Reklama

Niedziela Przemyska

U kazachstańskiego błogosławionego

Kazachskie stepy przesiąknięte są męczeństwem Polaków. Jeden z nich ks. Władysław Bukowiński dostąpił chwały ołtarzy. Pracujący w Kazachstanie polscy księża i siostry zakonne prowadzą pełną poświęceń pracę na tych terenach. Odwiedził ich we wrześniu bp Stanisław Jamrozek, który wziął udział w uroczystościach beatyfikacyjnych Apostoła Kazachstanu

Niedziela przemyska 42/2016, str. 4-5

[ TEMATY ]

Kazachstan

bł. ks. Władysław Bukowiński

S. Anna Mroczek

Obraz beatyfikacyjny ks. Władysława Bukowińskiego w katedrze pw. Matki Bożej Fatimskiej Matki Wszystkich Narodów w Karagandzie, 11 września 2016 r.

Obraz beatyfikacyjny ks. Władysława
Bukowińskiego w katedrze
pw. Matki Bożej Fatimskiej Matki
Wszystkich Narodów w Karagandzie,
11 września 2016 r.
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Bp Stanisław Jamrozek przebywał w Kazachstanie na zaproszenie abp. Tomasza Pety, metropolity Astany. Głównym celem wizyty był udział w uroczystości beatyfikacji ks. Władysława Bukowińskiego, który dzięki wielkiej wierze i odwadze głosił Ewangelię nawet w więzieniach i łagrach ZSRR. Beatyfikacja miała miejsce w katedrze pw. Matki Bożej Fatimskiej Matki Wszystkich Narodów w Karagandzie 11 września 2016 r.

Beatyfikacja

Uroczystości beatyfikacyjne rozpoczęły się wieczorem 10 września. W trakcie nabożeństwa można było zapoznać się z życiem sługi Bożego ks. Władysława oraz usłyszeć świadectwa ludzi, którzy spotkali się z nim za jego ziemskiego życia, jak również doznali od niego szczególnych łask. Na wyjątkową uwagę zasługiwało tutaj świadectwo ks. Mariusza Kowalskiego z Karagandy, który w 2008 r. za przyczyną sługi Bożego ks. Bukowińskiego został uzdrowiony. Zwieńczeniem tego nabożeństwa było dziękczynne, całonocne modlitewne czuwanie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Następnego dnia została odprawiona Msza św. koncelebrowana przez wielu kapłanów pod przewodnictwem kard. Angelo Amato z Watykanu. W koncelebrze uczestniczyło 15 biskupów, a wśród nich byli biskupi z Polski: bp Jan Wątroba z Rzeszowa, bp Jan Szkodoń z Krakowa, bp Jerzy Mazur z Ełku oraz bp Stanisław Jamrozek z Przemyśla, w asyście około 150 kapłanów z różnych stron świata. W Eucharystii uczestniczyli licznie zebrani wierni z Kazachstanu, Rosji, Ukrainy, Polski, Niemiec oraz z innych obszarów byłego ZSRR.

Dziękczynienie

W godzinach popołudniowych odbył się koncert organowy, który był swoistym wotum wdzięczności za dar beatyfikacji polskiego kapłana. W poniedziałek 12 września w kaplicy katedry karagandzkiej, w której znajdują się relikwie bł. Władysława, została odprawiona Msza św. dziękczynna dla wiernych z Ukrainy i Polski, w trakcie której homilię wygłosił bp Stanisław Jamrozek. Zwrócił uwagę na rolę świadectwa w życiu chrześcijańskim. Na pewno takie świadectwo złożył bł. ks. Władysław, dlatego też „jego życie może być dla każdego z nas przykładem wierności Bogu nawet w najtrudniejszych warunkach życia” – mówił kaznodzieja.

Kapłani przemyscy w Kazachstanie

Pobyt w Kazachstanie bp. Stanisława stał się również dla niego okazją do odwiedzin księży misjonarzy, którzy pochodzą z archidiecezji przemyskiej. Obecnie sześciu kapłanów z naszej archidiecezji posługuje w Kazachstanie. Wśród nich jest ks. Lucjan Pocałuń, który od kilku lat pełni posługę proboszcza katedry w Astanie. Ksiądz Biskup 9 września odwiedził to miejsce i zapoznał się szczegółowo z obowiązkami duszpasterskimi wypełnianymi przez ks. Pocałunia. Na zakończenie spotkania, po wspólej modlitwie w katedrze, udzielił pasterskiego błogosławieństwa. Następnym punktem programu pobytu w Astanie było zwiedzanie stolicy Kazachstanu.

Reklama

Kolejne miejsce to Karaganda, gdzie 11 września bp Stanisław wraz z bp. Janem Wątrobą z Rzeszowa odwiedził Wyższe Seminarium Duchowne, w którym funkcję rektora pełni ks. prał. Piotr Pytlowany, a ojcem duchownym jest ks. Józef Stawarski. W trakcie modlitwy w kaplicy seminaryjnej okazało się, że w tym samym czasie mury seminaryjne odwiedził Nuncjusz Apostolski w Kazachstanie. Spotkanie to dało możliwość do zaprezentowania przez ks. Piotra dalszych perspektyw pracy WSD w Karagandzie. Praca w tym miejscu jest bardzo odpowiedzialna, gdyż seminarium to jest miejscem formacji dla przyszłych kapłanów nie tylko z Kazachstanu, ale również z Gruzji i Armenii.

Kazachskie miejsca męczeństwa

Okolica Karagandy w XX wieku była miejscem męczeństwa i katorżniczej pracy tysięcy ludzi z wielu narodów. Wielu z nich nie wróciło już do swojej ojczyzny, pozostały jedynie ich groby, które znajdują się w Spassku, a wybudowane w tym miejscu pomniki zachowują dla potomnych te straszne czasy. Znajduje się tam także pomnik z napisem w języku polskim, który przypomina o poległych tam naszych rodakach. Nieopodal Karagandy ,w Dolince jest muzeum upamiętniające specjalny obóz pracy, w którym umieszczano ludzi z różnych stron ZSRR. W drodze powrotnej z Karagandy do Astany Ksiądz Biskup wraz z innymi pielgrzymami miał możliwość odwiedzenia tych miejsc, wspomnienia zmarłych i modlitwy za nich.

Spotkania z rodakami

Kolejne dni były okazją do spotkania się z ks. Mariuszem Stawarzem, który chwilowo przebywał w Astanie, choć miejscem jego pracy duszpasterskiej jest Pietropawłowsk. Do swojej nowej parafii miał udać się po spełnieniu potrzebnych formalności prawnych.

W trakcie pielgrzymki do sanktuarium w Oziornoje była okazja do odwiedzenia ks. Tomasza Pysia, proboszcza w Magańsku. W czasie pobytu w tej parafii Ksiądz Biskup odprawił Mszę św. dla parafian i wygłosił homilię, w której wskazał na bł. Władysława Bukowińskiego jako przykład pełnienia woli Bożej. W tej parafii ks. Tomaszowi w posłudze duszpasterskiej pomagają siostry zakonne, które dzielnie dają świadectwo wiary chrześcijańskiej.

Reklama

Ostatnią parafią, przed odwiedzeniem sanktuarium w Oziornoje, była Kielarowka, w której proboszczem jest ks. Adam Boruta. Bp Stanisław spotkał się tam z siostrami nazaretankami, które pomagają w posłudze duszpasterskiej, prowadząc m.in. ochronkę dla dzieci.

Sanktuarium Oziornoje

Po dotarciu do celu pielgrzymki – Oziornoje – 15 września Ksiądz Biskup modlił się w Narodowym Sanktuarium Maryjnym Królowej Pokoju, gdzie sprawował Mszę św. Później wraz z wiernymi uczestniczył w modlitwie nowennowej o pokój na świecie oraz w adoracji Najświętszego Sakramentu, która w tym sanktuarium trwa każdego dnia od godz. 10.00 do 18.00. Adoracja ma zawsze miejsce w specjalnej kaplicy, w której znajduje się wyjątkowy ołtarz, podobny do tego, przed którym modlili się wierni w czasie Światowych Dni Młodzieży w Brzegach k. Krakowa. W tej miejscowości Ksiądz Biskup udał się też na Wołyńską Sopkę. Znajduje się tam krzyż upamiętniający umęczoną ludność Kazachstanu. Potem pojechał nad jezioro, aby zobaczyć figurę Matki Bożej z sieciami, umieszczoną na wysokiej kolumnie znajdującej się pośrodku jeziora. Zwieńczeniem pielgrzymki było spotkanie z siostrami karmelitankami, które przybyły tu z Częstochowy.

W drodze powrotnej z Oziornoje do Astany bp Stanisław odwiedził kościół pw. św. Antoniego w Kokszetaw, w którym przez dziesięć lat pełnił posługę proboszcza kapłan archidiecezji przemyskiej ks. Jerzy Ziaja, obecnie pracuje w naszej archidiecezji.

2016-10-13 10:16

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zmartwychwstały „na śmietniku”

Niedziela Ogólnopolska 15/2013, str. 48-49

[ TEMATY ]

Kazachstan

ARCHIWUM AUTORKI

Potomkowie Polaków z Kazachstanu

Potomkowie Polaków z Kazachstanu

Media kazachskie, pisząc o katolickim kościele w Kokczetawie, użyły spektakularnego tytułu „Jezus na śmietniku”. Faktycznie, polscy księża i potomkowie dawnych zesłańców syberyjskich swój piękny kościół pw. św. Antoniego Padewskiego w 130-tysięcznym Kokczetawie w Kazachstanie - budowali dosłownie na miejskim śmietniku. Dzisiaj kościół służy katolikom, zaglądają tam prawosławni, a liturgia Wielkiego Tygodnia i Świąt Wielkanocnych skupia jak w soczewce wiarę przekazaną przez dziadów i pradziadów, niepowtarzalny klimat polskich świąt. I radość, że oto mają wymarzony polski kościół, że przetrwali. - Nikt nie chce oddać krzyża niesionego podczas Drogi Krzyżowej, a jest ciężki, brzozowy - mówi ks. Wojciech Skorupa, proboszcz parafii, kapłan diecezji kieleckiej, od 2011 r. w Kazachstanie

W Kokczetawie są 3 meczety (czwarty w budowie), jest prawosławna cerkiew. Katolicy w Kazachstanie wiarę przechowywali w rodzinach i w sercach. Przez całe lata otrzymanie sakramentów łączyło się z pokonywaniem odległości kilkuset kilometrów.
CZYTAJ DALEJ

Wiara jest kapitałem obrotowym

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Księga Przysłów kończy się poematem o dzielnej niewieście, alfabetycznym akrostychem, w którym każdy wers zaczyna się kolejną literą hebrajskiego alfabetu, pochwałą od alef do taw, od A do Z. „Niewiastę dzielną kto znajdzie? Jej wartość przewyższa perły”. Eszet chajil, kobieta dzielności. Chajil to słowo języka wojskowego i majątkowego, siła, zasobność, męstwo. Nie o urodzie mowa i nie o uległości, lecz o mocy. Lekcjonarz wybiera z poematu wersety o pracy i o dłoniach. Len i wełna, „pracuje starannie rękami”, wrzeciono i przęślica, i wers, który jest sercem wyboru: „otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce”. Ręce dzielnej niewiasty poruszają się w dwóch kierunkach. Ku warsztatowi i ku ubogim. Pracowitość bez miłosierdzia byłaby chciwością, miłosierdzie bez pracowitości pustym gestem. Liturgia czyta ten portret przed przypowieścią o talentach nieprzypadkowo. Oto ktoś, kto talenty puścił w obrót. Pointa poematu jest przewrotem hierarchii ocen: „kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana”. Szeker ha-chen we-hewel ha-jofi, wdzięk jest złudą, piękność zaś to hewel, to samo tchnienie-marność, które znamy od Koheleta (zob. glossę na 24 IX). Kryterium ostateczne to bojaźń Pańska, początek mądrości. „Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie sławią jej czyny”. Brama to miejsce sądu i publicznego życia. Poemat żąda dla kobiety publicznego uznania jej dzieł. Izrael czytał ten akrostych w każdy szabatowy wieczór przy stole rodzinnym. Kościół czyta w nim także figurę Mądrości i własną ikonę, Oblubienicę dzielną, której czyny będą sławione w bramie dnia ostatecznego.
CZYTAJ DALEJ

Niepodległość wykuwa się także dziś

2026-11-15 23:41

Paweł Pasionek

- Służba Ojczyźnie nie kończy się na polu walki – powiedział Albert Golonka.

Rok 1918 przyniósł Polsce wolność i Limanowa była wówczas jednym z pierwszych miast, które zrzuciły zaborcze jarzmo. Ale Limanowa już w 1914 r. – a zatem na samym początku I wojny światowej - stała się areną kluczowych walk Legionów Polskich. Bowiem górujące nad miastem wzgórze Jabłoniec na początku grudnia 1914 r. było centrum bitwy pod Limanową, która pozwoliła zatrzymać podążające na zachód wojska rosyjskie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję