Reklama

Aspekty

Potrzebni Kościołowi

– Jubileusz 25-lecia Akcji Katolickiej Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej jest dla społeczności naszego stowarzyszenia wielkim świętem – mówi Ryszard Furtak, prezes Zarządu Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 42/2019, str. VI

[ TEMATY ]

Akcja Katolicka

Maciej Krawcewicz

Ryszard Furtak – prezes Zarządu DIAK

Ryszard Furtak – prezes Zarządu DIAK

Kamil Krasowski: – Kiedy rozpoczęła się Pana przygoda z Akcją Katolicką i co ona daje Panu w życiu osobistym, rodzinnym i zawodowym?

Ryszard Furtak: – Pierwsze informacje o Akcji Katolickiej usłyszałem na spotkaniach Klubu Inteligencji Katolickiej na początku lat 90. ub. wieku. Później w maju 1996 r. zostałem zachęcony przez śp. ks. Czesława Kroczaka do uczestnictwa w rekolekcjach o stowarzyszeniu w Rokitnie, a już w październiku tego samego roku założyliśmy Oddział AK w naszej parafii, który działa do dzisiaj. W AK poznałem wielu wspaniałych ludzi, otwartych na potrzeby Kościoła i drugiego człowieka. Przez AK rozwinąłem swoje umiejętności pracy w grupie, czy to redagując prasę katolicką (blisko 15 lat wydawaliśmy gazetę „Brat Albert”), czy organizując inne wydarzenia firmowane przez AK. W AK wspieramy się z żoną Urszulą, która przez kilkanaście lat była prezesem władz diecezjalnych, zastępując na tej funkcji wcześniejszych prezesów Władysława Drozda i Stanisława Rzeźniczka, a dziś przewodzi Akcji Katolickiej w całej Polsce.

– Akcja Katolicka to przede wszystkim zaangażowani w nią ludzie. Ilu obecnie jest członków i oddziałów parafialnych stowarzyszenia?

– Akcję Katolicką tworzą ludzie różnych stanów i profesji. Wielki przekrój zawodowy pozwala na zaczerpnięcie z ich doświadczenia i przeniesienie go z powodzeniem na wiele potrzeb Kościoła. Aktualnie mamy 378 członków zrzeszonych w 28 oddziałach parafialnych. Trzeba też wspomnieć o ludziach, którzy wspierają naszą działalność. Jest ich naprawdę wielu, zarówno wokół inicjatyw DIAK, ale też pokaźna liczba wokół inicjatyw parafialnych.

Reklama

– Jak wygląda formacja członków AK w ciągu roku?

– Formacja to podstawa. Jako DIAK dbamy o formację swoich członków, organizując im dwa razy w roku rekolekcje formacyjne, ostatnio na zmianę w Ośrodku w Kęszycy Leśnej i Wyższym Seminarium Duchownym w Paradyżu. Poza tym w roku liturgicznym formację na poziomie parafialnym wspomagają wydawane staraniem władz krajowych AK książki formacyjne. Sposób ten umożliwia jednolitą formację struktur w całej Polsce. Jest mi dane zaobserwować, że pięknie owocuje działalność tam, gdzie na drodze uformowanych świeckich stają też uformowani kapłani.

– Czym dla członków stowarzyszenia jest tegoroczny jubileusz 25-lecia Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej?

– Jubileusz 25-lecia Akcji Katolickiej Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej jest dla całej społeczności naszego stowarzyszenia wielkim świętem. Od początku naszego odrodzenia, które miało miejsce 27 listopada 1994 r., do dzisiaj w AK przewinęło się kilkaset osób – zapaleńców, którzy w zorganizowanej formie chcieli współpracować w swoich parafiach z księżmi asystentami, którymi z reguły byli i są proboszczowie miejscowych parafii. Z tej współpracy zrodziły się czasami niesamowite owoce w wymiarze parafialnym i diecezjalnym. W przeżywanym jubileuszu 12 października dziękowaliśmy działającym oddziałom AK za ich trwanie w gotowości służby Kościołowi diecezjalnemu, a także znamienitym osobom spoza stowarzyszenia, wspierającym nasze dzieła.

– Jakie są obecne wyzwania, przed którymi stoi nasza diecezjalna AK i czego Pan jako prezes życzy sobie i stowarzyszeniu na kolejne lata?

