Przed nami wielkie uroczystości maryjne. W niedzielę, 7 października, na cudowny wizerunek Matki Bożej Latyczowskiej, znajdujący się w kościele przy ul. Bursztynowej w Lublinie, zostaną nałożone złote korony
Łaskami słynący obraz Matki Bożej jest kopią obrazu Matki Bożej Śnieżnej z rzymskiej Bazyliki Santa Maria Maggiore. Pod koniec XVI wieku został podarowany przez papieża Klemensa VIII dominikańskim zakonnikom, podejmującym misję ewangelizacji Podola. Ci osiedlili się w Latyczowie (dziś miasteczko w środkowej Ukrainie). Wkrótce okazało się, że wierni modlący się przed przywiezionym przez nich obrazem Matki Bożej otrzymują liczne łaski. W dowód uznania cudów i czci dla Maryi papież Pius VI zlecił ukoronować obraz złotymi koronami; uroczystość odbyła się 4 października 1778 r. Kilkadziesiąt lat później korony zostały skradzione; rekoronacja odbyła się w 1880 r. Nałożone wówczas korony znajdowały się na skroniach Maryi i Jezusa do 2014 r.
Matka Boża Latyczowska, zwana Królową Podola, podzieliła los swoich dzieci. Dramatyczna historia obrazu, w ciągu wieków kilkakrotnie przenoszonego z miejsca na miejsce (m.in. do Lwowa, Winnicy, Łucka, Warszawy), odzwierciedla dzieje mieszkańców trapionych wojnami i bezbożną ideologią. Po II wojnie światowej cudowny obraz został przywieziony do Lublina i powierzony opiece Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej aż do 2014 r. Wówczas abp Stanisław Budzik podjął decyzję o intronizacji obrazu w kościele Matki Bożej Różańcowej w Lublinie. Uroczysta intronizacja odbyła się po wielkiej różańcowej procesji, która przeszła przez miasto we wrześniu i październiku 2014 r. 3 lata później kościół przy ul. Bursztynowej został ustanowiony sanktuarium Matki Bożej Latyczowskiej Patronki Nowej Ewangelizacji.
Za 2 tygodnie, w 240. rocznicę koronacji wizerunku, abp Stanisław Budzik dokona rekoronacji (poprzednie korony zostały zdjęte na czas renowacji obrazu i pozostawione u sióstr Służek). Zaprojektowane i wykonane w pracowni Drapikowski Studio korony powstały ze złota ofiarowanego przez parafian. 26 września poświęci je papież Franciszek. Duchowym przygotowaniem do tego historycznego wydarzenia jest maryjne triduum, prowadzone przez ks. Józefa Maciąga. W kolejne niedziele poprzedzające rekoronację (16, 23 i 30 września) nauki rekolekcyjne stanowić będą medytacje nad tajemnicą Maryi Królowej na kartach Pisma Świętego, w dziejach Kościoła i naszym życiu. W tygodniu bezpośrednio poprzedzającym uroczystości (1-6 października) w kościele przy ul. Bursztynowej odbędzie się czuwanie maryjne (od godz. 17.20), na które złożą się Msza św., Różaniec i Apel Jasnogórski. Msza św. z nałożeniem koron na skronie Maryi i Jezusa rozpocznie się 7 października o godz. 10.30.
Święto Matki Bożej Gromnicznej od początku swych narodzin wyjątkowo mocno wrosło w korzenie podkarpackiej ziemi. Obchody tej uroczystości uznawano za szczególne. Ich istotę symbolizowała przede wszystkim gromnica, którą święcono podczas każdej Mszy św. Mieszkańcy Podkarpacia niezwykłym szacunkiem darzyli gromnicę, zwłaszcza „palący płomień”. Po uroczystym poświęceniu w kościele, zapaloną gromnicę starano się zanieść do domu, by od tego dnia, w każdym zakątku na nowo rozpalić płomień miłości i zgody. Zwykle to osoba będąca głową rodziny wędrowała z gromnicznym blaskiem przez całe mieszkanie, klękając na progach domowych pomieszczeń, prosząc Maryję o błogosławieństwo i obecność w codziennym życiu. Gromnicą wypalano także krzyż na głównej belce sufitowej tragarzu. Ten krzyż miał uobecniać Chrystusa. Świętym płomieniem gospodarz błogosławił również swój dobytek, odcinając przy tym kawałek świetlistego wosku. Tak pozostawiony, chronił gospodarcze dorobki przed wszelkimi nieszczęściami. Latem zaś, gdy ciemne chmury przykrywały niebo, gromnicę zapalano w jednym z domowych okien. W nim pojawiał się także obraz z wizerunkiem Bogurodzicy. W takiej chwili domownicy wielokrotnie wypowiadali błagalne słowa: „Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko...”.
- Absolutnie bijemy się o sprawiedliwy wyrok i obrona tutaj nie ustanie. Rzeczywiście, żeby mówić o sprawiedliwym wyroku w tej sprawie, to trzeba przede wszystkim mieć uczciwie wybrany, wylosowany sąd, a nie ustawiony skład orzekający - powiedział w Radio Wnet mec. Krzysztof Wąsowski, obrońca ks. Michała Olszewskiego.
Adwokat był pytany, czy w kontekście informacji przedstawionych przez sędziego Dariusza Łubowskiego, widzi zagrożenie dla transparentności rozpatrzenia sprawy ks. Olszewskiego.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
