Wyróżniono ponad czterdzieści ziół, które wspomagają leczenie wątroby, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. W wirusowym zapaleniu wątroby (WZW) korzysta się zwykle z ich wodnych wyciągów.
Podane zestawy ziół stosuje się kolejno: w okresie szpitalnym, we wczesnym, a następnie późnym okresie zdrowienia. Regularne i wytrwałe ich stosowanie daje niemal pewność uchronienia się przed przewlekłym zapaleniem wątroby i jej późniejszą marskością.
Zestaw ziół na okres leczenia szpitalnego. Należy zmieszać: po 50 g ziela rdestu ptasiego, kwiatków rumianku i ziela pięciornika gęsiego oraz po 25 g kwiatów bzu czarnego i kwiatów wrzosu, ziela hyzopu, ziela drapacza lekarskiego i kłączy tataraku. 2-3 łyżki tej mieszanki zalać w termosie 2,5 szklankami wrzącej wody. Zamknąć szczelnie na ok. godzinę. Pić po 2/3 szklanki 3 razy dziennie między posiłkami.
Zestaw ziół na okres wczesnego zdrowienia, czyli 3-4 miesiące po ujawnieniu infekcji. Należy zmieszać: po 50 g ziela rzepiku, krwawnika i korzenia mniszka oraz po 25 g ziela dziurawca, kwiatu kasztanowca i ziela glistnika. 2 łyżki tej mieszanki zalać 2 szklankami wrzątku i pozostawić pod przykryciem ok. 30 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić po 1/2 szklanki 3-4 razy dziennie przed posiłkami.
Reklama
Zestaw ziół w późnym okresie zdrowienia, czyli 5-8 miesięcy po ujawnieniu infekcji. Należy zmieszać: po 50 g ziela pięciornika gęsiego, fiołka trójbarwnego i korzenia cykorii oraz po 25 g liści mięty pieprzowej, kory wierzbowej i ruty. 1,5 łyżki ziół zalać 2 szklankami wrzątku, pozostawić pod przykryciem ok. 30 min. Przecedzić i pić 3-4 razy dziennie po 1/2 szklanki między posiłkami.
Do wspomagania leczenia WZW stosuje się, do wyboru, jeden z poniższych przepisów przygotowania i stosowania ziół:
1. Dawkę odwaru z mieszanki ziół z odpowiedniego okresu (patrz wyżej) w ilości pół do 2/3 szklanki studzimy do temperatury pokojowej, rozprowadzamy w nim 1-2 łyżek miodu i wypijamy między posiłkami, pamiętając, że dobowa dawka miodu powinna wynosić minimum 60 g, tj. ok. 3 łyżek stołowych.
2. Z sokowirówki uzyskujemy sok z 1/2 kg marchwi, 1/2 kg ogórków i 1/2 kg buraczków ćwikłowych. Zlany do słoika sok trzymamy w lodówce. Zażywamy, po lekkim podgrzaniu, 2 razy dziennie, dodając 2 łyżki miodu, który przed wypiciem rozprowadzamy. Idealnie jest, gdy warzywa pochodzą z uprawy ekologicznej, bez sztucznych nawozów, zwłaszcza azotowych. Uzyskany sok, w temperaturze 0-5°C, można przechowywać w lodówce nawet przez 3 dni. Dobowe spożycie miodu w tym okresie leczenia to także co najmniej 60 g, tzn. 3 łyżki stołowe.
3. W 1/2 szklanki przegotowanej i ostudzonej wody rozprowadzamy 1-2 łyżki miodu. Taką dawkę zażywamy 4 razy dziennie, 1,5 godz. przed posiłkami i bezpośrednio przed snem. Całodobowa porcja miodu w tej wersji to 60-120 g. Kurację prowadzimy przez 4-6 miesięcy, robiąc przerwę w połowie na okres 4-6 tygodni.
Zarówno w szpitalnym, jak i domowym leczeniu WZW, jego powikłań i następstw stosuje się ponadto pochodzące m.in. z nasion soi nieodzowne fosfolipidy, określane skrótem EPL. Wirusy powodują m.in. uszkodzenie błon komórek wątroby oraz wewnątrzkomórkowych błon biologicznych. Błony te wytwarzane są m.in. przez fosfolipidy. Fosfolipidy wspomagające regenerację komórek wątroby znajdują się w niemal wszystkich pszczelich wytworach. Zawierają je też gotowe preparaty dostępne w aptekach.
Tylko wytrwałe, systematyczne stosowanie ww. zaleceń może doprowadzić do powrotu do zdrowia.
Litewska armia poinformowała w środę o możliwym wykryciu drona w pobliżu granicy państwowej z Białorusią. W związku z incydentem aktywowano misję NATO Air Policing oraz czasowo zamknięto przestrzeń powietrzną nad lotniskiem w Wilnie.
Władze zaleciły mieszkańcom, by udali się do schronów lub innych bezpiecznych miejsc. Do schronów zeszli m.in. prezydent Litwy Gitanas Nauseda, przewodniczący Sejmu Juozas Olekas oraz premier Inga Ruginiene.
1 maja każdego roku Kościół specjalnie czci św. Józefa jako
wzór wszystkich pracujących. Św. Józef jest wzorem i patronem ludzi,
którzy własną, ciężką pracą zdobywają środki do życia i utrzymania
rodziny. Pracę zawodową łączył on z troską o Świętą Rodzinę, którą
Bóg powierzył jego opiece.
O pracy poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: "
Jak Bóg odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął (Rdz
2, 2), tak również życie ludzkie składa się z pracy i odpoczynku"
. Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus annus pisze: "
Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który
stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją
pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami. W naszych
czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego
dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej widzimy, jak praca
jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi.
Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi;
znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna,
im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i
głębiej odczytywać drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana"
.
Praca ludzka jest działaniem osób, które Bóg stworzył
na Swój obraz i podobieństwo i powołał do przedłużenia dzieła stworzenia,
czyniąc sobie ziemię poddaną. Zatem praca jest obowiązkiem każdego
człowieka. Święty Paweł w drugim liście do Tesaloniczan pisze: "Kto
nie chce pracować, niech też nie je" (2 Tes 3, 10). Sam Pan Bóg mówi
do pierwszych rodziców, że w pocie czoła będą zdobywać pożywienie
z płodów ziemi. Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens pisze: "
Pot i trud, jaki w obecnych warunkach ludzkości związany jest nieodzownie
z pracą, dają chrześcijaninowi i każdemu człowiekowi, który jest
wezwany do naśladowania Chrystusa, możliwość uczestniczenia z miłością
w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić. W pracy ludzkiej chrześcijanin
odnajduje cząstkę Chrystusowego Krzyża i przyjmuje ją w tym samym
duchu odkupienia, w którym Chrystus przyjął za nas swój Krzyż". Człowiek
szanuje dary Stwórcy i otrzymane talenty. Praca może mieć też wymiar
odkupieńczy. Znosząc trud pracy w łączności z Jezusem Ukrzyżowanym
człowiek współpracuje w pewnym stopniu z Synem Bożym w Jego dziele
Odkupienia. Każdy pracujący człowiek potwierdza, że jest uczniem
Chrystusa, niosąc krzyż każdego dnia w działalności, do której został
powołany i którą wypełnia z miłością. Każda praca, nawet najmniejsza,
może być środkiem uświęcenia i ożywiania rzeczywistości ziemskich.
Święty Ignacy Loyola bardzo pięknie kiedyś powiedział: "Módlcie się
tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko
zależało od was". Matka Teresa z Kalkuty także mówiła o pracy: "Musimy
pracować z ogromną wiarą, nieustannie, skutecznie, a nade wszystko
z wielką miłością i pogodą; bez tego nasza praca będzie tylko pracą
niewolników służących surowemu panu. Musimy się nauczyć, by praca
nasza stawała się modlitwą. Ma to miejsce wtedy, gdy wszystko czynić
będziemy dla Jezusa, dla chwały Jego imienia i dla zbawienia ludzi!
Nasza praca, to nasza miłość do Boga wyrażona działaniem".
Za naszą pracę otrzymujemy pożywienie jako dar od naszego
najlepszego Ojca. Jest dobrą rzeczą prosić Go o nie i składać Mu
za nie jednocześnie dziękczynienie. Konstytucja II Soboru Watykańskiego
Gaudium et spes poucza: "Praca ludzka, która polega na tworzeniu
i wymianie nowych dóbr lub na świadczeniu usług gospodarczych, góruje
nad innymi elementami życia gospodarczego, ponieważ te mają jedynie
charakter narzędzi". Chciejmy zawsze prosić Pana o to, by błogosławił
naszej pracy. Słowa pieśni niech będą naszą modlitwą prośby: "Błogosław,
Panie, nas na pracę i znojny trud. Wszak Tyś sam wybrał nas, by Cię
poznał i wielbił świat, alleluja".
Święty cieśla z Nazaretu, człowiek ciężkiej, fizycznej
pracy, został wyniesiony do niewysłowionej godności oraz stał się
symbolem i uosobieniem dążenia wielu ludzi. Na jego przykładzie Kościół
ukazuje sens pracy ludzkiej i jej nieprzemijające, ogromne wartości.
Pewnych informacji o świętym Józefie dostarcza nam tylko Ewangelia.
Hebrajskie słowo Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Święty Józef
pochodził z rodu króla Dawida. Mieszkał on zapewne w Nazarecie. Hebrajski
wyraz "charasz" oznacza rzemieślnika, wykonującego prace w drewnie,
w metalu, w kamieniu. Praca świętego Józefa polegała być może na
wykonywaniu narzędzi codziennego użytku, koniecznych także w gospodarce
rolnej. Mógł być również cieślą. Według dawnych świadectw św. Józef
zmarł w domku w Nazarecie w obecności Najświętszej Maryi Panny i
Pana Jezusa.
O św. Józefie, który jest patronem wszystkich ludzi pracy,
liturgia mówi: "Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy
za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad
swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha
Świętego Jednorodzonym Synem Twoim Jezusem Chrystusem". W 1919 r.
papież Benedykt XV do Mszy św., w której się wspomina św. Józefa,
dołączył osobną o nim prefację. Papież Leon XIII wydał pierwszą w
dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie. Św. Pius X zatwierdził
litanię do św. Józefa do publicznego odmawiania.
Uroczyste wspomnienie św. Józefa rzemieślnika ustanowił
w 1955 r. Pius XII.
Św. Józef uczy życia z Chrystusem i dla Jego chwały,
uczy delikatności względem kobiet i wzorowego życia rodzinnego, opartego
na wzajemnej miłości, życzliwości, szacunku i dobroci. Św. Józef
jest wzorem chrześcijanina w spełnianiu czynności domowych i zawodowych.
Pracował w stałej zażyłości z Najświętszą Maryją Panną i Jezusem
Chrystusem. Podobnie każdy chrześcijanin powinien pamiętać o tym,
że pracując spełnia nakaz Boży: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" i
przygotowuje się do życia wiecznego.
We wtorek 19 maja Ojciec Święty udał się do Watykańskiego Obserwatorium Astronomicznego w Castel Gandolfo, gdzie modlił się wraz ze wspólnotą placówki oraz spotkał się z personelem naukowym, zakonnym i świeckim. To jego drugie odwiedziny w tym miejscu, od początku pontyfikatu.
Wizyta Papieża miała miejsce w godzinach popołudniowych. Było to już drugie spotkanie Leona XIV z pracownikami watykańskiej stacji badawczej po ubiegłorocznej wizycie z 20 lipca, związanej z 56. rocznicą lądowania człowieka na Księżycu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.