– W obecnych czasach stałego ataku na Kościół ze strony różnych grup, jawiących się jako obrońcy przeróżnego rodzaju idei, członkowie AK są pierwszym wsparciem dla swoich proboszczów i biskupów. Takie wsparcie płynie już ze strony władz krajowych AK w różnych stanowiskach i apelach czy artykułach, zamieszczanych w prasie ogólnopolskiej czy na stronach mediów społecznościowych. W parafii do zorganizowania działalności oddziału AK potrzeba naprawdę niewiele. Potrzeba podstawowych warunków do odbycia zebrania i wysłuchania wykładu formacyjnego oraz chęci ze strony proboszcza do rzeczywistej współpracy ze świeckimi. Zachęcam osoby, które wywodzą się szczególnie z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży czy duszpasterstwa akademickiego – jak ja, aby wstępowały do Akcji Katolickiej. W tych strukturach jesteśmy potrzebni Kościołowi. Wstańcie, chodźmy, by odmłodzić nasze stowarzyszenie.

Króluj nam, Chryste!

2019-10-16 12:31

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bronili Królowej

2020-10-29 11:31

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Akcja Katolicka

aborcja

protesty

Karol Porwich/Niedziela

Akcja Katolicka Archidiecezji Częstochowskiej zorganizowała w środę 28 października na placu przed szczytem jasnogórskim i w Bramie Lubomirskich czuwanie modlitewne pod hasłem „Broń Królowej!”. Wzięło w nim udział kilkaset osób.

– Dziękuję za waszą obecność i dar odwagi. W tym niespokojnym czasie, w którym znalazła się nasza ojczyzna, zawierzamy się Maryi – powiedział ze szczytu Jasnej Góry ks. Radosław Rychlik, asystent Akcji Katolickiej Archidiecezji Częstochowskiej. Kapłan poprowadził Różaniec i Koronkę do Bożego Miłosierdzia w intencji ochrony życia ludzkiego, rodzin, szczególnie starających się o dar potomstwa, oraz uczestników czuwania.

Zobacz zdjęcia: Czuwanie modlitewne

Głównym organizatorem wydarzenia był dr Artur Dąbrowski, prezes Akcji Katolickiej Archidiecezji Częstochowskiej. W rozmowie z „Niedzielą” przypomniał, że „wiara bez uczynków jest martwa, a z modlitwy musi wynikać czyn”. – Pokażmy, że Kościół jest piękny i potrafi zadbać o wartości. Dzisiaj Kościół nas potrzebuje. Przypominam, że Kościół to nie tylko hierarchia, ale cały lud Boży. Musimy czuć się w tym Kościele potrzebni. Nie możemy pozwolić na to, żeby profanowano święte wizerunki i świątynie – podkreślił.

Jak przyznał, dyskutowanie z przeciwną stroną jest trudne, „bo nie ma się do czego odwołać”. – Mamy do czynienia z jawną rewolucją kulturową i marszem przez instytucje, którego zadaniem jest pozostawienie na nich wulgarnych szyldów, łącznie z Kościołem. Widać chęć zmiany doktryny i antropologii, żeby każdy mógł się identyfikować z kim chce i jak chce. Ktoś może powiedzieć, że środowiska nam przeciwne wygrywają, dlatego że nasz przekaz jest racjonalny, a ich emocjonalny.

Artur Dąbrowski ubolewał nad faktem, że podczas protestów używa się wulgaryzmów i dochodzi do znieważeń w przestrzeni publicznej, pod Jasną Górą i w obecności dzieci.

Zaznaczył również, że osoby świeckie czują potrzebę wsparcia w obecnej sytuacji ze strony duchownych.

Dodał, że po poniedziałkowej manifestacji Akcja Katolicka monitoruje licznie napływające informacje i skargi. Zapewnił o pomocy prawników dla osób, które spotkają się z trudnościami prawnymi.

Prezes Akcji Katolickiej Archidiecezji Częstochowskiej odniósł się także do często formułowanego zarzutu ze strony przeciwników orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji eugenicznej, którym ma być zmuszanie kobiet do heroizmu. – Nie zmuszamy do żadnego heroizmu. Proszę, żeby wszyscy, którzy tak twierdzą, dokładnie przeczytali, czego dotyczy ten wyrok. Człowiek jest istotą wolną. To on podejmuje decyzję i może dokonać wyboru, również złego. Kościół wypowiada się na ten temat od ponad dwóch tysięcy lat. Jego nauczanie jest w tej kwestii niezmienne i takim pozostanie – stwierdził.

Artur Dąbrowski zapowiedział również powołanie straży ochrony budynków sakralnych na terenie Częstochowy i archidiecezji. Spotkanie w tej sprawie ma odbyć się najpóźniej na początku przyszłego tygodnia. Informacje pojawią się również na Facebooku Akcji Katolickiej Archidiecezji Częstochowskiej. Zaznaczył jednak, że będą one szczątkowe, „bo jesteśmy strasznie banowani przez lewaków”.

Na zakończenie czuwania modlitewnego przekazał jego uczestnikom podziękowania od abp. Wacława Depo .

Czuwanie było odpowiedzią na kolejny protest kilku tysięcy osób, które również w środę manifestowały w centrum Częstochowy, wyrażając sprzeciw wobec orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji eugenicznej.

CZYTAJ DALEJ

Chrześcijanie nie obchodzą Halloween

Niedziela małopolska 43/2008

pixabay.com

Tytuł tego artykułu właściwie nie jest prawdziwy. Jest w nim zawarte pobożne życzenie. Chrześcijanie, niestety, coraz częściej obchodzą to „święto”, które ani nie jest świętem, ani też nie da się pogodzić z wiarą w Chrystusa. W naszym kraju Halloween jest nowym zwyczajem, jeszcze niezakorzenionym. Warto więc podjąć zawczasu starania o to, by móc kiedyś śmiało powiedzieć: „chrześcijanie nie obchodzą Halloween”

Są takie elementy amerykańskiej popkultury, które raz za razem wdzierają się do niegdyś konserwatywnej kulturowo Polski. Wcześniej św. Mikołaj został zastąpiony przez zlaicyzowaną maskotkę Coca-Coli, następnie walentynki wyparły wspomnienie św. Walentego, a teraz Halloween próbuje młodemu pokoleniu wywrócić w głowie sens uroczystości Wszystkich Świętych oraz Dnia Zadusznego.

Droga do piekła

Halloween to celtyckie, a zatem pogańskie święto. Związane było z obrzędami Samhain. W średniowieczu nadano mu nazwę All Hallows Eve - co znaczy - Wigilia Wszystkich Świętych. W skrócie Halloween. Halloween polegało na kontaktowaniu się z zaświatami, po to by odkryć przyszłość, nabrać mocy, zaspokoić potrzeby zmarłych. Zwyczaje te można porównać z obchodzonymi w naszej części Europy dziadami, tak dobrze zobrazowanymi przez Adama Mickiewicza w III części jego najważniejszego dramatu. Dziady jednak Kościół katolicki skutecznie wyrugował kilka wieków temu. W miejsce obrządków mających za cel kontakt z duchami, udało się wprowadzić kult zmarłych, polegający na czczeniu ich pamięci i modlitwie za nich. Dzięki temu od XII wieku w Kościele obchodzi się Dzień Zaduszny.
W XIX wieku zwyczaje Halloween dotarły wraz z emigrantami z Wysp Brytyjskich do Ameryki. Tam nabrały swojego kolorytu i komercyjnego charakteru. Smaczku (a może raczej niesmaczku) dodaje fakt, że w Nowym Jorku jest to dzień parad gejowskich. W XX wieku zmodyfikowana pogańska praktyka powróciła już nie tylko na Wyspy Brytyjskie, ale do całej Europy. Na ironię zakrawa fakt, że choć w niemal całej Europie udało się Kościołowi „ochrzcić” dziady, po 800 latach musi on ponownie walczyć o to, aby kult zmarłych nie miał okultystycznego charakteru. Tak to już jest, licho nie śpi.

Demonizowanie?

Wiele osób uśmiecha się pod nosem, kiedy poznaje stanowisko Kościoła na temat Halloween. Najczęściej ludzie używają argumentu: co złego jest w tym, że dzieci przebierają się za czarownice i diabliki? Albo: przecież to tylko zabawa, nie ma w niej nic złego. Problem polega na tym, że cała symbolika i atmosfera Halloween otwiera człowieka na rzeczywistość, o której gdyby człowiek wiedział, uciekałby, gdzie pieprz rośnie.
Taka oto dynia z zapaloną w niej świecą symbolizuje dusze błąkające się w postaci ogników. Tańce czarownic z diabłami i skrzatami przy ognisku (za te postaci przebierają się dzieci) mają za zadanie skontaktować człowieka z duchami. Wróżby mają na celu zajrzeć w zaświaty, by dowiedzieć się czegoś o nadchodzącej przyszłości.
Jak wiemy, wróżby to grzech śmiertelny przeciw Panu Bogu, który jest jedynym Panem Czasów. Nie wolno próbować wcielać się w Jego rolę i próbować odkrywać przyszłość, którą zaplanował. Otwieranie się zaś na duchy to zabawa z diabłem w chowanego, ale na takich zasadach, że jedynie człowiek szuka, a diabeł pozwala się znaleźć. Duchy istnieją. Z tym tylko, że dusze zbawione trwają w adoracji Boga, a nie zajmują się ziemskimi zabawami ludzi. Toteż kiedy wywołujemy duchy, możemy mieć pewność, że spotkamy albo duszę potępioną, albo demony. Bo choćby człowiek tę zabawę traktował zupełnie niepoważnie, to diabły odpowiadają na każde zaproszenie człowieka. Zresztą sama atmosfera Halloween bliższa jest naszym wyobrażeniom piekła niż nieba. Bo czy wyobrażamy sobie niebo jako miejsce, po którym hasają diabełki, potwory, kościotrupy i czarownice? A jeżeli nie, to po co bawić się w piekło? Czy zabawa w potępienie i przebieranie się za przyjaciół szatana jest miła Chrystusowi?
Wszyscy egzorcyści zwracają uwagę, że problemy opętań i schorzeń psychicznych na tle demonicznym zaczynają się niemal zawsze od niewinnych praktyk. Należą do nich: słuchanie obrazoburczej muzyki, wróżenie, kontaktowanie się z duchami, noszenie talizmanów czy też zabawa w piekło, diabły itp.

Marketingowe oszustwo

Najgorsze jest to, że sukces Halloween związany jest z zyskiem bardzo wielu osób. W okolicach Wszystkich Świętych można zarobić na zniczach i wiązankach. Wytwórcy zabawek i właściciele knajp pozazdrościli widać zysków i chcieliby również coś dla siebie uszczknąć. Stąd zależy im na zwiększaniu popularności Halloween. Jedni mogą dzięki temu sprzedać więcej upiornych strojów i zabawek, drudzy organizują imprezy w atmosferze horroru, podczas których wzrasta m.in. sprzedaż alkoholu.
Ludzie, którzy zarabiają w Polsce na Halloween, zwłaszcza jeżeli są ochrzczeni, sprzeniewierzają się wierze i tradycji dla pieniędzy. Sami ulegają marketingowemu oszustwu, że Halloween to tylko świecka zabawa, na której można zarobić kilka groszy, i organizują coś, co otwiera ich samych i innych ludzi na działanie szatana.

CZYTAJ DALEJ

Łódź: Każde, choćby najmniejsze zło, należy zwalczać dobrem

2020-10-30 15:59

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Piotr Drzewiecki

MODLITWA O POKÓJ (na motywach Listu do Efezjan]

Panie Jezu Chryste, Ty, który jesteś naszym pokojem,
Ty, który zburzyłeś rozdzielający ludzi mur – wrogość,
Ty, który ludzi dalekich czynisz bliskimi,
Ty, który w sobie zadałeś śmierć wrogości!
Prosimy, zadaj śmierć także jakiejkolwiek wrogości w nas!

Daj nam światłe oczy serca, byśmy przestali widzieć w sobie wzajemnie przeciwników, a zobaczyli współdomowników – w Twoim Domu, a także w tym domu, który ma na imię Polska;
Nawróć nasze wzajemne myślenie o sobie, i daj nam słowa i czyny na miarę tego nawrócenia.
Włóż nam w usta – a jeszcze wcześniej w nasze myśli – słowa, które budują, nie rujnują; leczą, nie zadają rany; pocieszają, nie odbierają nadzieję; niosą pokój, nie wywołują agresję.


Wskaż nam czyny konkretnej miłości i miłosierdzia, wokół których odbudujemy naszą wspólnotę. Zwłaszcza w tak trudnej, obecnej chwili pandemii poprowadź nas do osób chorych i starszych, tych, którzy przebywają na kwarantannie i tych, którzy opłakują swoich zmarłych. Pomnóż w nas ofiarność i współczucie.
Uczyń każdego z nas „nowym człowiekiem”, a nastanie pokój!

Modlimy się za wszystkich!

O mądrość i pragnienie dobra wspólnego dla każdego, kto w obecnym sporze zabiera głos;
Za polityków wszystkich opcji w parlamencie i poza nim.
Za tych, którzy modlą się w kościołach, i za tych, którzy demonstrują.
Za wierzących w Boga, i za tych, którzy wartości prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna wywodzą z „innych źródeł”;
Również za tych, którzy w tej chwili wcale ich nie szukają.
Ty – rozpoznany czy nierozpoznany – znajdź drogę do każdego z nas, wskaż nam właściwe drogi ku sobie nawzajem. I skutecznie nas po nich poprowadź.

Amen.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję