr Niepokalanek - była szczęśliwą matką i żoną. W jej życiu nie
zabrakło też dramatycznych momentów. W wieku dwudziestu pięciu lat
została wdową, a w niecały rok po śmierci męża straciła swego dwuletniego
synka. To nie koniec jej cierpień. Musiała jeszcze walczyć o życie
swojego drugiego dziecka - maleńkiej Karoliny, której lekarze nie
dawali szans na przeżycie. Młoda wdowa przezwyciężyła wszelkie kłopoty.
Dziecko wyzdrowiało, a jej gospodarstwo było przykładem dla okolicznych
posiadłości. Przez cały ten czas trudnych doświadczeń ani razu nie
zwątpiła w miłość Boga, ani razu nie zbuntowała się przeciwko Jego
woli. Jakże niezwykle mocna musiała być jej wiara! Mało tego, nie
mając żadnego doświadczenia zakonnego, a jedynie pragnienie służenia
Bogu, odważyła się zostać przełożoną - założycielką nowo tworzonego
Zgromadzenia, którego głównym zadaniem miało być wychowanie dzieci
i młodzieży.
Nie na życiorysie Matki Marceliny chciałabym jednak skupić
swą uwagę, mimo że jest on naprawdę bardzo ciekawy. Zainteresowanych
odsyłam do książek poświęconych bohaterce tego tekstu1. To, co najcenniejsze,
to nauki Matki
Marceliny, jej przemyślenia i refleksje, ujęte często w
formę jakże trafnych i aktualnych do dziś sentencji. Znaleźć je można
w wydanej w 1997 r. przez Siostry Niepokalanki książce zatytułowanej
Zawsze będę z Wami. Myśli i modlitwy błogosławionej Matki Marceliny
Darowskiej2.
Wartości szczególnie ważne dla Matki Marceliny to przede
wszystkim Bóg, miłość, rodzina, Ojczyzna, praca i to, czemu poświęciła
całe swoje życie, czyli wychowywanie kolejnych młodych pokoleń. Wiele
jest cennych wskazówek zawartych w słowach Matki Marceliny. Mnie,
jako nauczycielkę, która dopiero zaczyna swoją pracę z młodzieżą,
szczególnie zainteresowały te poświęcone wychowaniu. Pierwsze słowa,
jakie przeczytałam, kiedy "na chybił trafił" otworzyłam książkę z
myślami Matki Marceliny, brzmiały następująco: "Zadanie wielkie,
praca kolosalna - z jednej strony łatwa, z drugiej bardzo trudna.
Łatwa, bo serca dzieci to wosk, na którym wszystko łatwo się wyciska.
Trudna, bo wosk wystawić na gorąco ognia lub słońca, a ślad jego
cały się zgładzi. Dzieci przyjmują dobre i złe wrażenia, jedne zacierają
drugie". Jakże trafnie oddają one pracę wychowawcy. Czytając te zdania,
uświadomiłam sobie ogromną odpowiedzialność, jaką biorę za swoich
wychowanków. To, co im przekażę, będzie miało wpływ na całe ich życie.
I nie najważniejsza w tym momencie jest wiedza. Moim zadaniem, jako
wychowawcy, jest pokazanie tym młodym ludziom właściwych wzorców
zachowań. Jest to szczególnie ważne w dzisiejszych czasach, kiedy
wciąż słyszymy o przypadkach, gdy młodzi ludzie zabijają swoich rówieśników,
często nawet nie dostrzegając zła, które wyrządzili.
Matka Marcelina cały czas miała świadomość odpowiedzialności
za wychowanie młodych ludzi. Dlatego też tak wiele miejsca poświęciła
sprawom rodziny, a w kształceniu dziewcząt ogromną wagę przywiązywała
do przygotowania ich do roli matki i żony. Wierzyła bowiem, że to
właśnie kobieta jest duchem rodziny, a od tego, jakie wartości przekażemy
młodym ludziom, zależy odrodzenie całego społeczeństwa. Dziś również
wiele miejsca podczas publicznych debat poświęca się sprawom rodziny.
Mówi się o polityce prorodzinnej i o kryzysie rodziny. Może warto
zatem sięgnąć po myśli Matki Marceliny. Znajdziemy tu oczywiste -
wydawałoby się - prawdy, ale jak często przez nas zapominane. Polecam
tę część nauk Matki Marceliny szczególnie dziewczętom, które zamierzają
w niedługim czasie założyć własną rodzinę. Naprawdę znajdziecie tu
wiele wskazówek pomocnych przy budowaniu własnego domu.
Jak już wspominałam wcześniej - jestem młodą nauczycielką.
Nie mam zatem bogatego doświadczenia pedagogicznego, wielu rzeczy
muszę się jeszcze nauczyć. Wciąż borykam się z różnymi problemami
wychowawczymi. Tak jak wielu młodych nauczycieli, staram się pogłębiać
swoją wiedzę pedagogiczną, czytając chociażby różne publikacje poświęcone
tym zagadnieniom. Panuje obecnie moda na nowoczesne, proponowane
nam przez zachodnich autorów, sposoby wychowania. Ja jednak najważniejsze
wskazówki pedagogiczne znalazłam w następujących słowach Matki Marceliny: "
Rozwijać - nie wysilając, ubogacać - nie przeciążając, uczyć praktyczności
- nie odzierając z poezji, hartować - nie zatwardzając, oczyszczać
sumienie - nie dopuszczając skrupułów, uczyć miłości - bez czułostkowości,
pobożności - bez dewoterii, zniżać się do dzieci w zabawach - nie
zmalając siebie, aby następnie być w stanie wznieść dzieci do wysokości
zadania". Oto - zdaniem Matki Marceliny - zadania nauczyciela. Mam
nadzieję, że będę w stanie im sprostać.
1 Informacje na temat życia Matki Marceliny można znaleźć
m.in. w następujących publikacjach:
- Ewa Jabłońska-Deptuła, Zakorzeniać nadzieję. M. Marcelina
Darowska o rodzinie i dla rodziny, Lublin 1996
- Marcelina Darowska - Niepokalański charyzmat wychowania,
pod red. ks. Marka Chmielewskiego, Lublin 1996
- S. Grażyna (Jordan), Wychowanie to dzieło miłości, Szymanów
1997
2 Zawsze będę z Wami. Myśli i modlitwy błogosławionej Matki
Marceliny Darowskiej, zebrały i opracowały s. M. Grażyna od Współpośrednictwa
Matki Bożej, Anna Kosyra-Cieślak, Romana Szymczak, Szymanów 1977.
W Uroczystość Objawienia Pańskiego 2026 ulice wielu miejscowości diecezji świdnickiej wypełnią się barwnymi orszakami Trzech Króli, będącymi publicznym świadectwem wiary i radosnym przeżywaniem bożonarodzeniowej tradycji.
Poniżej przedstawiamy harmonogram i krótkie informacje o wydarzeniach przygotowanych w poszczególnych miastach i parafiach diecezji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.