Polsko, co się z tobą stało? Tak mówiliśmy niedawno, gdy obserwowaliśmy różne zachowania Polaków. Jakże wielkie było nasze poruszenie i jak ogromny ból, gdy 19 lipca br. patrzyliśmy na ekrany telewizorów. Już od pewnego czasu opozycja przygotowywała ewidentną hucpę. Mówiła o niej głośno i mówiła w duchu: my wam pokażemy. Widzieliśmy, że istotnie chcą dokonać czegoś plugawego.
Patrzyliśmy ze zdumieniem, jak niektórzy posłowie zaczęli się zachowywać: krzyki, wyzwiska, epitety, pogardliwe słowa, ośmieszanie, brak elementarnej kultury. Pytaliśmy: Jak to się stało, że tacy ludzie są przedstawicielami naszego narodu? Sprawa reformy należy do priorytetowych, bo Polskę trzeba naprawić. Widać, że upadła moralność, upadło poczucie odpowiedzialności.
Rządzących wybrał naród i większość spośród Polaków wybrała tę, a nie inną opcję, by sprawowała władzę i dowodziła państwem. Wszystkie ataki, które cierpliwie przyjmuje na siebie PiS, są właściwie wyzwiskami przeciwko większości Polaków, którzy zagłosowali na tę partię. Trzeba przyglądać się wypowiedziom, które padają w parlamencie, i dobrze zapamiętać twarze, gesty, spojrzenia zabierających głos. Czy to jest naprawdę mój kandydat? Czy tak sobie wyobrażam mojego przedstawiciela w parlamencie? Czy spełnia on moje oczekiwania? Właściwie na naszych oczach dokonuje się osąd sumienia. W sumieniu człowiek musi rozważać i oceniać swoje decyzje. Tu doskonale widać działanie kartki wyborczej. Czy mój wybór był słuszny? Czy ludzie pełni nienawiści mogą być moimi przedstawicielami? Czy moje sumienie nie wyrzuca, że moja decyzja nie była sprawiedliwa i dobra?
Dobrze się dzieje, że niektóre wystąpienia możemy obserwować i już teraz dokonywać wyboru. Polska musi zostać Polską, musi być uczciwa i sprawiedliwa. W Polsce nie wolno krzywdzić ludzi. Polacy powinni być traktowani w duchu ojczystym, umiłowania człowieka – państwo powinno być życzliwe dla obywatela. Każdy, bogaty i biedny, wykształcony i prosty, ma prawo do dobrego traktowania. Dla wszystkich powinny być: praca, odpoczynek, szkoła i normalność. Polska powinna stać się krajem normalnym, i to jest nasza najważniejsza intencja.
Wezwanie do tych, którzy stali się totalną opozycją: Nie nękajcie Polski, nie nękajcie polskiego narodu! Nasza historia była bardzo trudna, przez 123 lata żyliśmy w niewoli, mieliśmy okupację niemiecką i komunistyczną. Teraz powinien nastąpić dobry czas dla Polski, czas dobrej zmiany. O taką Polskę modlimy się do naszej Pani Jasnogórskiej, Królowej Polski.
W środę 21 października w g. 17-19 pod Sejmem odbędzie się Publiczny Różaniec o Zatrzymanie Aborcji i czuwanie modlitewne. Fundacja Życie i Rodzina zaprasza na nie wszystkich Polaków, którym zależy na życiu najmłodszych dzieci i którzy sprzeciwiają się aborcji.
„Projekty ustaw aborcyjnych, które przyjęła Sejmowa Komisja Nadzwyczajna, są nie tylko nieetyczne, ale i niezgodne z Konstytucją, która gwarantuje prawo do życia od poczęcia. Jawnie ignorują też wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2020 r. o zakazie aborcji eugenicznej” - stwierdza Fundacja Życie i Rodzina.
Na pierwszym roku formację do kapłaństwa podejmuje 6 kleryków
W Wyższym Seminarium Duchownym w Gorzowie Wlkp. 13 października odbyła się uroczysta inauguracja roku akademickiego. Na pierwszym roku formację do kapłaństwa podejmuje 6 kleryków.
