Reklama

Rok Oskara Kolberga

Polskę całą przeszedł…

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W dwusetną rocznicę urodzin Oskara Kolberga 3 czerwca br. w Krakowie zostały zorganizowane uroczystości wpisujące się w obchody trwającego właśnie Roku Oskara Kolberga. Wśród wydarzeń zaplanowanych na ten dzień znalazło się m.in. spotkanie na cmentarzu Rakowickim, przy odnowionym nagrobku wybitnego polskiego folklorysty i etnografa. Przy grobie tego niezwykle pracowitego człowieka, doceniającego XIX-wieczną polską wieś, jej tradycje i obyczaje, zebrali się m.in. przedstawiciele władz państwowych, samorządowych, instytucji kultury z Warszawy i Krakowa. Z Poznania przyjechały osoby z rodziny Oskara Kolberga, a z Radomia – uczniowie z Zespołu Szkół Muzycznych noszącego jego imię.

Przypominający postać Oskara Kolberga podkreślali olbrzymi wkład kompozytora w utrwalenie dla potomnych obrazu polskiej wsi. Zaznaczali, że z zapisów muzyki i folkloru do dzisiaj korzystają twórcy oraz badacze kultury XIX-wiecznej wsi. Przypomniano, że oddany swemu dziełu życia Kolberg miał niepolskie korzenie: jego matka była z pochodzenia Francuzką, a ojciec – Niemcem. Zauważono, że dziś zaledwie 8 proc. polskiego społeczeństwa wie, kim był Oskar Kolberg.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Zapewne z myślą o tych nieznających pioniera polskiej etnografii Muzeum Etnograficzne, we współpracy z Województwem Małopolskim, zorganizowało wiele wydarzeń przybliżających aktywność etnografa, jego działalność oraz ślady pozostawione w grodzie pod Wawelem. Dzięki temu zainteresowani mogli poznać krakowskie miejsca związane z Oskarem Kolbergiem, który u schyłku życia przeniósł się do Galicji, gdzie udało mu się pozyskać zainteresowanie Krakowskiego Towarzystwa Naukowego dla jego badań i zapewnić warunki do dalszej pracy. Zwiedzali również ekspozycję przybliżającą życie dawnych mieszkańców wsi.

Jak informowali organizatorzy (na rozdawanej ulotce), Oskar Kolberg (1814-90) to kompozytor, amator ludowych melodii, człowiek, który poświęcił życie swojej pasji. Lato spędzał na badaniach i podróżach, resztę roku – na pracy nad zebranym materiałem. Stworzył dzieło wyjątkowe – serię regionalnych monografii objętych wspólnym tytułem: „Lud, jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce”. Bardzo wiele informacji i opisów pozostawił w manuskryptach, które nadal są opracowywane. Dotychczas ukazało się 85 tomów jego prac!

Na nagrobku Oskara Kolberga znajduje się napis: „Polskę całą przeszedł, lud poznał i ukochał. Zwyczaje jego i pieśni w księgi złożył”. Tym, którzy tak bardzo wstydzą się dziś polskości, mającej przecież wiejskie korzenie, warto dać za przykład tego człowieka. Jego pracowitość, ambicje, konsekwencja w działaniu, świadomość życiowej misji zasługują na upowszechnienie we współczesnej Polsce. I na uznanie!

2014-06-24 16:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wielki Post - pora na spowiedź!

[ TEMATY ]

spowiedź

#NiezbędnikWielkopostny2024

Karol Porwich/Niedziela

„Przynajmniej raz w roku spowiadać się” – przypomina nam jedno z przykazań kościelnych. Zasadniczo nie kwestionuje się potrzeby spowiedzi, czyli, jak precyzuje to Katechizm Kościoła Katolickiego – „poddania się miłosiernemu osądowi Boga” (n. 1470). W praktyce jednak różnie z tym bywa. Zdarza się, że spowiedź przysparza wielu trudności i rodzi liczne kontrowersje. Przyjrzyjmy się niektórym stereotypom myślenia o tym sakramencie. W każdy poniedziałek Wielkiego Postu zapraszamy do wielkiej modlitwy... za siebie samego. Bo jeśli Ty sam będziesz mocny mocą modlitwy, będziesz mógł dawać tę moc innym. Polecajmy siebie samych Bożemu Miłosierdziu.

Przede wszystkim nie wyobrażam sobie, by Bóg mógł ulec stanowi „zawrotu głowy”. Komu jak komu, ale Bogu na pewno „nic, co ludzkie, nie jest obce”. Przytoczona powyżej wypowiedź, dosyć znamienna zresztą i wyrażająca dość rozpowszechniony pogląd, stanowi – moim zdaniem – bardziej próbę samousprawiedliwienia się niż świadectwo własnej moralności. Przede wszystkim dziękowałbym Bogu za to, że ustrzegł mnie przed popełnieniem rzeczy ohydnej. Z troską pochyliłbym się natomiast nad tym, co mogło umknąć refleksji nad moim własnym życiem. Zakładam, że każdy człowiek jest zdolny do takiej refleksji i z pewnością prowadzi ją ze sobą samym w formie jakiegoś wewnętrznego dialogu. Stanięcie w prawdzie o swoim życiu uświadamia nam, że nie taki święty i nie taki straszny jest człowiek, jakim go malują. „Święty Jan Apostoł przypomina nam: «Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy» (1 J 1, 8). Sam Pan nauczył nas modlić się: «Przebacz nam nasze grzechy» (Łk 11, 4), łącząc wybaczanie sobie nawzajem win z przebaczeniem grzechów, jakiego udzieli nam Bóg” (KKK 1425).
CZYTAJ DALEJ

Dyzma Dobry Łotr

Niedziela sosnowiecka 44/2004

[ TEMATY ]

święty

abcdz2000 / Foter.com / CC BY-SA

Pierwszym kanonizowanym świętym jest ewangeliczny Dobry Łotr, którego krzyż stał obok Krzyża Jezusowego na Kalwarii. Formułą kanonizacyjną były słowa Chrystusa: „Dziś jeszcze ze mną będziesz w raju” (Łk 23, 43). W przypadku Dobrego Łotra widać najwyraźniej bezgraniczną moc Bożego miłosierdzia. On sam pokazuje jednocześnie, że w każdej chwili, nawet w ostatnim momencie życia, można jeszcze powrócić do Boga. Trzeba jedynie wyznania win, szczerej skruchy, żalu za popełnione grzechy i bezgranicznego zaufania Bogu. To, czego doświadczył Dobry Łotr na Kalwarii w dniu, w którym umarł Chrystus, można bez obawy nazwać spowiedzią. Imię Dobrego Łotra - Dyzma - znamy z apokryfów. Jeden z nich mówi, że Matka Boża, uciekając razem ze św. Józefem i Dzieciątkiem Jezus do Egiptu, zatrzymała się w jednej z przydrożnych gospód. Miała ona należeć do rodziców Dyzmy, który w ten sposób pierwszy raz w swoim życiu spotkał Chrystusa. Później zszedł na złą drogę, ale ostatecznie, dzięki postawie na krzyżu, dostąpił zbawienia. Kościół na Wschodzie czci Dyzmę jako męczennika. W Polsce w sposób szczególny oddaje się cześć Dobremu Łotrowi w archidiecezji przemyskiej. Jest patronem skazanych na śmierć oraz grzeszników wracających do Boga. Liturgiczne wspomnienie Dobrego Łotra Kościół obchodzi 26 marca.
CZYTAJ DALEJ

Solidarność serc i sumień. Wdowy i sieroty z Ukrainy z wizytą w Częstochowie

2026-03-26 15:10

[ TEMATY ]

Częstochowa

Ukraina

Rycerze Kolumba

Maciej Orman/Niedziela

– Nie da się zapomnieć o wojnie. Można jedynie „przełączyć” na chwilę myślenie, żeby doświadczyć modlitwy we wspólnocie oraz pozytywnych emocji – powiedziała Khrystyna Pivniuk.

Ukrainka jest jedną z 30 wdów, które wraz z dziećmi – sierotami odwiedziły nasz kraj z inicjatywy Rycerzy Kolumba z Polski i Ukrainy. Na mapie ich wizyty znalazły się: Warszawa, Radom, Kraków i Częstochowa. 26 marca w Wyższym Międzydiecezjalnym Seminarium Duchownym spotkały się z abp. Wacławem Depo. Metropolita częstochowski wręczył im obrazki z wizerunkami Chrystusa Ukrzyżowanego oraz św. Jana Pawła II, a także różańce. Goście z Ukrainy uczestniczyli we Mszy św. na Jasnej Górze i zwiedzali sanktuarium. Byli też w Muzeum Monet i Medali Jana Pawła II. Ponadto dzieci z Ukrainy spotkały się ze swoimi rówieśnikami ze Szkoły Podstawowej nr 31 im. Orła Białego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję