Tytuł „Niech śpiące się obudzą” – zaciekawia. Jeszcze bardziej zastanawia zawarte we wstępie jego wyjaśnienie: „Uważam, że czas już obudzić śpiących w Giewoncie rycerzy” – pisze Zofia Bobik, autorka kilkudziesięciu zawartych w książce wierszy.

Zofia Bobik jest góralką, mieszka w Zębie – najwyżej położonej miejscowości w Polsce – z której, jak mówią zębianie”, „noblizej Nieba”. To jednak zobowiązuje. „W górach, im wyżej się wchodzi, tym rozleglejszy jest widok. I tak samo jest z rozwojem duchowym. Im więcej wiemy, tym za więcej odpowiadać będziemy” – zauważa Autorka, która zatrwożona diagnozą naszej współczesności, pisze: „Rdza socjalizmu, modernizmu, relatywizmu i materializmu przeżarła na wskroś ludzkie serca i spowodowała osłabienie ich wiary. Gdy duch w narodzie zepsuty i wciąż karleje, to naród ginie (apostazja narodów Europy)”.

Budzenie legendarnych rycerzy jest przenośnią. Autorce zależy przede wszystkim na zbudzeniu ducha w każdym z nas, bo „trzeba nam podjąć walkę o wiarę w Boga w Trójcy Świętej Jedynego najpierw w nas samych”, a potem walczyć „o uratowanie wiary w polskim narodzie, o żywą i odważną wiarę dla następnych pokoleń”.

Orężem w tej walce są: Najświętszy Sakrament, modlitwa różańcowa oraz ofiarowanie pięciu pierwszych sobót miesiąca w intencji wynagradzającej wszelkie zniewagi Niepokalanemu Sercu Maryi. „Nasza modlitwa i ofiarowane przez nas wszystkie codzienne troski sprawią, iż Maryja będzie mogła przemieniać naszą polską rzeczywistość” – podkreśla Zofia Bobik. Osobistym darem Autorki są zamieszczone w tomiku wiersze, w których zawarte są modlitwy, refleksje, wspomnienia, a także obrazy ukochanych Tatr. Zofia Bobik przywołuje także postaci i nauczanie Jana Pawła II oraz prymasa Stefana Wyszyńskiego, którzy wielokrotnie przebywali w pobliskiej Bachledówce. Niektóre wiersze Zofii Bobik były już publikowane, m.in. w „Niedzieli”, niektóre zdobyły nagrody i wyróżnienia w konkursach poetyckich. Warto również podkreślić, że część wierszy jest napisana góralską gwarą, jak np. wiersz „Krzyż na Giewoncie”, który rozpoczyna się od słów: „Przecuwali nasi Ojce, Ze kiesi z wiarom bedziy krucho, I postawili krzyz na Giewonciy, Coby te casy natknonć otuchom”.

Wydawcą tomiku jest Związek Podhalan, Oddział Poronin.