Obecnie na terenach misyjnych pracuje 7 kapłanów z naszej diecezji: w Republice Południowej Afryki: ks. Piotr Kaliciński, ks. Marek Młynarczyk i ks. Tomasz Wargacki oraz w Ekwadorze: ks. Marcin Chłopek, ks. Tomasz Furmanek, ks. Wiesław Podgórski i ks. Maciej Rączkiewicz. Do wyjazdu na misje przygotowuje się ks. Andrzej Nowakowski i ks. Grzegorz Kasprzycki. Nie możemy o nich zapominać. Towarzyszymy im modlitwą i duchową obecnością nie tylko w tym tygodniu, ale przez cały czas. O tym jak wygląda praca misjonarza, do kogo jest posłany i co czuje to właśnie nasi diecezjalni kapłani – misjonarze opowiadają młodzieży. Na stronach 4. i 5. mamy obszerny panel dyskusyjny o ich posłudze.
Koła misyjne
Animacja misyjna w diecezji owocuje powstawaniem grup dzieci, młodzieży i dorosłych, którzy żywo interesują się pracą misjonarzy i wspierają ich duchowo oraz materialnie. Jest wiele pięknie działających wspólnot pamiętających o misjach. My pokażemy tylko dwie.
W Gorzycach pod opieką Beaty Kocur działa ok. 10-15 osób ze szkoły podstawowej i gimnazjum. – Jest jeszcze młodzież ze szkoły średniej bardziej wspierająca modlitwą. Spotykamy się 2 razy na miesiąc. Wtedy oczywiście oprócz modlitwy są zabawy integracyjne, czytanie czasopism misyjnych oraz rozmawiamy o życiu misjonarzy. Czasami mamy również możliwość spotkania z misjonarzami, jak np. pochodzącym z naszej parafii ks. Tomaszem Furmankiem. Poprzez akcję kolędnicy misyjni, gdzie 6 stycznia nasi podopieczni przebrani za dzieci misyjne idą, by śpiewać kolędy i prosić o pomoc dla pracujących na misjach. Inną formą pozyskiwania funduszy jest wykonywanie i rozprowadzanie kadzidła oraz kredy dla parafian. Także o misjach mówimy w szkołach podczas prowadzonych animacji misyjnych. W ubiegłym roku w naszej parafii gościliśmy dzieci i młodzież na Diecezjalnej Niedzieli Misyjnej – informuje Beata Kocur.
Inna grupę misyjną spotykamy w Stalowej Woli przy parafii Trójcy Przenajświętszej. Prowadzącą spotkania jest Aneta Trzpis. Jak możemy się dowiedzieć: – W naszym kole działa ok. 15-20 osób, od szkoły podstawowej do średniej. Spotykamy się co dwa tygodnie, aby modlić się i rozmawiać o pracy na terenach misyjnych. Grupa nasza działa przy parafii prowadzonej przez księży michalitów i dzięki temu możemy częściej spotykać osoby, które pracują na misjach lub na Wschodzie. Jako grupa misyjna podejmujemy się animacji modlitwy różańcowej w październiku, akcji kolędników misyjnych czy zbiórek pieniężnych na pomoc dla misji. Zdarzają się również wyjazdy integracyjne czy spotkania na zlotach z innymi grupami misyjnymi z diecezji.
Co możemy zrobić?
Odpowiedzialnym z sprawy misyjne w diecezji jest ks. Daniel Koryciński. Jak nas informuje: – W tegorocznym Tygodniu Misyjnym w sposób szczególny chcemy solidaryzować się z siostrami i braćmi cierpiącymi z powodu prześladowań na Bliskim Wschodzie. Pomocą będzie służyła modlitwa różańcowa, dobrowolne wyrzeczenia i post. Bardziej zwracamy uwagę na ewangelizację, dlatego poprzez wspólną modlitwę, jak również poprzez różnego rodzaju wystawy, koncerty i spotkania pragniemy prosić o nowe powołania do pracy misyjnej z naszej diecezji. Chcemy też wpierać tych, którzy posługują na misjach. Szczególną postacią, od której możemy się uczyć ewangelizowania, jest kard. Adam Kozłowiecki SJ, rodak naszej ziemi, który stając się obywatelem świata, nie tylko ukazywał aktualność Ewangelii, ale dał przykład, jak na co dzień nią żyć. Dzielenie się wiarą staje się świadectwem, i jak podaje papież Franciszek w tegorocznym Orędziu na Dzień Misyjny, „dojrzałość i solidność wiary poznaje się po gotowości i umiejętności dzielenia się nią z innymi ludźmi”. W Tygodniu Misyjnym ogarniamy pamięcią modlitewną misjonarzy pracujących w krajach misyjnych, prosząc dla nich o silną wiarę i błogosławieństwo. Dlatego zachęcam do jak najliczniejszego włączenia się w obchody tego tygodnia w poszczególnych parafiach i szkołach, aby dzielić się świadectwem wiary – zachęca ks. Koryciński.
W czasie wakacji gościł w naszej diecezji pallotyn, brat Zdzisław Olejko SAC – od 30 lat posługujący na misjach w Rwandzie, związany z sanktuarium Matki Bożej w Kibeho. Przyjeżdża do nas raz na 2 lata. Tym razem głosił w parafiach kazania o tematyce misyjnej – w Rychwałdzie, Gilowicach i Skoczowie
Trzeciego września br. o godz. 6.20 rano osiągnąłem 30 lat pracy na misjach. Jestem wdzięczny wszystkim za modlitwę i wszelaką pomoc – uśmiecha się br. Zdzisław. To 30 lat pięknej, ale trudnej, czasem niebezpiecznej posługi. Br. Zdzisław był świadkiem wojny domowej w 1994 r. – Rwanda jest znana nie tylko z ludobójczej wojny, lecz także jako kraj, w którym objawiała się Matka Boża. Objawienia z Kibeho są jedynymi w Afryce zatwierdzonymi przez Kościół (29 czerwca 2001 r.) objawieniami. Polska jest szczególnie związana z tym miejscem, ponieważ figurę Matki Bożej, która znajduje się w sanktuarium w Kibeho, wykonali artyści z Uniwersytetu Warszawskiego, a pobłogosławił Jan Paweł II. 28 listopada 2003 r. została zaprezentowana w sanktuarium. Figura z drewna lipowego to dar Polski dla Kościoła rwandyjskiego, w którym posługują pallotyni – mówi br. Zdzisław. Na główne uroczystości w Kibeho, przypadające 28 listopada, co roku wyruszają pielgrzymki z Polski organizowane przez Misjonarzy Pallotynów Prowincji Chrystusa Króla Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego oraz przez Złotą Różę z Krakowa. Pallotyni również organizują pielgrzymki piesze w Rwandzie – z Butare do Kibeho w górach, w każdą 3. sobotę miesiąca. Br. Zdzisławowi szczególnie utkwiło w pamięci spotkanie z Piotrem Chomickim z Warszawy, który udał się w pieszą pielgrzymkę do Kibeho. Wyruszył 12 października 2012 r. z Gietrzwałdu k. Olsztyna – miejsca, gdzie też były objawienia. Tam kupił książkę dotyczącą objawień w Rwandzie i postanowił udać się tam pieszo. – Szedł 11 miesięcy – ponad 6 tys. km. Dał o tym świadectwo 8 września w sanktuarium w Kibeho w święto Matki Bożej. Ani księża z Kibeho, ani Rwandyjczycy nie wierzyli, że dał on radę przejść tyle kilometrów pieszo z Polski – mówi zakonnik. – Kiedyś Piotr miał pieniądze i dobre życie, ale dalekie od Boga. Kiedy jego firma zaczęła upadać przekonał się, że pieniądz nie jest najważniejszy w życiu. Spotkałem się z Piotrem przypadkiem w 2011 r. Dałem mu drewnianą figurę Matki Bożej, jeszcze wtedy nie wiedząc, że on pójdzie pieszo do Afryki. On z tą drewnianą figurką poszedł do Kibeho. Po powrocie założył w Warszawie grupy modlitewne modlące się m.in. za tych, którzy pogubili się przez dobrobyt, pieniądze – opowiada br. Zdzisław Olejko.
Po usunięciu jednej godziny religii, wyrzuceniu jej z siatki godzin i wprowadzeniu edukacji zdrowotnej, cała Polska mogła zobaczyć, że na edukację zdrowotną zapisało się w roku 2025/2026 30% uczniów, licząc wszystkie poziomy edukacji. Na religię w roku 2024/2025 chodziło 75% uczniów. W roku 2025/26 pewno parę procent mniej.
Wprowadzić edukację zdrowotną jako przedmiot obowiązkowy, bo się sprawdził, bo jest potrzebny, bo dzieci i młodzież sobie tego życzą... Gdyby jeszcze na tym się skończyło, to wielu by rozumiało, że jak masz władzę, to siłą robisz po swojemu, mając nadzieję, że przeciwnicy nie będą krzyczeć. Ale to trzeba być homo sapiens. Nie wiem, czy to jest kwestia nieprzepracowanych traum dzieciństwa, osobistej urazy, dysfunkcji niektórych ośrodków, czy od lat pielęgnowanej nienawiści, ale pani minister nie potrafi się odnaleźć w tej kategorii.
Po usunięciu jednej godziny religii, wyrzuceniu jej z siatki godzin i wprowadzeniu edukacji zdrowotnej, cała Polska mogła zobaczyć, że na edukację zdrowotną zapisało się w roku 2025/2026 30% uczniów, licząc wszystkie poziomy edukacji. Na religię w roku 2024/2025 chodziło 75% uczniów. W roku 2025/26 pewno parę procent mniej.
Wprowadzić edukację zdrowotną jako przedmiot obowiązkowy, bo się sprawdził, bo jest potrzebny, bo dzieci i młodzież sobie tego życzą... Gdyby jeszcze na tym się skończyło, to wielu by rozumiało, że jak masz władzę, to siłą robisz po swojemu, mając nadzieję, że przeciwnicy nie będą krzyczeć. Ale to trzeba być homo sapiens. Nie wiem, czy to jest kwestia nieprzepracowanych traum dzieciństwa, osobistej urazy, dysfunkcji niektórych ośrodków, czy od lat pielęgnowanej nienawiści, ale pani minister nie potrafi się odnaleźć w tej kategorii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
