Już za życia uważano ją za świętą. Jak zauważył Jan Paweł II, udowadniała, że „miłość chrześcijańska to nie tylko gest miłości, ale także spotkanie z samym Chrystusem obecnym w człowieku ubogim”.

Urodziła się w albańskiej rodzinie w Skopje jako Agnes Gonxha Bojaxhiu. Po śmierci ojca mimo problemów materialnych matka małej Agnes pomagała osobom biedniejszym od siebie, zaszczepiając w dzieciach miłość do bliźnich. To doświadczenie z dzieciństwa pokierowało 18-letnią Agnes do Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Naszej Pani z Loreto. Wyjechała do Indii. Gdy składała pierwsze śluby zakonne, przyjęła imię Maria Teresa od Dzieciątka Jezus.

W slumsach Kalkuty zetknęła się z ogromną nędzą. Aby ulżyć wykluczonym ludziom ulicy, założyła nowy instytut zakonny – Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Miłości. Resztę swojego długiego życia poświęciła na niesienie pomocy najbardziej potrzebującym oraz na zakładanie nowych placówek zgromadzenia. „Jako ikona Dobrego Samarytanina szła wszędzie, by służyć Chrystusowi w najuboższych i pośród ubogich. Ani konflikty, ani wojny nie były w stanie jej zatrzymać” – powiedział o niej Jan Paweł II. Zapoczątkowane przez Matkę Teresę dzieło rozwija się na całym świecie. Za swoją działalność była wielokrotnie nagradzana, m.in. Pokojową Nagrodą Nobla.

Św. Matka Teresa z Kalkuty ur. 26 sierpnia 1910 r. w Skopje zm. 5 września 1997 r. w Kalkucie