Podczas uroczystości ks. Józef Poskrobko – proboszcz parafii Podwyższenia Krzyża Świętego został podniesiony do godności kanonika gremialnego. Nowymi kanonikami honorowymi zostali: ks. Jarosław Błażejak – misjonarz miłosierdzia, diecezjalny egzorcysta, ks. Edward Sitnik – wiceoficjał Sądu Biskupiego oraz ks. Andrzej Witerski – proboszcz parafii Łysów oraz diecezjalny egzorcysta.
Po pozdrowieniu i modlitwie nowi kanonicy złożyli wyznanie wiary, które następnie przekazali księdzu biskupowi. Wymownym momentem było poświęcenie i nałożenie szat kanonickich: rokiety, mantoletu oraz dystynktorium. Każdej części towarzyszyła specjalna modlitwa.
Ks. Józef Poskrobko, jako kanonik gremialny, otrzymał również pierścień. Został uroczyście wprowadzony przez księdza biskupa do stalli kanonickiej.
Po obrzędzie ustanowienia nowych kanoników została odprawiona Msza św. pod przewodnictwem pasterza diecezji. Na zakończenie słowa wdzięczności w imieniu nowych kanoników wyraził ks. kan. Józef Poskrobko.
Reklama
Podlaska Kapituła Kolegiacka została powołana do istnienia dekretem bp. Antoniego Pacyfika Dydycza 2 lutego 2010 r. przy Bazylice Mniejszej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja w Biesku Podlaskim. Erygowanie Kapituły nawiązuje do bogatych tradycji kościoła farnego w Bielsku Podlaskim, działalności duszpasterskiej i edukacyjnej wspólnot życia zakonnego, licznych powołań kapłańskich i zakonnych oraz znaczenia Bielska Podlaskiego dla rozwoju katolicyzmu i polskości na Podlasiu.
W postanowieniach statutowych Kapituła nawiązuje do chlubnych tradycji bielskiej prepozytury w zakresie wspólnej modlitwy, piękna sprawowanej liturgii i działalności na rzecz budzenia nowych powołań.
Główną patronką Kapituły jest Najświętsza Maryja Panna – Matka Kościoła, patronem zaś św. Mikołaj. Obecnie liczy 6 kanoników gremialnych oraz 12 honorowych.
Hiob woła do przyjaciół o litość, „bo ręka Boga mnie dotknęła”, a zaraz potem wypowiada pragnienie, które dla prawnika brzmi jak żądanie utrwalenia dowodu: „oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone, rylcem żelaznym i ołowiem na skale wyryte na wieki”. Człowiek, któremu współcześni odmówili racji, apeluje do trybunału przyszłości. Skoro proces doczesny jest nie do wygrania (zob. glossę na 30 IX), niech przynajmniej akta przetrwają. Pismo utrwalone na skale to w starożytności forma najtrwalszej publikacji, jak inskrypcja królewska. Hiob chce, by jego sprawa nie umarła razem z nim. Wtedy, z samego dna, wyrywa się zdanie, które przerosło całą księgę: „lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni”. Hebrajskie goel oznacza krewnego-mściciela, wykupiciela, tego, kto z mocy prawa rodowego wykupywał krewnego z niewoli, odzyskiwał jego ziemię i ujmował się o jego krew (por. Kpł 25; Rt 4). Hiob, opuszczony przez wszystkich, wyznaje, że ma jeszcze jednego Krewnego, który wstanie „jako ostatni”, dosłownie jak ten, kto w procesie zabiera głos na końcu i rozstrzyga. Wulgata przełożyła śmiało: Scio enim quod redemptor meus vivit, i tak te słowa weszły do liturgii za zmarłych, gdzie Kościół śpiewa je nad trumnami do dziś. „Ja sam Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty”. Tekst hebrajski jest w szczegółach ciemny i tłumacze biedzą się nad nim od wieków, ale kierunek nadziei jest jasny. Hiob spodziewa się zobaczyć Boga po swojej stronie. Chrześcijańska lektura od czasów Ojców słyszała tu przeczucie zmartwychwstania. Dzisiejsza patronka, Teresa z Lisieux, przeszła pod koniec życia własną noc wiary, próbę ciemności, o której mówiła, że siedzi przy stole niedowiarków. Właśnie w tej nocy powtarzała akt ufności. Mała droga i wielka skarga Hioba spotykają się w jednym punkcie. Ufność jest decyzją miłości podjętą w ciemku.
Włoskie i francuskie ekipy uratowały podczas skrajnie trudnej akcji dwoje polskich alpinistów w masywie Mont Blanc. Młody wspinacz przez 12 godzin wisiał na linie czekając na pomoc, a jego partnerka przywiązana do skały nie mogła mu jej udzielić. Nagrania z akcji ratunkowej opublikowały włoskie media.
W relacjach podkreśla się, że na granitowej iglicy skalnej o nazwie Ząb Olbrzyma (Dente del Gigante) na wysokości około 4 tysięcy metrów n.p.m. w masywie Mont Blanc niemal w ostatniej chwili udało się uniknąć tragedii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
