Parafia pw. św. Stanisława BM w Dankowie 8 maja br. obchodziła swoje święto patronalne oraz jubileusz, bowiem pierwsze zachowane wzmianki o parafii pochodzą z 1419 r.
Historia jest nie tylko tym zapisem w kronikach, ale pewną siłą, którą zdobywamy poprzez umysł, pracę intelektualną, ale również przez serce, wiarę i modlitwę. Dzisiaj chcemy wypraszać tę siłę od Boga na kolanach przez pośrednictwo naszej Matki Dankowskiej – mówił podczas uroczystości 600-lecia parafii w Dankowie abp Wacław Depo, metropolita częstochowski.
Dzieje parafii
Uroczystości rozpoczęły się sesją popularnonaukową w kościele parafialnym, podczas której wystąpili: dr hab. Tadeusz Grabarczyk, profesor Uniwersytetu Łódzkiego, który opowiadał o początkach parafii w Dankowie, oraz dr Andrzej Kobus z Uniwersytetu im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, który mówił o czasach świetności Dankowa w XVII wieku i rodzie Warszyckich. W drugim panelu wystąpili: dr Zdzisław Włodarczyk z Wieluńskiego Towarzystwa Naukowego, który przedstawił zwyczaje i obrzędy doroczne w parafii Danków w XIX wieku, oraz ks. dr hab. Sławomir Zabraniak, profesor Uniwersytetu Rzeszowskiego, który ukazał dzieje Dankowa „W cieniu swastyki”. Między panelami wystąpiła młodzież ze scenką teatralną pt. „Danków zawsze wierny”, ukazującą przybycie króla Jana Kazimierza na zamek dankowski. Na zakończenie uczestnicy konferencji mogli posłuchać wykładu kustosza sanktuarium o skarbach dankowskiej świątyni. Całość koordynowała Jolanta Cyprych, polonistka z Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Lipiu.
Pokłosiem konferencji będzie publikacja naukowa o 600-leciu parafii w Dankowie, która ukaże się jeszcze w tym roku. Ale to nie koniec świętowania, bo – jak zapowiadają organizatorzy konferencji ks. kan. Henryk Dusza i Bożena Wieloch, wójt Gminy Lipie – uroczystości jubileuszowe potrwają cały rok.
Macie potężnego Patrona
Centralnym punktem uroczystości była Eucharystia, której przewodniczył i homilię wygłosił Metropolita Częstochowski. Na jubileuszowy odpust przybyli księża z dekanatu krzepickiego z dziekanem ks. Jackiem Marcińcem, przedstawiciele gminnych władz z wójt Bożeną Wieloch na czele i wielu gości spoza parafii.
Przywołując postać patrona parafii, abp Wacław Depo powiedział m.in.: – Św. Stanisław pozostaje, za wzorem Chrystusa, przykładem dobrego pasterza, który życie daje za prawdę, którą głosi. I życie daje za ludzi, którzy zostają Mu powierzeni. (...) Męczennik ze Szczepanowej Skałki powraca dzisiaj w naszej najnowszej historii, zaświadczając, że życie trzeba dać dla wierności Bogu, sumieniu i ludziom niż sprzeniewierzyć się głosowi własnego sumienia. Czas próby polskich sumień trwa.
Metropolita przypomniał także słowa św. Jana Pawła II, które wypowiedział w Skoczowie w 1995 r.: „Polsce potrzeba ludzi sumienia”. I podsumował, że ani życie, ani śmierć nie odłączą nas od Boga. A patron dnia dzisiejszego przekonuje nas o tym. „Minęły kolejne wieki, a my o nim mówimy, bo on żyje i przypomina nam, że trzeba bardziej słuchać Boga aniżeli ludzi”.
Na zakończenie przypomniał, że to z Dankowa szła pomoc dla obrońców Jasnej Góry.
Te Deum laudamus
Po Mszy św. i odmówieniu Litanii do św. Stanisława BM odbyła się procesja odpustowa, w której wierni przeszli za krzyżem, feretronami i Najświętszym Sakramentem niesionym przez Metropolitę Częstochowskiego wokół kościelnego placu. Odśpiewano uroczyste „Te Deum laudamus”, a na zakończenie zgromadzeni otrzymali również specjalne błogosławieństwo relikwiami św. Stanisława BM.
Okolicznościową oprawę uroczystości stanowiły poczty sztandarowe szkół, druhowie z Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu gminy Lipie, panie z Kół Gospodyń Wiejskich oraz dzieci rocznicowe sypiące kwiaty.
W dniach 6-7 października br. miało miejsce uroczyste dziękczynienie za 60 lat kapłaństwa ks. prał. Aleksandra Jaszczura.
W sobotę 6 października uroczystą Mszę św. koncelebrowaną w asyście kapłanów z dekanatu myśliborskiego i zaproszonych gości dostojny Jubilat odprawił w kościele parafialnym w Kierzkowie o godz. 12. Słowo Boże wygłosił ks. prał. Andrzej Buczma.
Po Mszy św. wszyscy udali się do szkoły, gdzie najpierw był poczęstunek, a potem Benefis Księdza Prałata. Całość prowadzili nauczyciele. W dwugodzinnych wspomnieniach Jubilata brało udział wielu parafian i zaproszonych gości. Snuli oni swoje wspomnienia i ciekawe sytuacje związane z osobą dostojnego Jubilata. W czasie prezentacji multimedialnej wszyscy oglądali zdjęcia Księdza Prałata od najmłodszych lat, opatrzone spontanicznym komentarzem. Było przy tym wiele śmiechu, a także łez i wzruszeń. Program był ubogacony tekstami o kapłaństwie i powołaniu, które odczytały dzieci i młodzież oraz piosenkami wykonywanymi przez zespół seminaryjny „Clerboyz”. Na koniec wszyscy odśpiewali „Sto lat” i wjechał ogromny tort. Po zakończeniu Benefisu nastąpił czas życzeń, który nie miał końca. W uroczystościach w kościele i w szkole wzięło udział ok. 300 osób. A wszystko to przygotowali dawni parafianie Księdza Prałata.
W niedzielę uroczystości rozpoczęły się w kościele pw. św. Jana Chrzciciela w Myśliborzu uroczystą Mszą św. koncelebrowaną przez księży proboszczów Myśliborza i Kierzkowa pod przewodnictwem dostojnego Jubilata, a zakończyła je - po procesji różanej - Eucharystia celebrowana w kościele Świętego Krzyża przez abp. Andrzeja Dzięgi, metropolitę szczecińsko-kamieńskiego.
Sługa Boży kard. Stefan Wyszyński mawiał, że dobrzy kapłani rodzą się w dobrej i katolickiej rodzinie. Tak też było w rodzinie Księdza Prałata.
Urodził się 19 lutego 1930 r. w miejscowości Liw w diecezji siedleckiej, obecnie drohiczyńskiej. Jego rodzicami byli Lucjan i Zofia. Studia seminaryjne rozpoczął w Gorzowie Wlkp., gdzie też 5 października 1952 r. otrzymał świecenia kapłańskie z rąk bp. Antoniego Baraniaka. Dziesięć dni później rozpoczął posługę kapłańską w parafii katedralnej w Gorzowie Wlkp. Potem od 1955 r. pracował we Wschowie, gdzie również przez rok pełnił funkcję prefekta w tamtejszym Niższym Seminarium Duchownym. Bardzo wcześnie, bo już w 5. roku kapłaństwa został administratorem w Białogórzynie, a następnie w Cedyni (1962-74) i w Łobzie (1974-85), a począwszy od 1 października 1985 r. proboszczem w Kierzkowie. Ksiądz Prałat pełnił też obowiązki dziekana łobeskiego, ojca duchownego dekanatu myśliborskiego oraz prepozyta Myśliborskiej Kapituły Kolegiackiej. Za całość posługi kapłańskiej papież Paweł VI obdarzył go godnością kapelana Jego Świątobliwości, na papież Benedykt XVI godnością prałata honorowego.
Obecnie Ksiądz Prałat mieszka u sióstr ze Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego w Myśliborzu, gdzie pełni funkcję kapelana i spowiednika. Całe życie kapłańskie Księdza Prałata to jedna wielka i wspaniała posługa jako sługi Prawdy i szafarza Miłości. Sługa Boży kard. Stefan Wyszyński często powtarzał: „Lepiej być pogardzanym kapłanem niż chwalonym cezarem”. Stąd też słowa: ani większy jestem, gdy mnie chwalą, ani mniejszy, gdy mnie ganią - mają swoje wyjątkowe potwierdzenie w tym szlachetnym Kapłanie. Ksiądz Prałat nigdy nie zabiegał o chwałę, wprost przeciwnie cechuje go ogromna skromność. A ta piękna postawa wypływa z jego szlachetnego serca, serca zatopionego w Najświętszym Sercu Pana Jezusa i Niepokalanym Sercu Maryi. Także duch ludzkiej wrażliwości i miłosierdzia wypływa z opieki św. s. Faustyny Kowalskiej, której wspomnienie, czyli narodziny dla nieba, obchodzimy 5 października - w dniu święceń kapłańskich Księdza Prałata.
Pokora to przymiot ludzi wielkich i szlachetnych. Wielki polski król Jan III Sobieski, który pokonawszy 12 września 1683 r. Turków pod Wiedniem, wysłał do papieża Innocentego XI list dyplomatyczny o treści: „Venimus, vidimus, Deus vicit” - „Przybyliśmy, zobaczyliśmy, Bóg zwyciężył”. Ta postaw polskiego króla bardzo podobała się Jezusowi Chrystusowi, który w objawieniach skierowanych do św. Małgorzaty Marii Alacoque (+1690) powiedział te słowa: „dobrze się stało, że znalazł się król, który pokonawszy Turków, nie przypisał sobie zwycięstwa, ale Mnie i Mojej Matce”.
Przewielebny Księże Prałacie, Twoje ciche i pokorne kapłaństwo jest dla nas wzorem, jest wzorem pięknego człowieczeństwa. Bardzo za to Ci dziękujemy i życzymy dalszej mocy Boga Trójjedynego.
Do maleńkiego kościółka w Milejczycach zaczęły napływać setki świadectw ludzi przekonanych, że otrzymali tu niezwykłe łaski. Wśród nich znajduje się poruszająca relacja pani Eweliny.
Pani Ewelina opowiedziała swoją historię portalowi bialystok.se.pl.
Hiszpania pokonała po dogrywce Argentynę 1:0 i po raz drugi w historii sięgnęła po tytuł mistrza świata. Zakończony mundial w USA, Kanadzie i Meksyku zapamiętamy jednak nie tylko z powodów sportowych. Turniej obfitował w świadectwa katolickiej wiary piłkarzy i trenerów – od modlitwy selekcjonera Hiszpanii, przez Mszę św. chorwackiej kadry, po nawrócenie młodego szkockiego zawodnika – podaje Vatican News.
Selekcjoner Hiszpanii Luis de la Fuente nie kryje, że jest praktykującym katolikiem. Pytany o wiarę przed półfinałem z Francją wyjaśnił: „Modlę się codziennie, ale nie dlatego, że jestem na mundialu”. Podkreślił, że jego modlitwa jest przede wszystkim dziękczynieniem. Zaznacza też, że znak krzyża przed meczem nie jest przesądem, lecz naturalnym wyrazem przekonań. Biskup Salamanki José Luis Retana nazwał go człowiekiem odważnie wyznającym publicznie swoją wiarę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
