Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, która zamyka rok liturgiczny, już od lat łączy święto patronalne Akcji Katolickiej i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Od zeszłego roku jest również dniem, w którym młodzi na całym świecie mają swoje święto – Światowy Dzień Młodzieży. Każdy w swojej diecezji, ale w duchowej łączności ze wszystkimi zakątkami świata.
W tym dniu w samo południe katedra rzeszowska wypełniła się po brzegi młodzieżą, dorosłymi, dziećmi, kapłanami i siostrami zakonnymi, wszyscy przybyli, by razem cieszyć się z królowania jedynego Boga, Jezusa Chrystusa.
Podczas Eucharystii, której przewodniczył bp Jan Wątroba, 25 kandydatów na członków Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży złożyło uroczyste przyrzeczenie. Zapewnili, że są gotowi „przez cnotę, naukę i pracę służyć Bogu i Ojczyźnie”. W murach katedry wybrzmiały okrzyki: „Gotów!”, a na twarzach nowo przyjętych KSM-owiczów malowała się duma i radość. Biskup wręczył nominacje nowym prezesom Akcji Katolickiej, z tą chwilą 31 osób rozpoczęło swoją posługę na nowym stanowisku.
Reklama
Piękna liturgia koncelebrowana przez niemal 50 kapłanów z asystą Liturgicznej Służby Ołtarza, uświetniona przez młodzieżowy chór, zakończyła się, a wszyscy zebrani wyruszyli na „Królewską Ucztę”. Przy dźwiękach hymnów Światowych Dni Młodzieży cała wspólnota wyruszyła, śpiewając i tańcząc, aby na Uniwersytecie Rzeszowskim bawić się, modlić i słuchać świadectw Bożej miłości. Ponad 1200 chłopców i dziewcząt spędzało ten czas z widocznym na twarzach entuzjazmem tańcząc, śpiewając, poznając się i otwierając na drugiego człowieka.
Wydarzenie zakończyły adoracja Najświętszego Sakramentu przy wspólnie śpiewanych pieśniach i błogosławieństwo. Kapłani złączyli się na modlitwie za wszystkich młodych, a młodzi za kapłanów, aby ta obustronna troska owocowała w przyszłości pięknym Kościołem.
Tak zakończyła się „Królewska Uczta” na dworze największego z Królów, Jezusa Chrystusa.
Wyjątkowy dzień, który zgromadził tak wielu, zebrał w jednym miejscu wiele ludzkich historii, złączył w sobie wszystko, co w życiu jest najważniejsze: modlitwę, czas spędzony z drugim człowiekiem, miłość i zapał.
Wiele można powiedzieć o tzw. dzisiejszej młodzieży, ale ta dzisiejsza młodzież jest przyszłością naszego Kościoła.
Wraz z końcem lutego młodzież z diecezji toruńskiej wzięła udział w międzynarodowym Projekcie Countdown realizowanym przez Stowarzyszenie GPS Kalwaria mającym na celu umożliwienie wspólnego działania młodym z całego świata, a także promocję miejsc, z których pochodzą autorzy nadsyłanych fotografii i zaprezentowanie inicjatyw, w które są zaangażowani
Codziennie na stronie projectcountdown.com oraz na fanpage’u Countdown pojawiają się zdjęcia ludzi z różnych stron świata. Elementem wspólnym tych zdjęć jest przekaz: liczba dni pozostałych do spotkania z papieżem w Krakowie w 2016 r. Pod każdą fotografią umieszczany jest komentarz w językach: polskim, angielskim i hiszpańskim.
Komisja Episkopatu ds. Nauki Wiary Hiszpańskiej Konferencji Biskupów opublikowała notę doktrynalną na temat roli emocji w akcie wiary, zatytułowaną Cor ad cor loquitur — „Serce przemawia do serca”. Dokument został zatwierdzony do publikacji przez Komisję Stałą podczas posiedzenia w dniach 24 i 25 lutego w Madrycie, a wcześniej został przyjęty przez biskupów będących członkami Komisji 20 lutego.
Nota opiera się na kardynalskim motto Cor ad cor loquitur, związanym ze św. Janem Henrykiem Newmanem - wspomnianym w tekście jako „niedawno ogłoszony doktor Kościoła” - i wykorzystuje je do sformułowania swojej głównej tezy: życie duchowe i spotkanie z Bogiem wpływają na człowieka „we wszystkich jego wymiarach: emocjonalnym, intelektualnym i wolitywnym”. Wychodząc z tego założenia, biskupi podkreślają, że wiara dotyczy „całej ludzkiej egzystencji” i że obok zaufania Bogu i elementów poznawczych właściwych dla przynależności i wyznania wiary pojawiają się również emocje i uczucia, takie jak radość duchowa, miłość czy pokój.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
