Reklama

Niedziela Małopolska

Diecezja Tarnowska

Cudowne uzdrowienie

Lekarze nie znali przyczyn tej nietypowej choroby. Uzdrowienie Wiesławy przyszło… przez ręce Matki Bożej Zawadzkiej. Poznaj niezwykłe świadectwo Maryjnego wstawiennictwa.

2020-11-10 10:08

Niedziela małopolska 46/2020, str. V

[ TEMATY ]

Maryja

Tarnów

wstawiennictwo

Internet

Pośredniczka wszystkich łask

Pośredniczka wszystkich łask

Wychowałam się w rodzinie katolickiej, jednak przez lata żyłam obok Boga. Chodziłam do kościoła, czasem się modliłam, ale resztą zarządzałam według własnych zasad.

A sumienie? Odzywało się, ale nauczyłam się je zagłuszać. Jedno znaczące kazanie, rozmowa z kapłanem spowodowały, że postanowiłam całkowicie odmienić życie. To nie było proste. Konsekwencje wcześniejszych decyzji nie pomagały.

Niewytłumaczalne

Reklama

Nagle pojawiła się choroba – trudna, wyniszczająca fizycznie i psychicznie. Nie zapytałam, dlaczego ja? Pomyślałam – należy mi się. Jeszcze wtedy miałam nadzieję, że to próba, pokuta, ale na pewno znajdę lekarza, lekarstwo i wyjdę z tego.

Kiedy w Polsce nie mieli już na mnie pomysłu, postanowiłam wyjechać za granicę i tam szukać pomocy. Miałam taką możliwość, a czego się nie robi dla zdrowia. Przed wyjazdem przystąpiłam do spowiedzi – po kilkunastu latach. Duchowo – to mój sukces! Ale ja wciąż tkwię w jakiejś matni. Nie mogę się modlić, zasypiam z różańcem na sercu. Mam lęki, czuję, jakbym była „polem bitwy”. Jestem na granicy obłędu. Szukam pomocy u egzorcysty. Nowe doświadczenie uświadamia mi, że są dobrzy kapłani.

Spędzam tygodnie w szpitalach. Nie ma medycznego uzasadnienia przyczyn mojej choroby. W oczach lekarzy widzę bezradność. Jakimś cudem wychodzę z sepsy, nie tracę ręki i opuszczam intensywną terapię. Przerywam leczenie, które wyniszcza mnie i osłabia. Nie mam ochoty zaczynać już żadnej terapii. Poddaję się...

Niecodzienne pragnienie

Reklama

Po powrocie do kraju mam nieodpartą chęć pójścia na dróżki różańcowe w Zawadzie. Nigdy tam nie byłam, nie wiem, skąd ta myśl. Wiem tylko, że takie dróżki istnieją. I tak zaczyna się moja przygoda z Maryją Zawadzką. Zaczynam przyjeżdżać do sanktuarium, na Msze św., na dróżki. Lubię to miejsce. Nie zawsze się modlę, czasem po prostu jestem.

Latem 2018 r. decyduję się zostać na nowennę. Wcześniej tego nie robiłam, bo wciąż byłam mocno osłabiona. Mam obawy, że zemdleję, zostaję na zewnątrz, oparta o mur kościelny. Słucham wszystkich próśb i myślę: jak można tak ciągle prosić i prosić?

Zdecydowanie miałam problem z wiarą, a pojęcie „miłosierdzia Bożego” było dla mnie abstrakcyjne. Uznałam jednak, że w mojej sytuacji pozostało tylko jedno – też prosić. Z trudem, przez łzy, z bijącym sercem, bez wielkich słów pytam: Maryjo, czy mogłabyś mi pomóc? Proszę!

Lekarstwo

To nie dzieje się z dnia na dzień. Nie jest spektakularne. Objawy choroby powoli ustępują. Pozostają konsekwencje przechorowanych lat – blizny, ale to nieistotne. Objawów nie ma. W ciągu miesiąca jestem zdrowa.

Coś się we mnie przełamuje – słucham kazań, nadrabiam zaległości z wiedzy religijnej. Duchowo wzrastam tak szybko, że za sobą nie nadążam. Modlitwa sprawia mi przyjemność. Odmawiam nowennę pompejańską, prosząc o zdrowie, chociaż już wewnętrznie czuję, że jestem zdrowa. Z wdzięcznością ofiarowuję się Jezusowi przez ręce Maryi według św. Ludwika Marii Grignion de Montfort. Zawierzenie mnie umacnia.

Wysłuchana

To już 2 lata od momentu mojego uzdrowienia. Jestem gotowa na to, aby dać świadectwo, że moja prośba skierowana do Matki Bożej w Zawadzie została wysłuchana – aby również w ten sposób uwielbić Maryję.

Widzę związek pomiędzy moją nietypową chorobą, uzdrowieniem i nawróceniem. Po dojściu do zdrowia dowiedziałam się od mamy, że po narodzeniu cudem przywrócono mnie do życia. Rodzice z wdzięczności pojechali do Zawady i ofiarowali mnie Maryi. I tak znalazłam odpowiedź. Matka Zawadzka była ze mną cały ten czas!

Wiesława

Świadectwo zostało przesłane do sanktuarium Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Zawadzie

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Apostołowie papieża Polaka

Niedziela warszawska 43/2020, str. V

[ TEMATY ]

łaska

św. Jan Paweł II

wstawiennictwo

Magdalena Wojtak

Wierni za wstawiennictwem papieża Polaka wypraszają liczne łaski

Wierni za wstawiennictwem papieża Polaka wypraszają liczne łaski

Parafianie i tysiące darczyńców wspierają budowę radzymińskiej świątyni św. Jana Pawła II, którą właśnie udostępniono wiernym.

To wyjątkowe miejsce na mapie diecezji warszawsko-praskiej. Powstające sanktuarium wzniesiono na polach walk polsko-bolszewickich. Radzymin 13 czerwca 1999 r. odwiedził Jan Paweł II. Modlił się wówczas przy mogiłach żołnierzy na Cmentarzu Poległych 1920 r. Wkrótce pojawił się pomysł, aby wybudować świątynię upamiętniającą wizytę papieża i jego pontyfikat, która będzie także wotum wdzięczności za Cud nad Wisłą.

Relikwie krwi

Ówczesnemu ordynariuszowi diecezji warszawsko-praskiej bp. Sławojowi Leszkowi Głódziowi zależało, aby upamiętnić to miejsce. Także dla jego następcy abp. Henryka Hosera było ważne, żeby na radzymińskim Osiedlu Victoria powstał kościół, którego patronem będzie Jan Paweł II. – Ta świątynia będzie żywym kamieniem węgielnym naszego życia, naszych tęsknot i pragnień. Ma być latarnią w ciemnościach i burzach. Stąd będzie płynął jego głos, który od pierwszej encykliki uczył, że człowiek jest drogą Kościoła – mówił abp Hoser podczas uroczystości dziękczynnych za kanonizację papieża Polaka.

50-metrowa wieża kościoła i znajdująca się na 11-metrowym postumencie figura Matki Bożej Łaskawej przyciągają uwagę przejezdnych trasą S-8. Spiżowy posąg przed świątynią odsłonięto z inicjatywy bp Romualda Kamińskiego w 100. rocznicę Bitwy Warszawskiej. Przez pierwsze tygodnie od tego wydarzenia pielgrzymi tłumnie nawiedzali radzymińską parafię, teraz mimo koronawirusa także są obecni, głównie w weekendy. Przybywają z różnych stron, aby oddać cześć relikwiom krwi św. Jana Pawła II, które parafia otrzymała od kard. Stanisława Dziwisza. Pątników jest coraz więcej, dlatego konieczne jest stworzenie dla nich odpowiedniej infrastruktury: toalet, kawiarni czy księgarni.

Budowa kościoła trwała dekadę. W 11. rocznicę wizyty Jana Pawła II w Radzyminie poświęcono i wmurowano przywieziony z góry Synaj kamień węgielny oraz okolicznościowy akt upamiętniający to wydarzenie. Rok później abp Hoser erygował pierwszą parafię w diecezji warszawsko-praskiej, której patronuje papież Polak. Kustosz tego miejsca nie przypuszczał, że przyjdzie mu zarządzać tą inwestycją. – Kiedy byłem wikariuszem, powtarzałem, że nie będę budować kościołów, bo w Polsce jest ich już dużo – wspomina z uśmiechem proboszcz radzymińskiej parafii św. Jana Pawła II ks. Krzysztof Ziółkowski.

Przyjaciele parafii

Od początku planowano, aby kościół wybudować na 100. rocznicę urodzin Karola Wojtyły i stulecie Bitwy Warszawskiej. Wzniesiono mury świątyni, ale jej wnętrze pozostaje w surowym stanie. Brakuje ołtarzy, witraży czy wewnętrznych drzwi, a ławki i konfesjonały wypożyczono z innych kościołów. Przed zimą konieczne jest też ocieplenie stropów.

Świątynia upamiętnia wizytę papieża w Radzyminie i jego pontyfikat. To także wotum wdzięczności za Cud nad Wisłą.

Prace z uwagi na barokową architekturę są kosztowne i wymagające. Budowa świątyni, którą zaprojektował Piotr Pytasz i konstruktor Henryk Szczuka, nie byłaby możliwa bez wsparcia blisko 10 tys. darczyńców z Polski i zza granicy. – Każda darowizna liczy się. Ważna jest zarówno przekazana raz na jakiś czas, jak i ta cykliczna. Z darczyńcami mamy kontakt listowny i e-mailowy – mówi Niedzieli Katarzyna Figura, fundraiser i wiceprezes działającej przy parafii Fundacji Nasz Papież. – Wierni są wdzięczni, że mogą dołożyć swoją cegiełkę. Zawiązała się grupa naszych przyjaciół i darczyńców. To apostołowie Jana Pawła II – dodaje ks. Ziółkowski.

Prace z uwagi na barokową architekturę są kosztowne i wymagające. Budowa kościoła nie byłaby możliwa bez wsparcia blisko 10 tys. darczyńców z Polski i zza granicy.

Jeden z darczyńców od niemieckiego kościoła przeznaczonego na meczet zakupił drogę krzyżową w postaci malowideł liczących prawie 200 lat. – To omodlone stacje, stylowo pasują do naszego kościoła – tłumaczy proboszcz, który może liczyć także na wsparcie swoich parafian. Gdy w ubiegłym roku brakowało środków na ukończenie prac, kilkunastu parafian pożyczyło na rzecz budowy kościoła swoje oszczędności. W sumie „kredyt” u parafian wyniósł pół miliona złotych.

Radzymińska parafia jest jedną z pierwszych, która zajęła się profesjonalnym fundraisingiem, czyli zbieraniem funduszy wśród różnych osób i organizacji na rzecz budowy świątyni. – Łączę księdza proboszcza z tymi, którzy chcieliby zaangażować się w to wotum – tłumaczy Katarzyna Figura. Informacje na temat przekazywania datków można znaleźć na parafialnej stronie internetowej oraz dedykowanej budowie powstającego sanktuarium św. Jana Pawła II: www.wotum1920.pl .

Przerwana zmowa milczenia

Papież Polak nieraz przypominał, że przyszedł na świat w roku Bitwy Warszawskiej. A o diecezji warszawsko-praskiej mówił, że „Opatrzność Boża niejako nakłada dzisiaj obowiązek podtrzymywania pamięci tego wielkiego wydarzenia w dziejach naszego narodu i całej Europy”. Darczyńcy w korespondencji dziękują za Jana Pawła II i jego nauczanie. Wielu identyfikuje się z budową kościoła jako wotum za Bitwę Warszawską w 1920 r., ponieważ ich przodkowie uczestniczyli w Cudzie nad Wisłą. – Przysyłają listy i dziękują za upamiętnienie tego wydarzenia. Piszą o swoich bliskich, którzy są pochowani w mogiłach na Cmentarzu Poległych 1920 r. – opowiada Katarzyna Figura, która swoją pracę w parafii traktuje jako swoiste spłacanie rodzinnego długu i wdzięczność za udział jej dziadka w wojnie polsko-bolszewickiej. – Wspominał niewiele, mieszkańcy Radzymina przez długi czas byli prześladowani za przekazywanie kolejnym pokoleniom wiedzy o tych wydarzeniach 1920 r. – przypomina nasza rozmówczyni. Dopiero pielgrzymka papieża Polaka w 1999 r. przerwała przez lata trwającą zmowę milczenia na ten temat.

Uzdrowienia

Jan Paweł II w powstającym sanktuarium jednoczy wiernych. Wyprasza łaski, w tym często niewytłumaczalnie medycznie. Odnawiają się relacje małżeńskie zagrożone rozpadem czy poczynają się dzieci u par, u których stwierdzono niepłodność. Parafia dysponuje licznymi świadectwami. Każdego 18. dnia miesiąca sprawowana jest Msza św. z modlitwą o uzdrowienie. Zanim udostępniono wiernym świątynię, Eucharystie odbywały się w niewielkiej kaplicy, przed którą ustawiono namiot z telebimem, gdzie można było łączyć się na żywo z uczestnikami nabożeństw.

Szczególnym czasem duchowego przygotowania do 100. rocznicy urodzin papieża Polaka była zorganizowana przez parafię narodowa nowenna za wstawiennictwem św. Jana Pawła II.

Wierni nadesłali ok. 5 tys. intencji (liczne pochodziły zza granicy – przyp. mw) – podziękowań i próśb o uzdrowienie z chorób nowotworowych, znalezienie pracy, błogosławieństwo dla rodzin, nawrócenie czy dar rodzicielstwa.

Jedną z osób, która doświadczyła uzdrowienia za wstawiennictwem św. Jana Pawła II jest mąż Marty Piwko. Mężczyzna chorował na złośliwy nowotwór skóry. Konieczna była operacja. Lekarze nie dawali mu szans na wyleczenie. Razem z żoną i trójką dzieci przyjechał do radzymińskiej kaplicy, aby modlić się przed Najświętszym Sakramentem za wstawiennictwem patrona parafii.

– Mąż przytulał do serca relikwie św. Jana Pawła II, prosząc o ratunek – wspomina Marta Piwko. Badania wykazały, że komórki rakowe zniknęły.

CZYTAJ DALEJ

#NiezbędnikAdwentowy: Rozważanie słowa Bożego

2020-11-01 00:00

[ TEMATY ]

adwent

Adwent2020

#NiezbędnikAdwentowy

Red.

Na 1. dzień grudnia przewidziana jest Ewangelia wg św. Łukasza.

Ewangelia (Łk 10, 21-24)

Jezus rozradował się w Duchu Świętym

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Rozważanie do Liturgii:

Dzisiejsza Ewangelia jest wielką szkołą pokory i prostoty. Tylko ludzie pokorni sercem mogą bowiem zrozumieć to wszystko, co Jezus nam objawia. Tylko ludzie pokorni sercem znajdują pokój, ale także potrafią stanąć w prawdzie o własnym życiu.

„Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie” – czytamy w Ewangelii. Tylko pokora i prostota serca pozwala nam zobaczyć i zrozumieć dzieła Boże w naszym życiu. Tylko w pokorze serca możemy zrozumieć miłość Bożą i obecność Boga w naszym życiu i w naszej codzienności.

W kontekście dzisiejszej Ewangelii warto również sięgnąć do małej ascetycznej książeczki Tomasza a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa”. To, co pisze Tomasz a Kempis, nie jest łatwe, ale dlatego, że ta mądrość wyrasta z Ewangelii, która przecież jest wymagająca i dlatego prawdziwa. „Bądź pokorny i pełen pokoju, a Jezus będzie z tobą. Bądź pobożny i cichy, a zostanie z tobą” – czytamy w III Księdze i 8. rozdziale „O naśladowaniu Chrystusa”. Tomasz a Kempis przypomina również, że „Bóg osłania pokornego i obdarza wolnością, miłuje pokornego i pociesza, pochyla się nad pokornym, zsyła pokornemu swoją łaskę, a potem przemienia jego poniżenie w chwałę. Pokornemu odsłania swoje tajemnice, łagodnie przyciąga go do siebie i zaprasza. Pokorny nie traci spokoju, gdy dotknie go zniewaga, bo ma oparcie w Bogu, a nie w świecie. Pamiętaj, nie udoskonaliłeś się jeszcze ani trochę, jeżeli nie sądzisz, że jesteś najmniejszy ze wszystkich” (III, 2).

Ks. Mariusz Frukacz

Jezus rozradował się w Duchu Świętym. Żebyśmy umieli rozradować się w Duchu Świętym potrzebujemy ogromu pokory. Pokora to także przemilczenie spraw, które nas bolą, a na które nie mamy wpływu, to niewypowiedzenie przykrych słów, kiedy ktoś sprawia nam ból, to "ugryzienie się w język" w sytuacji, w której naprawdę nie musimy nic mówić. To nie unoszenie się wtedy, kiedy mąż znowu zostawi swoje rzeczy nie w tym miejscu, w którym trzeba, a żona lekko przesoli zupę. Pokora to przyznanie się do błędu. To powiedzenie "przepraszam". Pokora to szkoła szarej codzienności.

WYZWANIE: Może jesteś z kimś skłócony/a? Konflikt urósł do niebotycznych rozmiarów? Nikt nie chce wyciągnąć ręki na zgodę? Adwent to nowy początek, spróbuj zacząć od nowa budować z tą osobą relację. Z pokorą wyjdź pierwszy/a do zgody. Trudne? Niemożliwe? Zobaczysz, jaki odzyskasz w sercu pokój, kiedy to zrobisz.

Promuj akcję na swojej stronie internetowej

Wklej kod na swojej stronie internetowej (750px x 200px)

Niezbędnik adwentowy
<a href="https://www.niedziela.pl/adwent"><img src="https://www.niedziela.pl/download/baner-niezbednik-adwentowy-750x200.jpg" alt="niedziela.pl - #NiezbednikAdwentowy" /></a>

Wklej kod na swojej stronie internetowej (300px x 300px)

Niezbędnik adwentowy
<a href="https://www.niedziela.pl/adwent"><img src="https://www.niedziela.pl/download/baner-niezbednik-adwentowy-300x300.jpg" alt="niedziela.pl - #NiezbednikAdwentowy" /></a>

Jeżeli potrzebujesz banera o innym rozmiarze lub umieściłeś baner, napisz do nas: internet@niedziela.pl

CZYTAJ DALEJ

Zapraszamy udziału w akcji MEN Razem na Święta

Serdecznie zapraszamy wszystkie szkoły, przedszkola i placówki oświatowe oraz placówki polonijne do udziału w kolejnej edycji akcji MEN „Szkoła na Święta”. Celem naszej inicjatywy jest zarówno zachęcenie uczniów do niesienia pomocy innym, jak również budowanie wspólnot i więzi międzypokoleniowych.

Ze względu na ograniczenia wynikające ze stanu epidemii tegoroczna edycja akcji będzie miała nieco odmienny charakter. Jesteśmy jednak przekonani, że szczególnie w tym okresie wiele osób czeka na nasze wsparcie i zwykłe gesty życzliwości.

„Razem na Święta” 2020

„Razem na Święta” to akcja MEN, w której zachęcamy uczniów do niesienia pomocy innym. Chcemy, aby działania realizowane często w ramach szkolnych klubów i kół wolontariatu zostały wzmocnione w okresie przedświątecznym, kiedy szczególnie wiele osób czeka na pomoc i wsparcie. Zależy nam jednocześnie na budowaniu wspólnot i umacnianiu więzi międzypokoleniowych oraz kształtowaniu poczucia odpowiedzialności za drugą osobę.

Ze względu na stan epidemii działania realizowane w ramach akcji „Razem na Święta” powinny mieć bezpieczny i odpowiedzialny charakter. Ważne jest zachowanie dystansu społecznego oraz postępowanie zgodnie z wytycznymi sanitarnymi.

Przykłady działań w ramach akcji „Razem na Święta”

Uczniom i nauczycielom proponujemy następujące działania:

• wykonanie kartek z życzeniami świątecznymi i przekazanie ich sąsiadom (np. wrzucenie do skrzynek pocztowych),

• samodzielne przygotowanie słodkich upominków (np. pierniczków) i obdarowanie nimi sąsiadów albo osób potrzebujących z najbliżej okolicy,

• przygotowanie ozdób świątecznych dla osób z rodziny, najbliżej okolicy, przyjaciół,

• zaoferowanie pomocy osobom chorym lub starszym w przedświątecznych zakupach,

• zorganizowanie zbiórki darów dla schroniska dla zwierząt,

• przygotowanie kartek dla kombatantów i Rodaków na Kresach,

• wsparcie organizacji oferujących pomoc Polakom i Polonii za granicą.

Są to jedynie przykłady inicjatyw, które w okresie przedświątecznym mogą podejmować szkolne kluby i koła wolontariatu. Chętnie poznamy inne działania realizowane przez uczniów i nauczycieli.

W jaki sposób wziąć udział w akcji?

Aby wziąć udział w akcji, należy wypełnić ankietę zgłoszeniową widoczną w Strefie Pracownika w Systemie Informacji Oświatowej (zakładka „Ankieta”). Zgłoszenie przesyła dyrektor lub inna uprawniona przez niego osoba. Na zgłoszenia czekamy do 18 grudnia br., do godz. 23:59.

Uwaga! Prosimy wszystkie szkoły, przedszkola i placówki oświatowe o sprawdzenie poprawności danych adresowych, szczególnie adresów mailowych w systemie RSPO. Na podane adresy mailowe zostaną przekazane pamiątkowe dyplomy.

Placówki polonijne, które są zainteresowane udziałem w akcji „Razem na Święta”, prosimy o przesyłanie zgłoszeń za pośrednictwem Ośrodka Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą.

Zachęcamy do dzielenia się inicjatywami przygotowanymi w ramach akcji „Razem na Święta” i publikowania informacji na stronach internetowych oraz profilach w mediach społecznościowych z oznaczeniem #RazemNaŚwieta.

Wszystkie szkoły, przedszkola i placówki oświatowe, które wezmą udział w akcji, otrzymają pamiątkowy dyplom.

Akcja „Razem na Święta” już po raz trzeci!

To już trzecia edycja akcji. W roku 2018 w inicjatywę włączyli się uczniowie i nauczyciele z ponad 6 tys. placówek, a w 2019 roku z ponad 10 tys. Organizowali oni zbiórki darów dla potrzebujących, pomagali seniorom w przedświątecznych porządkach, odwiedzali osoby chore i samotne.

Zapraszamy do udziału!

Ministerstwo Edukacji Narodowej

Departament Informacji i Promocji

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję