Jak co roku w sierpniu w sanktuarium Matki Bożej Przyczyny Naszej Radości – „Marii Śnieżnej” na górze Iglicznej miała miejsce uroczystość odpustowa. Mszy św. przewodniczył i kazanie wygłosił o. dr hab. Bonawentura Smolka OFM ze Zgromadzenia Franciszkanów – profesor Uniwersytetu Opolskiego, kierownik Katedry Teologii Dogmatycznej Papieskiego Wydziału Teologicznego i Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. W swoim kazaniu o. Smolka poruszył zagadnienia dotyczące wiary we współczesnym świecie i potrzebie całkowitego zawierzenia Bogu, choć dzisiejszemu człowiekowi szczególnie trudno jest uwierzyć w Boga, którego nie można dotknąć ani zobaczyć. Uczestnicy uroczystości mieli okazję do uzyskania odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami: przystąpienia do Komunii św., sakramentalnej spowiedzi i od mówienia modlitwy w intencji Ojca Świętego.

W ramach uroczystości odpustowych erygowana została XIX-wieczna Droga Krzyżowa wiodąca ponad kościołem na szczyt góry Iglicznej. Utworzona została w 1824 r. przez miejscowego proboszcza Larischa. Pierwotnie poszczególne stacje wykonane były w formie krzyży z piaskowca, które zawierały obrazy olejne przedstawiające sceny Męki Pańskiej. Z czasem część kamiennych krzyży uległa zniszczeniu i obecnie zastąpione zostały one metalowymi konstrukcjami. Teraz odnowione stacje Drogi Krzyżowej zostały erygowane i wierni, również udając się na górską wędrówkę, będą mogli rozważać cierpienie Chrystusa.

Przed i po Mszy św. odpustowej można było wysłuchać pięknego plenerowego koncertu el-muzyki w wykonaniu słynnego polskiego multiinstrumentalisty, wokalisty i kompozytora – Józefa Skrzeka.

Sanktuarium Matki Bożej Przyczyny Naszej Radości – „Maria Śnieżna” na górze Iglicznej (847 m n.p.m.) to miejsce szczególne. Malowniczo położone na obszarze Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego, w północno-zachodniej części Masywu Śnieżnika, jest często odwiedzane przez turystów i pielgrzymów. Początki sanktuarium sięgają 2. poł. XVIII wieku, gdy figurka Matki Bożej wyrzeźbiona z drzewa lipowego na wzór Madonny z Mariazell uzyskała opinię cudownej. W 1777 r. zanotowano pierwsze, komisyjnie potwierdzone uzdrowienie, a w ciągu niedługiego czasu kilkanaście kolejnych. Na górę Igliczną przybywać zaczęło coraz więcej pielgrzymów. W 1781 r. poświęcono kamień węgielny pod budowę obecnego kościoła. Prace ciesielskie wykonywał Joseph Knietig z Wilkanowa, a murarskie Andreas Jäger z Międzylesia. W październiku 1782 r. kościół poświęcił ks. Karl Winter z Międzylesia, a dwa lata później dokończono budowę kościelnej wieży. Liczne wota zgromadzone w tym miejscu na przestrzenie dziesiątków lat świadczą o wielu cudownych uzdrowieniach. W 1983 r. Jan Paweł II podczas wizyty we Wrocławiu koronował łaskami słynącą figurę Matki Bożej z góry Iglicznej i nie kryjąc wzruszenia, mówił wówczas: „Pragnę wyrazić radość, że wśród jasnogórskiej pielgrzymki jest mi dane ukoronować cudowną figurę Matki Bożej Śnieżnej, która w Sudetach króluje i hojnie rozdaje swe łaski: szczególna Opiekunka ludzi dotkniętych chorobą oczu, niewiast pragnących potomstwa, turystów i sportowców – Przyczyna Naszej Radości. Wkładając na skronie Syna i Matki korony, mówimy: «Tyś Bogarodzicą, Tyś naszą Matką, naszą Królową. w Twoich rękach, Pośredniczko łask wszelkich, nasze życie i nasze zbawienie». Zbieramy dziś w jedno, składamy u stóp Twoich wiarę, nadzieję i miłość wyrażane tu i wyznawane przed Tobą od tylu dziesiątków lat, a także naszą wiarę, nadzieję i miłość – i tę, którą wyznawać będą przyszłe pokolenia. Bądź naszą radością, jak w przeszłości, tak również dziś, zsyłaj sercom naszym łaski, tak jak płatki śniegu w górach, gdzie mieszkasz”.

Sanktuarium „Maria Śnieżna” jest chętnie odwiedzane przez pielgrzymów z kraju i z zagranicy. Przybywają tu m.in. Polacy, Czesi, Słowacy Niemcy i Austriacy. Miejsce to szczególnie upodobali sobie sportowcy, dlatego Maria Śnieżna – Matka Boża z góry Iglicznej często nazywana jest właśnie Patronką Sportowców.

Przed Mszą św. w sanktuarium odmawiana jest modlitwa: „Najświętsza Panno Maryjo, Przyczyno Naszej Radości, Mario Śnieżna, przychodzimy do Ciebie w tym świętym miejscu łaski, w którym za Twoim wstawiennictwem Wszechmogący Bóg darzy: chorych – zdrowiem, ociemniałych – przejrzeniem, pragnących potomstwa – łaską rodzicielstwa, strapionych – pociechą, opuszczonych – pomocą, grzeszników – przebaczeniem i łaską. Prosimy Cię, abyś i nas wspomagała teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen”.