Pragnę w tym szczególnym miejscu podziękować Bogu za to, że było mi dane urodzić się w rodzinie, gdzie byli ojciec i matka, a nie pierwszy i drugi rodzic – mówił bp Piotr Greger w Kalwarii Zebrzydowskiej podczas XIV Pielgrzymki Rodzin Diecezji Bielsko-Żywieckiej.
Pielgrzymka rozpoczęła od nabożeństwa Drogi Krzyżowej. Wierni wysłuchali rozważań pasyjnych przygotowane przez ks. Eugeniusza Burzyka. Podczas nabożeństwa modlono się m.in. za rodziny, o mądrość w wychowaniu dzieci. Kilkumetrowy krzyż nieśli małżonkowie o różnym stażu i pary przeżywające okrągłe jubileusze stażu małżeńskiego, młodzież, zaangażowani w obronę życia.
Centralnym wydarzeniem pielgrzymki była celebracja Eucharystii. W homilii bp Piotr Greger podzielił się osobistym wspomnieniem z domu rodzinnego. – Jestem wdzięczny za to, że kierując się zawsze dobrem dziecka, ucząc i wychowując, rodzice stawiali wymagania – czasem także słusznie i sprawiedliwie karcili – a nie tylko chwalili czy rozpieszczali. Dziękuję za przekazany dar wiary, który był tak pieczołowicie pielęgnowany przez wspólną modlitwę rodzinną – powiedział. – W moim rodzinnym domu zyskałem potwierdzenie prawdy fundamentalnej, że rodzina to absolutna wartość i korzyść, a nie żaden ciężar – stwierdził. Pasterz zachęcał, aby rodziny nie odchodziły z drogi regularnego życia sakramentalnego, były otwarte wobec słowa Bożego i stanowiły wspólnoty miłości, wdzięczności i przebaczenia. – Małżeństwo jako sakramentalny związek mężczyzny i kobiety nie jest wymysłem ludzkim, aby można było nim manipulować. Małżeństwo jest Bożym pomysłem na realizację ludzkiej miłości, podyktowane tym, aby człowiek mógł realizować swoje powołanie jako mężczyzna i kobieta, jako ojciec i matka, a oboje jako rodzice przekazujący – we współpracy z Bogiem – z niczym nieporównywalny, bezcenny dar nowego życia – stwierdził biskup.
Pod koniec Eucharystii nastąpiło odnowienie przyrzeczeń małżeńskich. Moderator ks. Jacek Moskal przedstawił oficjalnie nową parę diecezjalną odpowiedzialną za kręgi Domowego Kościoła w diecezji bielsko-żywieckiej – Jadwigę i Ryszarda Borowców – i pary rejonowe, które otrzymały specjalne błogosławieństwo od biskupa.
Po przerwie spowodowanej pandemią na ulice Lubartowa powraca procesja różańcowa z obrazem św. Anny
Do św. Anny pielgrzymują małżeństwa i rodziny.
Lubartowska fara, zbudowana według projektu Pawła Fontany, od niemal trzech stuleci urzeka pięknem. Perła baroku kryje wielki skarb, którym jest łaskami słynący obraz św. Anny. Pochodzące z końca XVII wieku dzieło jest owocem pracy flamandzkiego malarza. Święta Anna spoczywa na tronie, troskliwie trzyma na kolanach wnuka, małego Jezusa; obok stoi jej córka Maryja. Tego typu przedstawienie zyskało nazwę św. Anny Samotrzeciej. Według Tradycji, rodzice Maryi, Anna i Joachim, prowadzili pobożne życie. Przez długi czas byli doświadczeni brakiem potomstwa, dopiero w późnym wieku otrzymali od Boga jedyną córkę. Dla chrześcijan św. Anna i św. Joachim stali się chętnie przyzywanymi patronami rodzin. Kolejne pokolenia uczą się od nich miłości i wiary.
Biskup Tadeusz Lityński udzielił święceń prezbiteratu diakonowi Łukaszowi Kozakiewiczowi. Uroczystość odbyła się 30 maja podczas Mszy św. w gorzowskiej katedrze.
Nowy prezbiter pochodzi z parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Głogowie. W tym ważnym momencie towarzyszyli mu bliscy, rodzina i przyjaciele. Zapytany, co ten moment dla niego oznacza, odpowiada: - Przyjęcie święceń kapłańskich przeżywam na dwóch poziomach: jako przyjęcie sakramentu święceń, czyli moment od którego będę realizował swoje chrześcijaństwo jako prezbiter, w kluczu duchowości kapłańskiej, sprawowania sakramentów i wypełniania obowiązków wynikających z święceń. Oraz na płaszczyźnie czysto egzystencjalnej czyli początku nowego etapu życia, w nowym miejscu, z nowymi obowiązkami, w innych warunkach niż zapewniało seminarium. Wszystko to nieustanne krąży w myślach, ale tak jak poprzednio mówiłem - jest to też wielka szkoła zaufania Bogu. W tej posłudze jakoś szczególnie dotyka mnie kwestia budowania Kościoła, poprzez życie parafialne, obecność w różnych grupach i wspólnotach i wynikająca z tego troska o jedność.
W sobotę, 30 maja, w archikatedrze lubelskiej 5 diakonów Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie z rąk abp. Stanisława Budzika przyjęło święcenia prezbiteratu.
– Uroczystość święceń kapłańskich jest jednym z najważniejszych wydarzeń w ciągu roku liturgicznego. W tym dniu widać, ile wiary jest w ludzie Bożym, ile jest we wspólnocie Kościoła odwagi i nadziei, która młodym ludziom może dać siłę i radość z poświęcenia się Panu – powiedział metropolita. Do Andrzeja, Michała, Karola, Mateusza i Rafała skierował Chrystusowe słowa: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i aby owoc wasz trwał” (J 15,16).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.