Reklama

Niedziela Świdnicka

Pielgrzymka kombatantów na Jasną Górę

Piękną tradycją Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych, członków Koła Piaskowa Góra w Wałbrzychu jest pielgrzymka na Jasną Górę, która odbywa się rokrocznie do tego świętego miejsca w intencji poległych na wojnie obrońców Ojczyzny z różnych formacji wojskowych, ludności cywilnej i zmarłych kombatantów

Niedziela świdnicka 41/2019, str. 4-5

[ TEMATY ]

Jasna Góra

pielgrzymka

kombatanci

Krystyna Smerd

Bronisław Wilk z Bielawy, żołnierz AK, oraz organizator pielgrzymki Alfred Przyczółkowski

Modlimy się wtedy nie tylko za naszych kolegów, którzy odeszli, ale też w swojej intencji oraz naszych rodzin – mówi prezes zarządu ZKRP i BWP, Koła Piaskowa Góra Alfred Pszczółkowski, organizator pielgrzymki, która odbyła się w niedzielę 15 września.

– Jak co roku, do udziału w naszej pielgrzymce zaprosiliśmy również kolegów z koła kombatanckiego z Dzierżoniowa, z którym współpracujemy, dodaje prezes.

Przypomina, że wałbrzyscy kombatanci z Paskowej Góry, organizując obchody doniosłych wojennych rocznic, zapraszają zawsze na nie uczniów szkół, i to na tych spotkaniach najstarsi członkowie związku kombatantów opowiadają młodzieży szkolnej, w tym regularnie uczniom Publicznej Szkoły Podstawowej im. Jana Kochanowskiego na Piaskowej Górze, o wybuchu i przebiegu II wojny światowej, w oparciu o to, co ich spotkało i co dane było im osobiście doświadczyć w tych ciężkich wojennych latach. Jednym z kombatantów, który uczestniczy regularnie od wielu lat w tych spotkaniach, jest były więzień niemieckiego obozu koncentracyjnego i żołnierz AK Bronisław Wilk z Bielawy – uczestnik tegorocznej pielgrzymki – podkreśla prezes Pszczółkowski.

Reklama

Modlitwa przed obliczem Matki Bożej Częstochowskiej to najważniejsze miejsce na szlaku naszej pielgrzymki – mówią jej uczestnicy, i dodają, że mieli jeszcze jedno pragnienie. „Podczas naszego pobytu na Jasnej Górze chcemy ponownie przypomnieć sobie bardzo bliską naszemu sercu pamiątkę – gobelin, przedstawiający Matkę Bożą z Dzieciątkiem i Żołnierzem AK, który tu pozostawiliśmy w darze 13 września 2013 r., po rozwiązaniu działalności Miejskiego Koła Związku Kombatantów Rzeczpospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych w Bielawie – mówi Bronisław Wilk, ówczesny prezes zarządu koła. – Koło nasze musiałem rozwiązać z oczywistego powodu, po tym jak większość członków już zmarła i pozostałem w nim sam. Podarowany tkany obraz z wizerunkiem Matki Bożej na Jasną Górę, na który patrzyłem wiele lat w siedzibie związku – pozostał na trwałe w mojej pamięci. Inspiracją dla jego wykonawców był obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem i Żołnierzem AK. Historia tego obrazu sięga Powstania Warszawskiego i jest bardzo przejmująca. Dodam, że nasz gobelin był w naszym kole przez 13 lat. Pamiętam, że został nam przekazany do koła przed wielu laty przez proboszcza parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bielawie ks. Stanisława Chomiaka, który w tamtym czasie uznał, że ten przecudny wizerunek powinien być tam, gdzie my się spotykaliśmy, by mógł cieszyć nasze serca i by Matka Boża otaczała nas opieką. Jakie były wcześniejsze losy gobelinu nie wiem – dodaje kombatant. – Delegacja, która przekazywała dar w postaci tego gobelinu na Jasną Górę była wieloosobowa. Uczestniczyłem w niej przed laty osobiście, a także Władysław Potocki, prezes ZKRP i BWP w Dzierżoniowie, ks. Daniel Marcinkiewicz z parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Bielawie, prezes Alfred Pszczółkowski z Wałbrzycha oraz grupa pielgrzymów od nas i z Wałbrzycha – wylicza skrupulatnie prezes honorowy Bronisław Wilk, który zadecydował, przed laty o przekazaniu gobelinu na Jasną Górę.

Najważniejszym punktem programu pielgrzymki wałbrzyskich kombatantów do Częstochowy był udział w niedzielnej Mszy św. odprawionej na Szczycie Jasnogórskim, gdzie 15 września modlili się związkowcy NSZZ „Solidarność” oraz polscy harcerze. Po nabożeństwie kombatanci przeszli pod pomnik św. Jana Pawła II i złożyli u stóp monumentu symboliczną biało-czerwoną wiązankę kwiatów oraz zapalili pamiątkowy znicz. Długo nie czekali też na to, żeby spełniło się ich pragnienie, ponieważ jeszcze przed rozpoczęciem Eucharystii zwiedzili na wałach jasnogórskich Bastion św. Rocha, gdzie są eksponowane cenne pamiątki historyczne ukazujące walkę żołnierza polskiego w czasie II wojny światowej – przekazywane przez żołnierzy AK i ich rodziny i gdzie mogli obejrzeć także pięknie wyeksponowany „swój” gobelin Matki Bożej Dzieciątkiem i Żołnierzem AK – dar dawnego koła ZKRP i BWP z Bielawy. Warto dodać, że pierwowzorem dla powstania gobelinu jest wizerunek Matki Bożej powstańców z obrazu Ireny Pokrzywnickiej, przedwojennej malarki, ilustratorki m.in. bajek Kornela Makuszyńskiego, który został przez nią namalowany w czasie Powstania Warszawskiego w sierpniu 1944 r. Obraz ten przetrwał dzięki ks. Apolinaremu Leśniewskiemu, kapelanowi Powstania Warszawskiego, którego wojenne powstańcze kazanie było inspiracją dla autorki obrazu.

2019-10-08 14:19

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pielgrzymowali na Matyskę – dla Papieża

2020-05-20 22:47

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

pielgrzymka

koronawirus

100. rocznica urodzin JPII

Jadwiga Klimonda

W drodze na Matyskę.

Co roku wędrowali w dużej grupie razem ze swoimi podopiecznymi. W tym roku, z racji trwającego zagrożenia koronawirusem COVID-19, wybrali się w kilka osób. Przedstawiciele Stowarzyszenia „Dzieci Serc” z Radziechów wyruszyli 18 maja w doroczną pielgrzymkę pieszą na górę Matyska.

Wędrówkę rozpoczęli na Wzgórzu Trzy Lipki w Bielsku-Białej. – Po drodze mijaliśmy Siostry Redemptorystki, zatrzymaliśmy się na moment przy pomniku Jana Pawła II przy bielskiej kurii, gdzie pomodliliśmy się i położyliśmy symboliczną różę oraz zapalony znicz. Szliśmy przez Bystrą Śląską, Bystrą Krakowską, Buczkowice, Słotwinę, Lipową, Twardorzeczkę, aż dotarliśmy na Matyskę, gdzie znajduje się Golgota Beskidów i gdzie zostało wykonane pamiętne zdjęcie, na którym płomienie ogniska ułożyły się w kształt sylwetki Papieża – mówi prezes Stowarzyszenia Jadwiga Klimonda.

Przeszli 33 kilometrów, niosąc flagi: maryjną biało-niebieską, papieską żółto-białą i biało-czerwoną – z myślą o ojczyźnie. – Pielgrzymka to modlitewne wędrowanie i uwielbianie Boga. Po drodze modliliśmy się, śpiewaliśmy, ale i trwaliśmy w ciszy – dodaje Jadwiga Klimonda.

Jednocześnie podkreśla, że chcieli w ten sposób upamiętnić 100. rocznicę urodzin Papieża.

CZYTAJ DALEJ

Wniebowstąpienie Pańskie

Niedziela zamojsko-lubaczowska 22/2006

[ TEMATY ]

wniebowstąpienie

Rafael Santi

Rafael Santi "Przemienienie Pańskie" (1516-1520)

Według tradycji chrześcijańskiej największym wydarzeniem w dziejach świata jest narodzenie Pana Jezusa. Owa data słusznie została wyeksponowana tak dalece, że właśnie od przyjścia na naszą ziemię Jezusa Chrystusa liczy się lata nowej ery. Dla Kościoła Chrystusowego najdonioślejszym znakiem jest Zmartwychwstanie Pana Jezusa, zgodnie ze słowami św. Pawła Apostoła: „A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także wasza wiara” (1 Kor 15, 14). Właśnie przez fakt zmartwychwstania Pan Jezus potwierdził, że był tym, za kogo się podawał.

Dla nieba zaś najważniejsza jest tajemnica Chrystusowego Wniebowstąpienia. Kto bowiem wstępuje? Kto przybywa? Syn Boży! Do swojej włości, do swojego państwa powraca Król! A powrót to tym radośniejszy, że Chrystus Pan zabrał ze sobą również ludzką naturę, w której walczył i zwyciężył. Przyodział się na ziemi dla zbawienia świata w tajemnicy Wcielenia. Teraz powraca do nieba, by się pokazać w ciele swoim uwielbionym, aby w tym ciele odebrać od aniołów hołd czci i poddaństwa: „Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca” (J 16, 28).

Słowo Wcielone po zwyciężeniu śmierci w tajemnicy zmartwychwstania zabiera naturę ludzką w wieczyste posiadanie. Odtąd druga Osoba Boska będzie w tej naturze odbierać chwałę dodatkową. Podkreśla to wyraźnie Kościół w swoim Credo, gdy wiernym swoim nakazuje odmawiać: „Wstąpił do nieba, siedzi po prawicy Ojca”. Jak jednak słusznie zauważa św. Leon I, w tajemnicy Wniebowstąpienia Pańskiego, jest nie tylko osobisty triumf Chrystusa Pana, ale również i nasze zwycięstwo, najwyższa chwała natury ludzkiej. W uwielbionej naturze Jezusa Chrystusa odbiera chwałę wszystko stworzenie, najwyższą zaś człowiek.
Używamy terminu „wniebowstąpienie”, aby podkreślić, że Chrystus Pan własną mocą wstąpił na niebiosa. Wszystkich nas, którzy sobie na to zasłużymy, zabierze do nieba. Dla nas będzie to tajemnica „wniebowzięcia”. Pan Jezus wstąpił do nieba dnia czterdziestego po swoim zmartwychwstaniu. Kościół obchodzi uroczystość Wniebowstąpienia w niedzielę po tym dniu.

Fakt ten dokonał się jawnie, w biały dzień, na oczach wielu świadków. Dlatego tajemnica chwalebnego Wniebowstąpienia Pana Jezusa może być rozważana przez nas nie tylko jako prawda wiary, ale również jako fakt historyczny, który dokonał się w ściśle określonym czasie i miejscu.
Pan Jezus nie jeden raz mówił, że na ziemię jeszcze powróci. Skoro więc zapowiadał swoje ponowne przyjście na ziemię, to pośrednio mówił także o swoim odejściu do nieba: „Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie, pełen chwały, i zgromadzą się przed Nim wszystkie narody” (Mt 25, 31-32a). „Wówczas ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego (…) i ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłokach niebieskich z wielką mocą i chwałą” (Mt 24, 30).

Przy Ostatniej Wieczerzy Chrystus Pan wprost zapowiada swoje odejście do niebieskiego Ojca. Motywuje nawet konieczność swego odejścia: „Jezus, wiedząc, iż nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował (…) wiedząc, że (…) od Boga wyszedł i do Boga idzie” (J 13, 1.3). Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście, bo jeżeli odejdę, poślę Go do was (…) Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca (J 16, 7.28).
Jak więc widzimy, Pan Jezus żył tajemnicą swojego Wniebowstąpienia na długo przed jej dokonaniem się. Dla Apostołów nie była ona również zaskoczeniem, skoro w tylu miejscach i z takim naciskiem Pan Jezus tę prawdę akcentował.

A oto w jakich słowach przekazali nam Ewangeliści sam fakt wydarzenia. Św. Marek streszcza to jednym zdaniem: „Po rozmowie z nimi (z Apostołami) Pan Jezus został wzięty do nieba” (Mk 16, 19). Św. Łukasz w swojej Ewangelii czyni podobnie: „Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy” (Łk 24, 50-52). Podczas, gdy Marek pisze tylko ogólnie, że Pan Jezus został wzięty do nieba, św. Łukasz dorzuca pewne cenne szczegóły: wydarzenie to miało miejsce koło Betanii, Pan Jezus przed pożegnaniem błogosławił obecnym. W Dziejach Apostolskich tenże św. Łukasz zostawił nam o wiele dokładniejszy opis Wniebowstąpienia Pana Jezusa. „Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba». Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi sabatowej” (Dz 1, 9-12).

A więc mamy jasno podane, że miejscem Wniebowstąpienia Pana Jezusa była Góra Oliwna. Z tej góry, gdzie rozpoczęła się męka Chrystusa, wzięła początek także Jego chwała. Aniołowie pocieszają uczniów Chrystusa, że powróci On jeszcze na ziemię. Z wielu ich wypowiedzi możemy wnioskować, iż byli przekonani, że to przyjście nastąpi rychło. Odzwierciedleniem tej tęsknoty są słowa, którymi św. Jan zamyka ostatnią księgę Pisma Świętego: „Zaiste, przyjdę niebawem. Amen. Przyjdź, Panie Jezu!” (Ap 22, 20). Dla Boga czas nie istnieje. To „niebawem” jest dla nas określeniem wzywającym do czujności, ponieważ nie znamy godziny powtórnego przyjścia Pana.

CZYTAJ DALEJ

Austria: zmarł były przewodniczący episkopatu bp Johann Weber

2020-05-25 14:22

W wieku 94 lat zmarł 23 maja w austriackim Grazu były przewodniczący Konferencji Biskupów Austrii bp Johann Weber. Wieloletni biskup Grazu (w latach 1969-2001) był ważną postacią i inicjatorem licznych inicjatyw duszpasterskich Kościoła w Austrii w wielu dziedzinach. Ostatnio mieszkał w domu opieki w Grazu, gdzie w ub.r. obchodził 50. rocznicę swojej sakry biskupiej.

W Konferencji Biskupów Austriackich bp Weber był referentem ds. młodzieży, a następnie kierował komisją „Kościół i społeczeństwo”. Funkcję przewodniczącego episkopatu objął w maju 1995 r. w trudnym czasie dla Kościoła Austrii. Zrezygnował bowiem dotychczasowy przewodniczący, kard. Hans Hermann Groër po tym, jak dwa miesiące wcześniej ujawniono, że jako wychowawca w seminarium wykorzystywał seksualnie kleryka. Informacja ta wywołała kryzys w Kościele katolickim w Austrii. Ponad pół miliona osób podpisało się pod „ankietą Ludu Bożego”. W reakcji na to bp Weber powołał platformę „dialogu dla Austrii”, której zwieńczeniem było zgromadzenie delegatów tej inicjatywy oraz przedstawicieli Kościoła w październiku 1998 r. w Salzburgu. Wprawdzie nie rozwiązało to całkowicie głębokich podziałów wywołanych „sprawą Groëra”, ale z pewnością znacznie je zmniejszyło, a to dzięki autorytetowi, jakim cieszył się bp Weber.

„To było szczęściem dla Kościoła w Austrii, że w trudnym czasie 1995 r. bp Weber stał na czele episkopatu”, wspominał swego zmarłego poprzednika obecny przewodniczący Konferencji Biskupów Austrii kard. Christoph Schönborn. Podkreślił, że w bolesnych dla wspólnoty Kościoła latach tamtego okresu bp Weber sprawdził się jako „biskup mądry, taktowny, szukający porozumienia, a jednocześnie zaangażowany i odważny”.

Także prezydent Austrii Alexander Van der Bellen podkreślił zasługi bp. Webera dla Kościoła katolickiego w kraju. „Wraz ze śmiercią emerytowanego biskupa Grazu Kościół traci człowieka wielkich zasług, skromności i bliskiego kontaktu z ludźmi”, stwierdził prezydent Austrii. Przypomniał, że niewątpliwie punktem kulminacyjnym jego posługi była wizyta papieża Jana Pawła II w leżącym w diecezji Graz sanktuarium maryjnym Mariazell w 1983 r. oraz objęcie przewodnictwa w Konferencji Episkopatu Austrii w trudnym okresie dla Kościoła i kraju.

Johann Weber urodził się 26 kwietnia 1927 r. w Grazu, stolicy austriackiej Styrii. Tam także uczęszczał do szkoły oraz tzw. małego seminarium diecezjalnego, zamkniętego w 1938 r. po zajęciu Austrii przez niemieckich nazistów. Po służbie wojskowej w czasie drugiej wojny światowej Weber rozpoczął studia teologiczne na uniwersytecie w Grazu. Święcenia kapłańskie przyjął 2 lipca 1950 r. Od 1956 r. przez sześć lat był duszpasterzem młodzieży pracującej, od 1962 r. – proboszczem parafii św. Andrzeja w Grazu, gdzie rozwijał szereg inicjatyw socjalnych. 10 czerwca 1969 r. papież Paweł VI mianował ks. Webera biskupem diecezji Graz-Seckau. Sakrę biskupią otrzymał 28 września 1969 r. w katedrze w Grazu.

W duchu Soboru Watykańskiego II bp Weber był przekonany, że dialog jest istotną cechą wiary chrześcijańskiej i starał się wprowadzać w życie tę zasadę życia Kościoła. Był on inicjatorem wielu ważnych wydarzeń dla życia Kościoła w Austrii, poczynając od Synodu Krajowego w latach 1973-74, przez Katholikentag – zjazd katolików w 1981 r. w Grazu, „Pielgrzymkę różnorodności” w 1966 r., Drugie Europejskie Zgromadzenie Ekumeniczne w 1997 r. w Grazu, po „Dialog dla Austrii” w 1983 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję