Pierwsze spotkanie nosiło tytuł „Geneza parafii na tle epoki”. Poprowadził je ks. Rafał Michaelis.

– W sercach naszych parafian zrodził się pomysł, by poznać historię parafii, ale również tło epoki, w której powstawała – mówił ks. Michaelis, powołując się na źródła, takie jak publikacje prasowe i wydawnictwa książkowe.

Na pierwszym spotkaniu w Rotundzie zebrani poznali początki parafii oraz historyczne okoliczności jej powstania. – Parafia św. Henryka jest parafią macierzystą dla parafii św. Franciszka. Została erygowana w 1893 r. i bardzo szybko się rozwijała – mówił ks. Michaelis, zauważając, że podobnie rozwijał się także Wrocław. Powstała więc potrzeba odpowiedzi duszpasterskiej. Zaczęły powstawać liczne kościoły: Świętej Rodziny, św. Henryka, św. Bonifacego i Ducha Świętego.

– Wieś Huby, która dziś jest osiedlem, została włączona do miasta i pojawiła się potrzeba zapewnienia mieszkańcom opieki duszpasterskiej. Stąd powstanie świątyni Ducha Świętego – wyjaśniał ks. Rafał.

Następnie omówił okres wojenny i działania kard. Adolfa Bertrama. Nawiązał m.in. do zarządzenia z 1942 r. o powoływaniu księży do służby wojskowej, z której zwolnieni byli jedynie proboszczowie. Kard. Bertram tworzył wówczas lokalie, czyli wspólnoty pozbawione kościoła parafialnego i zaplecza duszpasterskiego, ale pozwalające chronić kapłanów przed wysłaniem na front.

– 9 lutego 1942 r. kard. Bertram erygował lokalię przy ul. Glinianej, gdzie obecnie znajduje się parafia św. Henryka. Ten moment należy uznać za genezę naszej parafii – mówił ks. Rafał, podkreślając: – Po pierwsze, bardzo szybki rozwój Wrocławia, a po drugie – konieczność ochrony księży przed powołaniem do służby wojskowej.

Ks. Michaelis omówił następnie powojenne dzieje Wrocławia oraz proces tworzenia się administracji kościelnej na tych terenach.

– Rozpoczęła się odbudowa kościołów. Lata 1945-47 były bardzo dobrym okresem w relacjach państwo-Kościół. Lata 1947-1950 to już taktyka wzajemnego mijania się i stopniowego zaciskania pętli, natomiast od 1951 r. rozpoczął się otwarty atak na Kościół – przypominał ks. Michaelis.

Zwrócił uwagę, że w pierwszych latach po wojnie do Wrocławia przybyło wielu kapłanów ze Lwowa oraz profesorów uniwersyteckich. Mówił o kształceniu duchowieństwa, organizowaniu życia kościelnego w mieście oraz trudnościach, jakie Kościół napotykał ze strony władz komunistycznych. Wspomniał m.in. o przejmowaniu majątku kościelnego i nakładaniu wysokich podatków.

Ks. Michaelis nawiązał również do czasu budowy ośrodków katechetycznych, wokół których koncentrowało się życie religijne.

– W 1981 r. parafia św. Henryka uzyskała zgodę na budowę punktu katechetycznego na osiedlu Wrocław-Gaj. Otrzymała również pozwolenie na starania o przydział gruntu pod jego budowę, czyli kaplicy z salką do nauczania religii. Bp Wincenty Urban wydzielił wówczas niewielki obszar osiedla spod jurysdykcji parafii św. Henryka i przekazał go pod opiekę parafii Ducha Świętego – mówił ks. Michaelis.

Po wykładzie uczestnicy mogli porozmawiać z prelegentem, zadać pytania oraz obejrzeć kronikę parafialną.

Kolejne spotkania obejmą historię parafii od 1981 r. do czasów współczesnych. Uczestnicy poznają również architekturę, wystrój i symbolikę wnętrza świątyni, a także postać jej patrona – św. Franciszka z Asyżu.