Reklama

Głos z Torunia

Medievalia 2014

Niedziela toruńska 27/2014, str. 8

[ TEMATY ]

bractwa

Monika Dejneko-Białkowska

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Szczęk średniowiecznych zbroi i mieczy rozbrzmiewał 15 czerwca w Diecezjalnym Centrum Kultury w Zamku Bierzgłowskim. Zamek po raz kolejny w historii dzielnie oparł się atakującym go wojom. Kamienne i ceglane mury, noszące na sobie ślady atakujących Litwinów, Krzyżaków, a także wojsk królewskich Kazimierza IV Jagiellończyka, tym razem w niedzielne popołudnie nie poddały się oblężeniu nacierających Jaćwięgów, w których wcielili się rycerze z Chełmna, Grudziądza, Sztumu i Gniewu.

Rekonstrukcja historycznych wydarzeń miała równie dramatyczny przebieg i odpowiadała wiernie zapisowi kronikarza: „W ośmset Bartów wybrał się do ziemi chełmińskiej i tu obległ gród bierzgłowski. Groził i przysięgał i na wszechmoc bożków zaklinał, że jeżeli się gród co prędzej nie podda, wszystkich, tak braci, jak i służbę, u bramy powiesi. A było tam tylko trzech braci i kilku służby. Tych ubrali rycerze w płaszcze zakonne i dali im tarcze, żeby się liczba ich większą zdawała i pogan strachem przejęła. Gdy tak wszystko do obrony zamku przygotowali, w czasie walki wielu z nieprzyjaciół poranili i zabili, brat Arnold Kropf, z kuszy strzelając, samego Dziwana strzałą w szyję ugodził. Co widząc podwładni, zaprzestawszy boju, grodu odstąpili i odtąd wojny zaprzestali”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Zwycięzcami tegorocznego turnieju rycerskiego na Zamku Bierzgłowskim były dzieci, którym udzielił się bojowy zapał.

Reklama

Zgromadzeni wokół zamku goście aktywnie uczestniczyli w licznych warsztatach. Do najciekawszych należały złotniczy i rymarski. Nie zabrakło jednak rozbawionej gawiedzi również przy warsztacie garncarskim i tkackim. Dzieci dużą radość czerpały z możliwości paradowania w średniowiecznych strojach. Nie mogło również zabraknąć pamiątkowych zdjęć. W klimat rycerskiego obozowiska wprowadziła woń średniowiecznych potraw oraz rarytasów serwowanych z zamkowej kuchni.

Sportowe emocje na miarę mundialowych wrażeń towarzyszyły turniejowi rycerzy pieszych oraz turniejowi rycerzy konnych. Dawniej Kościół potępiał organizację turniejów rycerskich, podczas których rycerze popełniali siedem grzechów głównych. Dopiero decyzja papieża Jana XXII, który w 1316 r. zniósł zakazy dotyczące turniejów, przywróciła tę widowiskową tradycję. Pokaz umiejętności rycerza, jego kunsztu władania bronią, a z czasem bogatych strojów i wymyślnej scenografii, przyciągał zachwycone białogłowy. Nie inaczej było w słoneczne popołudnie w Bierzgłowie, a odbyło się to wszystko z błogosławieństwem ks. Zbigniewa Wawrzyniaka, dyrektora DCK, który Średniowieczny Turniej Rycerski Medievalia na Zamku Bierzgłowskim rozpoczął Mszą św. o godz. 9.45.

Tegoroczne Medievalia na Zamku Bierzgłowskim były drugą edycją spotkań z czasami średniowiecza. Przyjęta formuła to swoisty wehikuł czasu, który przenosi w odległą epokę – pozwala ją zobaczyć, dotknąć, usłyszeć i posmakować. Wiedzą na temat zamku i jego dziejów dzielili się Julita i Jacek Bojarscy, gromadząc rzeszę słuchaczy. I ja tam byłam, miód i wino piłam…

2014-07-02 16:29

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Lefebryści wdzięczni papieżowi za dalsze prawo rozgrzeszania

[ TEMATY ]

bractwa

Mazur/episkopat.pl

Kapłani Bractwa Św. Piusa X wdzięczni są papieżowi za przedłużenie opublikowanym 21 listopada listem apostolskim „Misericordia et misera” udzielonego im już wcześniej na Rok Jubileuszowy prawa rozgrzeszania wszystkich wiernych.

Lefebryści piszą o tym w nocie z okazji 42. rocznicy ogłoszenia 21 listopada 1974 r. wyznania wiary ich założyciela abp. Marcela Lefebvre’a, który odrzucił reformę liturgiczną i niektóre inne stwierdzenia Soboru Watykańskiego II. Wyrażają w niej swoje przekonanie, że nadal „pozostają wierni Kościołowi rzymskokatolickiemu i wszystkim następcom Piotra”.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

"Spotkajmy się” - Pielgrzymka Maturzystów Diecezji Płockiej

2026-03-20 16:06

[ TEMATY ]

Jasna Góra

maturzyści

#Pielgrzymka

diecezja płocka

BPJG

Pielgrzymka Maturzystów Diecezji Płockiej

Pielgrzymka Maturzystów Diecezji Płockiej

„Spotkajmy się…” ta zachęta towarzyszyła maturzystom diecezji płockiej. Na Jasną Górę przybyło 3,5 tys. uczniów, to więcej niż w ubiegłym roku. Pielgrzymkę rozpoczęli od „krat konfesjonału”, aby nie tylko przed egzaminem dojrzałości, ale w czasie Wielkiego Postu oczyścić swoje serca. Prosili o dobrą przyszłość, pokój na świecie, zdrowie dla bliskich i za nauczycieli, aby jak mówili „mieli o nich dobre wspomnienia”.

Zuzanna Gadzalińska z Liceum im. Stanisława Małachowskiego w Płocku podkreśliła, że Jasna Góra jest bardzo dobrym miejscem, żeby rozpocząć relację z Jezusem od nowa. - Choć w wielu parafiach są rekolekcje przygotowujące do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego to pielgrzymka jest dobrym momentem, żeby skorzystać ze spowiedzi świętej – mówiła maturzystka. Dodała, że Wielki Post jest dla niej czasem zatrzymania, rozeznania swojego życia i zastanowienia czy to co robimy ma sens. Dodała, że pragnie studiować medycynę, aby w razie konieczności nieść pomoc bliskim. Zauważyła, że we wszystkich zmaganiach prosi o pomoc św. Stanisława Kostkę, patrona Polski.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję