Reklama

Cenna inwestycja

2019-07-10 09:42

Maria Fortuna-Sudor
Edycja małopolska 28/2019, str. VII

Maria Fortuna-Sudor
Młodzież z Sieprawia i Zakliczyna gotowa do pomagania

– Nasi seniorzy bardzo pozytywnie odbierają każdą wizytę młodych ludzi – zapewnia Elżbieta Szczałba, terapeuta zajęciowy w DPS (przy ul. Kluzeka w Krakowie) w czasie pikniku świętojańskiego – cyklicznego wydarzenia, w realizację którego zaangażowani są także wolontariusze

W ogrodzie, który otacza budynek DPS, grała muzyka, na scenie występowali artyści. Seniorzy cieszyli się piękną pogodą i obecnością wielu życzliwych osób, zwłaszcza tych młodych, którzy m.in. podawali posiłki, napoje, rozmawiali, organizowali zajęcia dla zaproszonych na piknik dzieci przybywających tu z rodzicami.

Jak to się zaczyna?

W gronie wolontariuszy zaprzyjaźnionych od lat z DPS-em są uczniowie ze szkół w Sieprawiu, Zakliczynie, a także z Zespołu Szkół nr 13 w Krakowie. – Obecność młodzieży z Sieprawia i Zakliczyna to efekt moich prywatnych kontaktów z Bożenką Głąb, nauczycielką matematyki od lat mieszkającą w Sieprawiu – informuje Elżbieta Szczałba. I dodaje: – Kiedyś Bożenka zobaczyła, jak na zorganizowanym turnusie naszych podopiecznych z DPS-u pomagała oazowa młodzież z Kurdwanowa. To jej się spodobało. Chciała swym uczniom pokazać świat ludzi starszych, często samotnych, chorych. Uświadomić, że oni czekają na uśmiech, na pomoc, że są ciekawi, czym żyje dziś młody człowiek. Elżbieta Szczałba podkreśla, że sieprawska młodzież przyjeżdża do DPS-u od lat pod opieką nauczycieli, aby się spotykać z seniorami. Są też obecni na zabawach andrzejkowych i karnawałowych. Ponadto pomagają w czasie wycieczek po Krakowie i poza nim, kiedy opiekują się podopiecznymi i zapraszają seniorów do Sieprawia.

Z młodzieżą z Zespołu Szkół nr 13 w Krakowie na piknik przyszedł dyrektor, Łukasz Pająk, który informuje: – Spotykamy się przy różnych okazjach, najczęściej w ramach przygotowań do świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy, kiedy wspólnie z seniorami organizujemy warsztaty plastyczne, w ramach których przygotowujemy ozdoby. Jesteśmy też na pikniku świętojańskim, gdzie młodzież z naszej szkoły obsługuje strefę dla dzieci.

Reklama

Gdy krakowscy uczniowie zakończyli swoje zajęcia, ich miejsce zajęła młodzież z Sieprawia i Zakliczyna. Przybyłych pod opieką nauczycielki – Bożeny Głąb serdecznie witali seniorzy. W gronie wolontariuszy spotykam Wiktorię i Julię – uczennice klasy VIII SP w Zakliczynie. Kiedy dopytuję, co sprawia, że zdecydowały się uczestniczyć w pikniku, Wiktoria wyjaśnia: – Przyjeżdżam tutaj od jakiegoś czasu. Bardzo lubię tym osobom pomagać. Lubię też słuchać ciekawych historii, które seniorzy opowiadają. Julka uśmiechając się, dodaje: – Jestem tu przede wszystkim dlatego, że nasza nauczycielka, pani Bożena Głąb zaproponowała nam taką formę pomagania i sprawia, że chcemy to robić. To nam daje wielką radość i satysfakcję. I dodaje: – Super jest to, że możemy się przyczynić do tego, aby ci ludzie chociaż na chwilę się uśmiechnęli. Poczuli, że ktoś chce z nimi spędzać czas. I myślę, że także dla nas jest to cenne, że możemy z nimi zwyczajnie być.

Kto się angażuje?

Bożena Głąb zaznacza: – Te wszystkie działania wolontariackie od samego początku mocno wspierała moja szefowa – dyrektor sieprawskiego gimnazjum – Dorota Kowalewska. Pamiętam, że w czerwcu 2005 r. zaprosiliśmy grupę seniorów z DPS-u do Sieprawia. Nasz proboszcz, ks. Piotr Kluska przyjął ich w sanktuarium bł. Anieli Salawy, a w szkole zapewniliśmy, w ramach spotkania, poczęstunek. Potem były cotygodniowe wyjazdy grupy 8-10 uczniów do DPS-u. Robiliśmy tam to, co akurat było do zrobienia.

Matematyczka przyznaje, że te wyjazdy zainicjowały wiele kolejnych wspólnych wydarzeń, także cyklicznych, które przez ostatnie 15 lat są realizowane. A angażują się w nie zarówno osoby, jak i instytucje działające w Sieprawiu. Dzięki tej współpracy seniorzy przyjeżdżają do wioski, gdzie urodziła się Aniela Salawa, a tutejsza młodzież szkolna konsekwentnie odwiedza zaprzyjaźnionych mieszkańców DPS-u, wnosząc w ich życie wiele radości.

Pomysłodawczyni tej formy pomagania nie kryje satysfakcji z trwającej 15 lat współpracy. Przyznaje, że na początku każdego roku uczniów zainteresowanych wolontariatem jest wielu, ale potem zostają ci, którzy naprawdę chcą pomagać. Zauważa: – Takie doświadczenie jest dla uczniów potrzebne. Chociażby po to, aby się sprawdzili, czy potrafią się zaangażować w pomaganie. I stwierdza: – Jako matematyk zawsze przekonuję, że nauka jest ważna. I bardzo się cieszę, gdy moi uczniowie odnoszą sukcesy i uczenie sprawia im przyjemność. Ale mam też świadomość, że nie wszyscy muszą być mistrzami matematyki czy innych przedmiotów. Zdarza się, że to właśnie oni odnajdują się w wolontariacie i tu mają swoje pięć minut.

Elżbieta Szczałba podkreśla wielkie zaangażowanie nauczycieli, którym się chce przeznaczyć swój wolny czas, aby przyjeżdżać z młodzieżą do DPS-u. A odnosząc się do wolontariuszy, zauważa: – Dla młodych ludzi jest to inwestycja, być może oni nawet sobie na razie tego nie uświadamiają, jakie to dla nich ważne, aby się nauczyć być z ludźmi starszymi, aby ich dostrzegać i nieść im pomoc.

Komu służy pomaganie?

Dyr. Łukasz Pająk przypomina, że za wolontariat uczniowie otrzymują dodatkowe punkty, ale przekonuje, że to nie powinno być najważniejszym powodem angażowania się w pomaganie. – Często w rozmowach z pracownikami DPS-u stwierdzamy, że jeśli szkoła nie przyprowadzi tu uczniów, to oni nie zobaczą, nie poznają tych ludzi, tego miejsca – zauważa i z satysfakcją dodaje: – Są uczniowie, którzy byli tu ze mną 3 razy w ciągu roku. Zobaczyli, nie przestraszyli się i wracają. I chcą pomagać.

Na szczególną rolę, jaką spełniają wolontariusze w DPS-ie zwraca uwagę jego dyrektor, Piotr Zieliński, który podkreśla: – Młodzi ludzie bardzo energetyzują naszych seniorów, mają na nich pozytywny wpływ. Ponadto poprzez te spotkania nawiązują się cenne relacje. Z kolei wolontariusze poznają świat seniorów, słuchają ich historii, uczą się szacunku, a przy okazji uświadamiają sobie, że młodość to nie wieczność.

Tagi:
seniorzy wolontariusze

Reklama

Senior nie musi czuć się samotnie

2019-07-31 10:15

Katarzyna Dobrowolska
Edycja kielecka 31/2019, str. 4-5

W jesieni życia może mieć zagwarantowaną opiekę i pomocną dłoń. Może czuwać nad nim Tele-Anioł. Brzmi trochę tajemniczo? Taki system opieki, działający już w regionie małopolskim, to przyszłość – mówią eksperci

WD
A tak powstają różne ozdoby w pracowniach

Partnerem w projekcie jest Zespół Placówek Caritas w Proszowicach, który ma duże doświadczenie w pomocy osobom starszym i niesamodzielnym. Od lat dba kompleksowo o swoich seniorów. W siedzibie Caritas przy ul. Kolejowej mają swoje miejsce do spotkań, gdzie panuje domowa atmosfera i ciepły klimat.

Jak działa Tele-Anioł? Każdy uczestnik programu otrzymuje tak zwaną opaskę życia. To urządzenie podłączone do systemu teleopieki, stale monitorujące funkcje życiowe seniora. Umożliwia ono ciągłą kontrolę zdrowia i życia pacjenta, wezwanie pomocy w przypadku zagrożenia życia, zdrowia lub bezpieczeństwa przez całą dobę. Przycisk na opasce SOS umożliwia natychmiastowe wezwanie pomocy. Takie urządzenie posiada 10 tysięcy mieszkańców małopolskiego. Kto wie, może w przyszłości będzie dostępne także w innych regionach.

Pomoc i bezpieczeństwo

– To innowacyjna formuła. Docelowo chcemy objąć programem pięć tysięcy seniorów z woj. małopolskiego, obecnie jest ich już w projekcie trzy tysiące – mówi dyr. Caritas w Proszowicach Urszula Jarosz.

W ramach projektu udostępniono seniorom linię życia. Dyżurują przy niej ratownicy medyczni. Ratownik na podstawie rozmowy ocenia zgłoszenie i kieruje do udzielania właściwej pomocy. Są także asystenci, z którymi można po prostu porozmawiać, jeśli ktoś czuje się samotny. To wielkie wsparcie dla osób w stanach depresyjnych. Jeśli zachodzi potrzeba, senior objęty jest również usługą opiekuńczą. Projekt realizuje Departament Zdrowia i Polityki Społecznej Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego.

Tele-Anioł na ratunek

– Ten program daje ogromne poczucie bezpieczeństwa seniorom. Teleopieka jest stosunkowo tańsza i bardziej efektywna, ponieważ umożliwia szybką reakcję i pomoc osobie potrzebującej bez konieczności wychodzenia z domu. Jest to oszczędność dla systemu opieki zdrowotnej – wyjaśnia Urszula Jarosz. Taki projekt odciąża służbę zdrowia. Bo nie zawsze potrzebny jest lekarz. Czasem wystarczy że ktoś przypilnuje, aby senior przyjął codziennie leki, porozmawia i załatwi sprawunki. Sądzę, że jest to przyszłość w organizowaniu opieki ludziom starszym przebywającym w domach – dodaje.

Jest to projekt adresowany do samotnie mieszkających seniorów, osób niesamodzielnych, ze znacznym i umiarkowanym stopnieniem niepełnosprawności, do osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym, z zaburzeniami psychicznymi, którym rodzina z różnych przyczyn nie może zagwarantować stałej opieki. Opiekun pomaga w codziennym funkcjonowaniu. Może pójdzie po lekarstwa do apteki, po receptę do przychodni, zrobi zakupy, chwilę porozmawiać. Jeśli zajdzie taka potrzeba towarzyszy seniorowi w drodze do szpitala, pomaga w załatwieniu formalności.

– Odbiór projektu jest bardzo pozytywny. Otrzymujemy wiele podziękowań od seniorów, ale i od ich najbliższych. Tele-Anioł już uratował niejedno życie. podczas ostatniej zimy były zdarzenia kiedy system pomógł bardzo konkretnie. Monitoring wykrył zasłabnięcie pacjenta. Trzeba było wywarzyć drzwi, ponieważ senior nie reagował. Innym razem ktoś dzwonił aż z USA, że jego krewny, mieszkający samotnie na wsi spadł z krzesła i się nie może podnieść, z prośbą by wysłać ratowników – opowiada zastępca kierownika proszowickiej Caritas, Joanna Wałęza.

Potrzebni opiekunowie

Zapotrzebowanie na Tele-Anioła jest ogromne. Wielu seniorów zgłasza się do programu. Należy w tym celu pobrać formularz zgłoszeniowy ze strony Urzędu Marszałkowskiego i przesłać go do Biura Projektu. – Jednak poszukujemy ludzi do pracy – czyli opiekunów na etat, pracowników socjalnych, którzy podejmą się opieki nad seniorem. Istnieją usługi sąsiedzkie i usługi opiekuńcze. Wielu seniorów ma kontakt ze swoimi sąsiadami, odwiedzają ich i pomagają w drobnych sprawach, zaglądają z wizytą. Chcemy ich włączyć do pracy w projekcie, oferując im umowę i wynagrodzenie. To możliwość dodatkowej pracy w wymiarze od 30 do 40 godzin w miesiącu. Wynagrodzenia jak na dzisiejsze warunki są dobre. Proponujemy także w razie potrzeby specjalistyczne szkolenie na asystenta, jeśli ktoś nie ma odpowiedniego przygotowania – zapewnia Urszula Jarosz. Potrzebne są osoby cierpliwe, troskliwe i takie, które lubią kontakt z ludźmi, takie które po prostu lubią pomagać. Zainteresowani opieką jak i pracą mogą zgłaszać się do Caritas w Poroszowicach. Drugim partnerem jest Europejski Instytut Rozwoju Regionalnego w Suchej Beskidzkiej.

Dzienny Dom Senior+

Tele-Anioł to nie jedyne działanie dedykowane seniorom. Proszowicka Caritas realizuje także rządowy program dzięki, któremu powstał Dzienny Dom Senior+, mieszczący się w nowej siedzibie Caritas przy ul. Kolejowej. Na co dzień korzysta z niego trzydzieści osób z terenu powiatu proszowickiego. Projekt pomyślany jest tak, aby seniorzy czuli się swobodnie. Mogą przyjść i wyjść o dowolnej godzinie, nie są ograniczani sformalizowanymi wymogami. Jeśli ktoś chce odebrać wnuki z przedszkola, nie ma przeszkód. Jeśli ktoś nie przychodzi, bo przyjechała córka czy syn, to wróci w dowolnym czasie. Seniorzy na drugim piętrze mają pracownie zajęciowe, pokoje do wypoczynku, dużą kuchnię z jadalnią, salę rehabilitacyjną, odpowiednio dostosowane łazienki. Seniorzy tutaj wspólnie obchodzą imieniny, urodziny, ciesząc się swoją obecnością. – Słuchamy ich pomysłów, pytamy ich, co chcieliby robić i dostosowujemy zajęcia do potrzeb i zainteresowań seniorów – opowiada Urszula Jarosz. Seniorzy razem wychodzą do teatru, kina, uczestniczą w lokalnych uroczystościach, także tych które stały się już tradycją Proszowic, jak choćby Festiwal Ogrodów połączony z Marszem Godności Osób Niepełnosprawnych i piknikiem integracyjnym.

Najlepsze lekarstwo na samotność

Seniorzy dzień rozpoczynają rehabilitacją i gimnastyką, usprawniając ciało. Potem są różne zajęcia i warsztaty artystyczne. Jest także czas na kawę i poczęstunek. Na miejscu mają również zagwarantowaną pomoc prawną i psychologiczną. W pracowniach pod kierunkiem opiekunów powstaje wiele ozdób, dekoracje kwiatowe wytwarzane z przeróżnych materiałów. Tworzywem są tkaniny, papier, ceramika, masa solna, lawenda, wełna i wiele innych. Czasem w tych zajęciach jedynie chodzi o usprawnianie dłoni, relaks i dobrą zabawę. Pracami seniorów udekorowane są wszystkie pracownie.– Nigdy nie spodziewałabym się, że mam tyle talentów, a teraz wykonujemy różne prace i dajemy radę – mówi pani Grażyna. Podczas zajęć wspominane dawne czasy i młode lata, tradycje, opowiadamy sobie różne historie, dzielimy się doświadczeniem kulinarnym. Podśpiewujemy i dużo się śmiejemy – to najlepsze lekarstwo na wszystkie dolegliwości – mówią panie Grażyna, Marta, Elżbieta, Wanda, Kazimiera, Janina, Elżbieta i Marianna. Ich opiekunem jest pani Ela, która prowadzi dla nich zajęcia artystyczne. – Bardzo lubimy tutaj przychodzić, spotykamy się, rozmawiamy, wspólnie pracujemy, pomagamy sobie, czujemy się potrzebni, czas miło upływa na różnych zajęciach. Dobrze, że jest taki dom – mówią.

Stworzyli klub samopomocy

– Oni są tutaj gospodarzami, dbają o to miejsce. Na piętrze często pachnie ciastem, bo są panie które bardzo lubią piec i gotować. My organizujemy im czas; wyjścia, wycieczki, spotkania z ciekawymi ludźmi. Za domem jest mały ogród, tutaj odpoczywają, pielęgnują kwiaty. To także ich strefa relaksu, którą dzielą z podopiecznymi Środowiskowego Domu Samopomocy, w którym przebywają osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Na początku byli ostrożni w kontaktach. Z czasem, wzajemnie się poznając, rozmawiając, seniorzy i niepełnosprawni zaprzyjaźnili się i wspierają się w różnych sytuacjach. Sami stworzyli taki klub samopomocy, potrafią się integrować. Chcieliśmy im stworzyć taki drugi dom, gdzie sami będą gospodarzami, gdzie będą dobrze się czuli i miło spędzali czas w towarzystwie drugiego człowieka. To bardzo ważne, aby nigdy nie czuli się opuszczeni i samotni – mówi dyrektor Jarosz.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Akcja: „Polska Pod Krzyżem”

2019-08-17 09:26

Informacja prasowa

Spotkanie 14.09.2019 na lotnisku Aeroklubu Włocławskiego w Kruszynie pod Włocławkiem

materiały prasowe

Zapraszamy, by 14.09. o 19 wszyscy Polacy, zarówno we Włocławku, jak i w swoich parafiach, miastach, wsiach i domach stanęli pod Krzyżem Zbawiciela i podjęli ważną decyzję w sprawie swojego życia. To będzie dzień, który zapamiętamy do końca życia.

Zobacz

Przekażcie jak najszybciej i jak najszerzej ta akcje «Polska pod krzyżem».

Kontaktujcie wasze rodziny, przyjaciół, parafie, stowarzyszenia, media... Zamawiajcie Msze Święte wspierające ta akcje, proście waszych duchownych o wsparcie modlitewne, proście ich o:

1) zapewnienie możliwości spowiedzi dla uczestników, 

2) o Msze Święta,

3) o adoracje krzyża, najlepiej w miejscach publicznych, takich jak: krzyże na placach w miastach, przy drogach, we wsiach, krzyże misyjne,

4) o odmówienie modlitwy stawiającej krzyż w centrum naszego życia.

* * *

- Zakony kontemplacyjne prosimy o wsparcie modlitewne i łączność duchową pod Krzyżem, szczególnie w czasie nocnego czuwania z 14 na 15 września. 

- Zakony otwarte prosimy o wsparcie modlitewne i łączność duchową oraz apostolstwo na rzecz Polski Pod Krzyżem. 

- Prosimy o zgłaszanie jeśli tego dnia organizowane jest w parafii czuwanie pod Krzyżem. 

- Miejsce modlitwy takie jak: hospicja, zakłady karne, szpitale, przydrożne krzyże, kaplice. Zachęcamy do zgłoszeń osoby pracujące, na służbie, na dyżurze, chorych, osoby znajdujące się daleko od kościoła parafialnego. 

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Włącz się w nowennę!

2019-08-17 19:43

Beata Pieczykura

Pierwszego dnia nowenny przed uroczystością Matki Bożej Częstochowskiej 17 sierpnia na Jasną Górę pielgrzymowały częstochowskie parafie Franciszka z Asyżu, Nawrócenia św. Pawła, Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych, św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, św. Jana Chrzciciela, Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Kaspra del Bufalo.

Beata Pieczykura/Niedziela
Zobacz zdjęcia: Włącz się w nowennę!

Tego dnia na Jasną Góry przybyło również 350 pątników z parafii Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Żarkach wraz z wikariuszem ks. Michałem Zimnym, w tej grupie wędrowały osoby z Myszkowa, Przybynowa i Żarek Letnisko, następnego dnia na Jasnej Górze pielgrzymi tej grupy uczestniczyli w Mszy św. i Drodze Krzyżowej, a do parafii powrócili 19 sierpnia. Czarnej Madonne pokłoniło się 65 pątników z parafii św. Jana Berchmansa w Gorzkowie – Trzebniowie z proboszczem ks. kan. Bogumiłem Kowalskim.

Przez dziewięć kolejnych wieczorów na Szczycie Jasnogórskim o godz. 18.30 jest odprawiana Msza św. z kazaniami, które w tym roku głosi o. Michał Lukoszek, wikariusz generalny Zakonu Paulinów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem