Reklama

Niedziela Lubelska

Misyjny zapał

Każdy chrześcijanin jest misjonarzem – napisał papież Franciszek w Evangelii gaudium.

Niedziela lubelska 46/2022, str. IV

[ TEMATY ]

misje

misjonarze

Paweł Wysoki

W misyjną działalność angażują się m.in. uczniowie Szkoły Podstawowej Sióstr Urszulanek w Lublinie

W misyjną działalność angażują się m.in. uczniowie Szkoły Podstawowej Sióstr Urszulanek w Lublinie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W kontekście III Synodu Archidiecezji Lubelskiej, który został zwołany przez abp. Stanisława Budzika pod hasłem „Kościół – dom i szkoła Komunii”, sprawami misji zajmuje się jedna z synodalnych komisji „Misje Odnawiają Kościół”. Zadaniem zespołu, którym kierują dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych i delegat biskupa ds. misji w archidiecezji lubelskiej ks. Wojciech Rebeta oraz sekretarz Centrum Misyjnego s. Irena Karczewska ze Zgromadzenia Franciszkanek Misjonarek Maryi, jest formowanie świadomości misyjnej, budzenie zapału misyjnego oraz współpraca z misjonarzami. Komisja zapoznała członków synodu z owocami wielomiesięcznej pracy podczas sesji plenarnej, która odbyła się 5 listopada.

Chlubne statystyki

Reklama

Kościół w Lublinie, bogaty w doświadczenia misyjne dzięki licznym kapłanom i siostrom zakonnym, którzy podjęli trud duszpasterskiej działalności w odległych stronach świata, a także dzięki misyjnemu zaangażowaniu osób duchownych i świeckich, ściśle współpracuje z Komisją Episkopatu Polski ds. Misji oraz dyrekcją krajową Papieskich Dzieł Misyjnych. Pierwsi kapłani diecezjalni – misjonarze wyruszyli w 1976 r. do Zambii. Od tamtego czasu do 12 krajów misyjnych wyjechało 42 duchownych. Obecnie 10 kapłanów głosi Ewangelię w Argentynie, Boliwii, Brazylii, Ekwadorze, Papui Nowej Gwinei, Kazachstanie i na Alasce. Do grupy misjonarzy należy zaliczyć także 16 kapłanów, którzy ofiarnie pracują na terenach byłego Związku Radzieckiego (Ukraina, Białoruś, Serbia, Łotwa). Łączna liczba misjonarzy w latach 1976 – 2022 wynosi 67. Kapłański trud wspierają modlitwy i materialne ofiary wiernych z naszej diecezji.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wspólna troska

W szerzeniu świadomości misyjnej, a także w tworzeniu modlitewnego i materialnego zaplecza misjonarzy, szczególną rolę odgrywają wspólnoty i organizacje misyjne. Na poziomie szkół i parafii działają ogniska misyjne, młodzieżowe wolontariaty oraz parafialne grupy misyjne, w tym ok. 20 dziecięcych ognisk misyjnych pracujących w oparciu o program Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci. Cenną inicjatywą, która co roku gromadzi ok. 1500 uczniów młodszych klas szkół podstawowych, jest akcja Kolędników Misyjnych, w której dzieci pomagają swoim rówieśnikom z ubogich krajów. Ważna rola przypada członkom Żywego Różańca, których systematyczne ofiary są przeznaczane na potrzeby misjonarzy. Na terenie naszej diecezji działają m.in. Stowarzyszanie Solidarności z Ubogimi Trzeciego Świata „Maitri” oraz fundacja „AfricaMed”. Wśród różnych form pomocy niesionej przez parafie, szkoły, zgromadzenia zakonne i osoby indywidualne, dostrzec można adopcję misyjną i zbiórki pieniędzy oraz różnych rzeczy na poszczególne cele charytatywne, edukacyjne i budowlane.

Wartość świadectwa

W formacji misyjnej na poziomie parafii i diecezji szczególne znaczenie mają zgromadzenia zakonne o ścisłym charakterze misyjnym. Są nimi: Zgromadzenie Misjonarzy Afryki (Ojcowie Biali), Siostry Misjonarki Najświętszej Maryi Panny Królowej Afryki (Siostry Białe), Franciszkanki Misjonarki Maryi oraz Zgromadzenie Słowa Bożego (werbiści). Odpowiadając na zaproszenia parafii i szkół, misjonarze i misjonarki chętnie dzielą się doświadczeniem pracy, a także w swoich domach zakonnych prowadzą katechezę misyjną. Osobiste świadectwo ma wyjątkową moc budzenia świadomości misyjnej, która powinna rozwijać się i umacniać we wszystkich grupach duszpasterskich, parafiach i rodzinach. Jak wykazały ankiety, więcej niż połowa parafii przynajmniej raz w roku gości misjonarza. We współczesnym świecie, który dzięki szybkiej komunikacji stał się „globalną wioską”, warto wykorzystywać media i komunikatory, dzięki którym kontakt z misjonarzami, którzy przebywają w odległych stronach, nie musi się ograniczać do okazjonalnych listów i spotkań. /buk

2022-11-07 17:33

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Boży przemytnicy

Niedziela Ogólnopolska 49/2019, str. 28-29

[ TEMATY ]

misjonarze

Alicja Grzesik

Nitra, 2001 r. – spotkanie przemytników: Alojzy Gabaj i ks. Paweł Bartula

Nitra, 2001 r. – spotkanie przemytników: Alojzy Gabaj i ks. Paweł Bartula

– A to jest ksiądz Stefan ze Słowacji – wskazuje na jednym z archiwalnych zdjęć ks. Paweł Bartula i opowiada: – W czasach komunistycznych, kiedy jeszcze była Czechosłowacja, o tym, że ks. Stefan jest kapłanem, nie wiedzieli nawet jego rodzice. Gdy oni szli do kościoła, ich syn odprawiał Mszę św. w domu

W listopadzie br. nasi południowi sąsiedzi świętowali 30. rocznicę aksamitnej rewolucji. Warto przy tej okazji przypomnieć, że na terenie ówczesnej Czechosłowacji przez wiele lat Kościół katolicki doświadczał brutalnych represji ze strony komunistycznych władz. W tym trudnym czasie naszym sąsiadom przychodzili z pomocą Polacy. Wśród nich byli Maria i Jan Bartulowie z Podegrodzia (k. Nowego Sącza). Wydarzenia sprzed lat dobrze pamiętają Alicja Grzesik (najmłodsza córka Bartulów) i ks. Paweł Bartula (syn), proboszcz parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Muchówce.
CZYTAJ DALEJ

Nowy Zarząd Zakonu Paulinów

2026-03-06 19:56

[ TEMATY ]

Jasna Góra

wybory

Paulini

BPJG

Nowy Zarząd Zakonu Paulinów i Generał Zakonu.

Nowy Zarząd Zakonu Paulinów i Generał Zakonu.

Obradująca na Jasnej Górze Kapituła Generalna Zakonu Paulinów wybrała dziś nowy Zarząd Zakonu, czyli najbliższych współpracowników ojca generała.

- o. Piotr Łoza - wikariusz generalny Zakonu Paulinów (I definitor generalny)
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję