Po przejściu progu domu wita nas uśmiechnięta pani Jadwiga Krop, liderka zespołu oraz pani Anna Cudak. Na wejściu słyszymy pytanie, czy napijemy się kawy czy herbaty. – A może kawa z magnezem? – pyta gospodyni, widząc nasze zaskoczenie i zgodę. Siadamy do stołu, na którym jest pięknie wyglądający sernik i jabłecznik. Pani Anna zaczyna opowiadać i dowiadujemy się, że w gminie Sobótka działają trzy zespoły: Strzegomianki, Rozmaryn i Olbrachtowiczanki. – Nie rywalizujemy ze sobą, ale współpracujemy. 11 listopada w Domu Kultury w Sobótce będziemy wspólnie śpiewać pieśni patriotyczne – mówi pani Anna. W tym czasie dosiada się do nas pani Jadwiga i mówi: – Nasz zespół powstał w 1980 r., ale była też przerwa w działalności i na nowo zespół ruszył w 2005 r. Wywodzimy się z doliny rzeki Kysucy, miejscowość Czadca. Stamtąd Górale zaczęli wędrować na Wschód Karpat do Bukowiny Rumuńskiej. Tam poszli za chlebem, za pracą. Długo żyli tam na obczyźnie. Zakładali wsie polskie. Żyli tam przez ok. 180 lat. Gdy się nadarzyła okazja, w roku 1945-47, powrotu do Polski, Górale Czadeccy, nie wszyscy oczywiście, wrócili do swoich stron. Tutaj rozrzucono nas po całych wsiach odzyskanych, m.in. w rejonie Żar, Żagania, Nowej Soli i Ślęży, gdzie leżą Strzegomiany, Gmina Sobótka, Piława Dolna, Gmina Dzierżoniów, Oleszna, Gmina Łagiewniki. Tutaj znowu zakładali nowe wsie i pracują do dziś. Naszych rodziców, którzy tutaj przybyli, już nie ma, my jesteśmy jako ich dzieci. Dopóki jeszcze żyjemy, to podtrzymujemy tę tradycję, ale gdy już odejdziemy, to nie wiemy, co będzie, bo młodych to nie interesuje – zaznacza Jadwiga Krop.

Pani Jadwiga energicznym ruchem wstała i sięgając do szafki wyciągnęła kronikę. – Wnuk zaczął prowadzić nam kronikę, ale potem poszedł do szkoły, zaczęła się praca, ale pamiątka pozostała – mówi i pokazuje nam poszczególne strony kroniki. Na jednej z nich informacja o powstaniu zespołu oraz zaznaczenie, że: „Od 1989 r. zespół uczestniczył w ogólnopolskim festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu”. – Tych festiwali przez lata było wiele. Mogłoby być więcej, ale wiadomo, to wszystko kosztuje – mówią nam panie, zaznaczając, że większość środków na działalność zespołu pochodzi z ich własnego budżetu. – Mamy też swój hymn: „Czadeccy Górale”. Słowa napisał Józef Grzesiak, a utwór powstał na Międzynarodowy Festiwal Folklorystyczny „Bukowińskie Spotkania” w Jastrowiu w pow. Pilskim – podkreśla pani Jadwiga.

Zajadając przepyszny sernik i pijąc kawę wsłuchujemy się w historię zespołu, przeglądamy zdjęcia, dyplomy. Zespół nagradzany wielokrotnie, z tradycją i znajomościami w wielu krajach. – W Jastrowiu mamy nasze „zdybania” (spotkania – przyp. red.) i przyjeżdżają na nie Górale Czadeccy z Ukrainy, Rumunii, Węgier, Czech, Polski.. Siedzimy przy stołach i godomy. A potem sobie pośpiewamy, kielicha wypijemy – mówi Anna Czudak.

Zespół znany jest w okolicznych miejscowościach, a charakterystyczne są też ich stroje ludowe. Pani Jadwiga, pokazuje nam ręcznie wykonany strój i równo wszyte na nim malutkie koraliki. – To wzory ludowe z tamtych naszych terenów, głównie róże. Dziewczęta miały wianki na głowie a my chustki. Młode mężatki miały chustki wyczepione po bokach a starsze pod brodę, jak babcie – opowiada liderka zespołu.

Prawie godzinna wizyta w Strzegomianach była ciekawym spotkaniem, które nas ubogaciło i pomogło poznać kawałek historii jednej z miejscowości archidiecezji wrocławskiej, a takich historii pewnie jest bardzo wiele.