Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Być sługą

Czy zostać diakonem to prosta sprawa? Z pewnością nie.

Niedziela sosnowiecka 24/2022, str. III

[ TEMATY ]

święcenia diakonatu

Piotr Lorenc/Niedziela

Mateusz, Konrad, Tomasz i Karol – to nowi diakoni naszej diecezji

Mateusz, Konrad, Tomasz i Karol – to nowi diakoni naszej diecezji

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W czasie lat formacji w seminarium każdy kandydat zdobywa potrzebną wiedzę i umiejętności, by godnie podjąć zadania, które Kościół mu zleci. Jest to także czas kształtowania postaw, charakteru, szlifowania talentów, ale i gładzenia powierzchni szorstkich osobowości. Każdy diakon jest powołany do służby, tak by jego praca budowała jedność i była wyraźnym znakiem oddania się Bogu i ludowi Bożemu.

Reklama

– Diakonat istnieje w Kościele od czasów apostolskich. Dzieje Apostolskie opisujące życie jerozolimskiej wspólnoty chrześcijan, mówią już o ustanowieniu diakonów. Do ich obowiązków należała troska o potrzebujących. Byli oni również głosicielami Ewangelii, czego przykładem jest św. Szczepan. Przez nałożenie rąk otrzymywali łaskę sakramentalną, by dzięki niej mogli skutecznie pełnić swoje posługiwanie – powiedział podczas uroczystości święceń diakonatu bp Grzegorz Kaszak. Wskazał również, że nowi diakoni umocnieni darem Ducha Świętego, będą pomagać swojemu biskupowi i jego prezbiterom w posłudze słowa, ołtarza i miłości, okazując się sługami wszystkich. – Jako słudzy ołtarza będziecie głosić Ewangelię, przygotowywać Ofiarę Eucharystyczną i rozdzielać wiernym Ciało i Krew Pańską. Oprócz tego, na moje polecenie będą mogli głosić kazania i przekazywać Bożą naukę wierzącym i niewierzącym, przewodniczyć modlitwom, udzielać chrztu, asystować przy zawieraniu związków małżeńskich oraz je błogosławić, nosić Wiatyk do ciężko chorych i przewodniczyć obrzędom pogrzebu – pouczył diakonów biskup sosnowiecki.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Święcenia odbyły się 28 maja w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Będzinie. Razem z bp. Grzegorzem Kaszakiem Eucharystię koncelebrowało kilkunastu kapłanów z kanclerzem Kurii Diecezjalnej ks. Mariuszem Karasiem oraz rektorem Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Sosnowieckiej w Częstochowie – ks. Konradem Kościkiem.

Godności diakona dostąpili: Mateusz Błaut – pochodzący z parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Wolbromiu, Konrad Jastrzębski z parafii św. Michała Archanioła w Łazach, Tomasz Lipień z parafii św. Anny w Zębie (archidiecezja krakowska) i Karol Latos – wywodzący się z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Będzinie.

Co dalej stanie się z nowymi diakonami? W czasie ostatniego, szóstego roku przygotowania do prezbiteratu, diakoni w dalszym ciągu będą uczestniczyć w seminaryjnej formacji i kontynuować studia, a jednocześnie będą odbywać praktyki duszpasterskie i katechetyczne w parafiach diecezji sosnowieckiej. Wypełniając posługę diakona mają wspierać prezbiterów w pracy parafialnej, a jednocześnie przygotować się do podjęcia zadań czekających ich po przyjęciu święceń prezbiteratu.

Na mocy decyzji bp. Kaszaka dk. Mateusz Błaut odbędzie praktyki w parafii katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu, dk. Konrad Jastrzębski odbędzie praktyki w parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Olkuszu, dk. Karol Latos w parafii św. Floriana w Sosnowcu, a dk. Tomasz Lipień będzie zdobywał doświadczenie duszpasterskie w parafii św. Barbary w Sosnowcu.

A co mówią nowo wyświeceni diakoni o tak ważnym wydarzeniu w ich życiu? Dla dk. Mateusza Błauta diakonat jest oddaniem się Panu Bogu w całości. Nie liczą się dla niego jakieś cele w dalekiej przyszłości, ale tu i teraz chce się powierzyć Panu Jezusowi. Dk. Konrad Jastrzębski chciałby się skupić na służbie ludowi Bożemu, wszystkim ludziom, szczególnie w tych ciężkich dla nas czasach. Zdaniem dk. Karola Latosa diakon powinien być otwarty na drugiego człowieka i na ludzką biedę, ale przede wszystkim na głoszenie Ewangelii i naśladowanie Jezusa. Z kolei dla dk. Tomasza Lipienia przyjęcie diakonatu to kolejny etap w jego życiu. To posługa, na którą czekał i do której przygotowywał się pięć lat. – Diakonat jest służbą, nie tylko przy ołtarzu, ale również bliźniemu, zaznaczył.

2022-06-07 12:35

Ocena: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Białystok: pięciu alumnów przyjęło święcenia diakonatu

[ TEMATY ]

Białystok

święcenia diakonatu

Diakoni

pixabay.com

„Święcenia diakonatu są dla was zaproszeniem, aby całych siebie dać na służbę Bogu, Kościołowi i drugiemu człowiekowi” - mówił do nowo wyświęconych diakonów bp Henryk Ciereszko. W białostockiej archikatedrze święcenia przyjęło czterech alumnów piątego roku Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego w Białymstoku.

„Urząd diakonatu jest powołaniem, jest wprowadzeniem w urząd duchowny w Kościele, jest wołaniem, które wymaga zaangażowania całego siebie, całej swojej osoby. Nie jest rzędu tych zawodów czy posług, które kończą się wraz z godzinami pracy, a później jest już tylko własne i prywatne życie” - podkreślał biskup pomocniczy Archidiecezji Białostockiej.
CZYTAJ DALEJ

Już jest! 267. portret papieski zostanie umieszczony w Bazylice św. Pawła

2026-01-14 15:53

[ TEMATY ]

Bazylika św. Pawła za Murami

portret papieski

mozaika

Vatican Media

Jak poinformował portal Catholic News Agency, dziś papieżowi Leonowi XIV zaprezentowano okrągłą mozaikę przedstawiającą jego oficjalny portret papieski.

Zostanie on umieszczony w Bazylice św. Pawła za Murami na końcu prawej nawy świątyni. Będzie to już 267. taki portret.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję