Nie ma świątyni, czy to parafialnej czy nawet w wielu miejscach kaplicy dojazdowej, gdzie by nie przygotowywano specjalnego Grobu Pańskiego w Wielki Piątek, a z nim związana jest tradycja pilnowania go przez straż grobową
Bardzo często ten zaszczyt mają członkowie Ochotniczych Straży Pożarnych. Jednak w różnych miejscach mogą to być różnorako nazywane: Turki, straże grobowe czy straże wielkanocne, oddziały rzymskich żołnierzy, armii tureckich czy kosynierów. Wyróżnia ich bogactwo stroju, tradycji przekazywania warty czy inne okolicznościowe elementy.
Od kilku lat odbywają się zloty takich oddziałów z całej Polski wraz z towarzyszącymi im orkiestrami. W tym roku 15 kwietnia w paradzie Turków w Majdanie Zbydniowskim wzięło udział 46 takich zespołów z całej Polski, głównie z Podkarpacia, ale były także oddziały z województwa wielkopolskiego czy dolnośląskiego. Gwardia Narodowa im. Tadeusza Kościuszki w Majdanie Zbydniowskim świętowała w tym roku 200-lecie swojego powstania i z tego powodu dostąpili zaszczytu organizacji niezwykle widowiskowej imprezy plenerowej.
Parada Turków, czyli wielkanocnych straży grobowych, to największa i najbardziej znana tego typu impreza w Polsce organizowana od 1993 r. Widowiskowe były nie tylko kolorowe stroje oddziałów, ale również wyszkolenie w wojskowej musztrze.
Reklama
Z uczestnikami ogólnopolskiego zlotu straży grobowych spotkali się bp Krzysztof Nitkiewicz i bp Edward Frankowski. – Ktoś może powiedzieć, że strażnicy grobu w Jerozolimie zawiedli, bo nie dopilnowali Pana Jezusa. Mimowolnie stali się jednak świadkami Jego Zmartwychwstania. Wy świadomie głosicie, że On zwyciężył śmierć, żyje i jest z nami. Przez pielęgnowane tradycje i fantazyjne stroje przyciągacie do Grobów Pańskich w świątyniach tłumy ludzi, również tych o słabej wierze, aby każdy mógł zobaczyć w Chrystusie swojego Zbawiciela – mówił Biskup Ordynariusz. Przypomniał również, że straże grobowe nawiązują do tradycji Wojska Polskiego i oddziałów powstańczych. – Wasi pradziadowie nigdy nie złożyli broni, lecz pod opieką Kościoła pielęgnowali narodowe tradycje, trudzili się dla Polski. Również dzisiaj Kościół troszczy się o ducha naszego narodu i wspiera służące mu szlachetne inicjatywy – podkreślał bp Krzystof Nitkiewicz.
Następnie rozpoczęła się Msza św., której przewodniczył bp Edward Frankowski. Podkreślił on w homilii potrzebę duchowego odrodzenia całego społeczeństwa w świetle zmartwychwstania.
– Wiara w Chrystusa zmartwychwstałego rzuca światło na nasze życie. To właśnie w jego blasku mamy się odradzać do nowego i lepszego życia. Pozwólmy objąć się Bogu Jego miłością. Wejdźmy w kochające ramiona Chrystusa zmartwychwstałego, który każdemu z nas niesie nowe życie – powiedział.
Po Mszy św. uczestnicy spotkania przemaszerowali przy akompaniamencie orkiestr dętych na miejscowy stadion, gdzie odbywały się prezentacje musztr paradnych.
Świętująca 200 lat powstania Gwardia Narodowa im. Tadeusza Kościuszki w Majdanie Zbydniowskim powstała za przyczyną rodziny Horodyńskich, z rodu których wywodził się jeden z adiutantów Tadeusza Kościuszki.
– Nie spotkałem się z niewierzącymi strażakami. Trudno być strażakiem, gdy się nie wierzy w Boga – mówi mł. bryg. Roman Królewski.
Pracuje w straży od ponad 26 lat. Po ukończeniu Szkoły Aspirantów PSP w Krakowie trafił do częstochowskiej Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej nr 2. Jest w niej dziś zastępcą dowódcy.
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
Dziś po południu w Oknie Życia przy ul. św. Kazimierza 1 w Częstochowie, mieszczącym się przy Interwencyjny Ośrodek Preadopcyjny Dom Życia im. Leonii Nastał Częstochowa, prowadzonym przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek, pozostawiono noworodka.
Dziecko zostało natychmiast objęte opieką oraz poddane niezbędnym badaniom medycznym. Jego życiu i zdrowiu nie zagraża niebezpieczeństwo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
