W 1971 r. sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki napisał, że 20 lat, które przeżył w kapłaństwie, były okresem dojrzewania i gromadzenia charyzmatów. Dostrzegał ich ogrom, wielkie obdarowanie ze strony Boga, który wyciągnął go z celi skazańca i uczynił swoim apostołem. Wiedział, że przyszedł czas oddawania tych wszystkich darów Kościołowi. „One nie mogą być zmarnowane! Muszę błagać teraz jeszcze o jeden charyzmat, o «charyzmat ognia», który by zapalił przygotowany już stos!”. Ogień ten zapłonął w ruchu oazowym, który wycisnął trwałe piętno na stylu duszpasterskim polskiego Kościoła.
Inspiracją tego ogromnego dzieła odnowy była wizyta ks. Blachnickiego w Niepokalanowie, gdzie spędził prawie rok, studiując teksty o. Maksymiliana Kolbego. Pod koniec pobytu zapisał w dzienniku: „Jestem Niepokalanej niezmiernie wdzięczny za wielką łaskę, jaką tu, w Niepokalanowie, otrzymałem. Uważam, że największa łaska, jaką w życiu otrzymałem, to chrzest święty, powołanie do dziecięctwa Bożego. Druga łaska to poznanie Niepokalanej i oddanie się Jej”.
Większość twórczych inicjatyw w polskim Kościele rozpoczynała się od całkowitego oddania się Niepokalanej. Tak było w przypadku o. Maksymiliana, kard. Stefana Wyszyńskiego, młodego Karola Wojtyły czy wreszcie ks. Franciszka Blachnickiego. W którymś momencie swojego życia odkryli oni nabożeństwo do Matki Bożej zaproponowane przez św. Ludwika Marię Grignion de Montfort. I choć każdy z nich w zupełnie inny sposób realizował w swoim kapłańskim życiu ideę oddania Maryi, to nie ulega wątpliwości, że dla każdego z nich sam moment oddania był chwilą rozpalenia na nowo charyzmatu danego im od Boga.
Taki właśnie cel przyświeca organizatorom rekolekcji „Oddanie33 dla kapłanów”. Zazwyczaj księża nie mają czasu na rekolekcje w Wielkim Poście, jeśli jednak spojrzymy na dynamikę wydarzeń paschalnych, to zobaczymy, że Jezus przygotowywał swoich uczniów nie tylko przed Paschą, ale i po tym wydarzeniu. Okres od Zmartwychwstania do Zesłania Ducha Świętego jest szczególnym czasem formowania uczniów i przygotowania ich na przyjęcie darów Ducha Świętego. Dlatego rekolekcje rozpoczną się w niedzielę Zmartwychwstania – 4 kwietnia i będą trwały do 7 maja, kiedy to we wspomnienie Matki Bożej Łaskawej uczestnicy dokonają osobistego zawierzenia Niepokalanej całego swojego życia i posługi.
Celem jest nie tylko osobista świętość kapłana oraz rozbudzenie danych mu charyzmatów, ale również odnowienie eucharystyczne całych parafii. Kapłan, który oddaje się Maryi, pociąga za sobą parafię, która przechodząc tę samą drogę oddania, powraca do Chrystusa eucharystycznego. Takie jest doświadczenie wielu parafii w Polsce.
Reklama
Schemat rekolekcji to – krótkie wprowadzenie przygotowane przez jednego z kapłanów oraz teksty przeznaczone do indywidualnej medytacji. Wprowadzenia w dany dzień dokonują: bp Andrzej Przybylski, ks. Marcin Modrzyński i wyżej podpisany. Teksty do indywidualnej medytacji opierają się na kilku źródłach: listach Jana Pawła II do kapłanów, rozważaniach papieża Benedykta XVI, refleksjach sługi Bożego o. Jacka Woronieckiego oraz dzienniku duchowym oblata benedyktyńskiego pt. In Sinu Jesu.
Organizatorem rekolekcji jest Fundacja Tota Tua. Wsparciem duchowym dla kapłanów będą 33 sprawowane codziennie Msze św. w intencji: „o rozpalenie na nowo charyzmatu Bożego dla wszystkich kapłanów, a szczególnie za kapłanów uczestniczących w 33-dniowych rekolekcjach kapłańskich”.
Wszystkie informacje o rekolekcjach można znaleźć na stronie: www.oddanie33.pl , w zakładce: „Dla kapłanów”.
W nawiązaniu do hasła roku duszpasterskiego „Wierzę w Syna Bożego” proponujemy Czytelnikom cykl artykułów prezentujących wspólnoty działające w diecezji toruńskiej. Wspólnota bowiem jest płaszczyzną wzajemnego uczenia się pogłębiania wiary w Jezusa Chrystusa
Od 35 lat wraz z mężem jesteśmy nieprzerwanie we wspólnocie Domowego Kościoła. Ruch ten uświadomił nam, jak powinna wyglądać wspólna droga do Boga małżonków, którzy pragną w pełni korzystać z łaski sakramentu udzielonego im w dniu ślubu. Zrozumieliśmy wartość wspólnej modlitwy, odczuliśmy radość bycia we wspólnocie Kościoła. Ruch stanowił pomoc w trudnościach i wychowaniu w wierze naszych dzieci. Nabraliśmy odwagi do świadczenia o Bogu w trudnych czasach.
Dzisiaj także małżeństwa doświadczają, jak trudno żyć po chrześcijańsku w świecie coraz bardziej wrogim zasadom wiary katolickiej i Kościołowi oraz pokonywać własne słabości i kryzysy. Domowy Kościół jest ruchem świeckich w Kościele, w którym małżeństwa wzajemnie sobie pomagają. Jest gałęzią rodzinną Ruchu Światło-Życie, ruchu posoborowej odnowy Kościoła w Polsce i korzysta z metod pracy międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre Dame. Twórcą DK, który w tym roku obchodził 40-lecie istnienia, jest sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. Z ks. Blachnickim ściśle współpracowała niestrudzona organizatorka i opiekunka DK śp. s. Jadwiga Skudro RSCJ, która odpowiadała za jego rozwój i formację małżeństw. Duchową kolebką DK jest Krościenko nad Dunajcem.
Wspólnoty Domowego Kościoła realizują program formacyjno-modlitewny w kręgach liczących 4-7 małżeństw. Metodami pracy są tzw. zobowiązania, które, owocując w życiu, stają się darami. Należą do nich stopniowo wprowadzane: regularne czytanie i słuchanie Słowa Bożego, pogłębiona modlitwa osobista, modlitwa małżeńska i rodzinna, systematyczna praca nad doskonaleniem siebie poprzez tzw. regułę życia, dialog małżeński raz w miesiącu (spotkanie męża i żony w obecności Bożej w celu odczytania Bożego planu dla ich małżeństwa i rodziny) oraz udział w spotkaniu kręgu. Formacja DK dokonuje się na 15-dniowych i 4-dniowych oazach rekolekcyjnych oraz tematycznych, które odbywają się w różnych miejscach Polski. W kręgu rodzin może uczestniczyć każde sakramentalne małżeństwo, niezależnie od wieku i poziomu przygotowania religijnego. Praca podstawowa odbywa się w małżeństwie i rodzinie. Na oazy wyjeżdżają całe rodziny, a dzieci bardzo dobrze się na nich czują i mają także swoje zajęcia. Celem ruchu jest kształtowanie duchowości małżeńskiej opartej na łasce sakramentu, a dziecko najlepiej wzrasta w atmosferze wzajemnej miłości rodziców. Krąg rodzin spotyka się raz w miesiącu wraz z księdzem moderatorem w domu jednej z par. Spotkanie składa się z dzielenia się życiem podczas symbolicznego posiłku, modlitwy (dzielenie się Słowem Bożym, Różaniec), dzielenia się osiągnięciami i trudnościami w rozwoju życia duchowego oraz wprowadzenia nowego tematu.
Domowy Kościół w diecezji toruńskiej obchodził w tym roku 35-lecie, a jego początki sięgają czasów, gdy Toruń należał jeszcze do diecezji chełmińskiej. W 1978 r. 3 pary z Torunia wyjechały po raz pierwszy na oazę rodzin do Krościenka, zachęcone przez aktywnego uczestnika oaz młodzieżowych Ruchu Światło-Życie, obecnie kapłana ks. Wacława Dokurno. Trzeba dodać, że od początku utwierdzał nas w decyzji wyjazdu ks. Jan Chrapek CSMA, później biskup pomocniczy naszej diecezji, który był aktywnym współpracownikiem ks. Blachnickiego. Małżeństwa, które wróciły z oazy, założyły pierwszy krąg. Obecnie w diecezji toruńskiej jest ponad 50 kręgów (ok. 260 rodzin), które ożywiają życie parafii. Dekretem bp. Andrzeja Suskiego moderatorem diecezjalnym Domowego Kościoła jest ks. Andrzej Jakielski. Parą diecezjalną są Maria i Andrzej Kowalikowie. Posługę pary krajowej pełnią Beata i Tomasz Strużanowscy z Torunia, którzy są również odpowiedzialni za redakcję comiesięcznego wydawnictwa „Domowy Kościół. List do wspólnot rodzinnych”. W diecezji toruńskiej ukazuje się także biuletyn DK pt. „Wypłyń na głębię”. Hasło roku formacyjnego 2013/2014 brzmi: „Narodzić się na nowo”.
Zachęcamy do skorzystania z tej wyjątkowej propozycji wzrastania w wierze, najpełniej uwzględniającej też konieczność wypełniania obowiązków stanu małżeńskiego.
Wielki Post to czas szczególnego zatrzymania i duchowej odnowy, dlatego w całej Polsce pojawia się wiele propozycji rekolekcji wyjazdowych. Wśród nich prezentujemy najciekawsze inicjatywy, które mogą pomóc w głębszym przeżyciu tego okresu - od medytacji krzyża po rekolekcje rodzinne i benedyktyńskie dni skupienia.
„Dobre rekolekcje” - Lectio Crucis - czytanie Krzyża
W niedzielę 15 lutego odbyła się Polonijna Piesza Pielgrzymka do Siedmiu Kościołów w Rzymie, której organizatorem był Kościół i Hospicjum św. Stanisława BM w Rzymie. Tej szczególnej drodze przewodniczył kard. Grzegorz Ryś, arcybiskup metropolita krakowski oraz protektor Kościoła i Hospicjum św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzymie.
To jedna z najstarszych rzymskich tradycji pielgrzymkowych, zapoczątkowana w XVI wieku przez św. Filippo Neri. Trasa liczy około 25 kilometrów i prowadzi przez całe miasto – od peryferii i katakumb po najważniejsze bazyliki Rzymu: Bazylikę św. Piotra, Bazylikę Matki Bożej Większej, Bazylikę św. Wawrzyńca za Murami, Bazylikę Świętego Krzyża w Jerozolimie, Bazylikę św. Jana na Lateranie, Katakumby św. Domitylli oraz Bazylikę św. Pawła za Murami.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
