SKŁADNIKI: 250 g miodu
150 g masła
180 g cukru
500 g mąki
1 jajko
2 żółtka
2 łyżki przyprawy do piernika
1,5 łyżeczki sody oczyszczonej
80 ml mleka
30 g smażonej skórki pomarańczowej
50 g orzechów
150 g powideł śliwkowych
WYKONANIE: Miód z masłem i cukrem doprowadzić do wrzenia, zdjąć z ognia. Gdy mieszanka wystygnie, wsypać mąkę, dodać jajko, żółtka oraz przyprawę do piernika i wyrabiać ciasto, dopóki nie powstanie jednolita masa. Następnie dodać sodę rozpuszczoną w mleku, posiekaną skórkę pomarańczową i pokrojone w paski orzechy. Wyrabiać jeszcze przez 10 min, a potem przełożyć do kamiennego lub szklanego naczynia, przykryć ściereczką
i umieścić w chłodnym pomieszczeniu na 2-3 tygodnie.
Gdy ciasto „dojrzeje”, włożyć je do posmarowanej tłuszczem i oprószonej formy o wymiarach 30x40 cm, wstawić do piekarnika (temp. 180°C) i piec przez godzinę.
Kiedy ostygnie, przekroić w poprzek na pół. Wierzch jednej połowy posmarować powidłami śliwkowymi, przykryć drugą połową i lekko docisnąć. Piernik przez kilka dni po upieczeniu jest twardy, dopiero po 3-4 dniach zaczyna mięknąć.
W homilii, która ukazała się w książce „Wiara przyszłości”, ówczesny kardynał przedstawia świętą Monikę i jej stosunek do syna, świętego Augustyna, jako uosobienie wspólnoty kościelnej: przestrzeń życia, gościnności i wolności, w której szanowana jest wolność każdego człowieka, a wiara nigdy nie jest narzucana.
„Cierpiąc, nauczyła się pozwalać mu iść własną drogą, bez przymusów. Nauczyła się żyć z faktem, że jego droga była zupełnie inna” od tej, którą sobie wyobrażała. Te słowa o matce świętego Augustyna, zostały wypowiedziane przez ówczesnego kard. Josepha Ratzingera podczas konsekracji kościoła parafialnego pw. św. Moniki w monachijskiej dzielnicy Neuparlach. Było to 29 listopada 1981 roku, zaledwie cztery dni po ogłoszeniu jego nominacji na urząd prefekta Kongregacji Nauki Wiary.
Kapłani powinni od młodości przygotowywać się na to, że w starości nie będą mogli być tak aktywni, aby umieć ofiarować Bogu chwile samotności – wskazał Leon XIV w odpowiedzi na pytanie jednego ze starszych kapłanów, jak księża mają radzić sobie z samotnością i chorobą. Zachęcił młodszych kapłanów, by towarzyszyli starszym.
Co mogą czynić starsi księża, aby po latach aktywności nie czuć się na emeryturze lub w chorobie samotni i izolowani – zapytał jeden z rzymskich księży Papieża Leona XIV, podczas audiencji u Ojca Świętego. Dodał, że ze swego doświadczenia jako osoby starszej od Papieża wie, że wielu starszych księży odczuwa samotność po życiu całkowicie poświęconym Ewangelii i Kościołowi. „Po tak wielu spotkaniach z ludźmi, tak wiele samotności. Wielu dotkniętych chorobą musiało wycofać się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego” – mówił ksiądz. I zapytał, jakie sugestie może Papież przekazać tym kapłanom, a także jak kapłani starsi mogą pomagać młodszym w głoszeniu z pasją Słowa Bożego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
