Uczynić Różaniec modlitwą wszystkich” –takie było pragnienie bł. Pauliny Jaricot, założycielki Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary i Żywego Różańca. To również hasło X Ogólnopolskiej Pielgrzymki Żywego Różańca połączonej z II Ogólnopolskim Kongresem Różańcowym, które odbędą się w dniach 3-4 czerwca na Jasnej Górze.
Wydarzenia te przypadają w 200. rocznicę powstania Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary oraz w roku beatyfikacji Pauliny Jaricot, która odbyła się 22 maja w Lyonie, jej rodzinnym mieście.
Organizatorzy pielgrzymki i kongresu mają nadzieję, że oba wydarzenia pogłębią świadomość misyjną Kościoła w Polsce, a także przyczynią się do jeszcze większego rozwoju dzieła Żywego Różańca. Zaproszeni prelegenci podczas kongresu wskażą na konieczność misji Kościoła i modlitwy różańcowej. Wśród nich są: ks. dr Bogdan Michalski, dr Wincenty Łaszewski i ks. prof. dr hab. Marek Tatar. Na kongres przybędzie również abp Giovanni Pietro Dal Toso, przewodniczący Papieskich Dzieł Misyjnych.
Warto podkreślić, że w Polsce ponad 2 mln ludzi aktywnie uczestniczy w Żywym Różańcu. Wydarzenie na Jasnej Górze jest więc okazją do pokazania siły modlitwy różańcowej i zaprezentowania wspólnot różańcowych. – Żywy Różaniec, założony przez Paulinę Jaricot, stał się narzędziem wsparcia duchowego dla dzieła misyjnego Kościoła. Jest on zapleczem duchowym dla misji Kościoła – podkreśla ks. Jacek Gancarek, krajowy moderator Żywego Różańca.
Punktem kulminacyjnym wydarzenia będzie Msza św. dziękczynna za beatyfikację Pauliny Jaricot i 200-lecie Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary.
Bractwo Różańcowe Akademii Młodzieżowej w Lublinie wraz z ks. Bartłomiejem Krzosem, opiekunem duchowym bractwa, zachęca do wzięcia udziału w akcji Duchowy Skarbiec Dobrego Wychowania, której celem jest modlitwa w intencji dobrego wychowania młodzieży oraz przygotowania mądrych wychowawców
Organizatorem akcji jest bractwo różańcowe, działające przy Fundacji Szczęśliwe Dzieciństwo, natomiast patronat nad nią sprawuje Centrum Duszpasterstwa Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej. Przedsięwzięcie ma na celu rozpowszechnianie nabożeństwa do Matki Bożej Niepokalanie Poczętej oraz modlitwy różańcowej w intencji dobrego wychowania młodzieży, przez które rozumie się kształtowanie człowieka silnej wiary, dobrego obywatela i patriotę, sprawnego w działaniu społecznym i gospodarczym, a także w intencji przygotowania dobrych wychowawców.
Opowiadanie stoi w samym środku dramatu posłuszeństwa. Samuel przychodzi do Saula z twardym słowem Pana. W tle pozostaje wojna z Amalekitami i nakaz objęcia ich „klątwą” (ḥerem), czyli oddaniem wszystkiego Bogu bez prawa do łupu. Saul zachował to, co wyglądało na rozsądny zysk i pobożny zamiar. W perykopie słychać inne kryterium. Samuel zaczyna od znaku słyszalnego: odgłosu owiec i bydła. Zewnętrzny hałas ujawnia wybór serca. Potem pada zdanie-klucz całego wydarzenia: Pan ma upodobanie w posłuszeństwie. Hebrajskie (šāma‘) znaczy „słuchać” i niesie sens „być posłusznym”. Saul słyszy rozkaz, a układa własne usprawiedliwienia. Chce złożyć ofiarę z najlepszego łupu. Samuel widzi w tym odwrócenie porządku. Ofiara wyrasta z przymierza, a przymierze żyje ze słuchania. Prorok nazywa bunt grzechem wróżbiarstwa, a upór winą bałwochwalstwa. To porównania z obszaru praktyk, które obiecują kontrolę i bezpieczeństwo. Serce upierające się przy swoim planie przenosi tę samą postawę na relację z Bogiem. Na końcu brzmi wyrok: odrzucenie słowa Pana prowadzi do odrzucenia króla. W Izraelu władza królewska pozostaje służbą poddającą się Słowu. Tekst dotyka też religijnej pokusy. Człowiek potrafi mnożyć gesty pobożności, a równocześnie omijać posłuszeństwo. Słowo Boga przenika takie zasłony i wzywa do prostoty serca. W starożytnym kulcie tłuszcz ofiary uchodził za część najcenniejszą. Samuel przypomina, że nawet to, co najlepsze, nie zastąpi słuchania. Posłuszeństwo otwiera drogę błogosławieństwu i chroni przed duchowym rozproszeniem. Samuel nie prowadzi sporu o strategię wojny. On odsłania relację króla z Bogiem, która stoi u źródeł decyzji.
Wspomnienie św. Józefa Sebastiana Pelczara w Przemyślu
2026-01-20 09:55
ks. Maciej Flader
kl. Krzysztof Zawada
Ucałowanie relikwii
- Święty Józef Sebastian Pelczar okazał się dobrym uczniem, czynił uczniów Chrystusa, zachęcał słuchaczy do rozeznania swojego powołania – mówił abp Adam Szal w czasie Mszy św. we wspomnienie św. Józefa Sebastiana Pelczara sprawowanej w archikatedrze przemyskiej.
Abp Szal w homilii wychodząc od ewangelii o powołaniu uczniów zwrócił uwagę, że Jezus wychodził do ludzi: - to On szedł do ich codziennych zajęć nad jezioro czy do komory celnej, pod aby stanąć przy nich, aby spojrzeć na nich, nie tylko na to, co robią, żeby popatrzeć nie tylko na to, jakie są ich zajęcia, ale żeby popatrzeć w głąb ich serca i zobaczyć te serca takie, jakie one są z plusami i minusami – wskazywał.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
