Reklama

Z Łodzi do Krakowa

Słowo metropolity łódzkiego abp. Marka Jędraszewskiego po ogłoszeniu 8 grudnia 2016 r. jego nominacji na urząd arcybiskupa metropolity krakowskiego

Niedziela Ogólnopolska 51/2016, str. 8

Maria Niedziela

14 kwietnia br., poznańska fara: podczas Pasterki rozpoczynającej jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski abp Marek Jędraszewski, w ornacie, w którym 50 lat wcześniej w tym miejscu Mszę św. sprawował abp Karol Wojtyła

14 kwietnia br., poznańska fara:
podczas Pasterki rozpoczynającej jubileusz
1050-lecia Chrztu Polski abp Marek
Jędraszewski, w ornacie, w którym 50 lat
wcześniej w tym miejscu Mszę św.
sprawował abp Karol Wojtyła

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jestem niezmiernie wdzięczny Ojcu Świętemu Franciszkowi, który osobiście, dziesięć dni temu, 28 listopada br., kiedy przebywałem w Rzymie, biorąc udział w IV Światowym Kongresie poświęconym duszpasterstwu studentów, organizowanym przez Papieską Radę ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących, wyraził wobec mnie swoją wolę, abym objął urząd arcybiskupa metropolity krakowskiego. On sam także wyznaczył dzisiejszą uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny jako dzień ogłoszenia mojej nominacji. Wolę Ojca Świętego przyjąłem w duchu posłuszeństwa, a zarazem z ogromną wdzięcznością, zdając sobie sprawę z tego, co Kraków znaczył i znaczy w dziejach Kościoła katolickiego w Polsce i w dziejach całej naszej Ojczyzny, jak bliski był sercu św. Jana Pawła II Wielkiego.

Reklama

Tym samym dobiega końca moja posługa pasterska w archidiecezji łódzkiej, która urzędowo rozpoczęła się również w święto maryjne – w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, 8 września 2012 r. Od tamtego dnia upływają zatem dokładnie cztery lata i trzy miesiące. To w sumie niewiele czasu. Wiemy jednak, jak bardzo czas ten był bogaty w różnego rodzaju wydarzenia, w większości podniosłe, budujące wspólnotę całego Kościoła łódzkiego. Dokonało się to dzięki życzliwości Księdza Arcybiskupa Seniora Władysława, dzięki harmonijnej współpracy księży biskupów Adama, Ireneusza i Marka, dzięki poświęceniu i wiernemu oddaniu moich najbliższych współpracowników w Kurii Archidiecezjalnej Łódzkiej, dzięki zrozumieniu ze strony kapłanów tworzących Prezbiterium Kościoła łódzkiego oraz posługujących tutaj osób życia konsekrowanego, dzięki odczuwanej każdego dnia wielkiej życzliwości ze strony wiernych świeckich. Kieruję do wszystkich bardzo serdeczne podziękowanie: Bóg zapłać! Zdając sobie sprawę z wielkości otrzymanego tutaj wielorakiego dobra, nie jest mi łatwo stąd odchodzić. Tym bardziej proszę o modlitwę w moich intencjach. Zapewniam również o tym, że każdego dnia będę modlił się za archidiecezję łódzką i za wszystkie osoby, które ją na co dzień tworzą swoją pracą, poświęceniem, wiernością i modlitwą.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Proszę również o wspólną i żarliwą modlitwę w intencji tego nieznanego nam jeszcze Pasterza, którego Ojciec Święty powoła jako mego następcę. Niech ta modlitwa wplecie się głęboko w przeżywany przez nas liturgiczny okres Adwentu.

Niech Wam wszystkim Pan Bóg błogosławi za przyczyną Najświętszej Maryi Panny, św. Józefa, patrona archidiecezji łódzkiej, bł. Rafała Chylińskiego, św. Faustyny oraz wszystkich świętych i błogosławionych ziemi łódzkiej.

2016-12-14 10:18

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Umacnia wiarę

2026-01-20 14:16

Niedziela Ogólnopolska 4/2026, str. 20

[ TEMATY ]

Elementarz biblijny

Adobe Stock

Kościół to wspólnota: każdy wnosi w nią niepowtarzalną różnorodność darów i charyzmatów. Na tym tle zdarzają się jednak spory, o czym pisze już św. Paweł Apostoł w Drugim Liście do Koryntian. Nietrudno o brak jednomyślności... Problem jedności istnieje w Kościele od samego początku: „Ja jestem od Pawła, a ja od Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa”. Podobnie jest w szerszym kontekście: całą ludzkością od wieków targają spory i rozłamy.
CZYTAJ DALEJ

Jubileusz ojca od cudów

2026-01-24 21:27

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Jasna Góra

o. Melchior Królik

o. Melchior Królik

Ojciec Melchior Królik od 66 lat służy Maryi jako kapłan w Zakonie Paulinów. 24 stycznia obchodził swoją rocznicę święceń prezbiteratu, które otrzymał z rąk bp. Karola Wojtyły. Był m.in. definitorem i sekretarzem generalnym zakonu. Przez lata prowadził kronikę jasnogórskiego klasztoru i paulińskiego zakonu. Jest odpowiedzialny za stan zachowania Cudownego Obrazu Matki Bożej, zbiera także materiały dokumentacyjne dotyczące cudów i łask otrzymywanych za wstawiennictwem Maryi. Od prawie 60 lat jest związany z Warszawską Pielgrzymką Pieszą.

– Zawsze Matka Boża była przy mnie, przez całe moje życie. Jako kilkuletni chłopiec zostałem ocalony od hitlerowskich kul i często mówię, że cud życia zawdzięczam Maryi. Gdy obchodziłem 50. rocznicę święceń kapłańskich, napisałem na obrazku:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję