Żoliborz Św. Jan z Kęt stale nam przypomina, że tyko miłość może posklejać to, co rozbite i połamane – powiedział w czasie Mszy św. w 70. rocznicę erygowania parafii św. Jana Kantego ks. prał. dr Grzegorz Ostrowski, proboszcz parafii.
W dziękczynnej Eucharystii uczestniczyli Powstańcy Warszawscy, przedstawiciele parlamentarzystów, władz samorządowych, siostry zmartwychwstanki i uczniowie prowadzonych przez zgromadzenie szkół oraz wielu wiernych.
Kreśląc przed rozpoczęciem Mszy św. zarys historii parafii, ks. Ostrowski wspominał bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, dzięki któremu powstała parafia, a także poprzednich proboszczów: ks. prał. Teofila Boguckiego, ks. prof. Ryszarda Śliwińskiego i ks. dr. Antoniego Dębkowskiego, budowniczego kościoła. – Dobry jest Bóg w swoich planach i zamysłach, w ludziach, których nam daje i wydarzeniach, przez które dzisiaj nas przeprowadza – podkreślił kaznodzieja.
W homilii ks. Ostrowski zwrócił uwagę na powierzchowność i nieprawdziwość lansowanego w niektórych mediach podziału na Kościół zamknięty i otwarty. – Jest jeden Kościół Chrystusowy, jednocześnie otwarty i zamknięty – jak dom. Otwarty na Bożą łaskę, a zamknięty na wszystko, co złe – zaznaczył proboszcz parafii na Sadach Żoliborskich.
Po Mszy św. w kościele odbyła się prezentacja filmu o parafii, a następnie pod tablicą Twierdzy Powstańczej sióstr zmartwychwstanek złożono kwiaty i zapalono znicze. /ŁK
Uroczystości kościelne uświetniają występy parafialnej Kapeli Ludowej Iskierczanie
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Dębicy-Latoszynie świętuje w tym roku 40. urodziny!
Wspólnota, chociaż młoda, jest bardzo prężna. Działają w niej liczne grupy apostolskie, Straż Honorowa Najświętszego Serca Pana Jezusa i Kapela Ludowa Iskierczanie. Jak mówią parafianie, to zasługa kapłanów z powołaniem, którzy towarzyszą życiu mieszkańców. – Ta parafia skupia zarówno seniorów, młodzież, jak i ludzi w średnim wieku. To się dzieje przez pryzmat kapłaństwa, czyli tego faktycznego powołania. Nasi duszpasterze naprawdę są dla nas, czujemy ich wsparcie, zarówno to duchowe, jak i ludzkie. Panuje tu ciepła atmosfera. Myślę, że tam, gdzie jest szacunek, dialog, tam jest Pan Bóg – mówi Katarzyna Roztowska-Machnik, przedstawicielka rady parafialnej.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Palestyńczycy oglądają miejsce izraelskiego ataku lotniczego, którego celem był obóz namiotowy w południowej Strefie Gazy
Proboszcz katolicki z miasta Gaza ks. Gabriel Romanelli niepokoi się sytuacją dzieci w Strefie Gazy. „Od początku zawieszenia broni w październiku ubiegłego roku w Strefie Gazy zmarło około 100 dzieci. Żadne z nich nie zmarło z przyczyn naturalnych” - powiedział duchowny w rozmowie z papieskim stowarzyszeniem Pomoc Kościołowi w Potrzebie.
Kapłan zwrócił uwagę, że wojna jeszcze się nie skończyła. Chociaż w niektórych częściach Strefy Gazy ustały masowe bombardowania, to ataki trwają nadal, zwłaszcza poza tzw. żółtą linią, granicą wojskową ustanowioną podczas zawieszenia broni w październiku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