Tegoroczna inauguracja odbyła się po raz 80. w historii Zielonogórsko-Gorzowskiego Wyższego Seminarium Duchownego. Rozpoczęła się w seminaryjnej kaplicy od Mszy św., której przewodniczył bp Tadeusz Lityński. Homilię wygłosił bp Adrian Put, który podkreślił, że decyzja o kapłaństwie musi dokonać się w wolności kandydata. - 6 lat tego czasu tutaj jest po to, żeby dojrzeć do tej wolności, którą przynosi nam Ewangelia. "Czy chcesz?" Nie czy będziesz dobry księdzem, nie czy będziesz duże grupy prowadził formacyjne, nie czy będziesz piękne kościoły budował albo świetne grupy Caritas prowadził. Na początku będzie ciebie biskup pytał: "czy chcesz?", "czy jest w tobie tyle wolności, która płynie z Ewangelii, aby podjąć się tego zadania?" – mówił bp Adrian Put. - Wiecie, że czasami są bracia, którzy z różnych powodów mówią: "A jednak nie". To ja dzisiaj was proszę i dzisiaj do was kieruję to słowo. To zanim będziesz odpowiadał biskupowi w katedrze i będziesz słyszał ten głos pełen ufności, wiary, nadziei, ale i trochę lęku, to dojrzyj do tego, żeby odpowiadać w wolności: "tak, chcę". Bo dzisiaj nikt ci nie zagwarantuje, co będziesz robił – kontynuował biskup. - Z biskupem diecezjalnym mamy takie doświadczenia, jak jeździmy po wizytacji szczególnie w tym okresie albo w okresie zimowym, ilu naszych braci w tym okresie tak naprawdę stać tylko na to, żeby ogrzać sypialnię i trochę łazienki, ale są wśród tych ludzi. Ilu naszych braci zmaga się z wieloma remontami, różnymi trudnościami, ale są, bo odpowiedzieli sobie na pytanie, dlaczego chcę, jaka jest moja wolność. Są takie wioski ciągle na naszym terenie, gdzie państwa polskiego już dawno nie ma. Nie ma policji, nie ma szkoły, nie ma poczty, nie ma nawet przystanku autobusowego, ale jest kościół, do którego systematycznie przyjeżdża ksiądz. Tam nawet młodych już nie ma, ale przyjeżdża ksiądz, który głosi Ewangelię Bożą i ile razy było słychać, że tylko ksiądz nam tutaj został – zauważył bp Put. - Więc ja wam nie zagwarantuje, biskup diecezjalny wam nie zagwarantuje tego czy będziecie pracowali na wielkiej parafii i mieli sukcesy, czy będziecie na małej wspólnocie parafialnej, gdzie trzeba będzie troszkę walczyć też o byt. Niczego wam zagwarantować nie możemy poza Ewangelią Jezusa Chrystusa i poza wolnością, do której wzywa nas Chrystus. Więc bardzo pokornie was proszę, abyście ten czas seminaryjny wykorzystali na to, aby dojrzeć w wolności do odpowiedzi na pytanie: "czy chcesz?". Nikt ciebie do święceń nie będzie popychał. To musi być twoja i tylko wyłącznie twoja wolna wola. Chcę, bo wiem, że skoro chcę, to Pan ma dla mnie jakiś plan. I czy będę tam, czy będę gdzie indziej. Czy będę w takiej wspólnocie, czy innej, czy będę miał takie zadanie czy inne, to będzie to moje miejsce zbawienia w wolności – podkreślił biskup.
Do zapalenia Świecy Pamięci oraz modlitwy za dzieci, które zmarły przed narodzeniem lub krótko po nim, zachęca Polska Federacja Ruchów Obrony Życia w związku z przypadającym 15 października Dniem Dziecka Utraconego. Przedstawiciele Federacji przypominają o znaczeniu godnego pożegnania i pochówku dzieci, a także o roli hospicjów perinatalnych, które otaczają opieką rodziny w obliczu niepomyślnej diagnozy prenatalnej.
Dzień Dziecka Utraconego jest okazją do upamiętnienia dzieci zmarłych przed narodzeniem lub niedługo po przyjściu na świat, a także do okazania solidarności z rodzicami przeżywającymi żałobę. W wielu miejscach Polski organizowane są Msze święte, nabożeństwa i wspólne modlitwy. Odbywają się również zbiorowe pochówki dzieci zmarłych przed narodzeniem, a na cmentarzach powstają specjalne Groby Dzieci Utraconych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
