Rozpoczęto kolejny rok akademicki w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu – uczelni, która od prawie 200 lat kształtuje kapłanów do pracy w diecezji. Inauguracyjnej Mszy św. przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz, a koncelebrowali ją kapłani profesorowie, proboszczowie i zaproszeni goście z innych uczelni. W homilii ks. Rafał Kobiałka mówił o powołaniu w aspekcie celu i drogi, jaką należy przebyć, aby go odkryć, rozwinąć i realizować. – Rozpoczynając nowy rok akademicki, spróbujmy usłyszeć, co chce nam powiedzieć Bóg poprzez swoje Słowo. Bóg na początku tej drogi pokazuje nam wyraźnie jej cel, pokazuje sposób dojścia do niego i obiecuje nam swoją pomoc. Naszym celem jest wyznaczone przez Boga miejsce, drogą – dziecięce zaufanie. Prośmy więc, abyśmy mając gwarancję Bożej opieki, mogli kroczyć wyznaczoną przez Niego drogą do celu, który wskazuje nam osobiście i naszej seminaryjnej wspólnocie – mówił ojciec duchowny seminarium.
Po Mszy św., rektor uczelni ks. Rafał Kułaga, dziękując wykładowcom, którzy zakończyli już w niej swoją posługę, powitał nowych profesorów. Indeksy studentom pierwszego roku wręczył prorektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i dziekan Wydziału Teologii ks. Sławomir Nowosad. Wykład inauguracyjny pt. „Znaczenie prawa kanonicznego w Kościele” wygłosił ks. Michał Grochowina. Na zakończenie bp Krzysztof Nitkiewicz przypomniał, że Wyższe Seminarium Duchowne w Sandomierzu jest najstarszą uczelnią w mieście. Mówiąc o znaczeniu seminarium dla życia diecezji i regionu, biskup zaapelował do wykładowców i seminarzystów o większą wrażliwość na problemy społeczne i zaangażowanie w pomoc potrzebującym. Bez niej formacja duchowa oraz intelektualna byłaby niepełna. – Chrystus nas powołał i posyła do wszystkich, abyśmy im służyli modlitwą, siłą naszych rąk, tym, co posiadamy. Nie można zamykać się we własnym gronie, uważać się za kogoś wyjątkowego i lepszego. Bądźcie zawsze z ludźmi i dla ludzi, bez wykluczania kogokolwiek – powiedział biskup. Podczas inauguracji ordynariusz sandomierski poświęcił Zakład Naukowy im. ks. Andrzeja Wyrzykowskiego, otwarty przy Bibliotece Diecezjalnej.
Powołanie kapłańskie w sposób bezpośredni wiąże się z służbą sprawowaną przez całe życie kapłana. Sutanna jest znakiem dyspozycyjności osoby powołanej wobec ludzi, którzy oczekują pomocy i duchowej opieki. To, w jaki sposób strój duchowny będzie dziś w świecie postrzegany i kojarzony, zależy od moralnej postawy tych, którzy go noszą
W niedzielę 27 października w gmachu Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie miał miejsce tzw. obrzęd obłóczyn. Ośmiu alumnów trzeciego roku Wyższego Seminarium Duchownego naszej diecezji – Przemysław Długaj, Grzegorz Hajduga, Paweł Krawczyk, Adam Nackowski, Maciej Niedbał, Marcin Słodczyk, Grzegorz Woszczek i Karol Zadworny, przyjęło strój duchowny. Wraz z nimi obłóczonych zostało też dziewięciu kleryków seminarium częstochowskiego. Podczas uroczystej Mszy św., której przewodniczył wicerektor Seminarium, ks. Konrad Kościk, poświęcono nowe stroje. Potem alumni opuścili seminaryjny kościół, by po raz pierwszy założyć sutannę i koloratkę.
Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
W Zakładzie Karnym w Wołowie odbyła się wyjątkowa uroczystość. Placówkę odwiedził biskup Maciej, który przewodniczył liturgii oraz wygłosił homilię skierowaną do osadzonych, kandydatów do bierzmowania oraz ich rodzin.
Warto podkreślić, że przygotowanie do Bierzmowania prowadzone było przez ks. Stanisława Małysę, kapelana więzienia oraz Koinonię św. Jana Chrzciciela, która w ramach przygotowania przeprowadziła kurs Alpha. Na jednym ze spotkań pojawił się także biskup Maciej Małyga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
