Reklama

Niedziela Sandomierska

Wielki czas łaski

W Niedzielę Miłosierdzia Bożego, 12 kwietnia, w naszej diecezji rozpoczyna się wyjątkowe wydarzenie duchowe, które na wiele miesięcy wpisze się w życie parafii i wspólnot – peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego.

Diecezja Sandomierska

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Uroczysta inauguracja peregrynacji odbędzie się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Ostrowcu Świętokrzyskim. Właśnie stamtąd obraz wyruszy w swoją drogę, odwiedzając kolejne parafie diecezji. Każde z tych miejsc stanie się na chwilę przestrzenią szczególnego spotkania wspólnotowego i bardzo osobistego zarazem.

Przesłanie obrazu

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wizerunek Jezusa Miłosiernego, który będzie peregrynował po diecezji, nawiązuje do pierwszego obrazu powstałego w Wilnie w 1934 roku, według wskazań św. Faustyny Kowalskiej. Ukazuje Chrystusa Zmartwychwstałego, który wychodzi ku człowiekowi z gestem błogosławieństwa. Z Jego serca wychodzą dwa promienie – czerwony i blady – symbolizujące krew i wodę, znaki miłości, która nie zna granic. Podpis „Jezu, ufam Tobie” nie jest jedynie religijną formułą. W kontekście peregrynacji staje się zachętą do zawierzenia w chwilach trudnych, niepewnych, a czasem bolesnych. Biskup Krzysztof Nitkiewicz w liście zapowiadającym peregrynację podkreślił, że właśnie dziś, w świecie naznaczonym napięciem i lękiem, orędzie o Bożym miłosierdziu wybrzmiewa szczególnie mocno.

Droga przez parafie

Reklama

Każda parafia przygotowuje się do przyjęcia obrazu poprzez nowennę do Bożego Miłosierdzia oraz specjalne rekolekcje. Wierni są zapraszani do pogłębionej modlitwy, refleksji nad własnym życiem i do podjęcia konkretnych postanowień. W wielu wspólnotach już teraz tworzone są grupy odpowiedzialne za przygotowanie liturgii, dekorację świątyni czy organizację czuwania. W przygotowania włączają się dzieci, młodzież, osoby starsze, a także wspólnoty i ruchy działające przy parafiach. Dzięki temu peregrynacja staje się wydarzeniem naprawdę wspólnotowym takim, które jednoczy ludzi ponad podziałami.

Miłosierdzie w praktyce

Ważnym elementem peregrynacji jest także zachęta do czynów miłosierdzia. Organizatorzy przypominają, że prawdziwe przeżycie tego czasu nie kończy się na modlitwie, ale znajduje swoje przedłużenie w codzienności. Dlatego w wielu parafiach planowane są inicjatywy charytatywne – pomoc osobom starszym, samotnym, ubogim, wsparcie rodzin w trudnej sytuacji czy zaangażowanie w dzieła Caritas. W ten sposób przesłanie obrazu ma „przejść w czyn” i stać się konkretnym doświadczeniem dobra.

Zwieńczenie w katedrze

Peregrynacja zakończy się 3 kwietnia 2027 roku w bazylice katedralnej w Sandomierzu. A następnego dnia obraz zostanie uroczyście przekazany do parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Nisku – Podwolinie, gdzie pozostanie. Będzie to moment podsumowania całego duchowego dzieła, ale także początek czegoś nowego, bo owoce tego czasu nie kończą się wraz z ostatnią uroczystością. Wielu wiernych już dziś mówi o peregrynacji jako o szansie na „nowy początek”. Dla jednych będzie to powrót do praktyk religijnych, dla innych pogłębienie wiary, a dla jeszcze innych – odkrycie Boga, który podnosi człowieka. Trudno przewidzieć wszystkie owoce rozpoczynającej się peregrynacji. Jedno jest jednak pewne, będzie to czas intensywnego życia duchowego, który może pozostawić trwały ślad w całej diecezji. W świecie, w którym łatwo zagubić sens i nadzieję, przesłanie Jezusa Miłosiernego przypomina o czymś fundamentalnym: że każdy człowiek jest ważny, że każdy może zacząć od nowa i że nikt nie jest pozostawiony sam sobie.

2026-04-09 10:05

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sens ludzkiej pracy

1 maja każdego roku Kościół specjalnie czci św. Józefa jako wzór wszystkich pracujących. Św. Józef jest wzorem i patronem ludzi, którzy własną, ciężką pracą zdobywają środki do życia i utrzymania rodziny. Pracę zawodową łączył on z troską o Świętą Rodzinę, którą Bóg powierzył jego opiece. O pracy poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: " Jak Bóg odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął (Rdz 2, 2), tak również życie ludzkie składa się z pracy i odpoczynku" . Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus annus pisze: " Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami. W naszych czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej widzimy, jak praca jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi; znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna, im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i głębiej odczytywać drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana" . Praca ludzka jest działaniem osób, które Bóg stworzył na Swój obraz i podobieństwo i powołał do przedłużenia dzieła stworzenia, czyniąc sobie ziemię poddaną. Zatem praca jest obowiązkiem każdego człowieka. Święty Paweł w drugim liście do Tesaloniczan pisze: "Kto nie chce pracować, niech też nie je" (2 Tes 3, 10). Sam Pan Bóg mówi do pierwszych rodziców, że w pocie czoła będą zdobywać pożywienie z płodów ziemi. Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens pisze: " Pot i trud, jaki w obecnych warunkach ludzkości związany jest nieodzownie z pracą, dają chrześcijaninowi i każdemu człowiekowi, który jest wezwany do naśladowania Chrystusa, możliwość uczestniczenia z miłością w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić. W pracy ludzkiej chrześcijanin odnajduje cząstkę Chrystusowego Krzyża i przyjmuje ją w tym samym duchu odkupienia, w którym Chrystus przyjął za nas swój Krzyż". Człowiek szanuje dary Stwórcy i otrzymane talenty. Praca może mieć też wymiar odkupieńczy. Znosząc trud pracy w łączności z Jezusem Ukrzyżowanym człowiek współpracuje w pewnym stopniu z Synem Bożym w Jego dziele Odkupienia. Każdy pracujący człowiek potwierdza, że jest uczniem Chrystusa, niosąc krzyż każdego dnia w działalności, do której został powołany i którą wypełnia z miłością. Każda praca, nawet najmniejsza, może być środkiem uświęcenia i ożywiania rzeczywistości ziemskich. Święty Ignacy Loyola bardzo pięknie kiedyś powiedział: "Módlcie się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zależało od was". Matka Teresa z Kalkuty także mówiła o pracy: "Musimy pracować z ogromną wiarą, nieustannie, skutecznie, a nade wszystko z wielką miłością i pogodą; bez tego nasza praca będzie tylko pracą niewolników służących surowemu panu. Musimy się nauczyć, by praca nasza stawała się modlitwą. Ma to miejsce wtedy, gdy wszystko czynić będziemy dla Jezusa, dla chwały Jego imienia i dla zbawienia ludzi! Nasza praca, to nasza miłość do Boga wyrażona działaniem". Za naszą pracę otrzymujemy pożywienie jako dar od naszego najlepszego Ojca. Jest dobrą rzeczą prosić Go o nie i składać Mu za nie jednocześnie dziękczynienie. Konstytucja II Soboru Watykańskiego Gaudium et spes poucza: "Praca ludzka, która polega na tworzeniu i wymianie nowych dóbr lub na świadczeniu usług gospodarczych, góruje nad innymi elementami życia gospodarczego, ponieważ te mają jedynie charakter narzędzi". Chciejmy zawsze prosić Pana o to, by błogosławił naszej pracy. Słowa pieśni niech będą naszą modlitwą prośby: "Błogosław, Panie, nas na pracę i znojny trud. Wszak Tyś sam wybrał nas, by Cię poznał i wielbił świat, alleluja". Święty cieśla z Nazaretu, człowiek ciężkiej, fizycznej pracy, został wyniesiony do niewysłowionej godności oraz stał się symbolem i uosobieniem dążenia wielu ludzi. Na jego przykładzie Kościół ukazuje sens pracy ludzkiej i jej nieprzemijające, ogromne wartości. Pewnych informacji o świętym Józefie dostarcza nam tylko Ewangelia. Hebrajskie słowo Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Święty Józef pochodził z rodu króla Dawida. Mieszkał on zapewne w Nazarecie. Hebrajski wyraz "charasz" oznacza rzemieślnika, wykonującego prace w drewnie, w metalu, w kamieniu. Praca świętego Józefa polegała być może na wykonywaniu narzędzi codziennego użytku, koniecznych także w gospodarce rolnej. Mógł być również cieślą. Według dawnych świadectw św. Józef zmarł w domku w Nazarecie w obecności Najświętszej Maryi Panny i Pana Jezusa. O św. Józefie, który jest patronem wszystkich ludzi pracy, liturgia mówi: "Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego Jednorodzonym Synem Twoim Jezusem Chrystusem". W 1919 r. papież Benedykt XV do Mszy św., w której się wspomina św. Józefa, dołączył osobną o nim prefację. Papież Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie. Św. Pius X zatwierdził litanię do św. Józefa do publicznego odmawiania. Uroczyste wspomnienie św. Józefa rzemieślnika ustanowił w 1955 r. Pius XII. Św. Józef uczy życia z Chrystusem i dla Jego chwały, uczy delikatności względem kobiet i wzorowego życia rodzinnego, opartego na wzajemnej miłości, życzliwości, szacunku i dobroci. Św. Józef jest wzorem chrześcijanina w spełnianiu czynności domowych i zawodowych. Pracował w stałej zażyłości z Najświętszą Maryją Panną i Jezusem Chrystusem. Podobnie każdy chrześcijanin powinien pamiętać o tym, że pracując spełnia nakaz Boży: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" i przygotowuje się do życia wiecznego.
CZYTAJ DALEJ

Światowe cuda św. Szarbela. Zanotowano już ponad 45 tysięcy oficjalnie potwierdzonych i zweryfikowanych medycznie uzdrowień!

2026-05-19 21:10

[ TEMATY ]

św. Szarbel

Mat.prasowy

Od śmierci wielkiego świętego, która miała miejsce w 1898 r., zanotowano już ponad 45 tysięcy oficjalnie potwierdzonych i zweryfikowanych medycznie cudów; niewytłumaczalnych uzdrowień nieuleczalnych schorzeń a nawet operacji dokonanych w sposób mistyczny. Cichy i skromny zakonnik z Libanu stał się największym cudotwórcą naszych czasów. Dodajmy, że nikt nie prowadzi statystyk nawróceń, pojednania zwaśnionych małżonków, poczęcia dziecka czy szczęśliwego rozwiązania, wymodlonego u grobu maronickiego świętego.

Po bestsellerowych polskich cudach św. Szarbela oddajemy do rąk czytelnika tom o światowych cudach wielkiego świętego. Książka zawiera również wywiad z ojcem Louisem Matarem – archiwistą z Sanktuarium św. Szarbela w Annai, który weryfikuje cuda, a następnie je spisuje i zachowuje dla potomnych.
CZYTAJ DALEJ

31 spojrzeń Maryi: Spojrzenie, które ufa mimo niewiedzy

2026-05-20 20:58

[ TEMATY ]

31 spojrzeń Maryi

Adobe Stock

Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.

Są momenty, kiedy nie ma odpowiedzi. A jednak można iść dalej. Zaufanie nie kończy się tam, gdzie kończy się zrozumienie. Ono właśnie tam się zaczyna na nowo.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję