Zachowuj się, jak na prawdziwego mężczyznę przystało!”. Ile razy słyszałeś te słowa w swoim życiu? Ile razy motywowałeś samego siebie w podobny sposób? Twoje serce pragnie dążyć do pełni męskości. To jedno z najgłębiej ukrytych pragnień w naszej duszy! Szukasz więc wokół wzorców, z których mógłbyś czerpać. Jeśli Twój własny ojciec nie był dla ciebie wzorcem męskości, stworzysz jakiś inny wzorzec, do którego potem będziesz dążył. A jakie wzorce, takie życie. Jaki obraz męskości nosisz w swoim sercu? Jeśli chcesz wyruszyć w tę podróż, przygotuj swe serce na konfrontację. Jeśli chcesz odkryć istotę męskości, przygotuj się na to, że będziesz musiał połamać niektóre schematy. Łamanie schematów boli. Ale wolność zawsze kosztuje. Lecz warta jest tego, by ponieść za nią wysoką cenę.
Prawdziwy mężczyzna to ten, który potrafi w pokorze stanąć wobec swojej słabości i ma odwagę powiedzieć o swoim grzechu, porażce, kapitulacji. Właśnie wtedy, kiedy mężczyzna uśmierca własną dumę i pychę, zanurzając się w pokorze – zwycięża. Właśnie wtedy, kiedy nie chowa się w ciemności ze wstydu, ale odważnie stawia czoła prawdzie o sobie i staje w świetle – pokonuje Złego. Ponieważ prawdziwych mężczyzn nie mierzy się wysokością zarobków, liczbą zdobytych kobiet, powieszonych na ścianie dyplomów ani nawet pozycją w Kościele. Miarą mężczyzny jest to, ile razy właśnie dziś stanął do walki ze Złym i z sobą samym. Ile razy właśnie dziś zdobył się na to, by powiedzieć żonie: przepraszam. Ile razy właśnie dziś nie przeklął pod nosem w kierunku marudnego kierowcy na drodze. Ile razy właśnie dziś zrezygnował ze swojej samowystarczalności i poprosił o pomoc. Ile razy właśnie dziś przyznał przed Bogiem, że sam nie da rady i potrzebuje Jego obecności. Właśnie dziś zaczyna się Twoja walka o Twoją męskość.
Dziś opowiem wam bajkę. Dawno, dawno temu (dokładnie dziesięć lat, ale bajki zaczynające się w sposób tradycyjny brzmią jakoś bardziej dostojnie), w święto Ofiarowania Pańskiego, Dzień Życia Konsekrowanego i Matki Bożej Gromnicznej, jednym słowem – 2 lutego dwoje bardzo młodych i bardzo zakochanych ludzi stanęło przed ołtarzem, by wobec Boga, rodziny, przyjaciół, bliższych i dalszych znajomych (i całkiem nieznajomych, była bowiem wówczas obecna także pewna pani, która zapytana, czy jest ze strony pana młodego, czy panny młodej, odpowiedziała, że wpadła tak po prostu, bo bardzo lubi śluby) złożyć najważniejszą w swoim życiu przysięgę. Ona głosem drżącym z emocji, on spiżowym i jasnym obiecywali sobie miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że jedno nie opuści drugiego aż do śmierci. Później były oklaski, kilometrowe życzenia, mnóstwo wzruszeń (panna młoda jako osoba nadzwyczaj wrażliwa chlipała z emocji w chusteczki, które pan młody skrzętnie chował do kieszeni marynarki fraka, jako że suknie ślubne zwyczajowo kieszeni nie mają). Były tańce, tort, a nawet śpiewy, choć wesele było bezalkoholowe. Mówiono im, że dzień ślubu będzie najpiękniejszym dniem ich życia. Oni wierzyli, lecz jak się okazało, okłamano ich mniej lub bardziej świadomie.
Wierzę, że w łonie Episkopatu znajdziemy dość odwagi, pokory i duszpasterskiej mądrości, by sprawnie nanieść poprawki do statutu kościelnej Komisji ds. wykorzystania seksualnego małoletnich; każdy dzień zwłoki to kolejny test naszej, poważnie już nadwątlonej, wiarygodności - powiedział PAP bp Artur Ważny.
Na 404. Zebraniu Plenarnym KEP, które obradowało w marcu br., biskupi powołali Komisję niezależnych ekspertów do zbadania zjawiska wykorzystywania seksualnego osób małoletnich w Kościele katolickim w Polsce. Przyjęli wówczas statut komisji, który został wysłany do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w celu nadania Komisji osobowości prawnej.
- Prawdziwa doskonałość nie polega na nienagannym zdrowiu ciała, lecz na doskonałej miłości” - mówił katowicki biskup pomocniczy Marek Szkudło podczas Mszy św. w Kościele Matki Bożej Różańcowej w Lourdes. Eucharystię sprawowano w ramach VI Archidiecezjalnej pielgrzymki chorych, niepełnosprawnych i ich rodzin. W pielgrzymce pod hasłem „Bądź pozdrowiona, pełna łaski” uczestniczy blisko 190 osób, w tym 27 osób z niepełnosprawnością ruchową.
W cieniu skały Massabielskiej zgromadzili się chorzy, osoby z niepełnosprawnościami, ich rodziny i opiekunowie, wolontariusze, lekarze, pielęgniarki, siostry zakonne i kapłani. Przybyli do Lourdes, by modlić się o uzdrowienie, siłę i nadzieję oraz zawierzyć Maryi swoje cierpienie i codzienne życie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
