Reklama

Turystyka

Na szlaku z Janem Pawłem II

Bieszczady

Karol Wojtyła odwiedził Bieszczady kilkanaście razy. Pierwszy raz wędrował po Bieszczadach w 1952 r. Wyglądały wówczas inaczej niż teraz. Spustoszone osady, spalone domostwa, ale przy tym ocalałe stare cerkwie, kapliczki, zapomniane cmentarze. Obecnie większości tamtych cerkwi już nie ma, zapomniane cmentarze są jeszcze bardziej zapomniane, a z kapliczek poznikały świątki. Wciąż jednak jest w Bieszczadach coś, co każe tam wracać i po nich wędrować.

Niedziela rzeszowska 42/2014, str. 4-5

[ TEMATY ]

szlaki papieskie

Magda i Mirek Osip-Pokrywka

Karol Wojtyła był po raz ostatni w Bieszczadach jako kardynał, metropolita krakowski, 7 lipca 1968 r.

Trasa rozpoczyna się w Komańczy Letnisko, przy klasztorze Nazaretanek. Kilkadziesiąt metrów poniżej stoi budynek schroniska PTTK. Droga schodzi w dół i tunelem pod linią kolejową dociera do drogi z Komańczy do Zagórza. Skręcamy w prawo, w kierunku centrum miejscowości. Jedna z najstarszych osad w dolinie Osławy została założona na początku XVI wieku. Swój letniskowy charakter zyskała dopiero trzy wieki później. Lata 1945-46 to najtragiczniejszy okres w historii Komańczy. Wysiedlono Łemków, spłonęła prawie cała wieś, w tym również część letniskowa, zwana Komańcza Letnisko. Oszczędzono właściwie tylko klasztor Nazaretanek, który w 1931 r. wniesiono na zboczu góry Bircza. 29 października 1955 r. w godzinach popołudniowych do klasztoru przywieziono prymasa Stefana Wyszyńskiego. Na równy rok klasztor stał się jego miejscem „odosobnienia”. Teren wokół klasztoru włączono do strefy nadgranicznej, tak by uniemożliwić wejście ewentualnym nieproszonym gościom. Obok klasztoru, w budynku obecnego schroniska PTTK, umieszczono posterunek WOP. Osoba kard. Wyszyńskiego na stałe wpisała się w historię klasztoru. Pokój na piętrze, w którym mieszkał prymas, udostępniono do zwiedzania.

Komańcza to po Zagórzu kolejny przystanek Karola Wojtyły na szlaku w Bieszczadach. Tutaj kończył lub rozpoczynał swoje wędrowanie po „kapuścianych” – jak mówią niektórzy – górach, które on nazywał górami zadumy. W Komańczy był z pewnością podczas swojej pierwszej wędrówki po Bieszczadach w 1952 r. Zatrzymał się tu po drodze na długim szlaku ze Stróż w Beskidzie Niskim do Baligrodu. Odprawił Mszę św. w miejscowym kościele i ruszył dalej. Rok później, w trakcie kolejnej wyprawy, zatrzymał się w Komańczy na nocleg. Grupę wędrowców przyjęły siostry nazaretanki, oferując ciepły posiłek i zapewniając nocleg w stodole na sianie. Młodego ks. Wojtyłę siostry zapamiętały jako bardzo uprzejmego i skromnego. Zauważyły też, że podczas modlitwy w klasztornej kaplicy nie korzystał z klęczników.

Reklama

Przez półtora kilometra szlak prowadzi wzdłuż ruchliwej asfaltowej drogi. Za strzelistym budynkiem drewnianego kościoła św. Józefa należy skręcić w lewo. Na ogrodzeniu znajduje się tablica informacyjna – „Ścieżka Przyrodniczo-Historyczna po Komańczy” i drogowskaz czerwonego szlaku – „Jeziorka Duszatyńskie 3,45 h”. Asfaltówką do Prełuk są 4 kilometry, ale można za mostem na Osławce odbić w lewo, w leśną drogę. Pniemy się na przełęcz, a potem łagodnie schodzimy w dół. Ponownie dochodzimy do asfaltówki w okolicach dawnej stacji kolejki wąskotorowej Prełuki. Po przekroczeniu mostu droga skręca w prawo, na południe, i wzdłuż doliny Osławy prowadzi do Duszatyna. Po drodze mijamy po prawej stronie rezerwat przyrody „Przełom Osławy”. Rzeka opływa w tym miejscu niewielki szczyt, nazywany Łokciem.

Dalsza trasa prowadzi doliną potoku Olchowatego, wkraczając na teren Ciśnańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego. Początkowy odcinek drogi jest silnie zdewastowany przez zrywkę drzewa. Potem szlak skręca do lasu i biegnie zboczem po lewej stronie drogi.

Zaraz po przekroczeniu potoku rozpoczyna się strome leśne podejście, które doprowadza do granicy rezerwatu „Zwiezło”, a następnie do mniejszego z jeziorek (683 m n.p.m.). Droga do jeziorek wiedzie dolną partią osuwiska. Na szlaku przygotowano kilka drewnianych kładek ułatwiających przejście. Szlak obchodzi jeziorko z lewej strony, wzdłuż północnego brzegu.

Reklama

Wiosną 1907 r. wskutek roztopów i ulewnych deszczy doszło do potężnego osunięcia się mas skalnych zachodniego zbocza Chryszczatej. Osuwisko zatamowało wówczas odpływ jednego z potoków, a napływ wody z okolicznych wzniesień utworzył kilka oczek wodnych i trzy jeziorka. Z tych ostatnich pozostały tylko dwa, obecnie z powodu zarastania dwukrotnie mniejsze.

Głośne w tamtych czasach osuwisko otrzymało nazwę „Zwiezło”, a jego teren objęto ochroną rezerwatową. Wśród miejscowych do dziś krążą legendy, jakoby zdarzenie było związane z działaniem sił nieczystych – rozsierdzony diabeł miał ponoć rzucić w ziemię ognistą kulą. Inni mówią o uderzeniu meteorytu. Na pewno wiadomo jedynie, że przerażeni mieszkańcy wsi Duszatyn spakowali pospiesznie dobytek i przenieśli się do Smolnika i Prełuk, gdzie zaczęto bić w dzwony na znak zbliżającego się końca świata.

Nad Jeziorkami Duszatyńskimi Karol Wojtyła był kilka razy. Przypadły mu do serca od pierwszej wędrówki bieszczadzkiej w 1952 r. Miejsce to jest jednym z najbardziej magicznych miejsc w Bieszczadach. Ten piękny zakątek Bieszczadów wspominał Karol Wojtyła w dramacie „Przed sklepem jubilera” (1960).

Dochodzimy na Chryszczatą (998 m n.p.m.). Kilkaset metrów przed szczytem po prawej stronie znajdują się pozostałości cmentarza z I wojny światowej. Na szczycie góry umieszczono wysoki betonowy słup geodezyjny. Nieco dalej, po lewej stronie stoi drewniany krzyż wystawiony w 55. rocznicę pierwszego wejścia na Chryszczatą Karola Wojtyły.

Szczyt jest dużym węzłem szlaków w paśmie Wysokiego Działu. Na lewo odchodzi niebieski szlak na Suliłę oraz żółty do Kalnicy i zielony do Baligrodu przez Bystre. Nasz szlak wiedzie do Cisnej.

Szlak schodzi łagodnie bukowym lasem do przełęczy Żebrak, gdzie krzyżuje się z utwardzoną drogą. Jeśli pójdziemy nią w lewo, dotrzemy do Rabego, jeśli w prawo – do Woli Michowej lub Mikowa. Przy skrzyżowaniu znajduje się tablica informacyjna „Pasmo Wysokiego Działu”, a obok całkiem niedawno ustawiono kamień upamiętniający ofiary katastrofy w Smoleńsku.

Około 15 minut od przewyższenia Jaworne trasa schodzi na przełęcz, gdzie krzyżuje się z czarnym szlakiem odchodzącym w lewo do Jabłonek i dalej na Łopiennik. Przed przełęczą mijamy po lewej stronie niewielką przecinkę z punktem widokowym na Łopiennik i Durną.

Wołosań (1071 m n.p.m.) – najwyższy szczyt pasma Wysokiego Działu (zwanego też Patryją) jest zalesiony. Dalej szlak monotonie to opada, to się wznosi, pokonując kolejne wzniesienia: Sasów (1010 m n.p.m.), Berest (942 m n.p.m.) i Osinę (963 m n.p.m). Odcinek ten poza dwoma niewielkimi polanami jest całkowicie zalesiony.

Dochodzimy na ostatnie wzniesienie głównego grzbietu Wysokiego Działu – Hon (820 m n.p.m.), czasami nazywane również Nowy Gruń. Szczyt jest nieoznaczony, można jedynie odnaleźć słupek geodezyjny. Szlak skręca w lewo, w dół, przecina stok narciarski z orczykowym wyciągiem i dociera do schroniska PTTK, zwanego Bacówką pod Honem.

Szlak schodzi do Cisnej spacerową promenadą. Ludność, która zamieszkiwała Cisną do akcji Wisła, głównie Łemkowie i Żydzi, została wysiedlona. Podobnie jak Komańcza i kilka innych bieszczadzkich ośrodków Cisna zaczęła wyrastać w latach 60. na oazę turystów i... artystów. Wszyscy wiedzą, że w Cisnej można znaleźć nie tylko nocleg i strawę, ale też niezłe towarzystwo. Lokalnym gniazdem ciekawych rozmów, bieszczadzkich pieśni i wszelkiego rodzaju sztuki jest bez wątpienia lokal Siekierezada.

Więcej informacji oraz szczegółowy opis szlaku można znaleźć w książce autorów tego artykułu pt. „Na szlaku z Janem Pawłem II – 22 trasy piesze, rowerowe i kajakowe w Polsce” wydanej przez Bezdroża.

* * *

Trasa: Komańcza – Cisna

Przebieg trasy: Komańcza – Prełuki – Duszatyn – Jeziorka Duszatyńskie – Chryszczata – Przełęcz Żebrak – Przełęcz pod Jawornem – Wołosań – Hon – Cisna

Charakterystyka trasy: rodzaj – piesza, długość – 31 km, poziom – średnio trudna,

czas – 1 dzień

2014-10-15 16:08

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Na papieskich szlakach

2020-06-30 12:26

Niedziela sosnowiecka 27/2020, str. I

[ TEMATY ]

szlaki papieskie

Góry

św. Jan Paweł II

Ks. Marek Gąsiorek

Ukochane góry św. Jana Pawła II

Czas wakacyjnego wypoczynku to spotkanie z pięknem stworzonego przez Boga świata. Na różnych szlakach potwierdza On swoją obecność ukrytą w pięknie krajobrazu i szczególnych miejsc wartych zauważenia.

W roku 100-lecia urodzin św. Jana Pawła II wielu jego czcicieli wyruszy w miejsca z nim związane, jak np.: sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej na Krzeptówkach w Zakopanem, ukochany Kraków czy Kalwaria Zebrzydowska i rodzinne Wadowice. Także i w naszej diecezji warto wybrać się na „papieski szlak”, by zobaczyć usytuowane w pięknie otaczającej przyrody i zabudowy pomniki ukazujące jego osobę.

CZYTAJ DALEJ

Rowerem na Jasną Górę - dotarła Ogólnopolska Pielgrzymka Rowerowa

2020-07-11 13:05

[ TEMATY ]

Jasna Góra

pielgrzymka

Pielgrzymki 2020

BPJG

15. Jubileuszowa Ogólnopolska Pielgrzymka Rowerowa dotarła w deszczu i chłodzie pod Szczyt jasnogórski w sobotę, 11 lipca. W prawie 47. małych grupach dotarły na Jasną Górę łącznie 584 osoby.

Pielgrzymka łączy grupy rowerowe jadące na Jasną Górę z całej Polski. Zbierają się one dopiero w Częstochowie, i razem, spod kościoła św. Zygmunta, wjeżdżają Alejami do sanktuarium jasnogórskiego. W tym roku, ze względu na epidemię, pielgrzymka liczyła o tysiąc rowerzystów mniej niż w ubiegłym roku.

„Raduje się nasze serce, że mimo deszczu wszyscy tutaj jesteśmy, mimo panującej pandemii odważyliśmy się wyruszyć rowerami do Tronu naszej Matki” – witał wszystkich rowerzystów ks. Karol Mazur, sekretarz Ogólnopolskiej Pielgrzymki Rowerowej, i wymieniał poszczególne grupy, które dotarły: ze Zwolenia, Żelechowa w diec. siedleckiej, z Radomia (3 grupy, w tym Rowerowa Pielgrzymka Akcji Katolickiej), z Opatowa, Jaworzna, Biłgoraja, Parczewa, Włodawy, Warszawy (Grupa Historycznego Towarzystwa Sportowego), Modliszewic w diec. radomskiej, Uścimowa, Cieszyna, Gielniowa, Siedlec, Międzyrzeca Podlaskiego, Księżpola w diec. zamojsko-lubaczowskiej, Piaseczna, Szydłowca, Gliwic, Poznania, Cyprzanowa, miejscowości Sulbiny, Tarnowa, Chełma, Rybnika, Starego Sącza, Jastrzębia Zdroju, Bytomia, Huty w diec. kaliskiej, Gołębia w arch. lubelskiej, z miejscowości Nowosielce w arch. przemyskiej, Jasła, Wohynia w diec. siedleckiej, Huty Mińskiej, Tychów, Leszna, Opatowa, Polkowic, Katowic, Krakowa, Myszkowa, Korytnicy w diec. siedleckiej, a także 11. Pielgrzymka Rowerowa Diec. Koszalińsko-Kołobrzeskiej, która przemierzyła 650 km. Pielgrzymi rowerowi jechali do Częstochowy we własnym zakresie i według swojego regulaminu.

Henryk z Warszawskiego Oddziału Przewodników PTTK wraz z żoną Kasią na rowerach pielgrzymowali po raz pierwszy. „Do tej pory byliśmy kilka razy na pieszych pielgrzymkach akademickich – mówi Henryk - Od dłuższego czasu zajmujemy się rowerami, a nie mieliśmy okazji pojechać na pielgrzymkę rowerową. Staraliśmy się przejechać ten szlak pieszy, którym żeśmy chodzili. Mieliśmy swoje intencje, i w imię tych intencji jechaliśmy”.

„Rowerową pielgrzymkę trudno jest porównać z pieszą – stwierdza Henryk - W pieszej uczestniczymy cały dzień, od wyjścia, od modlitwy porannej, i cały dzień się modlimy. Tutaj musimy się w duchu modlić, ale skupiać na realiach, jakie są na drodze pielgrzymiej, bo niestety, turystyka rowerowa nie jest u nas ‘łatwym chlebem’. Musimy być uważni i czujni, ale z Bożą pomocą tutaj jesteśmy”.

Jak wyznają małżonkowie, nie mieli obaw, by wybrać się na pielgrzymkę, mimo panującej pandemii. „Jesteśmy przygotowani na różne warianty – podkreśla Kasia - Mamy maseczki, środki do dezynfekowania, myślę, że jesteśmy rozsądni. W drodze był dystans, nie jechaliśmy całą grupą, przestrzegamy tych środków ostrożności, o których nawet tutaj na Jasnej Górze usłyszeliśmy”.

10-osobowa grupa pielgrzymów z Szydłowca w ciągu dwóch pokonała dystans 172 km. „Jesteśmy przede wszystkim wdzięczni Bogu za bezpieczną jazdę, wspaniałą pogodę, przepiękny klimat, atmosferę i bezwypadkowe dotarcie do Szczytu jasnogórskiego” – wyznaje Andrzej Jaczyński.

„W Pielgrzymce Ogólnopolskiej uczestniczymy po raz siódmy, natomiast z naszej diec. radomskiej, a konkretnie z Szydłowca, będziemy w sierpniu po raz 18-ty. Bardzo się z tego cieszymy, bo pomimo sytuacji, jaka jest, grupa reprezentatywna na ogólnopolską zawsze jest w granicach 10 osób, natomiast już dzisiaj mamy ponad 30 osób zapisanych na sierpniową. W sierpniu przyjeżdżamy w sile 100. rowerów” – przewiduje Andrzej.

Grupa cyklistów z par. NMP Matki Kościoła w Modliszewicach liczyła w tym roku 37 osób. „Przyjechałyśmy z woj. świętokrzyskiego, to jest 3 km od Końskich” – wyjaśnia Danuta, która wraz z Jadwigą i Anną służyły wsparciem i pomocą pielgrzymom ze swojej parafii. „Przygotowywałyśmy śniadanko, obiad i kolację” – mówi Anna. „Nasz ksiądz jest cyklistą, i miedzy innymi dlatego tu jesteśmy z nim, bo zachęcił nas, parafian” – dodaje Jadwiga.

CZYTAJ DALEJ

Takim go zapamiętam…

2020-07-11 22:24

Maria Fortuna- Sudor

W poniedziałek 6 lipca br., w wieku 69 lat, zmarł Zbigniew Kruk - Strzeboński, były działacz „Solidarności” (także struktur podziemnych), internowany w stanie wojennym, związany z Duszpasterstwem Ludzi Pracy – tzw. Kamieniołomem przy kościele św. Józefa w Podgórzu, odznaczony m.in. Krzyżem Wolności i Solidarności (2017), członek Stowarzyszenia Sieć Solidarności.

W stanie wojennym Zbigniew Strzeboński- Kruk został internowany – więziony w ZK w Załężu. Nawet tam protestował przeciwko złemu traktowaniu więźniów, brał udział w głodówkach, nie pozwolił sobie odebrać pamiątkowego krzyża, za co otrzymał dodatkową karę więzienia. Po wyjściu na wolność, 24 lipca 1982 r. pozostawał bez pracy. W końcu dzięki pomocy ks. K. Jancarza, został zatrudniony w Zakładzie Pszczelnictwa AR w Krakowie. W kolejnych latach był prześladowany, co przejawiało się m.in. zwalnianiem z pracy lub zmuszaniem do odejścia z niej. W latach 1982 – 1989 był współinicjatorem i współorganizatorem powstania grupy duszpasterstwa ludzi pracy przy parafii św. Józefa w Krakowie Podgórzu. Był to Zespół Apostolstwa Świeckich – tzw. Kamieniołom.

Pana Zbigniewa poznałam przy okazji pisania artykułu, w którym opowiedział on o wprowadzaniu stanu wojennego w Krakowie. W 2014 roku, przybliżając naszym czytelnikom postać Polaka- patrioty, napisałam m.in. : „Do grona osób, na los których tamten czas ( stan wojenny- przyp. red.) wpłynął w sposób szczególny, należy Zbigniew Kruk-Strzeboński. W latach 70. i na początku 80. asystent w Biurze Projektów Przemysłu Skórzanego Biproskór, gdzie zorganizował Komitet Założycielski „Solidarności”, a później pracownik MKZ Małopolska. Dziś człowiek schorowany, nadal jednak aktywny, zatroskany o los Polski, o jej teraźniejszość i przyszłość.”

I takim go zapamiętam. Otwartym na ludzi, szczerym, uważnie obserwującym otaczający świat. Gdy przy okazji spotkania zapytałam, czy po raz kolejny zdecydowałby się tak angażować w walkę z komunistyczną władzą PRL- u , gdyby znał, jakie będą losy tamtej Solidarności, zapewnił bez chwili namysłu: „No pewnie, że tak!” Wtedy też stwierdził: „…obserwuję świat, zmiany, które zachodzą, i jestem przekonany, że drugiej takiej „Solidarności” jak tej w latach 80. XX wieku, już nie będzie. Nie ta sytuacja, nie ten układ, nie tacy ludzie…”

Kilka lat później ktoś zapytał mnie, czy nie znam człowieka, którego warto by wytypować do konkretnej nagrody - nie pamiętam już dokładnie, o jaką nagrodę chodziło, ale uważałam, że pan Zbigniew jest idealnym kandydatem, więc opowiedziałam o nim, o jego roli w „Solidarności” i podałam numer telefonu do niego. Po pewnym czasie dowiedziałam się, że gdy usłyszał propozycję, najpierw był nią zaskoczony, a potem stwierdził, że on nie robił tego dla nagród czy uznania. I prosił, aby tak pozostało…

Śp. Zbigniew Kruk – Strzeboński zostanie pochowany na cmentarzu w Grębałowie. Pogrzeb odbędzie się w najbliższy poniedziałek 13 lipca 2020 r. (godz. 13.40).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję