Ksiądz Jan Golec,

dla którego kapłaństwo jest tajemnicą Bożego wyboru, a jednocześnie dobrowolnym darem Bożym, pochodzi z parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Hucie Józefów. Jego rodzicami są Marek i Lilia Golec. Ma dwóch braci: Łukasza i Mateusza oraz siostry: Ilonę i Helenę. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Modliborzycach wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu, które ukończył obroną pracy magisterskiej pt. Przymioty miłości małżeńskiej w nauczaniu Jana Pawła II.

Interesuje się pedagogiką i psychologią, a jego hobby to: podróże, szkicowanie, gotowanie. O kapłaństwie dodaje: – Jest drogą, na którą zaprosił mnie Bóg. To właśnie w kapłaństwie realizują się słowa Jezusa: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”. Kapłaństwo jest dla mnie uobecnieniem działania Jezusa, szczególnie podczas sprawowania sakramentów.

Na obrazku prymicyjnym umieścił hasło: „Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię, prorokiem dla narodów ustanowiłem cię (Jr 1,5).

Ksiądz Karol Klecha

z parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kopciach zaznacza, iż kapłaństwo to przede wszystkim bycie darem dla drugiego człowieka. Wychował się wraz z młodszymi braćmi: Witoldem i Szymonem w rodzinie Marka i Anny. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Kolbuszowej na profil matematyczno-geograficzny, a studia teologiczne uwieńczył pracą pt. Tria munera Christi posługi biskupiej w nauczaniu Jana Pawła II.

Jego zainteresowaniami są teologia dogmatyczna i liturgika, a od niedawna historia filozofii. Pasjonuje się sportem, grą w siatkówkę i piłkę nożną oraz aktywnym wypoczynkiem na kajakach czy rowerze.

O kapłaństwie dodaje: – Kapłaństwo jest dla mnie byciem dla drugiego człowieka. Dyspozycyjność to chyba najbardziej pożądana cecha u kapłana. Kapłaństwo to służba, która nie ogranicza się jedynie do sprawowania sakramentów czy spotkań z grupami przy parafii. Kapłan to pontifex, budowniczy mostów, mostów relacji. Ksiądz ma budować most między Bogiem a ludźmi, między sobą samym i parafianami oraz między samymi wiernymi. Kapłan to secerdos, czyli święty dar. Dar dla ludzi, do których jest posłany, ale kapłaństwo jest też świętym darem dla samego powołanego.

Mottem jego obrazka prymicyjnego są słowa św. Piotra: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham” (J 21,17).

Ksiądz Aleksander Zdun

pochodzi z parafii św. Wojciecha w Grębowie. Jego rodzicami są Renata i Krzysztof, a siostrą Agnieszka. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego o profilu wojskowym przy Zespole Szkół nr 2 im. Tadeusza Kościuszki w Stalowej Woli. Studia filozoficzno-teologiczne ukończył napisaniem pracy magisterskiej pt. Przygotowania i przebieg wizyty apostolskiej Jana Pawła II w Sandomierzu.

Historia Kościoła, prawo kanoniczne oraz niektóre tematy z bioetyki to jego zainteresowania. Lubi pływać, grać w piłkę nożną, jeździć na rowerze oraz gotować.

O kapłaństwie mówi: – W kapłaństwie opuszcza się wszystko i wszystkich – także samego siebie i własne plany – po to, aby pójść za Jezusem. Według mnie kapłan to ktoś, kto może powtórzyć za św. Pawłem: „Dla mnie żyć to Chrystus” (Flp 1,21), a moim najważniejszym zadaniem jest być świadkiem Ukrzyżowanego. Kapłaństwo to wierna służba, która może być pełniona tylko wówczas, gdy ten, ktróry służy, cały oddaje się Temu, komu służy, będąc wyczulony na jego potrzeby.

Na obrazku prymicyjnym umieścił słowa jezuity o. Teliharda de Chardina: „Panie, Ty znałeś mnie, a jednak wybrałeś. Przyjmij mnie takiego, jakim jestem i uczyń mnie takim, jakim Ty chcesz żebym był”.

Ksiądz Mateusz Zięba

z parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mydłowie mówi: – Kapłaństwo to dla mnie realizowanie w swoim życiu wielkiej miłości do Boga, całkowite poświęcenie się Jego sprawie. Sakrament kapłaństwa jest najbardziej zobowiązującą decyzją w moim życiu. Nie tylko przysięgam w nim wierność i posłuszeństwo Bogu, ale także poczuwam się do ogromnego obowiązku w stosunku do wiernych oraz innych ludzi. Kapłaństwo to także dar, na który żaden z powołanych nie zasługuje. On przekracza nasze ludzkie możliwości, ale mimo to, że jest tak wielki, to jednak nie można go nie przyjąć.

Ksiądz Mateusz razem z rodzeństwem Dominikiem i Andżeliką wychowali się w rodzinie Marzeny i Jarosława. Po ukończeniu szkoły średniej w Collegium Gostomianum w Sandomierzu oraz zdaniu egzaminu dojrzałości wstąpił do sandomierskiego seminarium. Studia filozoficzno-teologiczne uwieńczył pracą z biblistyki pt. Kapłani i lewici w dziele deuteronomistycznym i kronikarskim – studium porównawcze. Interesuje się Pismem Świętym, naukami biblijnymi oraz prawem kanonicznym. Wolny czas spędza na wyjazdach ze znajomymi w góry, a jego pasją jest fotografowanie zjawisk przyrody.

Mottem swojego kapłaństwa uczynił słowa: „Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu: On sam będzie działał” (Ps 37,5).

Ksiądz Krzysztof Zych

mottem swojego kapłaństwa uczynił słowa: „Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia” (J 8,12). Pochodzi z parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Badachach, gdzie wraz z siostrą Magdaleną wychował się w rodzinie Marii i Jerzego. Do szkoły średniej uczęszczał na profilu technik elektronik w Zespole Szkół im. ks. Stanisława Staszica w Tarnobrzegu. Podsumowaniem studiów seminaryjnych była praca pt. Przygotowanie do małżeństwa w świetle zasad obowiązujących w Diecezji Sandomierskiej.

Pośród swoich zainteresowań wymienia Pismo Święte i teologię duchowości, natomiast jego hobby to jazda rowerem, siatkówka, gra w tenisa stołowego.

Jak sam mówi, kapłaństwo realizuje się na dwóch płaszczyznach – służba Bogu i bliźnim: – Kapłaństwo jest dla mnie darem od Pana Boga oraz służbą. Jest upodabnianiem się do wzoru, jaki zostawił Jezus Chrystus Sługa. Ta droga realizuje się na dwóch płaszczyznach: służba Bogu i służba bliźnim. Wobec Pana ta służba wyraża się poprzez modlitwę, poznawanie i rozmyślanie Pisma Świętego oraz poprzez różne wyrzeczenia. A wobec bliźnich przejawia się przez sprawowanie sakramentów świętych, nauczanie religii, prowadzenie spotkań z różnymi grupami działającymi przy parafii.