We wspomnienie Matki Bożej z Lourdes 11 lutego obchodzić będziemy 24. Światowy Dzień Chorego. Diecezjalne uroczystości odbędą się w Zielonej Górze, Gorzowie i Głogowie
Papież Franciszek w swoim orędziu na tegoroczne obchody Dnia Chorego, który będzie uroczyście obchodzony w Ziemi Świętej, rozważa ewangeliczny opis wesela w Kanie Galilejskiej i pierwszego cudu, którego Jezus dokonał na prośbę swojej Matki. Tematem dnia są słowa: „Zawierzmy się Jezusowi Miłosiernemu jak Maryja: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie» (J 2,5)”. Papież zachęca, by w tym dniu prosić Jezusa Miłosiernego, przez wstawiennictwo Maryi, o gotowość służby potrzebującym, a konkretnie naszym chorym braciom i siostrom.
Obchodom Światowego Dnia Chorego w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej będą przewodniczyć biskupi diecezji. W Szpitalu Wojewódzkim w Zielonej Górze odbędzie się Msza św., a w Hospicjum im. Lady Ryder of Warsaw – odwiedziny chorych. W Gorzowie w kościele pw. Pierwszych Męczenników Polski odbędzie się Msza św. z namaszczeniem chorych, zaś w Hospicjum św. Kamila będą miały miejsce Msza św. i odwiedziny chorych. Zostaną także pobłogosławione nowe oddziały Szpitala Wojewódzkiego. W Szpitalu Jana Pawła II w Głogowie modlitewne czuwanie chorych oraz pracowników służby zdrowia poprowadzi grupa Centrum Ochotników Cierpienia. – Jest zachęta do wszystkich kapłanów – proboszczów oraz kapelanów szpitali, aby te obchody były przeprowadzone w całej diecezji, w każdej parafii. Jest bardzo ważne, aby zachęcić do uczestnictwa w tym dniu i pomóc osobom chorym i niepełnosprawnym w dotarciu do świątyń i kaplic – mówi ks. Andrzej Piela, diecezjalny duszpasterz służby zdrowia i chorych.
Światowy Dzień Chorego został ustanowiony przez papieża św. Jana Pawła II w 1992 r. – Ojciec Święty w sposób szczególny przypominał, że potrzeba uwrażliwiania ludu Bożego i instytucji kościelnych na rzecz służby zdrowia, zwracał także uwagę na konieczność zapewnienia lepszej opieki chorym. Mówił o dostrzeganiu człowieka chorego jako takiego – niezależnie od tego, gdzie jest, czym się zajmuje i na jaką chorobę akurat cierpi. Dzień Chorego pokazuje, że chory to człowiek, który ma swoje prawo do wyrażania siebie i zajmowania pozycji w społeczeństwie, a choroba to czas, którym może się dzielić z innymi.
W dniu 11 lutego 1858 r.: maleńka wioska na południu Francji, ciemność rozbłyska światłem nadziei: „«poszłam na brzeg Gawy zbierać chrust z dwiema innymi dziewczynkami…, zobaczyłam Panią ubraną na biało. Miała suknię z niebieskim paskiem i na każdej stopie złotą różę i tego samego koloru łańcuszek łączący paciorki jej różańca…, Pani uczyniła znak krzyża. Zaczęłam odmawiać różaniec. Pani przesuwała paciorki, ale Jej usta nie poruszały się. Kiedy skończyłam Pani nagle znikła» wspomnia św. Bernadeta; 18 lutego: «Nie obiecuję uczynić Cię szczęśliwą w tym życiu, lecz w przyszłym»; 20 lutego: «Kiedy ją widzę wydaje mi się, że nie jestem już na tym świecie. A kiedy widzenie kończy się, jestem zdumiona, że się w nim na nowo znalazłam». 25 lutego: «Najpierw zwróciłam się ku rzece, Pani powiedziała, że to nie tutaj i pokazała ręką, gdzie mam iść... Zaczęłam więc drapać ziemię; po chwili wody było już dosyć. Nabierałam jej i wylewałam trzy razy, za czwartym razem mogłam wreszcie się napić. Pani dodała, że powinnam modlić się za grzeszników – Idź napij się i umyj w źródle»” – było to w trakcie 9. objawienia, punktu kulminacyjnego orędzia z Lourdes. W XIX wieku była to maleńka wioska, a w wieku XXI – znany na całym świecie, największy ośrodek pielgrzymkowy, poświęcony w szczególności ludziom chorym i cierpiącym.
Bombardowania w Libanie zabijają ludzi i niszczą tkankę społeczną kraju – ostrzega franciszkanin, brat Tony Choukri z Bejrutu. Dzieci, gdy tylko usłyszą dźwięk przypominający strzał, biegną do swoich mam. Gwardian klasztoru św. Józefa apeluje o pokój i przypomina, że mimo strachu, zakonnicy pozostają przy mieszkańcach oraz przyjmują uchodźców.
Dramatyczne świadectwo z Bejrutu płynie w kolejnym tygodniu nowej odsłony konfliktu na Bliskim Wschodzie, której elementem są izraelskie działania zbrojne przeciwko celom w Libanie. Brat Tony Choukri z Kustodii Ziemi Świętej mówi, że nie tylko zabijają ludzi i uderzają w mury, ale też tworzą „środowisko nienawiści i zemsty, miejsce, które nie ma już nic wspólnego ze spokojem Libanu”.
Zmarł kpt. Stanisław Poźniak, znany w Wilnie i na Wileńszczyźnie legendarny żołnierz Armii Krajowej, uczestnik operacji „Ostra Brama”, wieloletni prezes Klubu Weteranów Armii Krajowej w Wilnie – poinformowała w środę Ambasada RP na Litwie. Miał 97 lat.
„Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci kpt. Stanisława Poźniaka – jednego z ostatnich żołnierzy Armii Krajowej, uczestnika Operacji „Ostra Brama”, wieloletniego Prezesa Klubu Weteranów Armii Krajowej w Wilnie, odznaczonego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Medalem Wojska Polskiego” – przekazała Ambasada.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
