Służy już kilku pokoleniom młodych, a każdy kolejny proboszcz dokłada starań, aby młodzież tutaj chętnie przychodziła i wraz z duszpasterzami podejmowała nowe wyzwania
Kościół Chrystusa Króla w Rzeszowie został wybudowany w latach trzydziestych XX wieku. Była to pierwsza świątynia w tym mieście, która posiadała kościół dolny.
Organizatorem i fundatorem kościoła był ks. dr Józef Jałowy, katecheta w Męskim Seminarium Nauczycielskim w Rzeszowie. Marzeniem fundatora było, aby blisko położony kościół zapewniał młodzieży z seminarium i pobliskiego gimnazjum dobry rozwój duchowy, a pomieszczenia w dolnym kościele służyły rozwojowi stowarzyszeń i bractw. W czasie wojny okupant niemiecki kilkakrotnie zamieniał świątynię na magazyn, w 1942 r. została zamknięta. Wielkim wysiłkiem proboszczów i parafian kościół po wojnie został odremontowany.
Od roku 1970 w tym kościele istniało duszpasterstwo akademickie, początkowo parafialne, a później diecezjalne, które od 1975 r. przyjęło nazwę „Wieczernik”. Kazania głoszone na Mszach świętych dla młodzieży akademickiej skupiały wielu wiernych. Dolny kościół stanowił zaplecze do spotkań młodzieży akademickiej. Był to ośrodek niezależnej myśli. Niestety, młodzież polska nie mogła uczestniczyć w życiu młodzieży z Europy Zachodniej, która już od 1978 r. spotyka się w największych miastach na corocznych spotkaniach w okresie Świąt Bożego Narodzenia, na Europejskich Spotkaniach Młodych Taizé – pierwsze odbyło się w Paryżu 1978/79. Spotkania organizowane są przez braci ze Wspólnoty Taizé we Francji dla młodych ludzi w wieku od 17 do 35 lat. Młodzież z Polski zaczęła w nich uczestniczyć dopiero od końca lat 80. Pomimo trudności bracia ze Wspólnoty odwiedzali Polskę i docierali do duszpasterskich ośrodków akademickich. Z nowo powstałej diecezji rzeszowskiej w 1992 r. sprzed kościoła Chrystusa Króla w Rzeszowie kilkanaście autokarów z młodzieżą udało się na spotkanie Taizé w Wiedniu. Organizatorem było duszpasterstwo akademickie.
W kościele Chrystusa Króla od października do czerwca, w każdą niedzielę o godz. 20 odprawiana jest Msza św. dla młodzieży akademickiej i pracującej.
W III wtorek każdego miesiąca odbywają się Rzeszowskie Wieczory Uwielbienia, gdzie śpiew i muzyka młodych towarzyszy nabożeństwom. Po Eucharystii w dolnym kościele jest adoracja Najświętszego Sakramentu i agape.
W roku bieżącym zespół z kościoła Chrystusa Króla przygotował oprawę muzyczną finału VII Festiwalu Wiary w Rzeszowie, który odbywał się w czerwcu.
Rozpoczęte dzieło ks. dr. Jałowego jest kontynuowane przez jego następców, a dla młodzieży zawsze są szeroko otwarte drzwi w tej świątyni, a dolny kościół spełnia rolę, jaką przewidywał jego fundator. Zaplecze parafii, jakie zostało wybudowane w bardzo trudnym okresie, służy już kilku pokoleniom młodych.
Chcecie wiedzieć, jak powinni bawić się chrześcijanie? Internet pełen jest tzw. dobrych rad. Począwszy od ludzi prawdziwie pobożnych, poprzez tych, którzy kiedyś chodzili do kościoła, a na totalnych ateistach skończywszy – wszyscy lepiej ode mnie wiedzą, jak mam imprezować w karnawale (lub – według pewnego inteligenta – nie imprezować wcale, bo to „wbrew nauce Kościoła”). Nie polecam czytać, mocno irytujące.
Drodzy bracia i siostry,
„Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
Obserwatorium Watykańskie w Castel Gandolfo odwiedził w lipcu 2025 roku Leon XIV. Ma ono swój teleskop także w Arizonie
Dwie planetoidy odkryte przez astronomów z Astronomicznego Obserwatorium Watykańskiego zostały nazwane na cześć polskich świętych: s. Faustyny Kowalskiej oraz s. Urszuli Ledóchowskiej. To wielka radość dla watykańskich odkrywców.
Informację o przyznaniu dwóm planetoidom nazw Faustina oraz Ledochowska podał najnowszy biuletyn Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU). Są to planetoidy odkryte wspólnie przez watykańskich astronomów o. Richarda P. Boyle’a SJ oraz jego wieloletniego współpracownika Kazimierasa Černisa (z Wilna na Litwie), przy użyciu teleskopu VATT Obserwatorium Watykańskiego, zainstalowanego na górze Graham w Arizonie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
