4 stycznia w konkatedrze pw. św. Jadwigi w Zielonej Górze odbyło się spotkanie opłatkowe Rodziny Radia Maryja. Rozpoczęła je Msza św., której przewodniczył i słowo Boże wygłosił o. Piotr Andrukiewicz
CSsR z Torunia. W homilii nawiązał do tajemnicy Narodzenia Pana Jezusa, która uświadamia nam, że Jezus przyszedł do każdego z nas, zapragnął zatrzymać się w moim domu, tak jak w domu Zacheusza. Jezus
przyszedł na świat właśnie dla mnie. Każda wspólnota reprezentowana w Kościele ma wymiar apostolski. Podstawowym zadaniem Radia Maryja - zdaniem o. Piotra - jest ewangelizacja, podzielenie się Chrystusem
z innymi, poprzez obecne na antenie katechezy, modlitwy jednoczącej ludzi, muzykę. Każdy z nas jest zobowiązany, aby przekazywać radość spotkania z Jezusem przez dawanie świadectwa, że jest jego uczniem.
Po Mszy św. i adoracji Najświętszego Sakramentu zebrani przeszli do salki parafialnej, gdzie połamali się opłatkiem i wspólnie kolędowali. Przedstawiciele poszczególnych Kół Radia Maryja dzielili
się informacjami na temat swojej działalności. Z wielką uwagą słuchano także słów o. Piotra, który od 10 lat pracuje w Radiu Maryja, traktując to jako przygodę życiową. Mimo dużego napięcia psychicznego,
jakie ta praca niesie, promieniuje uśmiechem i życzliwością. Radość z posługi w Radiu i świadomość, że słowa wypowiadane na antenie trafiają do ludzkich serc jest - zdaniem o. Piotra - zapłatą za tę posługę.
- Nikt z ludzi - mówił o. Piotr - nie byłby w stanie sprawić, aby to dzieło z małego ziarenka rozwinęło się w wielkie dzieło. Jest to dzieło Boże, powstałe z Bożej inspiracji. O. Piotr wyraził podziękowanie
wszystkim za życzliwość, za solidarną i cierpliwą pracę. Poinformował także o aktualnych problemach i radościach tego dzieła, jak choćby Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej, w której studiuje
300 osób, czy też wykupie ziemi pod Centrum Polonia in Tertio Millennio. Zachęcał także do podejmowania wysiłku na rzecz zorganizowania regionalnego spotkania dzieci z Podwórkowych Kółek Różańcowych,
dotarcia z orędziem ewangelizacyjnym do młodzieży.
Zaproszenie anioła - „chodź, ukażę ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka” - jest celowo zbudowane na tej samej formule, którą wcześniej zapowiedziano wizję Wielkiej Nierządnicy (Ap 17,1-3). Apokalipsa stawia naprzeciw siebie dwa miasta-kobiety: Babilon, cywilizację uwodzenia i przemocy, oraz Jeruzalem, wspólnotę wierności. Widzenie z „góry wielkiej i wyniosłej” podejmuje Ezechielową wizję nowej świątyni; Miasto Święte „zstępuje z nieba od Boga” - ostateczna wspólnota zbawionych nie jest produktem ludzkiej strategii, lecz darem, i jaśnieje „chwałą Boga” jak drogocenny kamień. Architektura ma sens teologiczny. Dwanaście bram z imionami dwunastu pokoleń synów Izraela pochodzi wprost z finału Ezechiela (Ez 48,30-35); bramy wychodzą na cztery strony świata - po trzy na wschód, północ, południe i zachód - miasto jest otwarte na wszystkie kierunki, z których Bóg zgromadzi swoich. Dwanaście warstw fundamentu nosi „dwanaście imion dwunastu Apostołów Baranka” - jak u Pawła: „zbudowani na fundamencie apostołów i proroków” (Ef 2,20). W jednym obrazie spotykają się Izrael i Kościół; Bóg nie zrywa swojej historii, lecz prowadzi ją do pełni. W święto Bartłomieja szczególnego blasku nabiera zdanie o imionach wpisanych w fundamenty. O samym apostole Ewangelie synoptyczne mówią tylko w listach Dwunastu, zawsze obok Filipa - co od dawna skłania do utożsamienia go z Natanaelem, którego do Jezusa przyprowadził Filip. Euzebiusz z Cezarei przekazuje w „Historii kościelnej” tradycję o jego misji na Wschodzie, gdzie Pantajnos miał zastać pozostawioną przez niego Ewangelię Mateusza; tradycja ormiańska czci go jako swojego apostoła i męczennika. Apostoł nie jest w Kościele jedynie wspomnieniem - jest warstwą fundamentu, na którym Bóg wznosi wieczne miasto.
Archiwum Instytutu Prymasowskiego Stefana Kardynała Wyszyńskiego
Oby każde słowo Ślubów Jasnogórskich weszło w naszę krew, pisał Pryms Tysiąclecia
Pusty fotel na Jasnej Górze przypominał, że Prymasa nie ma wśród pół miliona wiernych. Kard. Stefan Wyszyński był więziony w Komańczy, ale to napisane przez niego słowa 26 sierpnia 1956 r. rozbrzmiewały w Częstochowie. Tekst Jasnogórskich Ślubów Narodu powstał w ciągu jednego poranka i został potajemnie przewieziony na Jasną Górę. 70 lat później historyczna księga Ślubów znów jest w sanktuarium.
Był rok 1956. Mijało 300 lat od ślubów lwowskich Jana Kazimierza, a internowany od 1953 r. kard. Stefan Wyszyński przebywał w Komańczy. Myśl o odnowieniu historycznego aktu towarzyszyła mu jednak już wcześniej, podczas uwięzienia w Prudniku. Gdy jesienią 1955 r. przewożono go stamtąd do Komańczy, przemierzał część drogi, którą trzy wieki wcześniej król podążał do Lwowa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
