Reklama

Wywiady

Kościół ks. Dolindo wymaga remontu

Proboszcz kościoła w Neapolu, gdzie spoczywa ks. Dolindo, dementuje informacje o zamknięciu świątyni i apeluje o pomoc.

Niedziela Ogólnopolska 7/2020, str. 22-23

[ TEMATY ]

remont

o. Dolindo

Archiwum Włodzimierza Rędziocha

Ks. Pasquale Rea i Włodzimierz Rędzioch przy grobie ks. Dolindo

Ks. Pasquale Rea i Włodzimierz Rędzioch przy grobie ks. Dolindo

Pod koniec stycznia br. pojawiły się w mediach alarmujące wiadomości dotyczące kościoła św. Józefa dei Vecchi i Matki Bożej Niepokalanej z Lourdes w Neapolu. Z doniesień wynika, że wkrótce nie będzie możliwe nawiedzanie grobu neapolitańskiego mistyka. W ten sposób zinterpretowano apel proboszcza parafii – ks. Pasquale Rei o zbiórkę pieniędzy na remont kościoła. Aby rozwiać wątpliwości, zapytałem ks. proboszcza, jak wygląda sytuacja.

Włodzimierz Rędzioch: Księże Proboszczu, kto jest właścicielem kościoła? – bo to na nim spoczywa odpowiedzialność za stan i utrzymanie świątyni.

Ks. Pasquale Rea: Sytuacja jest dosyć skomplikowana. We Włoszech wiele kościołów należy do państwa, gdyż zostały one przez państwo skonfiskowane. Niektóre świątynie są własnością władz miejskich, a jeszcze inne należą do Kościoła. Choć może się to wydawać dziwne, w przypadku naszego kościoła nie wiadomo, do kogo on należy. Historycznie stanowił część klasztoru Karmelitanek, który został skonfiskowany przez władze Neapolu. Skoro więc władze miejskie przejęły klasztor, powinny być również właścicielem kościoła, ale nie ma na to odpowiednich dokumentów. Zwróciłem się w tej sprawie do urzędu miejskiego, ale nie otrzymałem żadnej odpowiedzi.

Reklama

Czyli – to władze miasta powinny zajmować się konserwacją budynku...

Tak. Jednak w praktyce to my, jako parafia, dbaliśmy o utrzymanie kościoła w dobrym stanie. Jesteśmy parafią biedną, więc robiliśmy tylko to, co było konieczne.

Kiedy zorientowaliście się, że dzieje się coś niepokojącego?

Zauważyliśmy, że gdy padał deszcz, woda przedostawała się do wnętrza. Zniszczyła freski i tynk na sklepieniu kościoła, zaczęły odpadać fragmenty tynku, ale zaniepokoiliśmy się, gdy 6 stycznia z sufitu za ołtarzem odpadł kawałek muru z cegłą. Po tym wydarzeniu dokładnie skontrolowaliśmy dach i stwierdziliśmy, że jest on w opłakanym stanie – ukazują to najlepiej zdjęcia, które zrobiliśmy. Dach i kopuły pokryte są jedynie papą i cementem. Z czasem uległy one zniszczeniu, a to spowodowało, że woda deszczowa przedostaje się do wnętrza. W związku z tym potrzeba gruntownego, czyli kosztownego, remontu. Powtarzam, nasza parafia jest biedna, dlatego zwróciłem się z apelem do wszystkich, którym leży na sercu los świątyni, aby wsparli nas finansowo. Mój apel został też przetłumaczony na język polski, ponieważ grób ks. Dolindo odwiedza wielu Polaków.

Kto podejmuje decyzje dotyczące kościoła, również ewentualną decyzję o jego zamknięciu dla wiernych?

Jedynym odpowiedzialnym jest proboszcz, czyli ja. Ale chciałbym podkreślić, że nie ma realnego zagrożenia zawalenia się sklepienia. Planujemy zamontować stalową siatkę pod główną kopułą i za ołtarzem, by w ten sposób chronić ludzi przed kawałkami tynku czy kamieni, które ewentualnie mogłyby odpaść ze sklepienia. Dzięki temu kościół pozostanie otwarty dla wiernych. Oczywiście, remont dachu musi być przeprowadzony, dlatego uwrażliwiamy na tę sprawę władze miejskie i kościelne oraz prosimy o wsparcie finansowe ludzi.

Zatem – Polacy pielgrzymujący do grobu ks. Dolindo mogą być spokojni...

Absolutnie tak. Kościół pozostaje otwarty, parafia działa normalnie, ja z moimi współpracownikami jesteśmy na miejscu. Zapraszam wszystkich do wspólnej modlitwy przy grobie ks. Dolindo.

2020-02-11 08:56

Ocena: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowy film Krzysztofa Żurowskiego: „Śladami Ojca Dolindo”

[ TEMATY ]

film

o. Dolindo

Archiwum

Ks. Dolindo Ruotolo zostawił nam orędzie o bliskości Chrystusa i sile zaufania: „Jezu, Ty się tym zajmij!”

Ks. Dolindo Ruotolo zostawił nam orędzie
o bliskości Chrystusa i sile zaufania:
„Jezu, Ty się tym zajmij!”

Nowy film dokumentalny Krzysztofa Żurowskiego opowiada o ks. Dolindo Routolo z Neapolu, kandydacie na ołtarze, niezwykłym włoskim mistyku i kaznodziei.

Film zawiera wstrząsające świadectwa pielgrzymów do Neapolu - miejsca życia posługi ks. Dolindo - na temat przebaczenia, cierpienia, nadziei np. po stracie dziecka, czy współmałżonka, oziębłości małżonków, wyrzucenia z pracy, apostazji w rodzinie, rezygnacji z chrztu i ślubu.

Liczni pielgrzymi, szczególnie z Polski modlą się o wstawiennictwo Ojca Dolindo przy jego grobie tam się znajdującym.

Bohater filmu, ks. Dolindo Routolo żył w latach 1882 – 1970. Był prześladowany przez całe życie a nawet po śmierci. Ojciec go katował i głodził, nie pozwalał chodzić do szkoły, rodzina się go wyrzekła, koledzy wyśmiewali się z niego, profesorowie w seminarium duchownym niszczyli go. On sam uważał się za kretyna i miał ogromne trudności z nauką.

Dopiero po cudownej „interwencji” Matki Bożej zyskał ogromną inteligencję. Stał się wybitnym kapłanem, spowiednikiem i kaznodzieją – co z kolei wzbudzało zazdrość i szykany duchowieństwa.

Ks. Dolindo został niesłusznie oskarżony o herezję. Miał zakaz sprawowania Mszy św., spowiedzi i prowadzenia rekolekcji przez prawie 20 lat. W swoich pismach duchowych i teologicznych był prekursorem Soboru Watykańskiego II, ale dopiero kilka lat po jego śmierci zostały one zwolnione z zakazu druku. Pomimo tych wszystkich szykan ks. Dolindo, nigdy nie krytykował i sprzeciwił się Kościołowi.

Naczelną zasadą kapłana było przebaczanie i to nawet najgorszym krzywdzicielom. Rewanżował się im dobrem za wyrządzone mu zło. Uważał, że jego krzywdziciele są jego największym dobroczyńcami, gdyż pozwalają mu wyzbyć się pychy i upodobnić się do Chrystusa.

Film był kręcony w Neapolu podczas rekolekcji Wspólnoty „W Misji” z Wrocławia w 2018 r.

a ukończony został ze środków stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictw Narodowego -'Kultura w sieci' 2020 r.

Cały film „ŚLADAMI OJCA DOLINDO” obejrzeć można pod adresem: https://youtu.be/9cgsjEV6UdE

A jego zwiastun: https://youtu.be/BKaYtB-UPz4

CZYTAJ DALEJ

Stoki narciarskie pełne ludzi; policja zapowiada kontrole

2020-11-30 14:31

PB

Mimo wprowadzonych obostrzeń, w miniony weekend nielicznie otwarte wyciągi narciarskie były pełne miłośników białego szaleństwa. Gestorzy stacji deklarują, że wyciągną konsekwencje, aby jeszcze bardziej poprawić na nich bezpieczeństwo. Policja zapowiada kontrole.

Grzegorz Lenartowicz, dyrektor do spraw komunikacji w "Grupie Pingwina", w skład której wchodzi oblegany w weekend stok narciarski Słotwiny Arena w Krynicy-Zdroju powiedział PAP, że tego, co wydarzyło się w pierwszy weekend narciarski nie dało się przewidzieć.

"Polacy zechcieli spędzić czas na wolnym powietrzu i stąd taka frekwencja. Wyciągamy wnioski i najbliższy tydzień przepracujemy tak, aby u nas i w całej branży takie sytuacje nie miały miejsca. Zainstalowaliśmy już separatory oddzielające osoby oczekujące w kolejce do wyciągu" – zapewnił Lenartowicz.

Dodał, że w całej Polsce w miniony weekend działało tylko pięć wyciągów.

"Muszę pochwalić naszych gości – narciarzy, bo w zdecydowanej większości stosują się do wprowadzonych zasad" – wyjaśniał.

Zaznaczył on, że osoby, które nie zasłaniają nosa i ust będą indywidualnie o to proszone, bo pracownicy stacji także odczuwają pewien dyskomfort.

"Apelujemy, żebyśmy szanowali się wzajemnie. Gościmy narciarzy i snowboardzistów wkładając w to wiele energii i serca, żeby choć przez chwilę mogli oni poczuć normalność i mieli możliwość kontaktu z przyrodą i przebywania na świeżym powietrzu. Obserwujemy, że przez te kilka miesięcy zamknięcia w domach Polacy potrzebują ruchu na świeżym powietrzu. Inaczej wygląda spacer po parku, a inaczej uprawianie sportów zimowych" - zaznaczył.

Lenartowicz podkreślił także, że stacja Słotwiny Arena wprowadziła komunikaty dźwiękowe i wizualne mówiące o dystansie, konieczności zasłaniania ust i nosa oraz dezynfekcji.

Przy wejściu do stacji pojawiły się separatory, które mają za zadanie oddzielić korzystających z wyciągu, do tego raz na dobę infrastruktura, z którą narciarze mają styczność jest stale dezynfekowana, a przez radiowęzeł wygłaszane są komunikaty.

Rzeczniczka policji w Nowym Sączu Iwona Grzebyk-Dulak powiedziała PAP, że patrole policyjne będą częściej pojawiały się na stokach narciarskich, a policja będzie na bieżąco kontaktowała się z właścicielami stoków narciarskich w celu poinformowania ich, że są zobligowani do zapewnienia bezpieczeństwa i przestrzegania wprowadzonych obostrzeń.

Rzeczniczka dodała także, że na policję nałożono wiele obowiązków, związanych chociażby z kontrolowaniem osób przebywających na kwarantannie, dlatego patrole nie mogą być na każdym stoku i o każdej porze.

"Od dzisiaj będziemy częściej na stokach narciarskich. Niedługo ruszają też patrole policjantów na nartach. Kontaktujemy się z zarządcami stoków narciarskich, aby w swoim zakresie zadbali o bezpieczeństwo i o przestrzeganie nowych obostrzeń, aby zasady zostały zachowane" - wyjaśniła rzeczniczka nowosądeckiej policji.

Ogłoszone obostrzenia przewidują m.in., że na stokach narciarskich będzie limit osób - jedna osoba na 100 metrów w strefie czerwonej, a w gondolach czy na krzesełkach nie będą mogły jeździć obce sobie osoby. (PAP)

autor: Szymon Bafia

szb/ lena/

CZYTAJ DALEJ

1 grudnia - liturgiczne wspomnienie bł. Karola de Foucauld

2020-12-01 13:00

[ TEMATY ]

bł. Karol de Foucauld

youtube.com

bł. Karol de Foucauld

bł. Karol de Foucauld

1 grudnia Kościół wspomina w liturgii błogosławionego Karola de Foucauld (1858-1916), francuskiego zakonnika i misjonarza, pustelnika, który wiele lat spędził wśród muzułmańskich Tuaregów w Afryce Północnej.

Na krętych drogach życia Bóg pisze prostymi liniami. To powiedzenie dotyczy również Karola de Foucauld. W chwili, gdy zginął z rąk członków muzułmańskiej sekty sufickiej sanusijja 1 grudnia 1916 roku w oazie Tamanrasset, miał za sobą długą drogę, która prowadziła go z Francji do Algierii, Maroka, do Ziemi Świętej, Syrii, a wreszcie na algierską Saharę. Natomiast droga wewnętrzna wiodła go od przepełnionego wiarą dzieciństwa przez religijną obojętność do ponownego odkrycia wiary i życia pustelniczego. Dziś na jego dziedzictwo powołuje się ok. 20 różnych stowarzyszeń i zgromadzeń zakonnych.

Karol (Charles) de Foucauld urodził się 15 września 1858 r. w Strasburgu. Był najstarszym dzieckiem w jednej z najbardziej zamożnych rodzin arystokratycznych Francji. Jego rodzice zmarli już w 1865 i opiekunem sześciolatka został jego dziadek. Karol był chłopcem niesfornym, za złe zachowanie został usunięty z prywatnej szkoły. W wieku 20 lat otrzymał wysoki spadek, który całkowicie roztrwonił w ciągu kilku lat, utracił też wiarę.

W 1879 r. ukończył szkołę oficerską i odbył służbę wojskową w Oranie. Tam zetknął się z głęboko wierzącą ludnością, co zrobiło na nim ogromne wrażenie. Zaczął szukać dróg odkrycia na nowo swojej wiary i prowadzenia życia bardziej radykalnego. Zafascynowany kulturą arabską w 1882 r. wystąpił z wojska i odbył podróż naukową do Maroka. Reportaże z tej podróży przyniosły mu duży rozgłos, a Towarzystwo Geograficzne w Paryżu nagrodziło go złotym medalem.

Nawrócił się pod wpływem swojej kuzynki i przyjaciela rodziny. W 1890 r. wstąpił do zakonu trapistów i przyjął imię Maria Alberyk. Od 1895 r. układał reguły nowych wspólnot zakonnych, oparte na duchowości Świętej Rodziny z Nazaretu.

Zwolniony w 1897 r. ze ślubów zakonnych wyjechał do Ziemi Świętej, gdzie pod imieniem Karola od Jezusa prowadził życie kontemplacyjne przy klasztorze klarysek w Nazarecie. W 1901 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pod koniec tegoż roku osiedlił się w pustelni Beni Abbes w środkowej Algierii, pomagając tubylcom. Pełnił też funkcję duszpasterza w garnizonach francuskich w Afryce i był doradcą władz wojskowych w Hoggarze. Od 1904 r. przebywał wśród Tuaregów na Saharze, gdzie założył pustelnię w Tamanrasset. Tam m.in. przełożył Ewangelię na język tuareski. 1 grudnia 1916 r. zastrzelił go członek islamskiej sekty sufickiej sanusijja.

Duchowość de Foucaulda inspirowana jest ideą życia na pustyni: mieści w sobie samotność, surową ascezę i kontemplację, mające prowadzić do zjednoczenia z Bogiem. Charakteryzuje ją jednocześnie aktywność misyjna i świadectwo życia konsekrowanego, głównie przez pracę fizyczną, braterstwo i przyjaźń z ludźmi przy dostosowaniu się do stylu życia ubogich. Praca na własne utrzymanie ma być realizacją ślubu ubóstwa i naśladowaniem ukrytego życia Jezusa w Nazarecie.

Chociaż „brat Charles” marzył o braciach, zmarł samotnie. Dopiero gdy w 1920 roku René Bazin opublikował biografię Foucaulda, zwrócono w Europie uwagę na jego życie i działalność. W 17 lat po jego śmierci, w 1933 r. , pięciu paryskich seminarzystów i księży udało się na Saharę, by tam prowadzić życie mnisze na podstawie reguły Karola de Foucauld i przyjmując nazwę Zgromadzenie Małych Braci Jezusa. W 1939 roku powstały Zgromadzenia: Małych Sióstr Jezusa oraz małych sióstr i braci od Ewangelii, a także kilka instytutów świeckich oraz grup nieformalnych i stowarzyszeń kościelnych. Są one obecne również w Polsce.

Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym toczył się w latach 1995-2003 i został zamknięty 4 marca 2003 r. w Mediolanie. Wzięła w niej również udział pochodząca z archidiecezji mediolańskiej kobieta, której cudowne uzdrowienie, za wstawiennictwem sługi Bożego, potwierdziła watykańska komisja lekarska. W obecności Jana Pawła II Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła 20 grudnia 2004 r. dekret uznający ten cud, co otworzyło drogę do beatyfikacji o. Karola de Foucauld. Papież-Polak nie zdążył już jednak ogłosić go błogosławionym i uczynił to 13 listopada 2005 r. w Watykanie Benedykt XVI. W maju 2020 drogę do jego kanonizacji otworzył papież Franciszek.

Oparte na duchowości bł. Karola Zgromadzenie Małych Braci Jezusa jest dziś obecne w 44 krajach. Duży wpływ na ich formację miał słynny francuski filozof Jacques Maritain, który po śmierci żony wstąpił do zgromadzenia, w którym zmarł w 1973 r. Do Polski Mali Bracia przybyli w 1972 r.

Zgromadzenie Małych Sióstr Jezusa powołała do życia 8 września 1939 r. Magdalena Hutin w Algierii. Jest jednym z kilkunastu apostolatów powstałych w oparciu o duchowość bł. Karola de Foucauld. Obecnie tworzą je osoby wywodzące się z prawie 70 narodowości, które działają na wszystkich kontynentach, w 67 krajach. W Polsce zgromadzenie działa od 1957 r. Ponad 40 sióstr skupionych jest w kilku wspólnotach, m.in. w: Warszawie, Częstochowie, Machnowie, Krakowie-Nowej Hucie, Szczecinie, Lublinie. Liczą one zazwyczaj po kilka sióstr.

CZYTAJ DALEJ
NIE PRZEGAP
#NiezbednikAdwentowy

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję