Reklama

Niedziela Małopolska

Nowy Targ

Przepiękne Misterium

2019-04-03 10:09

Niedziela małopolska 14/2019, str. I

[ TEMATY ]

misterium

Maria Fortuna-Sudor

W Nowym Targu po raz 18. zaprezentowano Misterium Męki Pańskiej

To przedstawienie nie jest do obserwowania, ale do przeżywania głębi tekstów, scen, w tym szczególnie tajemnicy sakramentu kapłaństwa, najpiękniejszego daru, jaki można ludziom przekazać, a więc daru i narzędzia zbawienia – przekonuje ks. Marcin Napora, autor scenariusza Misterium Męki Pańskiej pt. „Spotkałem Pana”. Jego premierę obejrzeli widzowie w sobotę 30 marca w sali widowiskowej Miejskiego Ośrodka Kultury w Nowym Targu. W 18. edycji wielkopostnego widowiska wystąpiło 70 aktorów. Najmłodszy z nich miał 6 lat, a najstarsi byli w wieku emerytalnym.

Postacią, wokół której przedstawiono historię Męki Pańskiej, był apostoł Piotr (dobra rola Marcina Sproch-Pałki). To on kilka lat po śmierci Mistrza z Nazaretu postanawia opowiedzieć Jego historię tym, którzy nie wierzą w zmartwychwstanie Jezusa (w tej roli motywujący do refleksji Arkadiusz Iwanoczko). Na prośbę Apostołów Piotr opowiada, jak Jezus nauczał, jak został zdradzony, skazany na śmierć i ukrzyżowany.

Część życia

Widzowie wszystkie te fakty znają, a jednak w napięciu przyglądają się kolejnym scenom. Współodczuwają na przykład tragedię śmierci dziewczynki, a potem cieszą się wraz z jej rodzicami, gdy Jezus ją wskrzesza. Płaczą, gdy Matka Boga (w tej roli niezwykle przekonująca Anna Mozdyniewicz) nie może sie pogodzić z tym, co się dzieje z jej Synem. Współodczuwają ból i skruchę św. Piotra, który po trzykroć zaparł się Mistrza.

Reklama

Wartymi podkreślenia zabiegami reżyserskimi były m.in. sceny, gdzie równocześnie widz obserwuje np. mękę Pana Jezusa i cierpienie Maryi. Albo ukazanie dwóch diametralnie różnych postaw; pełnej skruchy ze strony Piotra i niepotrafiącego sobie poradzić z wyrzutami sumienia Judasza. Myślę, że świadomie wprowadzonym elementem widowiska jest przypomnienie nauczania Jezusa o odpowiedzialności nas dorosłych za wychowanie, za ochronę dzieci. W misterium są sceny kameralne, ale też zbiorowe, a kolejne odsłony tańca współgrają z całością. Bohaterowie przemieszczają się wśród widzów, jakby chcieli ich przekonać, że to nie tylko teatr, że pokazane widowisko stanowi część życia. Także naszego.

W imieniu organizatorów przedstawienia – parafii pw. św. Jana Pawła II, Urzędu Miasta i Starostwa Powiatowego w Nowym Targu, Miejskiego Ośrodka Kultury oraz Powiatowego Centrum Kultury – głos zabrał ks. Jan Karlak, który przypomniał, że tegoroczne misterium wpisuje się w wydarzenia upamiętniające 40-lecie I papieskiej pielgrzymki do Ojczyzny, w tym Mszy św. na nowotarskim lotnisku. Proboszcz parafii pw. św. Jana Pawła II podkreślił: – To przecież w 1979 r. my, Polacy, na nowo uwierzyliśmy w wolność, wstaliśmy z kolan, i dlatego dziś żyjemy w wolnym kraju. I nauczał: – Niech ta świadomość mobilizuje nas do tego, by otwierać się na moc Ducha Świętego, na bogactwo Chrystusowej Ewangelii dziś w świecie, który próbuje niszczyć to, co Chrystus przyniósł 2 tys. lat temu na ziemię. To, co jest fundamentem tysiącletniej historii naszej ojczyzny, Europy, która wyrosła z chrześcijańskich korzeni. Europy, która dzisiaj o tych korzeniach zapomina.

Rekolekcje

Proboszcz podziękował wszystkim zaangażowanym w przygotowanie kolejnej edycji misterium. Wielkie brawa zebrał reżyser Piotr Piecha, który zaznaczył, że te owacje należą się przede wszystkim aktorom. Wyrażone oklaskami uznanie widzowie okazali również dla ks. Marcina Napory, autora kolejnego już scenariusza nowotarskich misteriów. Ks. Jan Karlak zaprosił na scenę także odpowiedzialnego za muzykę kleryka krakowskiego seminarium duchownego – Wojciecha Leśniaka. Podkreślił szczególną rolę m.in. Urszuli Hanuli oraz rzeszy osób, wymienianych z imienia i nazwiska, które swój czas, serca i talenty oddały realizacji cyklicznego projektu.

Już po premierze Arkadiusz Iwanoczko w rozmowie z „Niedzielą” przyznał, że po raz czwarty gra Mistrza z Nazaretu. I wyznał: – Dla mnie ta rola to najpiękniejsze rekolekcje w życiu. To także okazja do osobistej formacji, to motywacja do pracy nad sobą, do realizacji zadania, aby w każdym spotkanym człowieku dostrzegać Chrystusa.

Z kolei Marcin Sproch-Pałka poinformował, że w nowotarskich misteriach grał od lat różne role, ale apostoła Piotra – po raz pierwszy. Dodał, że przedstawienie tak złożonej roli nie było łatwe, że trzeba się było do niej przygotowywać także duchowo. I zauważył: – Sądząc po oklaskach i po wyrazie twarzy niektórych osób, chyba się udało. Stopień po stopniu pięliśmy się w górę. I cieszę się, że zostało zrealizowane zadanie, które nasz zespół, pod kierunkiem Piotra Piechy, zaplanował zrealizować, że nasza praca przyniosła pożądane efekty.

Żywa Ewangelia

Ks. Jan Karlak wyznał, że nie widział wcześniej tegorocznego misterium. Podkreślił: – Bardzo ufam ludziom, którzy przygotowują przedstawienie. I tak sobie myślałem, że na pewno będzie to mocne przesłanie związane z rocznicą papieskiej pielgrzymki i się nie przeliczyłem. Jestem bardzo wdzięczny ks. Marcinowi i panu Piotrowi, bo oni zrobili z tym zespołem przepiękne misterium. Możemy w nim poczuć bliskość żywej Ewangelii, której tak bardzo potrzebujemy.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Idźcie, ofiara spełniona

2019-06-17 13:28

Niedziela małopolska 25/2019, str. 7

[ TEMATY ]

misterium

Piotr Kosakowski

Spotkanie z Panem uświadomiło nam, że i my potrafimy być świadkami Jezusa – powiedział do zebranych ks. Stanisław Malarz

Tytułowe słowa stały się tematem misterium popaschalnego wystawionego przez dzieci i młodzież w kościele św. Sebastiana w Jurgowie

Młodzi aktorzy wcielili się w postaci biblijne i poprowadzili widzów przez misterium w bardzo dojrzały sposób. Czuć było ich zaangażowanie, a także głębokie rozumienie własnych ról. Klimatu dopełniły niesamowite stroje oraz spektakularny scenariusz. Ciekawym elementem przedstawienia były również interakcje, w jakie poszczególne postacie wchodziły z widzami. Odbiorcy mogli poczuć się świadkami odegranych wydarzeń i przeżyć je indywidualnie.

Meritum

– Młodzież pod przewodnictwem ks. wikariusza Piotra Kosakowskiego przygotowała piękny spektakl muzyczny i słowny, przedstawiający nam wydarzenia związane z czasem od Zmartwychwstania do Wniebowstąpienia – mówi proboszcz parafii św. Sebastiana, ks. Stanisław Malarz. I zauważa: – Aktorzy potrafili przenieść nas do innej epoki, do czasów Jezusa, by następnie wrócić do współczesności, odgrywając udział w Mszy św. Spotkanie z Panem uświadomiło nam, że i my potrafimy być świadkami Jezusa Zmartwychwstałego, którego możemy głosić tak, jak to czynili apostołowie i inni uczniowie, idąc na cały świat i głosząc Ewangelię Chrystusa – zaznacza kapłan.

Nie bez powodu misterium odbyło się w przeddzień Pięćdziesiątnicy, w Wigilię Zesłania Ducha Świętego. Wydarzenie stało się odniesieniem do słów z Pisma Świętego: „Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: «Panem jest Jezus». Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich” (1 Kor 12,3b-7.12-13).

Zamysłem spektaklu było ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego, Jego spotkań z uczniami, a także początków Kościoła. Młodzież występ rozpoczęła pieśnią „Błogosławcie Pana”, a aktor grający Jezusa, wszedł do kościoła w blasku fleszy i w białej szacie. Płynęło stąd ważne przesłanie: kto chce spotkać Zmartwychwstałego, musi to robić na Eucharystii, ponieważ tam przychodzi ciągle żywy Chrystus. On chce przemieniać i posyłać: „ite, Missa est” (idźcie, Ofiara spełniona), żeby nieść Jego orędzie w świat. Posileni Ciałem i Krwią Jezusa zostajemy włączeni w Misterium Zmartwychwstania.

Tajemnica

Dzięki umiejętnościom młodych aktorów widzowie mogli współodczuwać emocje, które opanowywały bohaterów spektaklu, i niemalże namacalnie emanowały ze sceny: strach żołnierzy, kiedy odkryli, że ciało Jezusa zniknęło z grobu; przerażenie Marii Magdaleny, gdy się o tym dowiedziała; rozpacz Piotra trawionego wyrzutami sumienia; niedowiarstwo Tomasza, a nade wszystko – wszechogarniający spokój Jezusa Zmartwychwstałego.

Efektownym konceptem było przejście z czasów, w których żył Chrystus, do współczesności, kiedy aktorzy zrzucili z siebie przebrania i pozostali w strojach nawiązujących do naszej codzienności. Jezus założywszy ornat, przemienił się w duchownego, który odprawił Mszę św. Następnie, po słowach kapłana: „Bogu niech będą dzięki”, wszyscy ponownie założyli stroje z przeszłości. Scena ta zachęciła do refleksji nad udziałem w Eucharystii oraz przyjmowaniem Ciała i Krwi Chrystusa. W kolejnej odsłonie jeden z uczniów Chrystusa podsumował sens Mszy św.: „Niech nigdy na świecie nie braknie tej uczty, na którą zaprasza Jezus”.

Konkluzją misterium popaschalnego, jego początkiem i końcem, oddającymi całą głębię spotkania z Chrystusem, był tytuł: „Ite, Missa Est” oraz ostatnie słowa misterium, wypowiedziane przez Jezusa: „Uwierzyłeś Tomaszu, bo mnie ujrzałeś, a szczęśliwi wszyscy, którzy nie widzieli, a uwierzyli. Pokój wam, jak Ojciec mnie posłał, tak i ja was posyłam. Idźcie w pokoju nieść innym Chrystusa”.

CZYTAJ DALEJ

"Szczęść Boże" czy... "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus"?

Niedziela łowicka 6/2003

[ TEMATY ]

ksiądz

kapłan

Piotr Drzewiecki

Ostatnio jedna z kobiet zapytała mnie jakby z pewnym wyrzutem: "Proszę księdza, zauważam z niepokojem, że ostatnimi laty coraz modniejsze w ustach duchownych, kleryków, sióstr duchownych jest pozdrowienie: «Szczęść Boże» zamiast «Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Nawet ksiądz, który przyszedł do mnie po kolędzie, pozdrowił nas słowami «Szczęść Boże». To nie jest przywitanie chwalące Boga. Kiedyś w taki sposób pozdrawiano osoby pracujące: «Szczęść Boże w pracy» i wówczas padała odpowiedź: «Bóg zapłać». Dzisiaj kiedy słyszę «Szczęść Boże», od razu ciśnie mi się na usta pytanie: do czego, skoro nikt nie pracuje w tej chwili? Nie wiem, co o tym myśleć. Według mnie to nie jest w pełni chrześcijańskie pozdrowienie".
No cóż, wydaje się, że powyższa interpretacja pozdrowień chrześcijańskich jest uzasadniona. Ale chyba może za bardzo widać tutaj przyzwyczajenie do tego, co jest tradycją wyniesioną z dziecinnych lat z domu rodzinnego. Pamiętajmy jednak o jednym: to, co jest krótsze, a mam tu na myśli zwrot "Szczęść Boże", niekoniecznie musi być gorsze.
Owszem, pozdrowienie "Szczęść Boże" jest krótsze i z tego powodu częściej stosowane. Ale ono ma swoją głęboką treść, która nie tylko odnosi się do ciężkiej, fizycznej pracy. To w naszej tradycji związano to pozdrowienie z pracą. A przecież życzenie szczęścia jest związane z tak wieloma okolicznościami. Bo jest to ludzkie życzenie skierowane do Boga, stanowiące odpowiedź na całe bogactwo życia człowieka. I jest tu wyznanie wiary w Boga i Jego Opatrzność; wyznanie wiary, że to, co jest ludzkim życzeniem, spełnić może tylko Bóg. To szczęście ma pochodzić od Niego. Mamy tu więc skierowanie uwagi na Boga i naszą od Niego zależność. Zależność, w którą wpisana jest Boża życzliwość dla człowieka. Tak oto odsłania się nam głębia tego skromnego pozdrowienia "Szczęść Boże". Czyż to mało?
Poza tym życzyć szczęścia od Boga, to znaczy życzyć Bożego błogosławieństwa. A jak jest ono cenne, świadczy opisana w Księdze Rodzaju nocna walka patriarchy Jakuba z aniołem, której celem jest m.in. uzyskanie błogosławieństwa w imię Boga: "Nie puszczę cię, dopóki mi nie pobłogosławisz" (por. Rdz 32, 25-32). I tu znów odsłania się znaczenie naszego pozdrowienia "Szczęść Boże". Jest to prośba o udzielenie przez Boga błogosławieństwa, czyli prośba o uszczęśliwienie człowieka, a więc ogarnięcie go Bożą łaską. Z tym łączy się życzenie osiągnięcia szczęścia wiecznego, którego wszelkie szczęście doczesne jest zapowiedzią i obrazem.
Nie chciałbym jednak być źle zrozumiany. To, że piszę tak wiele o pozdrowieniu "Szczęść Boże", nie znaczy automatycznie, iż chcę przez to podważać pierwszeństwo pozdrowienia "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Moją intencją jest jedynie odkrycie głębokiej wartości wypowiedzenia słów "Szczęść Boże" przy spotkaniu dwóch osób.
A na koniec pragnę przytoczyć - niejako w formie argumentu na poparcie moich rozważań - słowa Ojca Świętego Jana Pawła II, które wypowiedział 10 czerwca 1997 r. w czasie wizyty w Krośnie: "Niech z ust polskiego rolnika nie znika to piękne pozdrowienie «Szczęść Boże» i «Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".

CZYTAJ DALEJ

Rzym: Inicjatywa Religii Abrahamowych

2020-01-21 21:39

[ TEMATY ]

świat

thodonal/stock.adobe.com

- Gdyby dyplomaci 40 lat temu konsultowali się z przywódcami religijnymi, można by uniknąć wielu wojen - uważa Sam Braunbeck, amerykański ambasador ds. wolności religijnej. Opinię swą wyraził podczas przyjęcia w ambasadzie USA przy Stolicy Apostolskiej, które rozpoczęło trzydniowe spotkanie 24 przywódców religijnych trzech religii Abrahamowych: judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Braunbeck jest przekonany, że tylko łącząc sił polityków, dyplomatów i zwierzchników religijnych można doprowadzić do pokoju w licznych konfliktach, jakie obecnie trwają na świecie.

Do Rzymu przybyły trzy ośmioosobowe delegacje muzułmanów, żydów i chrześcijan. Wśród uczestników byli m.in. przewodniczący Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego kard. Miguel Ángel Ayuso Guixot, prawosławny patriarcha Jerozolimy Teofil, szef największej muzułmańskiej organizacji na świecie, liczącej 60 mln członków, szejk Yahya Staquf i dyrektor ds. międzynarodowych relacji międzyreligijnych Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego rabin David Rosen.

Braunbeck podkreślił, że wspólny front różnych religii jest w stanie łagodzić konflikty. - Jeśli przywódcy religijni reprezentujący walczące strony w różnych częściach świata podróżowaliby razem i ogłaszali wspólne oświadczenia w tych kryzysowych miejscach, naprawdę mogliby przyczynić się do przyniesienia pokoju - wskazał ambasador.

Zawiązana na rzymskim spotkaniu Inicjatywa Religii Abrahamowych jest finansowana i organizowana przez amerykański Departament Stanu. Wypracowano trzypunktowy program działania. Po pierwsze, stworzenie grup Abrahamowych, złożonych z organizacji żydowskich, chrześcijańskich i muzułmańskich, aby wspólnie pracować nad takimi pilnymi i złożonymi kwestiami, jak migracje czy ubóstwo. Po drugie, czynienie symbolicznych gestów, takich jak wysyłanie trójreligijnych delegacji w miejsca o dużym znaczeniu religijno-historycznym (np. do Ur w Iraku - miejsca narodzin Abrahama czy na górę Synaj - gdzie Mojżesz otrzymał 10 przykazań). Po trzecie, wspólne zabieranie głosu, kiedy religia jest wykorzystywana jako usprawiedliwienie dla aktów przemocy.

Na zakończenie uczestników międzyreligijnych konsultacji przyjął w Domu św. Marty w Watykanie papież Franciszek. Wydano także wspólną deklarację, która (podejmując treści Dokumentu o Braterstwie Międzyludzkim, podpisanego w lutym 2019 r. w Abu Zabi przez papieża Franciszka i szejka Ahmed el-Tayeb z uniwersytetu Al-Azhar w Kairze) głosi, że religie nigdy nie mogą zachęcać do wojny, nienawiści, wrogości, ekstremizmu, przemocy, przelewu krwi. Podkreśla ponadto, że mniejszości religijne, a także ludzie niewierzący powinni mieć zagwarantowane konstytucyjnie te same prawa, jakimi cieszy się większość, w tym wolność religijną. Sygnatariusze deklaracji zobowiązują się także podjąć wspólne działania w tym kierunku, przechodząc od słów do czynów.

Spotkanie odbywało się w dniach 14-16 stycznia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję