Reklama

Głos z Torunia

Czasy ekstremalne

Życie, świat, historia stawiają przed nami trudne wyzwania, podsuwają problemy, które domagają się natychmiastowego rozwiązania. Kilka lat, miesięcy temu do głowy by nam nie przyszło, jak szybko świat wokół nas może się zmienić.

Niedziela toruńska 13/2022, str. VI

[ TEMATY ]

ekstremalna Droga Krzyżowa

Adriana Makowska

Samotność i cisza są nam bardzo potrzebne

Samotność i cisza są nam bardzo potrzebne

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wszyscy, choć każdy na inny sposób, zmagamy się z niecodziennymi zadaniami, dylematami, wszyscy szukamy źródeł nadziei. Zastanawiamy się, jak w tym dziwnym czasie przeżywać Wielki Post. Jak zmierzyć się z cierpieniem, które wylewa się z mediów? Jak przyjmować wiadomości, które przenikają nasze serca do głębi? Bez Jezusa to niemożliwe! Idźmy więc z Nim! Idźmy w drogę ekstremalną!

Podejmij wyzwanie

Wyzwanie zostało rzucone w 2009 r. przez ks. Jacka Stryczka, wspólnotę Męska Strona Rzeczywistości i Stowarzyszenie WIOSNA. Początkowo lokalna inicjatywa przeznaczona dla mężczyzn zataczała coraz większe kręgi. Dziś to setki tras w Polsce, Europie i na innych kontynentach. Liczby uczestników chyba nie da się ustalić, bo nie wszyscy dokonują oficjalnej rejestracji, nie wszystkim udaje się przebyć cały szlak. Ale nie o statystyki tu chodzi. Chodzi o podjęcie wyzwania, przebycie drogi, zmaganie się ze zmęczeniem ciała i słabością ducha. Ostatecznie zaś chodzi o spotkanie Chrystusa, który niesie krzyż za nas i z nami.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Odkryj relację

Duchowość Ekstremalnej Drogi Krzyżowej wywodzi się z tradycji pielgrzymowania do miejsc świętych, a poprzez to zwracania się do Boga całą duszą i całym ciałem. Jest to też forma pątniczej ascezy skumulowanej w jednej nocy. Nie jest to pielgrzymka, wyścig, rajd ani wyprawa turystyczna. Zewnętrzna forma jest tu sposobem na autentyczne spotkanie Boga – sam na sam. Umożliwia to charakterystyczna dla EDK reguła milczenia – doświadczenie samotności i ciszy, o którą tak trudno nam na co dzień. Dla wielu uczestników jest to reguła początkowo niezrozumiała, trudna do zaakceptowania. Dopiero przebycie drogi w ciszy, wyłącznie w obecności Chrystusa może zaowocować pogłębieniem osobistej duchowości, naszej intymnej relacji z Panem. Pozwala na spojrzenie w twarz Pana cierpiącego i kochającego, umożliwia medytację rozważań i spotkanie z sobą samym w obecności Bożej. To wielka szansa dla każdego chrześcijanina. I każdy z nas przeżywa drogę zupełnie inaczej, to tylko nasz i niepowtarzalny czas z Panem. Dlatego tak trudno opisać przeżycie drogi. Przeszłam Ekstremalną kilka razy, na różnych trasach, z różną kondycją fizyczną i w różnych momentach życia duchowego i zawsze było inaczej, pod każdym względem. Dlatego EDK to odkrywanie Boga i naszej z Nim relacji za każdym razem na nowo. Ekstremalna to zaproszenie i szansa zmiany życia na lepsze, bardziej Boże.

Diecezja zaprasza na EDK

W tym roku zapraszamy na trasę św. Walentego. Wiedzie ona z kaplicy Świętej Rodziny w parafii św. Andrzeja na toruńskim osiedlu Jar do kościoła Wniebowzięcia NMP w Chełmnie (więcej informacji i zapisy na stronie www.edk.org.pl/oraz na www.facebook.com/EDKTORUN2019/. Zapraszamy też na trasy w Brodnicy i wszędzie, gdzie zostaną przygotowane.

2022-03-22 13:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Droga przebaczenia

Niedziela małopolska 36/2020, str. IV

[ TEMATY ]

Tarnów

ekstremalna Droga Krzyżowa

Archiwum prywatne państwa Turków

Krzyż milenijny na Cisowym Dziole, stacja iX przy trasie św. Jana Pawła ii

Krzyż milenijny na Cisowym Dziole,  stacja iX przy trasie św. Jana Pawła ii

Wyjdź z mroku do nowego życia! – takie hasło przyświeca tegorocznej Ekstremalnej Drodze Krzyżowej. 18 września pątnicy z parafii Wola Piskulina pokonają ponad 30 km.

Droga Krzyżowa stanowi opis Męki Pańskiej połączony z odniesieniem do współczesnego życia, ale w jaki sposób miałaby ona być ekstremalna? Czytając rozważania, odwrócimy modlitewnik do góry nogami?
CZYTAJ DALEJ

Jezus raduje się tymi, którzy przyjmują Go z radością

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Grażyna Kołek

Najświętsze Serce Jezusa – wizerunek z Bazyliki św. Floriana w Krakowie

Najświętsze Serce Jezusa – wizerunek z Bazyliki św. Floriana w Krakowie

Rozważania do Ewangelii Mt 11, 25-27. <- KLIKNIJ

Środa, 15 lipca. Wspomnienie św. Bonawentury, biskupa i doktora Kościoła.
CZYTAJ DALEJ

Ewangelia mówi, że mamy wyłącznie jeden czas

2026-07-16 07:08

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Karol Porwich/Niedziela

Cierpliwość Boga jest ważna, aby nikomu nie zaszkodzić przed czasem, by człowiek mógł wzrastać, dojrzewać, podejmować odpowiedzialne decyzje. Jednym słowem, aby był wolny, aby na sądzie nie szukał usprawiedliwienia swoich złych zachowań, przymusem z zewnątrz. Ważny jest również czas. Ewangelia mówi, że mamy wyłącznie jeden czas. Nie można go zatem marnować.

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję